Dichter in de dop / Jeroen den Harder
Gedichten en gedachten
Als liefde overwint
Achterlaat wat niet meer van waarde is
Wat ook geldt voor mensen in dit geval
Zal je rust ervaren
Want laten we eerlijk zijn
Als je de kluit belazerd als mens zijn
Dan heb je geen hart, geen ziel
Ben je van geen enkele waarde
Het leven is niet hard
Het zijn (sommige) mensen
Die doen je pijn
Zij zijn van geen enkele waarde
Doch zij die er zijn
Je op waarde schatten
Die er ook in mindere tijden zijn
Dan zal je ervaren wat het betekent…
Als liefde overwint
Ik ben niet meer wie ik was
Die vrolijke lieve jongen die altijd plezier maakte
Die jongeman die altijd klaar stond
Die jolige vent met humor
Zorgzaam en behulpzaam voor velen
Altijd klaar staan met een goed woord
Hulp bij allerhande zaken
Voor velen steun en toeverlaat
(Voor sommige zal ik dat blijven)
Er is weinig meer van over
Natuurlijk een geintje hier, een grap daar
En nog altijd die glimlach die klaar staat
Uiterlijk vertoon…
Nee, ik ben niet meer wie ik was
En natuurlijk zullen er mensen zijn die klaar staan met commentaar
Wat zullen mijn geliefden wel niet vinden van mijn eerlijkheid
Nee, ik zeg het gewoon maar
Ik ben niet meer wie ik was
Al sta ik nog steeds met liefde voor mijn naasten klaar
Sla ik mijn arm om hen heen om te troosten
Maak plezier om hen te verblijden
Te vaak teleurgesteld door mensen en in het leven
Dat ik niet anders kan dan te concluderen
Ik heb zeker mooie momenten gehad
En er zullen er vast nog meer komen
Kan ik – tot mijn spijt – niet ander dan concluderen
IK BEN NIET MEER WIE IK WAS!
(zal ik mijzelf nog herontdekken?)
De laatste avond samen
De laatste avond voordat wij voorgoed afscheid namen
Nog eenmaal samen
Negende symfonie van Beethoven
Ik schreef je nog een laatste briefje
Een briefje vanuit mijn hart
Nog éénmaal konden wij echt praten
Namen de tijd voor elkaar
Ik las mijn briefje voor
Tranen in onze ogen
Jij bent mijn papa geworden
Een van de laatste dingen die ik je zei
En de volgende morgen was het zover
Het afscheid voor goed daar
Na de laatste dans
Ik hielp je van je stoel in je bed
Je legde je hoofd tegen mijn hoofd
Draaide naar je broer
Dit is mijn zoon
Diep ontroerd
Ik moest je neerleggen
Nog een dikke knuffel en zoen
In berusting dat het goed was
Ben je van ons heen gegaan
Mijn papa ik mis je elke dag
9 september 2015 de laatste avond dat je zo helder was
©Jeroen den Harder – 9 september 2020
Ik hoor je rammelende eierstokken
De tijd begint te tikken, het is vijf voor twaalf
Je stokjes tikken de tijd weg
Al bijna een tromgeroffel
Je eieren bijna over datum
Hey mooie dame met je strakke lijf
Mooie lippen
Goed gevormde heupen en heerlijke kont
Om over je borsten maar te zwijgen
Als je nog kinderen wil mag je wel opschieten
Je hebt niet eeuwig de tijd
(foto: Pixabay)
Druppels spuiten op papier
Cyaan, Magenta, Yellow, Black
Alsof het niks is schuift de printerkop heen weer
Blad na blad
Kleur en zwart
het papier is immers wit
400 vel maximaal
Een paar euro papier
Een pakketje met vier cartridges
Negenenvijftig euro totaal
Inkt
Ga eens kijken aan de andere kant
Daar waar het gras groener lijkt
Waar andere mensen zijn misschien
Of toch maar niet
Vindt je een verlaten eiland
Waar je opnieuw kan beginnen
Spreidt je vleugels en land veilig
Aan de andere kant
Opdat nieuw geluk gevonden kan worden
Terug kan kijken op de vlucht van het leven
Turbulent of stormen getrotseerd
Zal de zon dan daar gaan schijnen
Op dat lege eiland een compleet nieuw begin
Je huisje bouwen van de grond af aan
Misschien is er verder wel niets
Blijkt ook daar een leeg bestaan
Aan de andere kant van het leven
Waar je misschien rust mag vinden
Vertrouwen op een nieuw begin
Of heb je de overzijde helemaal niet nodig
Blijkt dat waar je bent
Je alles al bezit wat je nodig hebt
Ruim eens op en kijk naar je bezit
Dit is de juiste plek voor een nieuw begin
Naar een tijd dat we weer “normaal” kunnen doen
In ieder geval weer een knuffel en een kus
Een liefdevolle aanraking
Een zaal vol met mensen
Genietend van literatuur
Voordrachten van dichters
Met een muzikale omlijsting
En dan het liefst zo vaak mogelijk
Zoals “normaal” gesproken
Het zal de mensheid deugd doen
Dat zij weer “normaal” kunnen zijn
Maar bovenal het zal ieders wens zijn dat men “normaal” kan doen
Discussies weer zullen verstommen
Naar een inclusieve samenleving zonder gedram
Waarin je elkaar respecteert
Zonder kapot maken van elkaars “cultuur”
Ervaart waar het in het verleden mis ging
Discussieert hoe het beter kan
Met uitleg bij de geschiedenis
Zonder verwijten, want wij zouden beter moeten doen
Kunnen we 2020 doorspoelen
Naar een tijd waarin alles weer mogelijk is
Binnen de kaders die wij met elkaar hebben afgesproken
Ik verlang er naar!
©Jeroen den Harder – 08 juli 2020
(Foto: Pixabay)
Wachten duurt lang
Het lijkt wel een eeuwigheid
Pas twee uur voorbij
Maar wachten duurt lang
©Jeroen den Harder – 23 juni 2020
(Foto: Pixabay)
Midden in de drukte van de wereld
Staat de tijd stil op het tijdstip van overlijden
Eenzaam en alleen in de drukte
Een kleine stap vooruit
Om vervolgens weg te zakken in de modder
De poel van verdriet van het gemis
Zuig mij dan niet mee in jouw vreugde
Maar laat mij ook niet alleen
Praat met mij, luister naar mij
Spreek de naam uit zodat deze blijft voortbestaan
Erken en herken mijn verdriet
Zie mijn verlangen ook al komt deze niet
De wereld draait door
De mijne even niet
Geef mij tijd en ruimte om te rouwen
Geef mij de kans om te verwerken op mijn manier
Leef jouw leven, maar vergeet de mijne op dat moment niet!
