Door de Dood geraakt, negen verhalen met een rouwrandje:

Naast gedichten heb ik, samen met acht auteurs gewerkt aan een ontroerende, indringende, maar prachtige verhalen bundel: Door de Dood geraakt


Rouw.

Als naasten denken wij allemaal te weten hoe groot het gemis is en hoe diep de pijn voelt na het verlies van een dierbare. Tot het op ervaren aankomt. Op een kwade dag wordt immers iedereen onontkoombaar met de dood geconfronteerd.

Dan blijkt elk rouwproces een eigen identiteit te hebben. In deze bundel vertellen negen auteurs ieder hun persoonlijke verhaal: kwetsbaar, emotioneel, integer maar vooral herkenbaar. Rouwen en weer opstaan.

Negen auteurs sloegen de handen ineen voor een uniek project. Ieder van hen vertelde zijn of haar verhaal over de verwerking van rouw na een groot verlies. De onmacht, de liefde, het opnieuw gaan leven.
Een groot respect voor de dierbaren van:
Jeroen den Harder
Arie van Driel
Marguerite de Ruijter
Femmy ten Cate
Marije den Daas
Irma Moekestorm
Susan van ‘t Hullenaar
Marjon Meijvogel
Erika van Dalen

De verhalen worden voorgegaan door een zwartwitfoto gemaakt door Jeroen den Harder. Ze beelden het moment van intens verdriet uit, geven hoop mee voor de toekomst.

https://boektiek.ambilicious.nl/door-de-dood-geraakt

Als liefde overwint

Als liefde overwint
Achterlaat wat niet meer van waarde is
Wat ook geldt voor mensen in dit geval
Zal je rust ervaren

Want laten we eerlijk zijn
Als je de kluit belazerd als mens zijn
Dan heb je geen hart, geen ziel
Ben je van geen enkele waarde

Het leven is niet hard
Het zijn (sommige) mensen
Die doen je pijn
Zij zijn van geen enkele waarde

Doch zij die er zijn
Je op waarde schatten
Die er ook in mindere tijden zijn
Dan zal je ervaren wat het betekent…

Als liefde overwint

Mocht ik een nieuw pad inslaan

Mocht ik een nieuw pad inslaan
Kies ik dan zelf welke weg te gaan
Of laat ik mij leiden
Naar een plek waar ik misschien helemaal niet wil zijn

Mocht ik een nieuw pad inslaan
Niet wetende waar deze heen leidt
Naar een bestemming mij onbekend
Misschien ook niet de plek waar ik eigenlijk wil zijn

Mocht ik een nieuw pad in slaan
Dan wil ik mij niet daartoe laten leiden
Omdat leiden dan lijden kan worden
Misschien met de beste gedachten gedaan

Mocht ik een nieuw pad in slaan
Laat de bestemming dan mooi zijn
Laat mij dan de rust ervaren
Van het besluit door mij genomen

Mocht ik een nieuw pad in slaan
Laat het dan mijn keuze zijn!

Ik ben niet meer wie ik was

Ik ben niet meer wie ik was
Die vrolijke lieve jongen die altijd plezier maakte
Die jongeman die altijd klaar stond
Die jolige vent met humor

Zorgzaam en behulpzaam voor velen
Altijd klaar staan met een goed woord
Hulp bij allerhande zaken
Voor velen steun en toeverlaat
(Voor sommige zal ik dat blijven)

Er is weinig meer van over
Natuurlijk een geintje hier, een grap daar
En nog altijd die glimlach die klaar staat
Uiterlijk vertoon…

Nee, ik ben niet meer wie ik was
En natuurlijk zullen er mensen zijn die klaar staan met commentaar
Wat zullen mijn geliefden wel niet vinden van mijn eerlijkheid
Nee, ik zeg het gewoon maar

Ik ben niet meer wie ik was
Al sta ik nog steeds met liefde voor mijn naasten klaar
Sla ik mijn arm om hen heen om te troosten
Maak plezier om hen te verblijden

Te vaak teleurgesteld door mensen en in het leven
Dat ik niet anders kan dan te concluderen
Ik heb zeker mooie momenten gehad
En er zullen er vast nog meer komen

Kan ik – tot mijn spijt – niet ander dan concluderen

IK BEN NIET MEER WIE IK WAS!

(zal ik mijzelf nog herontdekken?)

Tijd

Geboorte, de eerste dimensie, een frisse blik
Een nieuw begin, een blanco bladzijde
Een tijd van onbezorgdheid, een open vizier op het leven

Voeg daar het leven aan toe, de tweede dimensie
Een tijd waarin je leert, groeit, ontwikkeld
Je leven leidt, ervaart al wat er in zit
Maar ook mensen verliest

Brengt je naar het einde der tijd, de laatste fase
Een fase van verlies, van eindigheid
Van het leven vol plezier, verlies, verwerking
Kent geen winnaars of verliezers

De derde dimensie, schreeuwen we het uit
Weten we het einde nadert, zie ik er naar uit
het einde van de tijd eindigt in remise

Het is geen wedstrijd, je verliest niet van ziekte
Ziekte wint niet van jou, het is je tijd
Aan het eind van de derde dimensie blaas ik mijn laatste adem uit

Reizende ster

Eenmaal zal ik stralen
Zullen mensen om mij heen staan
Word ik op handen gedragen
Zullen zij luisteren naar de mooiste woorden

Ontroering, verbijstering
Zullen hen ten deel vallen
Dan zal ik nog eenmaal stralen
Om daarna elke avond een lichtpunt te zijn

Zal mijn licht stralen
Dan zal ik voor altijd zijn
Iedere avond opnieuw
De reizende ster

Tot in de eeuwigheid

Is er nog ergens een onbewoond, niet geclaimd eiland

Zo een eiland waar nog geen mensen zijn
Die misbruik van je maken
Waar je kan leven van voedsel op land en van de zee
Waar de zon altijd zal stralen

Waar je betaald door noeste arbeid
Zonder een cent te hoeven aanvaarden
Waar je kan leven in rust en vrijheid
Waar je kan geven en nemen van wat er is

Zonder je af te hoeven vragen
Wat doe ik in godsnaam mis
Dat anderen eens geen misbruik van je te kunnen maken
Zou er voor mij ook zo een plekje zijn

Dan zou ik er graag naartoe verhuizen
Niks meer moeten of hoeven
Gewoon leven in volkomen vrijheid
Zonder mij zorgen te hoeven maken

Flessenpost

De laatste avond samen
De laatste avond voordat wij voorgoed afscheid namen
Nog eenmaal samen
Negende symfonie van Beethoven

Ik schreef je nog een laatste briefje
Een briefje vanuit mijn hart
Nog éénmaal konden wij echt praten
Namen de tijd voor elkaar

Ik las mijn briefje voor
Tranen in onze ogen
Jij bent mijn papa geworden
Een van de laatste dingen die ik je zei

En de volgende morgen was het zover
Het afscheid voor goed daar
Na de laatste dans
Ik hielp je van je stoel in je bed

Je legde je hoofd tegen mijn hoofd
Draaide naar je broer
Dit is mijn zoon
Diep ontroerd

Ik moest je neerleggen
Nog een dikke knuffel en zoen
In berusting dat het goed was
Ben je van ons heen gegaan

Mijn papa ik mis je elke dag

9 september 2015 de laatste avond dat je zo helder was
©Jeroen den Harder – 9 september 2020

Keuzestress…

Vijf mooie jonge slanke ranke begeerlijke dames op rij
De keuze is reuze
Mijn ogen scannen de wulpse figuren
Keuzestress

Die ene leuke blonde dame
Die mijn begeerte bezit
Zij weten het
Die ene dame…

Juist zij die mij erotische gedachten schenkt
Die mij doet duizelen van verlangen
Die met dat uitzonderlijk mooie lijf
Met die twinkel in haar ogen

Met haar goed gevormde en mooie lijf
Ik wil niet gaan voor een tweede keuze
je begrijpt het dilemma al
Keuzestress ga ik toch voor een B-keuze

Juist die zesde dame die met het label A
De dame die mijn hart sneller doet slaan
Juist zij…
Zij staat er niet bij!


©Jeroen den Harder – 5 september 2020
(Foto: Pixabay)

Ergens is er een magie

Een mengelmoes van mensen
Een overeenkomst van gedachten
Een samensmelting van verhalen
Ergens is er iets gemeen

Ik zoek de woorden
Lees tussen de regels
Verheug mij in de letters
En de twist die komen gaat

Het samengaan
In een wereld ons vreemd
Waar samen het toverwoord is
Op een onbekende weg

Ergens liggen overeenkomsten
Ergens zit er een samenhang
En dan spontaan
Is daar de magie


©Jeroen den Harder – 5 september 2020
(Foto: Pixabay)

Ondeugend

Ik hoor je rammelende eierstokken
De tijd begint te tikken, het is vijf voor twaalf
Je stokjes tikken de tijd weg
Al bijna een tromgeroffel
Je eieren bijna over datum

Hey mooie dame met je strakke lijf
Mooie lippen
Goed gevormde heupen en heerlijke kont
Om over je borsten maar te zwijgen

Als je nog kinderen wil mag je wel opschieten
Je hebt niet eeuwig de tijd


(foto: Pixabay)

Moet ik mijzelf bewijzen

Als ik vastloop en een keuze moet maken
Erkennen en bekennen
Weet ik veel
Of zijn er dingen die ik nog kan leren

Heb ik meer kwaliteiten dan een ander
Moet ik bewijzen wat ik weet
Of neem je het gewoon van mij aan
Durf jij te onderzoeken wat klopt of wat niet

Moet ik er altijd goed uitzien voor de buitenwereld
Of mag ik mij ook weleens verslonzen
Mag ik nog eens gewoon mijzelf zijn

Mijn identiteitsbewijs kun je niet inzien
Mijn paspoort staan de basis gegevens
Maar er is meer dat niet staat beschreven
Ik hoef mijzelf niet te bewijzen

Ik hoef mijzelf niet te bewijzen
Jij kan niet bepalen wat ik moet doen
Wil je mij zien zoals ik ben
In alle eenvoud



(Geïnspireerd op 10 minuten in rust van MCmakecopatible Martini)
(Foto: Lia van Halderen)

Optica

Twee bolvormige oppervlakken vangen licht
Kleur en sfeer in een beeld gevangen met mijn camera
Zoals woorden gevangen in inkt
Vermenigvuldigd op papier

Als bundel van beeld en tekst
Gevoelens en belevenis
Van dagelijkse beslommering
In het geheugen gegrift

Op papier gevat
In beeld en geschrift
Om nooit te vergeten
Wat camera en pen heeft voortgebracht!


