Je zou denken wat een vrolijke vent
Wat een geluk straalt hij uit
Je zou denken die man die leeft
Nou dat laatste klopt, ik leef
Maar ook achter deze lach gaat een wereld schuil
Een wereld die ik niet vaak deel
Een wereld van ellende en van verdriet
Vergeet dat ook niet
Zoveel meegemaakt
Ziekte, zorgen, pijn, verlies
En toch ook hele mooie momenten
En nu volledig thuis, afgekeurd
Ik zie het maar als een vroegpensioen….
Slechts, of pas twee en veertig jaar
Volledig uitgeblust, opgebrand
En toch ook nog lachend door het leven gaan
Want ook mooie momenten zijn mij gegeven
Ik geniet van de liefde en warmte om mij heen
Mag ze ook graag geven
Dat is toch het doel van dit leven
En hoe lang het nog verder gaat
Ik durf het niet te zeggen
Eigenlijk wil ik het ook niet weten
Elke dag dat ik jou mijn liefde kan geven is er één
Dat zijn de momenten waarop ik mij gelukkig voel
Mijn leven er iets toe doet
Voor jou te zorgen tot de laatste dag
Dat is wat mij hier op aarde houdt
Zorg jij ook voor mij als het niet meer gaat
Als dat echt nodig is
Help jij ook mij in die oneerlijke strijd
Waarvan je weet, het zal niet makkelijk zijn, eens is het op
Zal je tot die tijd bij mij staan
Zal je tot die tijd mijn liefde ervaren
De liefde die ik naar jou uitstraal
Die jou zo is gegund
Tot de laatste adem zal ik naast je staan
Je omarmen als het even niet meer gaat
Tot de laatste adem
Ik zal tot die tijd naast je staan
Ondanks alle zorgen en verdriet
Ook al doet mijn lichaam het even niet
Je zal denken wat een leuke, vrolijke, lieve vent
En dat klopt!
©Jeroen den Harder
Dikke kus van die leuke, vrolijke, lieve vent
(Met een knipoog…….. )