Negen jaar geleden lag ik in de woonkamer
In een verpleegbed onder de woonkamerraam
Was het einde bijna in zicht
Telde ik de dagen tot het einde van mijn aardse bestaan
Negen jaar geleden lag ik daar
Een geest die vooruit wilde
Een lichaam die stopte
En toch…
Negen jaar geleden lag ik daar
Het eind in zicht zo werd er gezegd
Het einde zou snel naderen
Afscheid van het aardse
Mijn geest gaf niet op
Ik starten mijn eigen bedrijf vanuit een verpleegbed
Er was nog zoveel moois
Ik kon niet opgeven
En nu negen jaar later
Zoveel geleerd en zoveel gedaan
Mijn eigen bedrijven een mooie tijd
En tussendoor gaf mijn lichaam op
Kon ik niet verder meer
Negen jaar later
Volledig afgekeurd, niet meer mogen werken
Of helaas niet meer kunnen
Nam mijn leven een andere wending
Niet meer kunnen werd iets anders doen
Want reserve tijd is leuk
Maar niet als je niks meer doet!
Alles op z’n plek (bij mij te bestellen 😉)
Een tijd dat de achterbuurkinderen buitenspelen
Geen school meer open is
Behalve voor kinderen waarvan ouders in Vitale beroepen werken
De buren ook aan het knutselen geslagen
RTL4 stopt na zevenentwintig jaar met Eigen Huis een Tuin
Eindelijk hebben zij het ook bereikt mensen zelf aan het klussen geslagen
Voor RTL is er dus weinig meer te doen
Weg stilte bij het mooie weer
Weg rust in de achtertuin
Weg rust om lekker te schrijven
Weg tijd om bij te komen
Nu al voorbij die mooie zomerse dagen in alle heerlijkheid
Zou je bijna wensen dat je achterburen een ander beroep kozen
Met alle respect voor de harde werkers
Iets in de zorg of zo
Want voor mij is rust toch ook…
Van VITAAL belang
Elk blokje stapel ik op
Elk blokje een stukje van de liefde
Elk blokje stapel ik op tot de hemel is bereikt
Elk blokje een deel van het paradijs
Elk blokje een klein stukje
Elk blokje een onderdeel van het grotere geheel
Elk blokje een stukje van mijn liefde voor jou
Elk blokje een beetje meer
Elk blokje dat zegt ik hou van jou
Wil je de lange versie
Of toch maar de korte
Wil je het hele verhaal
Of de gekuiste versie
Verpakt is een cellofaan
Of is een papiertje voldoende
Strikje erom
Tasje erbij
Of gaat het zo wel met je mee
Ik wind er geen doekjes om
Direct tot de kern
Ongezouten
Direct uit mijn mond
Waarom nog langer wachten
Het komt toch wel een keer
Dit is mijn mening
Hier zal je het mee moeten doen
Als je afscheid neemt van het leven
Afscheid van de mensen om je heen
Afscheid van je dierbaren die naast je bed staan
Met tranen in de ogen
Maar de hemelpoort gesloten blijft
Je nog niet welkom bent in het hiernamaals
Het licht van veraf mocht aanschouwen
Maar de toegang werd versperd
Toen jij dacht dat het einde naderde
De artsen verklaarden dat er niets meer was
Bleek het lichaam niet op te geven
Was je hart sterker dan je dacht
Had je al afscheid genomen van het leven
Moet je je mindset heractiveren
Van leven naar dood naar nieuw leven
Mag je nog verder gaan
Moet je je nieuwe ik hervinden
Mag je nog doorgaan met leven
Hoelang blijft dan nog de vraag
Soms blijkt de Hemel hier op aarde
Wij hebben het goed
(Als je er zelf tenminste iets van maakt!)
De grote klap heb ik al gehad
Het zijn nu kleine klapjes
We moeten maar zien waar het schip strand
Een vogel met 1 vleugel
Bijna vleugellam
Vlieg ik laag om de grond nog aan te tikken
Met beide benen
Zodat ik nog even door kan gaan
Omdat mijn geest niet opgeeft
Mijn hart goed genoeg is
De wereld nog te veel leuke dingen heeft
En ik de overheid nog op kosten kan jagen
Want al betaal ik mij scheel aan zorgpremie
Mark Rutte maakt mij niet monddood
Zal met wijze woorden
En soms met groffe zinnen
De overheid voor lul zetten
Alles uit het leven halen wat er in zit
Als die malloten in Den Haag zo door gaan
Hebben we straks geen 40.000 zwervers
Maar komen daar nog vele bij
Dankzij die absurde zorgkosten!
Wanneer je in beslag wordt genomen
Door alle daagse dingen
Of zaken die niet van jouw zijn
En je niet weet waar te beginnen
Doe het stap voor stap
Los het probleem voor probleem op
Maar maak die stap
Zodat je verder kan
Het probleem van de ander daar laten
Daar waar het hoort
Het is niet van jou dus laat maar los
Laat het voor wat het is
Jij mag terug naar jezelf
Je eigen problemen onder ogen zien
Je eigen ik hervinden
Zodat je verder kan
En zorgen voor de ander
Begin er niet aan
Niet zolang je niet voor jezelf in kan staan
Want je kan de ander pas helpen
Als je het zelf op een rijtje hebt
Als je dan eindelijk alles hebt verwerkt
Dan kun je verder
En gaat het niet meer in je eigen omgeving
Zal ik je dan meenemen naar mijn huis
Zodat je rust kan vinden
Je eigen plek kan creëren samen
Zodat je rust mag vinden
Onbezorgd kan en mag leven
Neem ik je mee op je nieuwe reis
Naar ons eigen thuis
Zoals de grond is gescheurd door de droogte
Zo is mijn gevoel voor jou
Besodemietert, bedrogen, opgedroogd
Verdort, verteerd, tot op het bot uitgekleed
Mijn hart verscheurd, opgedroogd
verschrompeld, laag water
De liefde die eens was diep ingedroogd
Kilte en scheuren vormen nu mijn hart voor jou
Eens was daar geluk en bewondering
Verdort tot op het bot
Zal mijn liefde voor jou rusten
Zit mijn hart op slot
Het laatste grondwater geef ik nu uit liefde aan anderen
Het laatste beetje, de rest door jou opgeslokt
Toch geeft dat laatste beetje restwarmte mij genoeg
om vanuit de diepte der aarde mijn warmte uit te blijven stralen
Naar hen die het toekomen en waarderen
De oppervlakte ruw moet je diep graven
Tot je bij de warmte komt en tot het eind der tijd
Mijn liefde kan en mag ervaren
De laatste adem
De baar
De wagen staat klaar
Inladen
Uitzwaaien
De straat uit
Rechtsaf
Uit het zicht
Niet uit het hart
Nog een paar keer kunnen we je nog zien
Nog een paar keer je lichamelijke aanwezigheid
Nog even en het is voorbij
Bakkie troost dan maar…
(En dan begint het pas)
Ik ben jouw droom
Of je wil of niet
Ik ben er altijd
In goede en in slechte tijden
Overdag of in de nacht
Ik ben jouw droom
Nu maar hopen dat het een goede mag zijn
De toekomst is deelbaar
De toekomst is maakbaar
De toekomst is straks
De toekomst is morgen
De toekomst is volgende week
De toekomst is volgend jaar
De toekomst kan nog jaren duren
De toekomst was gisteren
De toekomst was verleden week
De toekomst was vorig jaar
De toekomst was lang geleden begonnen
De toekomst is een droom
De toekomst is realiteit
De toekomst komt eraan
De toekomst is begonnen
De toekomst is nu!