(Foto: MCmakecompatible Martini)

Sla je vleugels uit

Ga eens kijken aan de andere kant
Daar waar het gras groener lijkt
Waar andere mensen zijn misschien
Of toch maar niet

Vindt je een verlaten eiland
Waar je opnieuw kan beginnen
Spreidt je vleugels en land veilig
Aan de andere kant

Opdat nieuw geluk gevonden kan worden
Terug kan kijken op de vlucht van het leven
Turbulent of stormen getrotseerd
Zal de zon dan daar gaan schijnen

Op dat lege eiland een compleet nieuw begin
Je huisje bouwen van de grond af aan
Misschien is er verder wel niets
Blijkt ook daar een leeg bestaan

Aan de andere kant van het leven
Waar je misschien rust mag vinden
Vertrouwen op een nieuw begin
Of heb je de overzijde helemaal niet nodig

Blijkt dat waar je bent
Je alles al bezit wat je nodig hebt
Ruim eens op en kijk naar je bezit
Dit is de juiste plek voor een nieuw begin

Had ik maar iemand om van te houden…

Ik heb iemand om van te houden
Twee zachte armen om mij heen
En ondanks dat ben je soms verdomt alleen
Want niet alle pijn kan jij wegnemen

Je leeft mee
Je ziet
Maar voelen wat ik voel
Dat doe je niet

Twee zachte armen om mij heen
Iemand om van te houden

En ik weet
Soms zijn er meer zachte armen om mij heen
Nog een meer mensen die oprecht van me houden

Maar in sommigen dingen
Voel ik mij nog steeds zo verdomd alleen!


©Jeroen den Harder – 18 juli 2020
(Geïnspireerd op: Ik voel mij zo verdomd alleen – Ciske de Rat)

Kunnen we 2020 doorspoelen

Naar een tijd dat we weer “normaal” kunnen doen
In ieder geval weer een knuffel en een kus
Een liefdevolle aanraking
Een zaal vol met mensen

Genietend van literatuur
Voordrachten van dichters
Met een muzikale omlijsting
En dan het liefst zo vaak mogelijk

Zoals “normaal” gesproken
Het zal de mensheid deugd doen
Dat zij weer “normaal” kunnen zijn
Maar bovenal het zal ieders wens zijn dat men “normaal” kan doen

Discussies weer zullen verstommen
Naar een inclusieve samenleving zonder gedram
Waarin je elkaar respecteert
Zonder kapot maken van elkaars “cultuur”

Ervaart waar het in het verleden mis ging
Discussieert hoe het beter kan
Met uitleg bij de geschiedenis
Zonder verwijten, want wij zouden beter moeten doen

Kunnen we 2020 doorspoelen
Naar een tijd waarin alles weer mogelijk is
Binnen de kaders die wij met elkaar hebben afgesproken
Ik verlang er naar!


©Jeroen den Harder – 08 juli 2020
(Foto: Pixabay)

Vol van elkaar

Liefde, passie, erotiek
Korte tijd gescheiden van elkaar
Elk in een ander bed
Wetende dat er voor je gezorgd wordt

Maar wachten duurt lang
Wachten op dat ene telefoontje
Dat bericht dat jij naar huis mag
En ik je met liefde kom halen

Dat we weer samen zijn
Omdat wij zijn
Vol van elkaar

©Jeroen den Harder – 24 juni 2020
(Foto: pixabay)

Midden in de drukte van de wereld staat de tijd stil op het tijdstip van overlijden

Midden in de drukte van de wereld
Staat de tijd stil op het tijdstip van overlijden
Eenzaam en alleen in de drukte
Een kleine stap vooruit
Om vervolgens weg te zakken in de modder
De poel van verdriet van het gemis
Zuig mij dan niet mee in jouw vreugde
Maar laat mij ook niet alleen
Praat met mij, luister naar mij

Spreek de naam uit zodat deze blijft voortbestaan
Erken en herken mijn verdriet
Zie mijn verlangen ook al komt deze niet
De wereld draait door
De mijne even niet
Geef mij tijd en ruimte om te rouwen
Geef mij de kans om te verwerken op mijn manier
Leef jouw leven, maar vergeet de mijne op dat moment niet!

Als het op een dag te laat is

Als het op een dag te laat is
Als ik jou niet meer kan vertellen
Als ik jou niet meer kan laten zien
Als ik jou niet meer mee kan laten genieten
Als dat allemaal niet meer kan

Wat heb ik het dan verprutst
Wat heb ik jou dan laten zitten
Wat had het mooi kunnen zijn
Wat hadden we dan mooie herinneringen

Maar bovenal:
Wat heb ik dan spijt
Dat ik jou heb laten zitten!

©Jeroen den Harder

Foto: Nessa Eijskoot

Ik zal je mijn mening geven

Wil je de lange versie
Of toch maar de korte
Wil je het hele verhaal
Of de gekuiste versie
Verpakt is een cellofaan
Of is een papiertje voldoende
Strikje erom
Tasje erbij
Of gaat het zo wel met je mee

Ik wind er geen doekjes om
Direct tot de kern
Ongezouten
Direct uit mijn mond
Waarom nog langer wachten
Het komt toch wel een keer
Dit is mijn mening
Hier zal je het mee moeten doen

Afscheid van het leven

Als je afscheid neemt van het leven
Afscheid van de mensen om je heen
Afscheid van je dierbaren die naast je bed staan
Met tranen in de ogen
Maar de hemelpoort gesloten blijft

Je nog niet welkom bent in het hiernamaals
Het licht van veraf mocht aanschouwen
Maar de toegang werd versperd

Toen jij dacht dat het einde naderde
De artsen verklaarden dat er niets meer was
Bleek het lichaam niet op te geven
Was je hart sterker dan je dacht

Had je al afscheid genomen van het leven
Moet je je mindset heractiveren
Van leven naar dood naar nieuw leven
Mag je nog verder gaan

Moet je je nieuwe ik hervinden
Mag je nog doorgaan met leven
Hoelang blijft dan nog de vraag
Soms blijkt de Hemel hier op aarde

Wij hebben het goed
(Als je er zelf tenminste iets van maakt!)

SOFTIE… (of bikkel hard)

Soms kan ik keihard zijn, klap in één keer tot iemand door, een kopstoot zeg maar, niet omdat het moet, maar omdat het kan!

Ik kan ver gaan hierin. Vertel mij je probleem en ik maak hem groter.
Niet omdat je dat verdient, nee daar moet je meer je best voor doen, maar omdat ik om mensen geef en het beste naar boven wil halen!

Je bent immers toch geen slapjanus, loser, mislukkeling, al kijkt de wereld misschien wel zo naar jou. Je moet nu voor jezelf opkomen, keihard terugslaan.

Maak het probleem maar groter dan het is, immers op de zorg en ondersteuning wordt zo veel bezuinigd dat je wel tot op de bodem van de put moet zakken, in de hoop dat daaronder modder ligt, zodat je tot boven je lippen wegzakt, maar nog net adem kan halen door je twee neusgaten!

En als je dan de bodem hebt bereikt, bent weggezakt tot net onder je neusgaten, ga je dan de softie uithangen die constant zit te huilen of…

Wordt je bikkelhard!
Trap je de instanties onderuit, juist omdat zij op hun geld zitten?

Kunnen ze weer een rapportje schrijven hoe slecht het met je gaat
Goed voor de baas, die wil immers rapportages zien
En als er weer iemand geholpen is, dan gaat het met hen minder
Moeten ze op zoek naar een nieuwe klant

Maar kun jij mooi je salaris ontvangen, immers je rapportage is ingeleverd en het is eind van de maand!

LUL!

