Rust en ruimte

Doen wat je moet doen
In een hectische tijd
Doorgaan met leven
En dat wat je nodig hebt…

Het komt wel denk ik dan
Maar zou het wel komen
Of is het een utopie
Een gedachte aan een betere tijd

Waarin wij kunnen ervaren
Dat wat zo gewenst is
Dat wat ons nu zo ontbreekt in de tijd
Zou het er nog van komen

nu, straks, altijd
Of blijft het een droom

Rust en Ruimte

Werken, daar heb ik geen tijd meer voor

Ik vul mijn dagen achter de computer
Schrijven van gedichten
Een artikel maken
Columns over het laatste nieuws
Of over wat mij bezig houdt in het leven
Maar werken voor een baas
Dat gaat niet meer
Ik moet mijn eigen tijd bepalen
Zelf de dagen invullen
Zit ik niet achter mijn computer
Dan ben ik wel voor of met iemand op pad
Helpen daar waar ik kan
Klaar staan omdat de ander het nodig heeft
Uit liefde voor elkaar

En ben ik niet aan het schrijven of aan het zorgen
Dan slaap ik een paar uur overdag
Omdat het nodig is
Zien mensen mij voorbijgaan
Lezen ze nog eens wat op internet
Van mijn hand geschreven
Dan zal het wel goed gaan
Tenminste dat verwachten ze dan
Maar ook ik heb rust nodig
Hulp met het huishouden
Een arm om mij heen
Soms een schouder om op te huilen
Wie staat er dan voor mij klaar
Als ik het hard nodig heb

Vele mensen zijn niet meer van het ontmoeten
Tenzij er een feestje is, dan komen ze wel
Zuipen en eten op jouw kosten
Maar verder…
Ach, ik weet het soms ook gewoon niet meer
Doe ook maar mijn best om van het leven een feestje te maken
Zolang als het duurt, zo lang als het kan
Hier een literaire avond, daar een poëziemiddag
Momenten waarvan ik echt genieten mag

Toch ga ik rustig aan verder
Geniet van de kleine dingen
De grote gaan nog wel komen
Daar ben ik van overtuigd
Even wachten tot het kan
Want als het eenmaal zover is
Dan geniet ik van elke dag
Elke dag dat het MIJN tijd is, of de onze, dat zou beter zijn
Om oprecht elke dag voluit te genieten
En tot die tijd vul ik de dagen met schrijven en mooie momenten
Met hier en daar gezeik!