(De toekomst is nu is het thema van de Poëzieweek 2020, 30 januari tot 5 februari)
Een nieuwe bladzijde
Op de eerste dag van dit nieuwe jaar
Is amper beschreven
Een dag laat begonnen
Uitslapen is wat ik heb gedaan
Hoewel tien uur was laat zat
De wekker heeft mijn rust bruut verstoort
Tijd voor een pilletje…
Nadat ik dat om zes uur in de ochtend ook al had gedaan
Volgt om twee uur in de middag
Om zes uur in de avond
En dan nog eens om tien uur in de avond wederom
Het wekkertje dat mij zegt
Tijd voor je pilletje…
Verder hebben we weinig gedaan
De eerste beschreven bladzijde van dit nieuwe jaar
Ik sis je mooie woorden toe
Het kan gelukkig nog steeds
Het Rotterdamse verbod van de tafel geveegd
Knipoog en wenk je toe
Met je sexy out-fit
Blos op je wang
Fluister lieve woordjes
Kijk naar je mooie lijf
Je volle lippen pruilen mij toe
Jij knappe verschijning met je lekkere kont
Ik zeg je eenmaal “Je bent niet alleen”
Als jij mijn Kerst miss wil zijn
De tegenstelling is groot
Ruimte genoeg
Een oproep om toch vooral te komen
Het wonder te aanschouwen
Samen eten, drinken, misschien wel dansen
Het feest aanschouwen
Zie daar een ster aan de hemel staan
“je bent niet alleen” zo wordt er verkondigd
2020 jaar geleden stonden ze aan de deur
Het kindje moest geboren worden in de stal
In een kribbe met stro
Werd de koning te rusten gelegd
Er is ruimte genoeg
wordt er heden ten dage geroepen
Vroeger was het wel anders
Kom en aanschouw het wonder
Kom van verre
Kom vanuit het oosten
Maar weet wel er is
Geen plaats in de herberg!
Ik wil je nog zoveel vragen
Zoveel dingen met je overleggen
Zoveel aan je laten zien
Regelmatig heb ik wel iets
Iets waarvan ik denk: “jij zou het weten”
Ik zou met je willen overleggen wat de beste optie is
Gewoon je wijze raad, je advies, je overdenkingen
Ik zou je willen laten zien waar ik woon
Wat ik doe
Wat ik beleef
Maar ik besef dat het nooit meer kan
Ik zal het voortaan zelf moeten doen
Aan anderen laten zien
Aan anderen vragen
Of mij gewoon blijven afvragen
Wat zou jij doen
Zou je trots zijn
Of maar gewoon in jouw geest verder gaan
Wetende dat je trots zou zijn
Vertrouwen in mijzelf
Vertrouwen in wat jij mij leerde
Maar bovenal zal ik moeten doorgaan
In vertrouwen
Dat wat jij mij leerde
Ik mag uitvoeren
Wetende dat jij trots bent
Tot mijn laatste adem
Ik kleur buiten de lijntjes
Pas niet in vakjes
Hokjes denken doe ik ook al niet aan
Ik ben gewoon een baken van licht
Los problemen op
Niet door binnen de lijntjes te kleuren
Niet door vakjes te openen
Niet door in hokjes te denken
Nee niets van dat al
Gewoon met de vuist op tafel slaan
Liefst zo hard dat de tafel het begeeft
Mensen moeten erkennen dat het geen zin heeft
Om binnen de lijntjes te kleuren
Binnen hokjes te denken
Uit elk vakje halen wat er in zin
Om vervolgens te constateren dat je nergens binnen pas
Outside the Box denken
Buiten de paden treden
lijntjes, vakjes en hokjes doorbreken
Een lichtbaken zijn op een donker pad
Misschien dat anderen ook nog eens het licht gaan zien
Durven op te staan en te slaan op de tafel
Zodat bladen en poten breken
Lijntjes, hokjes en vakjes verdwijnen
Ieder de hulp krijgen die hij of zij nodig heeft
Kostenbesparend werken
Ik ben ervan overtuigd
Durf jij het ook aan
Een baken van licht te zijn?
Jaren heb je in de schoolbanken gezeten
Jaren in de studieboeken gelezen
Jaren proefwerken gemaakt
Jaren…
En uiteindelijk heb je niets
Niets geleerd wat van waarde is
Zeventig procent gooi je in de prullenbak als je gaat beginnen met je baan
Zeventig procent!
En dan gaat het beginnen
Je eerste echt klus
Even uitleggen hoe het hoort te gaan
Volgens de boeken wel te verstaan
Niks levenslessen
Niks persoonlijke ervaring
Niks geleerd
Behalve uit de boeken
Ik ben maar een simpele, boeken zeggen mij niks
Tenzij het romans zijn of waar gebeurde verhalen
Een Thriller hoeft voor mij dan weer niet
Ik leef er namelijk zelf midden in
Ik hoef geen studie boek
Volg het levenspad
Ervaar hoe moeilijk het is
Ervaar waar de problemen liggen
Geen boekje kan mij dat leren
Ik heb het zelf ondergaan
Veeg mijn reet af met een studieboek
Bij gebrek aan toiletpapier
Ga toch eens leven en ervaren
En kom mij dan nog eens vertellen als je ondervind
Wat je studieboeken je hebben geleerd
Welke in de wondere wereld van het echte leven
Waar je niet twee maanden kan wachten tot er zo een geleerde
Jou even komt vertellen wat er in de boeken staat
Ervaring is kennis
Kennis is ervaring
Een goed boek moet je lezen
Het leven zal je de werkelijkheid leren
P.s. Voor mijn dochters…
(Met een knipoog)!
DOE JE BEST OP SCHOOL!
De “feestdagen” komen eraan
Twee lege stoelen vullen ons huis
De overige stoelen net als anders bezet
Twee lege stoelen
De “feestdagen” komen eraan
De donkere dagen kerst
De “feestdagen” komen eraan
Twee sterren die stralen
De “feestdagen” komen eraan
Twee lege stoelen
Twee sterren die stralen
De “feestdagen” komen eraan…
Geef mij maar een leven lang kunst
Genieten van taal, literatuur, beeld en muziek
Genieten van het schrijven van poëzie
Een leven lang van kunst
Het wordt alleen nog een kunst om lang te leven
Niet wetende wat er gaat gebeuren
Niet wetende waar we heen gaan
Niet wetende wat de toekomst allemaal gaat brengen
Niet wetende
Ik ben een verzamelaar
Ik ben een verzamelaar van mooie momenten
Ik ben een verzamelaar van klein geluk
Ik verzamel
Ik ben een vrijbuiter
Ik ben een vrijbuiter in de ogen van de mens
Ik ben een vrijbuiter van het leven
Ik ben een vrijbuiter pluk het moment
Ik ben verdwaald
Ik ben verdwaald op het pad
Ik ben verdwaald
Verdwaald in het leven
Ga je mee verdwalen?