Ons eigen thuis

Wanneer je in beslag wordt genomen
Door alle daagse dingen
Of zaken die niet van jouw zijn
En je niet weet waar te beginnen

Doe het stap voor stap
Los het probleem voor probleem op
Maar maak die stap
Zodat je verder kan

Het probleem van de ander daar laten
Daar waar het hoort
Het is niet van jou dus laat maar los
Laat het voor wat het is
Jij mag terug naar jezelf

Je eigen problemen onder ogen zien
Je eigen ik hervinden
Zodat je verder kan
En zorgen voor de ander
Begin er niet aan
Niet zolang je niet voor jezelf in kan staan

Want je kan de ander pas helpen
Als je het zelf op een rijtje hebt
Als je dan eindelijk alles hebt verwerkt
Dan kun je verder
En gaat het niet meer in je eigen omgeving
Zal ik je dan meenemen naar mijn huis

Zodat je rust kan vinden
Je eigen plek kan creëren samen
Zodat je rust mag vinden
Onbezorgd kan en mag leven
Neem ik je mee op je nieuwe reis
Naar ons eigen thuis

Door droogte verscheurd

Zoals de grond is gescheurd door de droogte
Zo is mijn gevoel voor jou
Besodemietert, bedrogen, opgedroogd
Verdort, verteerd, tot op het bot uitgekleed
Mijn hart verscheurd, opgedroogd
verschrompeld, laag water

De liefde die eens was diep ingedroogd
Kilte en scheuren vormen nu mijn hart voor jou
Eens was daar geluk en bewondering
Verdort tot op het bot
Zal mijn liefde voor jou rusten
Zit mijn hart op slot

Het laatste grondwater geef ik nu uit liefde aan anderen
Het laatste beetje, de rest door jou opgeslokt
Toch geeft dat laatste beetje restwarmte mij genoeg
om vanuit de diepte der aarde mijn warmte uit te blijven stralen
Naar hen die het toekomen en waarderen
De oppervlakte ruw moet je diep graven
Tot je bij de warmte komt en tot het eind der tijd
Mijn liefde kan en mag ervaren

De toekomst is nu

De toekomst is deelbaar
De toekomst is maakbaar
De toekomst is straks
De toekomst is morgen
De toekomst is volgende week
De toekomst is volgend jaar
De toekomst kan nog jaren duren
De toekomst was gisteren
De toekomst was verleden week
De toekomst was vorig jaar
De toekomst was lang geleden begonnen
De toekomst is een droom
De toekomst is realiteit
De toekomst komt eraan
De toekomst is begonnen
De toekomst is nu!

(De toekomst is nu is het thema van de Poëzieweek 2020, 30 januari tot 5 februari)

Verdriet

Na het overlijden van een dierbare mag je huilen
Een week
Twee weken
Drie weken

Als je geluk heb zelfs een hele maand
Maar dan moet het over zijn
We leven in de jubeltijd
Daar is geen plaats voor verdriet

Nee je moet verplicht jubelen
Niet meer stilstaan
De tranen moet je maar wegslikken
En anders moet je maar naar een psychiater gaan

Wanneer je langer dan een maand
Misschien wel twee of drie
Of zelfs jaren verdrietig bent
Noem dan je dierbare zijn of haar naam

Praat erover
Durf ook dan je emotie nog te laten gaan
Want de psychiater krijgt het straks nog druk
Met ieder die leeft in de jubelstemming

Die zonder zijn of haar verdriet te verwerken
Zichzelf nog eens tegenkomt
Einde jubelstemming
Begin van de rouwverwerking!

Een nieuwe bladzijde

Een nieuwe bladzijde
Op de eerste dag van dit nieuwe jaar
Is amper beschreven
Een dag laat begonnen

Uitslapen is wat ik heb gedaan
Hoewel tien uur was laat zat
De wekker heeft mijn rust bruut verstoort
Tijd voor een pilletje…

Nadat ik dat om zes uur in de ochtend ook al had gedaan
Volgt om twee uur in de middag
Om zes uur in de avond
En dan nog eens om tien uur in de avond wederom

Het wekkertje dat mij zegt
Tijd voor je pilletje…
Verder hebben we weinig gedaan

De eerste beschreven bladzijde van dit nieuwe jaar

“Je bent niet alleen”

Ik sis je mooie woorden toe
Het kan gelukkig nog steeds
Het Rotterdamse verbod van de tafel geveegd
Knipoog en wenk je toe
Met je sexy out-fit
Blos op je wang
Fluister lieve woordjes
Kijk naar je mooie lijf
Je volle lippen pruilen mij toe
Jij knappe verschijning met je lekkere kont
Ik zeg je eenmaal “Je bent niet alleen”
Als jij mijn Kerst miss wil zijn

Geen plaats in de herberg

De tegenstelling is groot
Ruimte genoeg

Een oproep om toch vooral te komen
Het wonder te aanschouwen

Samen eten, drinken, misschien wel dansen
Het feest aanschouwen

Zie daar een ster aan de hemel staan
“je bent niet alleen” zo wordt er verkondigd

2020 jaar geleden stonden ze aan de deur
Het kindje moest geboren worden in de stal

In een kribbe met stro
Werd de koning te rusten gelegd

Er is ruimte genoeg
wordt er heden ten dage geroepen

Vroeger was het wel anders
Kom en aanschouw het wonder

Kom van verre
Kom vanuit het oosten

Maar weet wel er is
Geen plaats in de herberg!

Nu jij er niet meer bent

Ik wil je nog zoveel vragen
Zoveel dingen met je overleggen
Zoveel aan je laten zien
Regelmatig heb ik wel iets
Iets waarvan ik denk: “jij zou het weten”
Ik zou met je willen overleggen wat de beste optie is
Gewoon je wijze raad, je advies, je overdenkingen

Ik zou je willen laten zien waar ik woon
Wat ik doe
Wat ik beleef
Maar ik besef dat het nooit meer kan
Ik zal het voortaan zelf moeten doen
Aan anderen laten zien
Aan anderen vragen

Of mij gewoon blijven afvragen
Wat zou jij doen
Zou je trots zijn
Of maar gewoon in jouw geest verder gaan
Wetende dat je trots zou zijn
Vertrouwen in mijzelf
Vertrouwen in wat jij mij leerde

Maar bovenal zal ik moeten doorgaan
In vertrouwen
Dat wat jij mij leerde
Ik mag uitvoeren
Wetende dat jij trots bent
Tot mijn laatste adem

Baken van licht

Ik kleur buiten de lijntjes
Pas niet in vakjes
Hokjes denken doe ik ook al niet aan
Ik ben gewoon een baken van licht

Los problemen op
Niet door binnen de lijntjes te kleuren
Niet door vakjes te openen
Niet door in hokjes te denken

Nee niets van dat al
Gewoon met de vuist op tafel slaan
Liefst zo hard dat de tafel het begeeft
Mensen moeten erkennen dat het geen zin heeft

Om binnen de lijntjes te kleuren
Binnen hokjes te denken
Uit elk vakje halen wat er in zin
Om vervolgens te constateren dat je nergens binnen pas

Outside the Box denken
Buiten de paden treden
lijntjes, vakjes en hokjes doorbreken
Een lichtbaken zijn op een donker pad

Misschien dat anderen ook nog eens het licht gaan zien
Durven op te staan en te slaan op de tafel
Zodat bladen en poten breken
Lijntjes, hokjes en vakjes verdwijnen

Ieder de hulp krijgen die hij of zij nodig heeft
Kostenbesparend werken
Ik ben ervan overtuigd
Durf jij het ook aan

Een baken van licht te zijn?

De “feestdagen” komen eraan

De “feestdagen” komen eraan
Twee lege stoelen vullen ons huis
De overige stoelen net als anders bezet
Twee lege stoelen

De “feestdagen” komen eraan
De donkere dagen kerst
De “feestdagen” komen eraan
Twee sterren die stralen

De “feestdagen” komen eraan
Twee lege stoelen
Twee sterren die stralen
De “feestdagen” komen eraan…

Lieve papa Freek (ik mis je)

Ik mis je
Ik mis je met je lach
Ik mis je met je traan
Ik mis je met je wijze raad
Ik mis je

Vandaag vieren we geen verjaardag
Vandaag herdenken wij jouw geboortedag
Wij gedenken in alles jou
Wij gedenken

Als ik aan jouw denk borrelen tranen op
Stroomt mijn traanbuis vol
Stroomt deze druppelsgewijs over
Tranen

En toch ook een lach
Herinner ik de mooie momenten
Herinner ik mij hoeveel jij om mij gaf
Herinner ik mij hoe ik mocht zijn

Mocht worden eerlijk gezegd
Je hebt mij zoveel geleerd
Zoveel bijgebracht
Samen gelachen, maar ook samen gehuild

Ik had een vriend, maar jij bent mijn vader geworden!

Je zit diep geworteld in mijn hart
Er is geen lege plek ontstaan
Want je bent wel fysiek uit ons leven
Maar in mijn hart zal je altijd zijn

Ik mis je
Ik mis je elke dag
Ik hou van jou
Dikke kus op je geboortedag

Diep in mijn hart ❤️

Naar het einde van de tijd

Ontwikkelingen die niet stilstaan
Maar komt dat wel op tijd
En wat als het nu te laat is
Altijd die onzekerheid
Een middel dat aanslaat
En op een gegeven moment ook niet meer werkt
Is dit het rekken van tijd
Eenmaal houdt alles op
Dan is er geen bestaan
Dan zijn er achterblijvers die verder moeten gaan
Krijgen zij dan een tik of een klap
Of toch een enorme dreun
Leef er samen naar toe
Dat hoeft niet altijd in angst en verdriet

Geniet
Nu in het heden
Maar ook van de mooie dingen uit het verleden
Creëer herinneringen voor later
Voor jezelf en degenen die je moet achterlaten
Zodat allen met een glimlach kunnen terug zien
Op een leven verrijkt door jouw leven
Jouw aanwezigheid, trouw en liefde
Zodat je uiteindelijk mag weten
Ik heb geliefden, zij zullen mij nimmer vergeten!