Ik weet de weg…
Ik heb je in een doosje gestopt
Om daar te bewaren
Om regelmatig naar te kijken
Ik heb je in een doosje gestopt
Om je te bewonderen
Omdat ik je wil beschermen
Ik heb je in een doosje gestopt
Maar wel zo
Dat je altijd kan ademhalen
Ik heb je in een doosje gestopt
Voor altijd zal ik je bewaren
Ik heb je in een doosje gestopt
Het doosje van mijn hart
En het klopt!
De liefde
De wind
De zee
Ik kan er niets mee
De liefde
De wind
De zee
Misschien komt het nog wel
De liefde
De wind
De zee
Kan ik er toch iets mee…
Ik mis je
Ik mis je met je lach
Ik mis je met je traan
Ik mis je met je wijze raad
Ik mis je
Vandaag vieren we geen verjaardag
Vandaag herdenken wij jouw geboortedag
Wij gedenken in alles jou
Wij gedenken
Als ik aan jouw denk borrelen tranen op
Stroomt mijn traanbuis vol
Stroomt deze druppelsgewijs over
Tranen
En toch ook een lach
Herinner ik de mooie momenten
Herinner ik mij hoeveel jij om mij gaf
Herinner ik mij hoe ik mocht zijn
Mocht worden eerlijk gezegd
Je hebt mij zoveel geleerd
Zoveel bijgebracht
Samen gelachen, maar ook samen gehuild
Ik had een vriend, maar jij bent mijn vader geworden!
Je zit diep geworteld in mijn hart
Er is geen lege plek ontstaan
Want je bent wel fysiek uit ons leven
Maar in mijn hart zal je altijd zijn
Ik mis je
Ik mis je elke dag
Ik hou van jou
Dikke kus op je geboortedag
Diep in mijn hart ❤️
Thema gedicht :De Val
Vrije val
Een donker zwart gat
Diep, oneindig diep
Er komt geen einde aan
Diep, meters diep
Donker, pikdonker
Geen zicht op het einde
Na overlijden
In een vrije val
Oneindig, meters diep
Niet wetende waar het eindigen zal
Meters duurt
De val
(Foto: Pixabay)
Ontwikkelingen die niet stilstaan
Maar komt dat wel op tijd
En wat als het nu te laat is
Altijd die onzekerheid
Een middel dat aanslaat
En op een gegeven moment ook niet meer werkt
Is dit het rekken van tijd
Eenmaal houdt alles op
Dan is er geen bestaan
Dan zijn er achterblijvers die verder moeten gaan
Krijgen zij dan een tik of een klap
Of toch een enorme dreun
Leef er samen naar toe
Dat hoeft niet altijd in angst en verdriet
Geniet
Nu in het heden
Maar ook van de mooie dingen uit het verleden
Creëer herinneringen voor later
Voor jezelf en degenen die je moet achterlaten
Zodat allen met een glimlach kunnen terug zien
Op een leven verrijkt door jouw leven
Jouw aanwezigheid, trouw en liefde
Zodat je uiteindelijk mag weten
Ik heb geliefden, zij zullen mij nimmer vergeten!
Doen wat je moet doen
In een hectische tijd
Doorgaan met leven
En dat wat je nodig hebt…
Het komt wel denk ik dan
Maar zou het wel komen
Of is het een utopie
Een gedachte aan een betere tijd
Waarin wij kunnen ervaren
Dat wat zo gewenst is
Dat wat ons nu zo ontbreekt in de tijd
Zou het er nog van komen
nu, straks, altijd
Of blijft het een droom
Rust en Ruimte
De poort naar leven staat open
De poort die toegang verschaft
Naar een nieuwe wereld
Een wereld waar jij jezelf kan en mag zijn
De poort naar leven staat open
Wandel door de poort en je zal ervaren
Een nieuwe wereld
Een beter leven
Wandel door de poort
Ervaar, geniet, beleef
Een nieuwe kans
Sluit de poort achter je
Verleden is voorbij
Durf en stap in je nieuwe
Leven!
Aan het einde van jouw leven
Is ons een liefdevolle herinnering gegeven
Nooit zullen we je vergeten
De liefde en warmte
De vriendschap en verbondenheid
De vele mooie momenten
Zullen een prachtige herinnering worden
De pijn en het verdriet zullen blijven
Intens verdrietig zullen wij dit een plek moeten geven
Ter nagedachtenis aan onze Lieve (schoon) zus
We zullen je ontzettend missen
Jeroen den Harder – 24 augustus 2019
Een klein pitje, gloeiend
Tot waakvlam opgeschaald
Heel voorzichtig ontwaakt
Tot er brandstof bij kwam
De dans begon
Hoger, feller, vuriger
Verdriet maakt plaats voor vreugde
Onderdrukking wordt bevrijding
Een dansende vlam
Die ontzettend veel warmte bij zich draagt
Laat het ontvlammen
Laat het verwarmen
Laat het maar gaan
Laat het worden
Een prachtige, schone, warme en liefdevolle
Dansende vlam
Ik regel mijn zaakjes netjes
Zorg dat ieder krijgt wat hij of zij verdient
Niet meer en niet minder
Gewoon omdat ik zelf meer verdien
Alleen krijg ik het ook niet
Dat is niet zo erg
Ik heb genoeg aan wat ik heb
Zou ook graag eens echt op vakantie willen
Een camper kopen en op reis gaan
Of een cruise maken
Verre landen ontdekken
Zomaar spontaan een weekend weggaan
Heb er hard voor gewerkt
Heb het ook verdient
Maar krijg het niet
Weet je, laat mij dan maar gaan
Verwacht niets van mij
Kan het alleen maar mee zitten
Regel jij jouw zaakjes
Regel ik die van mij
In al mijn eenvoud
Vraag mij alleen af wie er uiteindelijk bij zijn doel komt…
Sjonge, wat een klachten allemaal
TE WARM
Maar ja, nu is het weer te fris
Wat een weertje vandaag… Regen
Alsof het gisteren beter was
Tja, het weer
Nederlanders zijn er gek op
Weer iets om over te zeuren, (al) weer
(Uit mijn column Het nieuws in een notendop 29-7-2019, Pijnacker-Nootdorp.tv)
Hangt jouw geluk af van een ander
Of de ander zijn geluk van jou
Mij kan het weinig meer bekoren
Ik ga (al een poosje) mijn eigen weg
Respect van een ander krijg je toch niet
Beloften blijken loos
Gesprekken zinloos
Tijdverspilling
Dus ik ga mijn eigen weg
Kies voor mijn eigen geluk
Kies voor wat goed is voor mij
Wil je mee delen in mijn geluk
Toon dan ook respect voor mij
Ik geef toe
Ik ben soms keihard
Heb een muur opgetrokken zonder ramen en deuren
Je komt er dus niet zomaar in
Maar als je binnen mag komen
Help ik je die muur omzeilen
Zullen we samen genieten van de rust
Samen genieten van mooie dingen
Waar ruimte is voor elkaar
Respect voor elkaar
Elkaar helpen
Geen rotzooi meer
Maar even je eigen spullen daar waar het hoort
Samenwerken aan een opgeruimd en rustiger bestaan
Zonder gezeur of gezeik
Want die muur die hebben ze bereikt
Probeer nu nog maar eens binnen te komen
Dan moet je toch van goede huize komen
Om het vertrouwen terug te winnen
Het houdt in dat jij te ver bent gegaan
Mijn gelukslijn wilde verplaatsen in jouw voordeel
Ik heb de lijn bepaald
Mijn gelukslijn gaat omhoog
Die van jou wordt alleen maar verder naar beneden gehaald
En nee, dat is niet mijn schuld
Je doet het jezelf aan
Velen zullen beamen
Wat heb jij er een zooitje van gemaakt
En dat is dan nog niet zo erg
Alleen kom je er iedere keer mee weg
Tot de dag dat je met je kop tegen die muur aanstoot
En voor degenen die zich voelen aangesproken…
Betaal je schulden
Ruim je (geestelijke) teringzooi op
Toon meer respect!