In liefde verbonden

Jouw naam spreken wij uit
In liefdevolle herinnering
Omdat wij nooit vergeten
Wie jij bent, was en altijd voor ons zal zijn

Wij herdenken jouw liefde
Wij herdenken jouw zijn
Wij herdenken
Omdat wij nooit vergeten

Zo een gemis iedere dag
Zo een leegte in ons hart
Zo tastbaar zullen de herinneringen zijn
Zo waardevol

Een leegte die je niet kan vullen
Een leegte die er altijd zal zijn
En toch wetende dat wij voor altijd

In liefde verbonden zijn

Rust en ruimte

Doen wat je moet doen
In een hectische tijd
Doorgaan met leven
En dat wat je nodig hebt…

Het komt wel denk ik dan
Maar zou het wel komen
Of is het een utopie
Een gedachte aan een betere tijd

Waarin wij kunnen ervaren
Dat wat zo gewenst is
Dat wat ons nu zo ontbreekt in de tijd
Zou het er nog van komen

nu, straks, altijd
Of blijft het een droom

Rust en Ruimte

Leven

De poort naar leven staat open
De poort die toegang verschaft
Naar een nieuwe wereld
Een wereld waar jij jezelf kan en mag zijn

De poort naar leven staat open
Wandel door de poort en je zal ervaren
Een nieuwe wereld
Een beter leven

Wandel door de poort
Ervaar, geniet, beleef
Een nieuwe kans
Sluit de poort achter je

Verleden is voorbij
Durf en stap in je nieuwe

Leven!

Als ik mij zou ontdoen van alle spullen

Als ik mij zou ontdoen van alle spullen
Dan had ik ruimte genoeg
Dan besef je dat je niet veel nodig hebt
Al ben ik dan veel te veel gehecht

Opruimen en achterlaten
Ontspullen ben ik geen ster in
Zo zonde van al het goed
Wat ik allemaal bij elkaar heb gespaard

Ik zou het eigenlijk moeten doen
Ruimte maken in mijn huis
Opruimen, weggooien
Verkopen misschien

Alleen ben ik bang dat ik daarmee ruimte maak
Voor nieuwe dingen
Alwaar je ook geen bal aan hebt!
En toch zou je het bijna willen

Zo een huisje op een camping
Aan het water met overdekt terras
Ik zou mij er prima vermaken

Rust, ruimte, vrijheid
Opnieuw beginnen
Tijd voor een nieuwe stap?

Happy birthday to me

Ik heb net besloten dat ik elk kwartier aan een nieuwe dag begin
Nu weet ik wel dat de kalender zegt dat ik moet wachten tot 23 december
Maar dat duurt mij te lang
Lichamelijk wordt het er toch ook niet beter op

Kwakkelen hier, kwakkelen daar, ik kwakkel maar wat af
Om dan toch de honderd te redden is elk kwartier dus een nieuwe dag
Tussendoor slapen doe ik dan maar af en toe
Anders mis ik bijna elke dag

En zo weet ik zeker dat ik honderd word
Al is het alleen maar om de wereld te irriteren
Dat laatste gaat mij overigens goed af!

Cadeautjes geven mag
Maar zeg nou zelf
Elke dag is al een cadeau op zich!

Het lijkt een boze droom

Alleen deze is waarheid
Het is geen droom
Er gebeurde iets, bizar gewoon
Plotseling, ongenadig hard
Niemand die het kan beseffen, niemand
Waarom dan toch
Waarom…

Een boze droom
Grote ogen, verward
Hoe is het mogelijk… jij
Hoe kan het dan zomaar voorbij zijn
Zomaar opeens
Als een donderslag bij heldere hemel
Voorbij als een donderklap
Stralende zon, heldere hemel
Maar mijn hart zo donker zwart
Ineens plotsklaps
Zomaar opeens

De slechtste film waar wij ooit in hebben gezeten
Alleen kan je deze film niet uitzetten
Een boze droom, waar geen einde aankomt
Tot je ontwaakt
Neergegooid op de aarde
En beseft het is echt
Waar ben je nu
Waar kunnen we je vinden
Of ben je onbereikbaar
Zal het laatste wel zijn
Verdwenen

Maar altijd in onze harten
Ook al lijkt die nu donker zwart…
Waar jij intens wordt gemist


©Jeroen den Harder – 4 september 2019

Aan het einde van jouw leven

Aan het einde van jouw leven
Is ons een liefdevolle herinnering gegeven
Nooit zullen we je vergeten
De liefde en warmte
De vriendschap en verbondenheid
De vele mooie momenten
Zullen een prachtige herinnering worden
De pijn en het verdriet zullen blijven
Intens verdrietig zullen wij dit een plek moeten geven

Ter nagedachtenis aan onze Lieve (schoon) zus
We zullen je ontzettend missen 

Jeroen den Harder – 24 augustus 2019

Dansende vlam

Een klein pitje, gloeiend
Tot waakvlam opgeschaald
Heel voorzichtig ontwaakt
Tot er brandstof bij kwam

De dans begon
Hoger, feller, vuriger
Verdriet maakt plaats voor vreugde
Onderdrukking wordt bevrijding

Een dansende vlam
Die ontzettend veel warmte bij zich draagt
Laat het ontvlammen
Laat het verwarmen

Laat het maar gaan
Laat het worden
Een prachtige, schone, warme en liefdevolle
Dansende vlam

De muziek vervaagt

Door het geklater van het zoute water
Druppels op je zoete lichaam
Verfrissing, verkoeling
Adembenemend mooi

Als aanhoudend gekletter
Beukend op de rotsen
Druppels vervliegen
Gaan met de wind mee

Stormen zullen opsteken
Nemen de muziek mee
Naar de achtergrond, bijna niet meer te verstaan
Doet mij verlangen naar rustiger vaarwater

Zodat ik weer kan verstaan
De muziek niet meer vervaagt

De wind neemt mij mee

Uit welke hoek de wind ook waait
Het kan niet hard genoeg
Strakke zeilen
Woeste golven
Of een strak blauwe zee

Licht het anker
Gooi het roer om
Verlaat ik de veilige haven
Zet koers naar volle zee

Zie wel waar ik uitkom
Weet niet wat mij te wachten staat
De vrijheid tegemoet
Één ding is zeker

De wind neemt mij mee

Computercafé

Daar zit je dan, laptop op schoot, mobiel in de hand
Hoe werkt dat spul toch
Ik begrijp er helemaal niks van
Moet ik dan toch maar weer een cursus volgen
Gaat er dan een wereld voor mij open
Misschien één waarvan ik eigenlijk niet wil weten
Maar ja, dat contact met de familie…
Ik ben maar simpel, maar als het alleen in de virtuele wereld moet
Dan hoeft dat contact voor mij niet!



(Uit mijn column Het nieuws in een notendop 29-7-2019, Pijnacker-Nootdorp.tv, foto pixabay)

Het is niet alleen maar zwart / wit

Als alles is vastgelegd
Afspraken staan
Iedereen zich eraan houdt
Dan is het niet zwart / wit
Dan pas kan je er kleur aan geven
Kun je verder gaan

Heb je een vaste basis van waaruit je verder kan gaan
Komt de kleur vanzelf
Invulling aan…

Zwart / wit
Het begin, vertrekpunt van waaruit je gaat bouwen
Bouwen aan jezelf, aan je vertrouwen
Aan een beter bestaan
De kleuren zullen stralen
Zwart / wit naar de achtergrond verdrukt
Maar als men wederom de kleur wegneemt
Alles begint te vervagen
Dan kun je terug slaan
Alles staat dan immers

Zwart op wit!

Hangt jouw geluk af van een ander

Hangt jouw geluk af van een ander
Of de ander zijn geluk van jou
Mij kan het weinig meer bekoren
Ik ga (al een poosje) mijn eigen weg
Respect van een ander krijg je toch niet
Beloften blijken loos
Gesprekken zinloos
Tijdverspilling

Dus ik ga mijn eigen weg
Kies voor mijn eigen geluk
Kies voor wat goed is voor mij
Wil je mee delen in mijn geluk
Toon dan ook respect voor mij

Ik geef toe
Ik ben soms keihard
Heb een muur opgetrokken zonder ramen en deuren
Je komt er dus niet zomaar in
Maar als je binnen mag komen
Help ik je die muur omzeilen
Zullen we samen genieten van de rust
Samen genieten van mooie dingen
Waar ruimte is voor elkaar

Respect voor elkaar
Elkaar helpen
Geen rotzooi meer
Maar even je eigen spullen daar waar het hoort
Samenwerken aan een opgeruimd en rustiger bestaan
Zonder gezeur of gezeik
Want die muur die hebben ze bereikt
Probeer nu nog maar eens binnen te komen
Dan moet je toch van goede huize komen
Om het vertrouwen terug te winnen
Het houdt in dat jij te ver bent gegaan
Mijn gelukslijn wilde verplaatsen in jouw voordeel
Ik heb de lijn bepaald
Mijn gelukslijn gaat omhoog
Die van jou wordt alleen maar verder naar beneden gehaald

En nee, dat is niet mijn schuld
Je doet het jezelf aan
Velen zullen beamen
Wat heb jij er een zooitje van gemaakt
En dat is dan nog niet zo erg
Alleen kom je er iedere keer mee weg
Tot de dag dat je met je kop tegen die muur aanstoot

En voor degenen die zich voelen aangesproken…

Betaal je schulden
Ruim je (geestelijke) teringzooi op
Toon meer respect!