Het water lonkt
Toch ga ik er niet in
Ik staar wat voor mij uit
Denkend aan wat komen gaat
Denkend aan waar ik naar toe wil
Hoe verder te komen met al wat ik doe
Maar ook reflecteren
Achterlaten van al wat niet goed aanvoelt
Doorgaan met waar ik mee bezig ben
Doorgaan met leuke dingen doen
Dingen die energie geven
En toch ook fantaseren
Water
Een open wijdte van oneindigheid
De aarde is rond
Je zal vast een keer terugkeren op het beginpunt
Een boot met net genoeg plek om herinneringen te maken
Mee te nemen op ontdekkingstocht
De zeilen hijsen
Strak in de wind
Met de stroming mee
Toch ga ik niet het water in
Geef mij de vrijheid van een camper
Landen ontdekken
Mensen ontmoeten
Al het moois in mij opnemen
De natuur, bergen, heuvels, dalen, asfaltweg
De dorpjes, klinkers, betonnen kolossen, mensen
De grote stad hoeft van mij dan weer niet
Vastleggen op de gevoelige plaat
En aan het eind van mijn reis terug naar het begin
Het water lonkt…
Een klein kind
Op een eiland in zee
Zal hij het eiland redden
Met zijn onnozele charme
En clowneske grappen
Dat wijst naar de uitweg
Los van Europa
Wordt Boris de heerser die de Britten hun land teruggeeft
Zou hij het dan zomaar kunnen doen
Zal hij het aandurven om een harde uitweg te verkiezen
Als er geen overeenstemming wordt bereikt
Of krijgen we zijn voorganger dan weer op tv
Mayday, mayday
Jouw leven bestond uit duisternis
Ik bracht wat stralen licht
Eens zal de zon volledig doorbreken
Zal jij stralen van oor tot oor
Welkom helder licht
Eind van de duisternis
Zal liefde, geluk, een beter leven
Jou ten deel vallen
Geniet alvast van een stralend vooruitzicht
Jullie zijn mij zo kostbaar
Het liefste wat ik bezit
De liefde die ik voor jullie heb
Deel ik zo veel als ik kan
Want jullie liefde ervaren
Maakt dat ik geven wil
Alle liefde die in mij zit
Omdat jullie mij zo lief zijn
De liefde die jullie op mij uitstralen
De liefde die jullie zoveel geven
De liefde
Ja ware liefde om niet
Doen mij beseffen
Jullie zijn mij zo kostbaar!
Ik verberg mij
In mijn woning
Daar waar ik rust vind
Daar waar ik kan zijn
Als kluizenaar in mijn woning
Voel ik mij veilig geborgen
Weet van de wereld niets
Behalve wat ik hoor en zie
Kijk televisie
Doe daar mijn kennis op
Leer van de ervaring van een ander
Neem dat mee
Als een kluizenaar in mijn woning
Beschut voor angst en pijn
Voor verwarring wat zal er straks weer zijn
Verborgen voor iedereen
En als ik straks mijn woning verlaat
Neem ik mijn kennis en ervaring mee
Naar buiten
Naar jou als wij elkaar weer ontmoeten
Deel ik de kennis
De kennis van tv
Door het opletten en het kijken
Registreren en opslaan
Door eigen ervaring uit het verleden
Zal ik je bijstaan
Zal ik je helpen in groei en bloei
Met probleem en oplossing
Eens komt de dag
Dat wij ons samen terugtrekken in die kluis
Zodat ook jij de rust zal vinden
Mag leren van de kennis van de televisie
Neem jij dat ook mee
Als we samen op pad gaan
Naar een mooi moment met zijn twee
Naar waardevolle mensen die wij ontmoeten
Eens komt die dag
Dat jouw leven begint
En ook jij zal leren
Dat elke dag genieten mag!
Soms is houden van niet meer dan loslaten
Zoals een kind een ballon oplaat
Nakijkend als de ballon zweeft op de wind
Verder en verder weg
Tot de ballon leeggelopen is
Niet meer kan stijgen naar grotere hoogte
Zal het dalen naar de grond
Zal het daar liggen
Leeg, rimpelig, troosteloos
Al jouw liefde gegeven
De kennis die je in een omhulsel stop
Liefde, aandacht, alles gegeven
Tot de liefde gaat stijgen tot grote hoogte
In de hoop dat het daar beter wordt
Blijkt dat ze je beter niet konden verlaten
Het wordt nooit meer zo mooi
Wees dan blij dat jij de ander liet gaan
De ander wenste jouw te overstijgen
Wees met deze gedachte dan blij
Blij dat jij hebt losgelaten
Voor hen rest slechts een leeg bestaan
Jeroen den Harder – 9 juli 2019
Foto: Pixabay
Gewelven
Glas in lood ramen
Erkers
Prachtige kamers
Massieve deuren
Ruimte voor iedereen
Feesten
Plezier
Genieten
Drinken
Eten
Alles er op en eraan
Tuin eromheen
Zo is het leven soms ook
Prachtig vormgegeven
Omringd met pracht en praal
Feesten, eten, drinken
Alles erop en eraan
Mensen die van buitenaf kijken hoe goed het met je gaat
Je bent immers in prachtige staat
Tot het verval zijn intrede doet
Ziekte
Angst
Verdriet
Pijn
Verlaten
Eenzaam
Alleen
Wachtend tot ook de laatste steen afbrokkelt
Totaal verval
Tot er niets meer rest
Blijkbaar was het toch niet zo mooi
Of in ieder geval niet mooi genoeg
Om voor te zorgen en te behouden
Tot er iemand echt voor je gaat en klaar staat
Een arm om je heen
Steen voor steen weer opbouwt
Wat in de loop der jaren is geruïneerd
Ben jij er aan toe
Kun jij het al aan
Om volledig herstelt te worden
Kun je het aan
Dat de anderen dan toekijken
Bedenkend dat zij hadden afgebroken
Wat eens het kostbaarste bezit was
Nu herstelt door een ander
Die nog wel heil in je zag
Durf jij het aan
Om samen je leven op de rails te krijgen
De ruïne van je leven te herbouwen
Al het kapotte te vervangen
Het rot te verwijderen
Zodat je alles weer in volle glorie kan tonen
Bouw dan mee aan je herstel
Doe het niet alleen
Dat is een verloren strijd
Samen de ruïne herbouwen
Ik investeer in jou mijn tijd
Zodat jij weer kan stralen
Want zo mooi kan het zijn
(Foto: pixabay)
Als ik opkijk en roep
Als een schreeuwende in de woestijn
Als een klein kind dat schreeuwt om hulp
Wie kijkt er dan op mij neer
Wie reikt zijn hand uit naar mij
Wie zal mij helpen
Mij nabij zijn
Waar komt mijn hulp vandaan
Of moet ik het zelf doen
Op eigen benen staan
Is er dan niemand die mij de hand reikt
Een arm om mijn schouder zal slaan
Moet ik dan maar dwalen door het leven
Af en toe iemand die even een praatje maakt
Dan weer verder gaat op zijn eigen pad
En mij ook alleen achterlaat
Een schreeuwende in de woestijn
Een klein kind dat schreeuwt om hulp
Hoe eenzaam kan het leven dan zijn
Kom om te geven
Kom om je hart te openen
Kom om de liefde te ontvangen
Je mag binnen komen
Op deze dag mag je komen
Je hart openen
om de liefde te ontvangen
De liefde die ik bij mij draag
Kom en ontvang
Kom om te ontvangen
Kom ik open mijn hart voor jou
Kom maar maak geen misbruik
Van de liefde die ik heb te delen
Kom ook om te geven
Treed binnen in mijn hart
Dan zal ik ook de jouwe betreden
Zullen we de liefde delen
Zullen we geven
Niet om te nemen
Maar om te ontvangen
Uit oprechte liefde
Kom zoals je bent
Zonder masker
Zonder schroom
Zonder schaamte
Kom omdat je er mag zijn
Om de liefde te ontvangen
Om de liefde te geven
Om samen te delen
Omdat ik lief heb
Omdat jij lief hebt
Omdat wij lief hebben
Omdat wij samen willen zijn
Kom, treed binnen
Laat de liefde rijkelijk vloeien
Kom, ontvang en geef Zodat wij in liefde samen leven
Ik vul mijn dagen achter de computer
Schrijven van gedichten
Een artikel maken
Columns over het laatste nieuws
Of over wat mij bezig houdt in het leven
Maar werken voor een baas
Dat gaat niet meer
Ik moet mijn eigen tijd bepalen
Zelf de dagen invullen
Zit ik niet achter mijn computer
Dan ben ik wel voor of met iemand op pad
Helpen daar waar ik kan
Klaar staan omdat de ander het nodig heeft
Uit liefde voor elkaar
En ben ik niet aan het schrijven of aan het zorgen
Dan slaap ik een paar uur overdag
Omdat het nodig is
Zien mensen mij voorbijgaan
Lezen ze nog eens wat op internet
Van mijn hand geschreven
Dan zal het wel goed gaan
Tenminste dat verwachten ze dan
Maar ook ik heb rust nodig
Hulp met het huishouden
Een arm om mij heen
Soms een schouder om op te huilen
Wie staat er dan voor mij klaar
Als ik het hard nodig heb
Vele mensen zijn niet meer van het ontmoeten
Tenzij er een feestje is, dan komen ze wel
Zuipen en eten op jouw kosten
Maar verder…
Ach, ik weet het soms ook gewoon niet meer
Doe ook maar mijn best om van het leven een feestje te maken
Zolang als het duurt, zo lang als het kan
Hier een literaire avond, daar een poëziemiddag
Momenten waarvan ik echt genieten mag
Toch ga ik rustig aan verder
Geniet van de kleine dingen
De grote gaan nog wel komen
Daar ben ik van overtuigd
Even wachten tot het kan
Want als het eenmaal zover is
Dan geniet ik van elke dag
Elke dag dat het MIJN tijd is, of de onze, dat zou beter zijn
Om oprecht elke dag voluit te genieten
En tot die tijd vul ik de dagen met schrijven en mooie momenten
Met hier en daar gezeik!
Ik vind het goed
Zal er achter staan
Zal het moeilijk vinden uiteraard
Makkelijk zullen beide keuzes niet zijn
Beiden weten we hoe het afloop
Beiden maken dat ik “alleen” achterblijf
Maar wat je beslissing ook wordt: Ik vind het goed
Het pad zal niet makkelijk zijn
Er zullen hobbels komen
Kuilen zijn
Lichtpunten voorkomen
Maar ook de schaduwkant zal er zijn
Samen zullen we het gekozen pad volgen
Samen, want…
Ik zal er altijd voor je zijn
Hoop dat dat nog lang mag duren!
IK HOU VAN JOU!
Nooit vergeten!
Vanmiddag liep er iemand vreselijk te zeiken
Ik kreeg me daar een partij shit over mij heen
En maar door gaan en maar door gaan
Nadat hij klaar was met raaskallen
Was het mijn beurt om te zeiken
Ik draaide mij om en liep richting het toilet
“Wat ga jij doen hoorde ik hem roepen”
“Zeiken…”
Inmiddels stond ik ook op klappen
Ik moet zeggen
Het lucht wel op!
Mijn tranen lijken al opgedroogd
Nog voor de daadwerkelijke ellende begint
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet
Hoeveel kan je als mens hebben
Hoeveel moet je doorstaan
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet
Zoveel ellende
Zoveel verdriet
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet
Sterk zijn
Ondersteunend daadkrachtig
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet
Zolang als nodig is
Zolang als ik kan
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet
Tot niemand mij ziet
Dan kan ik janken
Doe ik het wel
Stiekem
Heb ik het naar mijn zin
Nou vaak wel
Als we in gezelschap zijn van mensen die ons oprecht liefhebben
Ben ik gelukkig
Nee!
Wanneer ik zie hoe er met dierbaren, maar ook met anderen en mij wordt omgegaan…
Nee, gelukkig ben ik nooit geweest
Ik heb daarentegen wel leuke momenten gekend
En toch verwacht ik ooit nog weleens te kunnen zeggen
Ik ben gelukkig
Gelukkig heb ik dus wel mooie momenten gekend
Dan valt pas echt
“Alles op z’n plek”
Langzaam ga je er aan onderdoor
De dagen gaan voorbij
Zonder vaste afspraak
Je begint het te begrijpen
“Ze geven geen zak om mij”
Hard gezegd, maar helaas de waarheid
Ze geven niks om je
Zolang ze je maar kunnen gebruiken
Eens is het genoeg geweest
Laat dat dan maar vandaag zijn
Trap hen maar in de verdom hoek
En realiseer je
Verloren tijd
Ze zijn het niet waard om jouw liefde te ontvangen
Geef het aan een ander die je wel waardeert
Geef hen je volledige aandacht
Zodat je volmondig kan zeggen
“Met hen heb ik mij wel geamuseerd”
met jou was het tot mijn spijt
VERLOREN TIJD
Jeroen den Harder – 29 mei 2019
Ik heb getwijfeld of ik het zou delen, maar ik doe het toch!