Dichter bij mijzelf

Tijd nemen om te ontdekken wat ik wil
Wat voor mij goed voelt
Wat voor mij goed is
Soms moet je dan maar eens geen rekening houden met anderen
Voor sommigen een eyeopener
Zodat ze jouw ware ik zullen zien
Dat je kiest voor jezelf
Dat je een streep trekt
Tot hier en niet verder
En natuurlijk kunnen we de streep verleggen
Naar beneden bijstellen kan altijd toch
Naar boven zal lastiger gaan
Daarvoor zijn ze te ver gegaan
Natuurlijk moet je kiezen
Kiezen voor jezelf
Wat goed voelt voor jou
Ook ik doe dat elke dag
Altijd klaar gestaan voor anderen
Voor sommigen doe ik dat nog
Maar heb wel een dikke streep gezet
Tot hier en niet verder
Zodat ik misschien kom
Dichter bij mijzelf!

Het water lonkt

Het water lonkt
Toch ga ik er niet in
Ik staar wat voor mij uit
Denkend aan wat komen gaat
Denkend aan waar ik naar toe wil
Hoe verder te komen met al wat ik doe
Maar ook reflecteren
Achterlaten van al wat niet goed aanvoelt
Doorgaan met waar ik mee bezig ben
Doorgaan met leuke dingen doen
Dingen die energie geven
En toch ook fantaseren

Water
Een open wijdte van oneindigheid
De aarde is rond
Je zal vast een keer terugkeren op het beginpunt
Een boot met net genoeg plek om herinneringen te maken
Mee te nemen op ontdekkingstocht
De zeilen hijsen
Strak in de wind
Met de stroming mee

Toch ga ik niet het water in
Geef mij de vrijheid van een camper
Landen ontdekken
Mensen ontmoeten
Al het moois in mij opnemen
De natuur, bergen, heuvels, dalen, asfaltweg
De dorpjes, klinkers, betonnen kolossen, mensen
De grote stad hoeft van mij dan weer niet
Vastleggen op de gevoelige plaat
En aan het eind van mijn reis terug naar het begin

Het water lonkt…

Mayday, mayday

Een klein kind
Op een eiland in zee
Zal hij het eiland redden
Met zijn onnozele charme
En clowneske grappen
Dat wijst naar de uitweg
Los van Europa

Wordt Boris de heerser die de Britten hun land teruggeeft
Zou hij het dan zomaar kunnen doen
Zal hij het aandurven om een harde uitweg te verkiezen
Als er geen overeenstemming wordt bereikt
Of krijgen we zijn voorganger dan weer op tv

Mayday, mayday

Jullie zijn mij zo kostbaar

Jullie zijn mij zo kostbaar
Het liefste wat ik bezit
De liefde die ik voor jullie heb
Deel ik zo veel als ik kan

Want jullie liefde ervaren
Maakt dat ik geven wil
Alle liefde die in mij zit
Omdat jullie mij zo lief zijn

De liefde die jullie op mij uitstralen
De liefde die jullie zoveel geven
De liefde
Ja ware liefde om niet

Doen mij beseffen
Jullie zijn mij zo kostbaar!

Vrienden

Vrienden
Er zijn er niet zoveel
Open, oprecht, eerlijk
Dan bedoel ik die oprechte, echte vrienden
Die voor je klaar staan

Die durven lef te tonen als jij te neer wordt geslagen
Als jij weer eens in je hoekje wordt gedreven
Als jij geen weerwoord durft te geven
Dan toon ik mijn lef

Laat zien dat er met mij niet te spotten valt
Dat de ander maar moet kijken
Dat er niet gebeurd wat zij willen
Dan ben je terug op het laagste niveau
Die van de onderdrukking

Laat ik nou net die vriend zijn die het niet accepteert
Die jou voorop plaatst
De ander achter je rug om praat
Zij staan echter op de juiste plek
Daar waar ik hun kop niet kan zien
Ik laat ze achter mij
Dan zien de mensen eerst de waarheid
Om daarna de rotzooi erachter te zien

Nee, vrienden, eerlijk en oprecht lijken wel een zeldzaamheid
Ga er dus met oprechtheid mee om
Doe wat je zegt, zeg wat je doet
Want een oprechte, eerlijke vriend die voor je klaarstaat
Daar zijn er niet veel van!

Kluizenaar die ook naar buiten mag

Ik verberg mij
In mijn woning
Daar waar ik rust vind
Daar waar ik kan zijn

Als kluizenaar in mijn woning
Voel ik mij veilig geborgen
Weet van de wereld niets
Behalve wat ik hoor en zie

Kijk televisie
Doe daar mijn kennis op
Leer van de ervaring van een ander
Neem dat mee

Als een kluizenaar in mijn woning
Beschut voor angst en pijn
Voor verwarring wat zal er straks weer zijn
Verborgen voor iedereen

En als ik straks mijn woning verlaat
Neem ik mijn kennis en ervaring mee
Naar buiten
Naar jou als wij elkaar weer ontmoeten

Deel ik de kennis
De kennis van tv
Door het opletten en het kijken
Registreren en opslaan

Door eigen ervaring uit het verleden
Zal ik je bijstaan
Zal ik je helpen in groei en bloei
Met probleem en oplossing

Eens komt de dag
Dat wij ons samen terugtrekken in die kluis
Zodat ook jij de rust zal vinden
Mag leren van de kennis van de televisie

Neem jij dat ook mee
Als we samen op pad gaan
Naar een mooi moment met zijn twee
Naar waardevolle mensen die wij ontmoeten

Eens komt die dag
Dat jouw leven begint
En ook jij zal leren
Dat elke dag genieten mag!

Loslaten

Soms is houden van niet meer dan loslaten
Zoals een kind een ballon oplaat
Nakijkend als de ballon zweeft op de wind
Verder en verder weg

Tot de ballon leeggelopen is
Niet meer kan stijgen naar grotere hoogte
Zal het dalen naar de grond
Zal het daar liggen
Leeg, rimpelig, troosteloos

Al jouw liefde gegeven
De kennis die je in een omhulsel stop
Liefde, aandacht, alles gegeven
Tot de liefde gaat stijgen tot grote hoogte

In de hoop dat het daar beter wordt
Blijkt dat ze je beter niet konden verlaten
Het wordt nooit meer zo mooi
Wees dan blij dat jij de ander liet gaan

De ander wenste jouw te overstijgen
Wees met deze gedachte dan blij
Blij dat jij hebt losgelaten
Voor hen rest slechts een leeg bestaan


Jeroen den Harder – 9 juli 2019
Foto: Pixabay

Jij bent het verlangen van mijn hart

Leer mij kennen zoals ik ben
Toon mij dan zoals jij bent
Groeiend naar een mooi samen zijn
Waarin je niet onderdrukt
Apart of weggezet wordt
Waar je mag zijn
Zoals je bent

Geef elkaar het vertrouwen dat het goed komt
Geef elkaar oprechtheid, eerlijkheid en liefde
Wees als een welkom thuis
Waarin beiden zich prettig voelen
Niet met spullen of geld
Rust en eenvoud is alles wat telt

Een ingericht opgeruimd huis
Waarin geleefd word, maar bovenal beleefd
Waarin ruimte is voor elkaar
Waar liefde overheerst
Waar je samen bent
Ieder zijn of haar eigen ding

Maar waar je ook samen beleven en genieten mag
Waar je ongestoord je gang kan gaan
Waar je mensen kan ontvangen
Niet schamend voor de klerezooi van een ander

Waar rust en ruimte is voor een goed gesprek met elkaar
Waar je rustig je papieren kan laten liggen
Zonder dat een ander erin rondneust
Waar je mag zijn wie je bent
In alle eenvoud kan genieten

Van het samen zijn!

What’s your story

Wat is jouw verhaal
Niet dat ik nieuwsgierig ben
Of alles wil weten
In zijn geheel niet

Sommige dingen wil ik liever niet weten
Tenminste dat denk ik dan
“Had ik het maar niet geweten”
Dan had ik er nu ook geen last van

Hoewel ik dat niet snel zal hebben
Het is jouw verhaal
Het blijft bij jou
Maar je bent het voor even kwijt

En natuurlijk kan ik reageren
Dat doe ik dan ook vaak
Maar soms ook niet
Weet je zelf wel het antwoord

Vertel het me maar
Ik zal een luisterend oor hebben
Zal er voor je zijn, indien nodig
Je van antwoord bedienen

Advies en goede raad
Of zwijgen, wanneer het mij dit toelaat
What’s your story
Of te wel: Wat is jouw verhaal


(Foto: pixabay)

Hoe mooi had het kunnen zijn

Gewelven
Glas in lood ramen
Erkers
Prachtige kamers
Massieve deuren
Ruimte voor iedereen

Feesten
Plezier
Genieten
Drinken
Eten
Alles er op en eraan
Tuin eromheen

Zo is het leven soms ook
Prachtig vormgegeven
Omringd met pracht en praal
Feesten, eten, drinken
Alles erop en eraan
Mensen die van buitenaf kijken hoe goed het met je gaat
Je bent immers in prachtige staat
Tot het verval zijn intrede doet

Ziekte
Angst
Verdriet
Pijn
Verlaten
Eenzaam
Alleen

Wachtend tot ook de laatste steen afbrokkelt
Totaal verval
Tot er niets meer rest
Blijkbaar was het toch niet zo mooi
Of in ieder geval niet mooi genoeg
Om voor te zorgen en te behouden

Tot er iemand echt voor je gaat en klaar staat
Een arm om je heen
Steen voor steen weer opbouwt
Wat in de loop der jaren is geruïneerd

Ben jij er aan toe
Kun jij het al aan
Om volledig herstelt te worden

Kun je het aan
Dat de anderen dan toekijken
Bedenkend dat zij hadden afgebroken
Wat eens het kostbaarste bezit was
Nu herstelt door een ander
Die nog wel heil in je zag

Durf jij het aan
Om samen je leven op de rails te krijgen
De ruïne van je leven te herbouwen
Al het kapotte te vervangen
Het rot te verwijderen
Zodat je alles weer in volle glorie kan tonen

Bouw dan mee aan je herstel
Doe het niet alleen
Dat is een verloren strijd
Samen de ruïne herbouwen
Ik investeer in jou mijn tijd
Zodat jij weer kan stralen

Want zo mooi kan het zijn


(Foto: pixabay)

Wie mij kent weet dat ik het podium vrees

Gedichten, gedachten, poëzie
Ik schud ze uit mijn mouw
Noteer ze in mijn notitieboekje
Schrijf ze in een kladblok

Voordragen dat is geen probleem
Microfoon…
Geheel mijn ding
Geen probleem

Maar wie mij kent
Weet dat ik het podium vrees
Zelfs na al die jaren nog steeds last van plankenkoorts
Voordragen doe ik met plezier en passie

Maar voor het podium heb ik nog steeds vrees
Om dat op te lossen heb ik het volgende besloten
Ik ga er voortaan gewoon voorstaan

Eenzaam

Als ik opkijk en roep
Als een schreeuwende in de woestijn
Als een klein kind dat schreeuwt om hulp
Wie kijkt er dan op mij neer

Wie reikt zijn hand uit naar mij
Wie zal mij helpen
Mij nabij zijn
Waar komt mijn hulp vandaan

Of moet ik het zelf doen
Op eigen benen staan
Is er dan niemand die mij de hand reikt
Een arm om mijn schouder zal slaan

Moet ik dan maar dwalen door het leven
Af en toe iemand die even een praatje maakt
Dan weer verder gaat op zijn eigen pad
En mij ook alleen achterlaat

Een schreeuwende in de woestijn
Een klein kind dat schreeuwt om hulp
Hoe eenzaam kan het leven dan zijn

Kom

Kom om te geven
Kom om je hart te openen
Kom om de liefde te ontvangen
Je mag binnen komen

Op deze dag mag je komen
Je hart openen
om de liefde te ontvangen
De liefde die ik bij mij draag
Kom en ontvang

Kom om te ontvangen
Kom ik open mijn hart voor jou
Kom maar maak geen misbruik
Van de liefde die ik heb te delen

Kom ook om te geven
Treed binnen in mijn hart
Dan zal ik ook de jouwe betreden
Zullen we de liefde delen

Zullen we geven
Niet om te nemen
Maar om te ontvangen
Uit oprechte liefde

Kom zoals je bent
Zonder masker
Zonder schroom
Zonder schaamte

Kom omdat je er mag zijn
Om de liefde te ontvangen
Om de liefde te geven
Om samen te delen

Omdat ik lief heb
Omdat jij lief hebt
Omdat wij lief hebben
Omdat wij samen willen zijn

Kom, treed binnen
Laat de liefde rijkelijk vloeien
Kom, ontvang en geef Zodat wij in liefde samen leven

Als je zegt dat je luistert

Als je zegt dat je luistert
Maar je doet het niet
Gaat je eigen weg
Sta dan niet raar te kijken
Als anderen omdraaien en van je weglopen
Hun eigen plan trekken
Doorgaan in hun zoektocht op zoek naar geluk
Naar een rustiger leven
Hun eigen droom achterna gaan
Waarin mooie dingen gebeuren
Waarin ruimte is voor persoonlijke ontwikkeling
Groei naar elkaar en naar een beter bestaan
Sta dan niet onnozel te kijken
Net alsof je het niet wist
Op een dag krijg je vanzelf te horen: Het ga je goed
Of niet, kijk maar…

De beslissing genomen

Een moedig besluit

Ik sta er achter

Zal je helpen en steunen

Zal je terzijde staan

Er zijn tot de laatste adem

Al hoop ik dat het nog lang duurt

Dat er nog tijd is

Tijd om samen te zijn

Te genieten van de tijd samen

Mooie dingen doen

Maar de beslissing is genomen

En ik sta erachter

Ik snap het volledig

Het is moeilijk

Maar het is zo

Het leven is eindig

Je besluit sta ik achter

Al blijf ik achter

Moet ik verder

Maar ik sta erachter

Ik zou hetzelfde doen

Bij mij ligt alles al klaar

Een map in de kast

Alles beschreven

Tot in detail

Het is jouw beslissing

Ik sta erachter

Sterker nog

Ik zou hetzelfde doen

Ik heb het zelfs al bedacht

Aan mijn lichaam geen poppenkast

Geen geklooi

Geen gerotzooi

Bij mij slechts de laatste puntjes op de spreekwoordelijke “i”

En tot die tijd

De tijd die ons gegeven is

Wil ik met je genieten

Mooie dingen doen

Een herinnering maken

Maar je ook steunen

Helpen waar ik kan

Je bijstaan

Je hoeft het niet alleen te doen

Ik sta naast je!

Wat je beslissing ook wordt

Ik vind het goed
Zal er achter staan
Zal het moeilijk vinden uiteraard

Makkelijk zullen beide keuzes niet zijn
Beiden weten we hoe het afloop
Beiden maken dat ik “alleen” achterblijf
Maar wat je beslissing ook wordt: Ik vind het goed

Het pad zal niet makkelijk zijn
Er zullen hobbels komen
Kuilen zijn
Lichtpunten voorkomen
Maar ook de schaduwkant zal er zijn

Samen zullen we het gekozen pad volgen
Samen, want…
Ik zal er altijd voor je zijn
Hoop dat dat nog lang mag duren!

IK HOU VAN JOU!
Nooit vergeten!

Vaderdag

Zo liefdevol
Zo eerlijk
Zo trouw
zo veel respect
Wijsheid en kennis
Vol goedertierenheid
Jij bent mijn papa geworden
Mis je nog elke dag

En nu met Vaderdag nog een beetje meer
Geen cadeautje meer kunnen brengen
Geen arm om je heen
Om te zeggen dat ik zielsveel van je hou
Dat jij mijn papa bent geworden
Dat zal ik nooit vergeten
Wat heb ik enorm respect voor jou

Liefde gaat niet om bloedverwantschap
Het is oprechte liefde
Welke maakt dat jij bent geworden
Mijn papa voor altijd
En ik jouw zoon

Wederom bijna een Vaderdag voorbij
Wederom een dag dat ik je intens mis
Wederom een dag…

Vaderdag…

#ikmisje

Zeiken

Vanmiddag liep er iemand vreselijk te zeiken
Ik kreeg me daar een partij shit over mij heen
En maar door gaan en maar door gaan
Nadat hij klaar was met raaskallen 
Was het mijn beurt om te zeiken

Ik draaide mij om en liep richting het toilet
“Wat ga jij doen hoorde ik hem roepen”
“Zeiken…”
Inmiddels stond ik ook op klappen
Ik moet zeggen
Het lucht wel op!

Als ik je dan mis

Herinneringen maken we nu
Niet altijd de fraaiste
Maar de mooiste blijven in mijn gedachten hangen
Weet je nog die keer…

Als we dan samen praten
Begrijpen wij elkaar
Voelen aan wat de ander bedoelt
Dat voelt goed

Want wat wij nu doen
Wat wij nu beleven
Samen ondernemen
Dat hebben we samen maar mooi gedaan

Dat is een herinnering voor

Als ik je dan mis

Ik kan wel janken… maar ik doe het niet

Mijn tranen lijken al opgedroogd
Nog voor de daadwerkelijke ellende begint
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet

Hoeveel kan je als mens hebben
Hoeveel moet je doorstaan
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet

Zoveel ellende
Zoveel verdriet
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet

Sterk zijn
Ondersteunend daadkrachtig
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet

Zolang als nodig is
Zolang als ik kan
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet

Tot niemand mij ziet
Dan kan ik janken
Doe ik het wel
Stiekem

Ben ik gelukkig?