Dit gedicht schreef ik vandaag voor mijn moeder:
IK BLIJF BIJ JE STAAN
Zolang als nodig is zal ik naast je staan
Zal ik je ondersteunen, een arm om je heen slaan
Als het even niet meer gaat
En als ik naar de sterren kijk
Wetende dat jij daar ook eens zal staan
Tot die tijd zal ik naast je staan
Ik beloof niet dat ik niet zal huilen
Jij bent mij daar te dierbaar voor
Maar ik zal je ondersteunen, beloofd!
Net zo lang tot jij aangeeft dat het echt niet meer gaat
Dan zal ik er zijn om je te helpen tot het eind van de strijd
Zal ik je omarmen en zeggen hoeveel ik om je geef
De liefde voor jou is oneindig groot, zoals je weet
En als je er niet meer zal zijn, dan weet ik mij geborgen
Door jouw liefde ben ik geworden tot wie ik ben
Door jouw liefde, samen met Freek
Er staat nu reeds een stralende ster, eenmaal komt er daar één bij
Maar tot die tijd zal ik je steunen
Zal ik bij je zijn in mooie en moeilijke tijden
Wil ik je steun en toeverlaat zijn
Want ook dat heb ik immers beloofd
Zolang als nodig is zal ik naast je staan
Zal ik je ondersteunen, een arm om je heen slaan
Als het even niet meer gaat
MAM IK HOU VAN JOU❣️
Jij hebt samen met papa (Freek) mij alles geleerd behalve hoe het is als jullie er niet meer zijn.
Ons maatje moeten we al jaren missen, elke dag weer! Ik ben hem dankbaar voor alles wat hij ons heeft geleerd en met name gegeven. Daardoor kan ik nu sterk zijn.
IK BLIJF BIJ JE STAAN!
DAT BELOOF IK JE
Jeroen den Harder – 28 mei 2019
Niks mis mee zou je zeggen, dat kan je weleens hebben.
Ja, dat kan je weleens hebben…
En vandaag overkomt het mij dus ook
Zo een dag dat je denkt, stel het nog een poos uit
Laat het nog lang duren voor het er is
Zo een dag dat je denkt: waarom in Godsnaam
Hoewel je je dan weer afvraagt: Wat doet God eraan…
Is het een straf
Zijn het de wetten van de natuur
Laat mij maar even vloeken
Oké, voor korte duur
Maar laat mij even
Ik wil gewoon even niks
Jeroen den Harder – 28 mei 2019
Na het overlijden van dierbaren val je in een donker zwart gat
Pikdonker, het lijkt wel of er geen lichtje aan de horizon is
Intens bedroeft, verdrietig, overrompeld met emotie
De tijd lijkt stil te staan
In het begin krijg je nog wel steun van je omgeving
Maar op een gegeven moment moet je ophouden wordt er gezegd
Dat valt niet mee, er zit geen tijdslimiet aan
Het knaagt en het vreet, langzaam ga je er aan onderdoor
Tot iemand je aanmoedigt
Ga weer schrijven, probeer het
Zet je gevoel maar op papier
Het maakt niet uit of het goed geschreven is
Als het maar bij jezelf is
Geschreven vanuit je hart
Om je herinnering een plaats te geven
Om rust te vinden in je hart
Om uiteindelijk in je eigen tempo door te gaan met leven
Er zit geen tijdslimiet op rouw
Mis ze nog elke dag, al zijn we jaren verder
En naar mate ik ouder wordt, komen daar meer mensen bij
Moet er nog niet aan denken hen te verliezen
Al ligt de dood altijd op de loer
Mag je nog lang hier blijven
De herinnering met dierbaren kan ik alleen met jou bespreken
Want samen hebben wij dit doorgemaakt
Straks moet ik alleen verder gaan
Ik moet er nu nog niet aan denken
Hoe gaat het dan verder met mij
Beland ik dan weer in een donker gat
Wie trekt mij er dan uit
Helpt mij weer overeind, denkt daarbij niet in tijd
Geef ruimte aan verlies, geef ruimte aan rouw
Niet voor even, maar voor zolang nodig is
Geef het de tijd!
Jeroen den Harder – 12 april 2019
Wil je uitleg hoe ik tot dit gedicht ben gekomen, lees dan de bijbehorende column
In deze multiculturele samenleving
Werd ik door een uiltje geknapt
Hij vloog als een donderend gevaarte mijn leven binnen
Ik kon er niks mee beginnen
De uil heeft het overleeft
Zelfs nog wat zetels erbij gehaald
Voor degene die mee willen kijken
Hoe het sprookje in Den Haag
Straks vaalt
Als een hoofddoek de gezichten bedekt
Van een Puma die als een smeervlek
Het land nu heeft bedekt
Het uiltje zal snel weer gevlogen zijn
En voor ieder ten spijt
De sprookjes van Grim
Geloof ik meer dan de Tweede Kamer
Maar zo zal het altijd wel zijn
Wie er ook op het pluche mag zitten
Ze zitten toch nooit op één lijn
De ene keer zitten ze op hun mobieltje
Bij belangrijke zaken zullen ze wel afwezig zijn
Vraag me alleen af wie er gaat winnen
Pinokkio of Pipo de clown
Uiteindelijk zijn er alleen maar verliezers
Binnenkort verwacht ik wel te kunnen zien
Een regelrechte
Catfight!