Heb ik het naar mijn zin
Nou vaak wel
Als we in gezelschap zijn van mensen die ons oprecht liefhebben

Ben ik gelukkig
Nee!
Wanneer ik zie hoe er met dierbaren, maar ook met anderen en mij wordt omgegaan…

Nee, gelukkig ben ik nooit geweest
Ik heb daarentegen wel leuke momenten gekend
En toch verwacht ik ooit nog weleens te kunnen zeggen
Ik ben gelukkig

Gelukkig heb ik dus wel mooie momenten gekend

Dan valt pas echt
“Alles op z’n plek”

Verloren tijd

Langzaam ga je er aan onderdoor
De dagen gaan voorbij
Zonder vaste afspraak
Je begint het te begrijpen

“Ze geven geen zak om mij”
Hard gezegd, maar helaas de waarheid
Ze geven niks om je
Zolang ze je maar kunnen gebruiken

Eens is het genoeg geweest
Laat dat dan maar vandaag zijn
Trap hen maar in de verdom hoek
En realiseer je

Verloren tijd
Ze zijn het niet waard om jouw liefde te ontvangen

Geef het aan een ander die je wel waardeert
Geef hen je volledige aandacht
Zodat je volmondig kan zeggen
“Met hen heb ik mij wel geamuseerd”

met jou was het tot mijn spijt

VERLOREN TIJD


Jeroen den Harder – 29 mei 2019

IK BLIJF BIJ JE STAAN

Ik heb getwijfeld of ik het zou delen, maar ik doe het toch!
Dit gedicht schreef ik vandaag voor mijn moeder:

IK BLIJF BIJ JE STAAN

Zolang als nodig is zal ik naast je staan
Zal ik je ondersteunen, een arm om je heen slaan
Als het even niet meer gaat

En als ik naar de sterren kijk
Wetende dat jij daar ook eens zal staan
Tot die tijd zal ik naast je staan

Ik beloof niet dat ik niet zal huilen
Jij bent mij daar te dierbaar voor
Maar ik zal je ondersteunen, beloofd!

Net zo lang tot jij aangeeft dat het echt niet meer gaat
Dan zal ik er zijn om je te helpen tot het eind van de strijd
Zal ik je omarmen en zeggen hoeveel ik om je geef
De liefde voor jou is oneindig groot, zoals je weet

En als je er niet meer zal zijn, dan weet ik mij geborgen
Door jouw liefde ben ik geworden tot wie ik ben
Door jouw liefde, samen met Freek
Er staat nu reeds een stralende ster, eenmaal komt er daar één bij

Maar tot die tijd zal ik je steunen
Zal ik bij je zijn in mooie en moeilijke tijden
Wil ik je steun en toeverlaat zijn
Want ook dat heb ik immers beloofd

Zolang als nodig is zal ik naast je staan
Zal ik je ondersteunen, een arm om je heen slaan
Als het even niet meer gaat



MAM IK HOU VAN JOU❣️
Jij hebt samen met papa (Freek) mij alles geleerd behalve hoe het is als jullie er niet meer zijn.

Ons maatje moeten we al jaren missen, elke dag weer! Ik ben hem dankbaar voor alles wat hij ons heeft geleerd en met name gegeven. Daardoor kan ik nu sterk zijn.

IK BLIJF BIJ JE STAAN!
DAT BELOOF IK JE


Jeroen den Harder – 28 mei 2019

IK WIL EVEN NIKS, GEEN GEZEUR, GEEN PROBLEMEN, GEWOON EVEN NIKS…

Niks mis mee zou je zeggen, dat kan je weleens hebben.
Ja, dat kan je weleens hebben…

En vandaag overkomt het mij dus ook
Zo een dag dat je denkt, stel het nog een poos uit
Laat het nog lang duren voor het er is
Zo een dag dat je denkt: waarom in Godsnaam

Hoewel je je dan weer afvraagt: Wat doet God eraan…
Is het een straf
Zijn het de wetten van de natuur
Laat mij maar even vloeken
Oké, voor korte duur

Maar laat mij even
Ik wil gewoon even niks



Jeroen den Harder – 28 mei 2019

Tranen

Wanneer ik mij moe en eenzaam voel
Tranen in mijn ogen staan en ze probeer te drogen
Omdat ik aan de kant sta, hulpeloos alleen
Geen mensen om mij te helpen, te omarmen

Dan wil ik naar het water
Zet ik mij neer aan de rand van een meer
Kijkend naar de horizon
Vloeien de tranen weer

Zittend aan het water overdenk ik dan
Voel ik de tranen branden
Verlangend naar een schouder
Een arm om mij heen

En alles wat pijn doet komt eruit
Tranen blijven stromen
Tot ze op zijn
Dan gaat het weer

Jeroen den Harder – 24 mei 2019

Onbeschrijflijk genieten

Van de Woeste Hoogte
tot de schoonheid van de natuur
Het woelige water
Adembenemende sfeer
De kleuren, de geuren, de wind
Het nieuwe leven van het voorjaar
Het ruisen van de wind
Adembenemend
Genietend van de rust


Onbeschrijfelijk Genieten
De schoonheid overdag
De ondergaande zon laat op de avond
Een adembenemende sfeer
Door woeste hoogte
In een rustiger vaarwater
Rust en vrede
Aangenaam verpozen
Te kort naar mijn zin

Beheersen wij het bos
Laten wij hem zijn gang maar gaan
Helder water
Een steen op de bodem zien staan
De zon die ondergaat
De atmosfeer, verlichte lucht
En als de zon dan ondergaat
Brengt hij ons een koude nacht
Onbeschrijflijk genieten
Kon het maar altijd zo zijn


Jeroen den Harder – 20 mei 2019

Rouwverwerking

Na het overlijden van dierbaren val je in een donker zwart gat
Pikdonker, het lijkt wel of er geen lichtje aan de horizon is
Intens bedroeft, verdrietig, overrompeld met emotie
De tijd lijkt stil te staan

In het begin krijg je nog wel steun van je omgeving
Maar op een gegeven moment moet je ophouden wordt er gezegd
Dat valt niet mee, er zit geen tijdslimiet aan
Het knaagt en het vreet, langzaam ga je er aan onderdoor

Tot iemand je aanmoedigt
Ga weer schrijven, probeer het
Zet je gevoel maar op papier
Het maakt niet uit of het goed geschreven is
Als het maar bij jezelf is
Geschreven vanuit je hart

Om je herinnering een plaats te geven
Om rust te vinden in je hart
Om uiteindelijk in je eigen tempo door te gaan met leven

Er zit geen tijdslimiet op rouw
Mis ze nog elke dag, al zijn we jaren verder
En naar mate ik ouder wordt, komen daar meer mensen bij
Moet er nog niet aan denken hen te verliezen
Al ligt de dood altijd op de loer

Mag je nog lang hier blijven
De herinnering met dierbaren kan ik alleen met jou bespreken
Want samen hebben wij dit doorgemaakt
Straks moet ik alleen verder gaan

Ik moet er nu nog niet aan denken
Hoe gaat het dan verder met mij
Beland ik dan weer in een donker gat
Wie trekt mij er dan uit

Helpt mij weer overeind, denkt daarbij niet in tijd
Geef ruimte aan verlies, geef ruimte aan rouw
Niet voor even, maar voor zolang nodig is
Geef het de tijd!



Jeroen den Harder – 12 april 2019

Wil je uitleg hoe ik tot dit gedicht ben gekomen, lees dan de bijbehorende column

Multiculturele samenleving

In deze multiculturele samenleving
Werd ik door een uiltje geknapt
Hij vloog als een donderend gevaarte mijn leven binnen
Ik kon er niks mee beginnen
De uil heeft het overleeft
Zelfs nog wat zetels erbij gehaald
Voor degene die mee willen kijken
Hoe het sprookje in Den Haag
Straks vaalt
Als een hoofddoek de gezichten bedekt
Van een Puma die als een smeervlek
Het land nu heeft bedekt

Het uiltje zal snel weer gevlogen zijn
En voor ieder ten spijt
De sprookjes van Grim
Geloof ik meer dan de Tweede Kamer
Maar zo zal het altijd wel zijn
Wie er ook op het pluche mag zitten
Ze zitten toch nooit op één lijn

De ene keer zitten ze op hun mobieltje
Bij belangrijke zaken zullen ze wel afwezig zijn
Vraag me alleen af wie er gaat winnen
Pinokkio of Pipo de clown

Uiteindelijk zijn er alleen maar verliezers
Binnenkort verwacht ik wel te kunnen zien
Een regelrechte
Catfight!



Jeroen den Harder – 11 april 2019

Is er meer dan dit

Is er meer dan dit
Geloof je het nog echt
Meer dan dit
Zou het zo zijn dat er nog meer is dan dit

Het blijft maar spoken in mijn hoofd
Het kan toch niet waar zijn
Dat er meer is dan dit
Dan kijk ik uit het raam de wijde wereld in

Raar, maar waar
Meer dan het computerscherm
Er is meer dan dit

Zoveel te ontdekken
Zoveel ook te doen
Het is echt waar
Er is meer dan dit



Jeroen den Harder – 8 april 2019

Als ik zou vertrekken

Stel dat ik zou vertrekken
Bestemming onbekend
Wie zou mij dan missen
Of vergeten zij mij snel

Stel dat ik zou vertrekken
Gewoon op de bonnefooi
Tas in de auto
En de rest weg met die zooi

Stel dat ik zou vertrekken
Zou ik mijn leventje hier gaan missen
Dan denk ik: ach het zijn maar spullen
En schrijven kan je overal

Stel dat ik zou vertrekken
Zou dat dan beter zijn
Zo zonder mijn schouder om op te huilen
Je steun en toeverlaat te zijn

Stel dat WIJ zouden vertrekken
Bestemming onbekend
En ach, die paar die wel om ons geven
Die kunnen we heus nog wel opzoeken
Al zij het dan maar voor even

Stel dat wij vertrekken
Bestemming onbekend
Zou het ons gelukkiger maken
Waarschijnlijk zullen wij het nooit weten

Echter bij sommigen denk ik wel eens
Jammer, jij weet ons te vinden
Helaas bestemming bekend
Sluit ik de deur, trek de stekker uit de bel

Zoek het uit, ik red het wel
Maar over jou twijfel ik ten zeerste
Maakt mij eigenlijk niet uit
Voor jou geldt het omgekeerde

Blijkbaar ben ik te goed voor deze wereld
Moet ik op een dag gewoon de stoute schoenen aandoen
Bestemming onbekend
Word ik uiteindelijk toch gelukkig…



Jeroen den Harder – 5 april 2019

Een leven lang kunst

“Ik neem een witte boterham” sprak ze ondeugend kijkend … “ik ben stout”
Weg van het verzorgen, samen achter gesloten deuren er wordt voor je gezorgd
Gezondheid, rust, ruimte en tijd gevonden
Weg van mantelzorg, want mantelzorg kost tijd

Constant worden uitgedaagd, die ouwe wijfies zijn te gek
Samen zingen en muziek maken, soms wat aangepast
Na jaren komt haar stem even tot leven
Het kraakt nog een beetje, ze heeft nog geen wijntje op
Het is daarvoor ook nog iets te vroeg, zo vlak voor het middageten

Dan valt het haar moeilijk de deur uit te gaan, geen buurman die groet
Weg grote naam, dag groots bestaan, je wordt wederom een eenling
Een mooi groot, rijk verleden wordt zo teruggebracht tot twee kamers

Hoe moet je de toekomst dan nog zien
“Ik heb geen toekomst” sprak ze uit, “jij hebt nog toekomst, jij bent nog een jong ding”
Dat theatrale heeft ze nog altijd
“Ik moet heel wat hebben afgeleefd tussen mijn jeugd en nu

Hoe zat het ook alweer… Ik ben het vergeten”
Dan wordt pijnlijk duidelijk
Er is altijd het leed van de vergankelijkheid, de aftakeling, de ondergang
Wat overblijft zijn oude mensen die afglijden, dat klinkt dramatisch…

En dat is het ook!|

(Naar aanleiding van Beau Five Days Inside, 2 april 2019 Rosa Spierhuis

Meekijken achter gesloten deuren die normaal gesloten blijven
In een wereld van artiesten , kunstenaars en muzikanten)


Jeroen den Harder – 4 april 2019

Waren wij te jong toen ik je ontmoette

Om een bestaan samen op te bouwen

Te genieten van het leven zonder zorgen

Waren wij te jong

Waren wij er nog niet klaar voor

En nu zo vele jaren later

Zijn wij er nu dan wel klaar voor

Er is zoveel gebeurd in ons leven

Zijn wij er klaar voor

Bereid om voor ons eigen geluk te gaan

Te genieten van elkaar en het leven

Zijn wij er klaar voor

Echt klaar met het verleden en door te gaan in het heden

Kom dichterbij en geef je totaal

Kom dichterbij en geniet maximaal

Kom dichterbij, laat je maar gaan

Dan gaan we samen de tijd inhalen van vervlogen tijd

Ik ben er klaar voor, heb veel meegemaakt net als jij

En nu is het tijd voor samen

Genieten van elkaar en rust nemen die nodig is

Om te bepalen waar wij heen gaan

Ik ben er klaar voor

Neem alleen de liefste mensen mee uit het verleden
Zodat wij met zijn allen kunnen genieten van het leven

De ellendelingen laat ik achter mij

Er zullen er nog wel een paar gaan

Maar ik ben er klaar voor

Laat liefde en rust, genieten van het leven

Ons vooruitzicht zijn!



Jeroen den Harder – 28 maart 2019

Een vlinder die uit haar cocon probeert te ontsnappen

Een vlinder die uit haar cocon probeert te ontsnappen

(Beau 26 maart 5 days inside)

Een fysieke en geestelijke beperking

Dat is nu haar geluk

Een dag uit

Op stap met je persoonlijke apotheek

Als ouder moet je sterk zijn

Je mag niet huilen bij je kind

Hopen op een totaal wonder

Wetend dat dit nooit gaat komen

En dan zie je ze spelen…

Je vroege jeugd, nu al geknakt

Een vlinder die uit haar cocon probeert te ontsnappen

Het einde in zicht

Een ander kind: Leukemie

Ik snap de naam niet

Zo leuk vind ik dat niet



Jeroen den Harder – 27 maart 2019

#geenstandaardgehandicapte

Zo een driewieler met 2 wielen achter hoef ik niet

Dat wordt een ramp

Stoepranden raken met een achterwiel

Dat wordt om de haverklap een val

En toch wil ik fietsen

Een bakfiets werd het

En vandaag met zulk mooi weer

En de afspraak “dichter in het dorp”

Werd het weer eens tijd

In de benen

Een helse strijd

Spieren verzuurd voor ik Maasland uit was

Even doorzetten maar

Toch geflikt

Maasland – Pijnacker in een uur gedaan

Zal het wel even merken

Niemand heeft het aan mij gezien

Misschien een beetje eigenwijs

Maar ik ben immers….

Geen standaard gehandicapte


Jeroen den Harder – 22 maart 2019

Teleurgesteld

Hoe vaak ben ik niet teleurgesteld

In het leven

In school

In het werk

In relaties

In ziekte

En toch ga ik maar door

Ga er voor

altijd maar weer dat optimistische

Gewoon verder willen

Niet omdat het kan

Zo eenvoudig is het nu ook weer niet

Maar omdat er nog zoveel mooie dingen zijn

Kleine dingen die het de moeite meer dan waard maken

Zorgen voor de ander, zorgen voor elkaar

Gewoon verder tot het echt niet meer gaat

Ben benieuwd wie er dan teleurgesteld is…



Jeroen den Harder – 18 maart 2019

Ik snap het allemaal niet meer

Gewoon doen wat er van je wordt verwacht

Even een belletje of langsgaan

En zelfs dat is blijkbaar teveel gevraagd

Communiceren gaat via WhatsApp, Facebook, Twitter, Messenger

Noem alle Social Media maar op

Maar praten met elkaar

Langsgaan en een bakkie doen

Even die warme handdruk omdat je om iemand geeft

Gewoon sociaal bezig zijn

Nee dat schijnt er bij velen niet meer bij te zijn

Ik snap het allemaal niet meer

Is er dan geen sociaal leven meer

Gewoon elkaar in de ogen kijken en praten over alles wat je bezighoud

koffie, biertje, wijntje, kaasplankje erbij, ik noem maar wat

Nee tegenwoordig moeten ook ouderen digitaal

Willen ze van iemand nog iets horen

Lekker sociaal…



Jeroen den Harder – 15 maart 2019

Liefde is

De foto boven dit bericht is gemaakt tijdens de presentatie van mijn bundel “Alles op z’n plek”

Liefde is

Zomaar een gemeende knuffel

Niet omdat het van een ander moet

Het moet uit je hart komen

Niet uit de mond van een ander

Een knuffel is intens

Niet koud en kil

Je bent geen diepvrieskist

Alhoewel, sommigen wel

Een knuffel zegt ik hou intens veel van jou

Bij sommigen zegt het niets

Liefde is een knuffel geven

Maar ook laten zien dat je het meent

Liefde is ook je rotzooi opruimen

Zodat de ander kan genieten van een opgeruimd huis

Liefde, als je dat al niet bezit…



Jeroen den Harder – 14 maart 2019

Yolo

You Only Live Once
En in dat ene leven gebeurt er zoveel
Soms te veel
Ziekte, angst, pijn, verdriet

Maar je moet verder
De dag loopt ten einde
De ziekte gaat niet voorbij
De angst overheerst op sommige vlakken

De pijn die dit teweeg brengt
Het verdriet
Maar YOLO
Het leven gaat door

You only live once
Ga ervoor
Tot het eind
Al valt dat niet altijd mee!


Jeroen den Harder – 13 maart 2019

Geef uit

Op is op

Weg is weg

Je krijgt het niet terug

Een herinnering blijft

Vervanging

Nee, dat gaat niet

De emotionele kant krijg je hierdoor nooit terug

Iets nieuws komt er voor in de plaats

Mooi, dierbaar, emotioneel kostbaar

Maar het oude komt niet meer terug

Een nieuw begin

Een bijzonder iets

Het kost iets

maakt niet uit

Op is op

weg is weg

Geniet van het nieuwe

Doe het voor jezelf

Geef uit!



Jeroen den Harder – 12 maart 2019

Ineens wordt het donker om je heen

Eerlijk en emotioneel

Mooie gedichten

Ontroerend mooi zelfs

Vol warmte

Verlangen en gemis

En op dagen als deze wordt het dan even donker om je heen

Ervaar je weer even

De warmte, verlangen, het gemis

Wat zou jij doen

Hoe zou je reageren

We zullen het niet weten

We moeten het nu zelf doen

En dan zit je daar

Even een tik, nou ja, dreun in je gezicht

Je zag hem aankomen

Maar toch

Je stelt vragen

Je maakt je zorgen

Terecht

Ineens wordt het donker om je heen


Jeroen den Harder – 11 maart 2019

Onbetaalbaar

Ik ben een zonnebloem

Zolang je me niet plukt kan je van mij genieten

Een stralend middelpunt

Maar zodra je mij bij de enkels afbreekt

Los trekt van de vaste grond

De blaadjes eruit trekt

Simpel gezegd kaal plukt

Dan ben ik voor jou niks meer waard

En voor diegenen die mij laten groeien en bloeien

Ben ik die zonnebloem

Waarvan je mag genieten

Gratis

Want ik ben onbetaalbaar


Jeroen den Harder – 8 maart 2019