Jeroen den Harder – 11 april 2019
Ik ben een zonnebloem
Zolang je me niet plukt kan je van mij genieten
Een stralend middelpunt
Maar zodra je mij bij de enkels afbreekt
Los trekt van de vaste grond
De blaadjes eruit trekt
Simpel gezegd kaal plukt
Dan ben ik voor jou niks meer waard
En voor diegenen die mij laten groeien en bloeien
Ben ik die zonnebloem
Waarvan je mag genieten
Gratis
Want ik ben onbetaalbaar
Jeroen den Harder – 8 maart 2019
Dure kleding
merkschoenen
driedelig pak
mantelpak
Haar geknipt
dure parfum
Gouden ketting
Ring met steentje erin
kroonjuwelen
Het heeft allemaal geen invloed
Als je het niet kan tonen
De glimlach is het mooiste wat je draagt
Jeroen den Harder – 4 maart 2019
Als je vol vragen zit
als je geen antwoorden krijgt
Als alles doorgaat zonder antwoorden
De ziel met verwondingen
Angst en bedroefdheid
Het gaat niet vanzelf
Veel vragen, geen antwoorden
De tijd zal het leren
Als er antwoord komt
Zal de tijd helen
Angst, verdriet pijn
Het zal afnemen, maar niet verdwijnen
Herstel zal lang duren
Soms heb je hulp nodig
Je kan het niet zelf
Laat je niet verstikken in de vragen van het leven
Laat het maar gaan zoals het is
Al is dat geen eenvoudige opgaaf
Soms is het gewoon niet anders
Moet je doorgaan
Eenvoudig zal het niet zijn
Maar er komt een dag
Dat je terug kijkt naar al wat is voorbijgegaan
Mag je loslaten
Mag je verder gaan
Op weg en zoekend naar
Geluk, liefde, een beter leven
Jeroen den Harder – 1 maart 2018
Wanneer je hunkert naar water
Als voedingsbron, dorstlesser
Een verfrissing voor je lichaam
Vergeet dan niet je ziel
Als je hunkert naar voeding
Als vulling voor je maag
Als voedingsbodem
Vergeet dan niet je hart
Vervul je ziel en hart
Met voedingsstoffen
Tot volle heerlijkheid
Tot volle tevredenheid
Met het kleine
Met de liefde
Met voeding hart en ziel
Zodat je een beter persoon wordt
Jeroen den Harder – 26 februari 2019
Slapen dat kan ik de hele dag
Doe ik de nacht er ook bij, geen probleem
En ben ik dan een paar uur wakker
Dan heb ik weer pijn
Nee, het leven gaat niet over rozen
Tenzij het een rozenstruik met doornen betreft
Bekrast, beschadigd
Maar als ik slaap heb ik minder pijn
Jeroen den Harder – 7 februari 2019
Aan ieder die wil ontvangen
Geef ik al wat ik in mij heb
Liefde, vriendschap en trouw
Je hoeft je niet anders voor te doen dan je bent
Je mag komen als jezelf
Oprecht, open, eerlijk
Precies zoals je bent, een mooi, prachtig mens
En als jij je dan zo opstelt
Dan kun je ontvangen
Al wat ik in mij heb
Liefde, vriendschap en trouw
Natuurlijk ben je niet perfect, net als ik dat ook niet ben
Maar als je komt zoals je bent
Je open stelt voor de ander
Dan verdien je te ontvangen
Al wat ik in mij heb
Liefde, vriendschap en trouw
Jeroen den Harder – 29 januari 2019
Foto: Pixabay
Dat je in mijn lichaam zit
Dat je deel uitmaakt van mijn leven
Dat je zo aanwezig bent
Dat wil nog niet zeggen dat je de baas bent
Ja, ik heb Congenitaal Myasthenia Gravis
Af en toe maakt dat mijn leven zwaar
Af en toe zie je dan het leven niet meer zitten
Maar dat wil nog niet zeggen dat mijn ziekte de overhand heeft
Nee, zeker niet!
Ik bepaal wat ik wil en doe
Nou ja, meestal dan
Soms zegt mijn lichaam ho stop
Maar ondanks dat, ik kan nog aardig wat
Soms wat ademhalingsproblemen
Een hand die uitvalt of een been
Maar dat is niet erg
Mijn rolstoel sleept mij er dan wel doorheen
En als ik even niet veel meer kan
Dan is daar mijn geest, die geeft mij kracht
Ga ik maar door met wat ik doe
Poëzie schrijven is dan een mooie uitlaatklep
Ik laat mijn leven niet door jouw leiden
Op die moeilijke momenten
Maar ook als het makkelijker gaat
Zal de strijd tussen ons altijd blijven
Tot de laatste dag
Jeroen den Harder – 24 januari 2019
Het door rot aangetaste mens
Als een stinkend rottende boom
Die slechts eikels herbergt
Waar nog geen hond tegenaan pist
Bang dat hij wordt herkend
Als gene die de rottende boom voeding geeft
Een vogel die schijt op hoofden
Omdat hij niet missen kan
Dat zijn degenen die onderdrukken
Omdat de mens niet wegduikt
Omdat zij niet willen zien
Dat jij die zoetsappige perzik bent
Vol van liefde en passie
Van zoet vruchtvlees en sappen
Kom met een kettingzaag
Om de rotte bomen te kappen
De eikels voor de wilde zwijnen te gooien
Om uit de ellende te ontkomen
Juist jij mag
Smachtend naar een beter leven
Mootjes hakken en eikels verstrooien
Wilde zwijnen achter latend
In het land omheind met wildroosters en gaaswerk
Een net overspant om de vogels binnen te houden
Daar waar zij horen
Opdat jij weet dat je geliefd bent
Een betere wereld kan betreden
Vrij van rottende bomen en schijtende vogels
Een wereld vol liefde en passie
Een klaterende waterval van genegenheid
Geborgen in waardevol goud
Met erkenning voor jouw goedertierenheid
Een paradijs waarin jij werkelijke liefde kan ontvangen
Jeroen den Harder – 23 januari 2019
Je toekomstige vrouw bevrucht door een ander
Je liet het gelaten toe, het was niet anders
Een kind kwam op de aarde
Wijzen uit het oosten snelden toe
Jij was de voedstervader
Werkte voor het kind van een ander
Trouwde pas jaren later
Je was timmerman, maar mocht nog geen wip maken
Jeroen den Harder – 22 januari 2019
Geen licht, geen donker
Geen zwart, geen wit
Geen zon, geen maan
Geen aardbol, geen heelal
Geen grasspriet, geen woning
Geen regendruppel, geen waterval
Geen boom, geen auto
Geen fiets, geen vliegtuig
Geen man, geen vrouw
Geen appel, geen vijf sterren restaurant
Geen gezeur, geen gezeik
Waarom verlangde God dan naar een paradijs?
Jeroen den Harder – 22 januari 2019
foto: Pixabay
Je kan vechten
Je kan strijden
Je kan alles geven
Het beste in jezelf naar boven halen
Vechten tot het laatste moment
Strijden tot de laatste seconde
Bidden voor een langer bestaan
En ik gun jouw dat
Het beste in jezelf naar boven halen
Als je strijdt en vecht
Als je alles hebt gegeven
Maar helaas
Iedereen verliest, uiteindelijk
Jeroen den Harder – 21 januari 2019
Een klap in het gezicht
Een koekje van eigen deeg
Een leugentje om bestwil
Maak dat de kat wijs
Ik begrijp het wel
Jullie hebben geen flikker aan mij
Ik kost jullie handen vol geld
En ik doe er niks voor terug
Behalve roepen
HELP!
Ik verzuip in de kosten
Kosten die ik niet kan maken
Kosten die ik niet wil maken
Gewoon omdat ik ook nog moet eten
En leuke dingen
Ach, dat zit er allang niet meer in
Ik bedoel, simpel
Een ijsje eten met de kinderen wordt al te duur
Laat staan dat ze naar een pretpark willen
Niet te betalen
Nee, ik moet het doen met de kleine dingen
Die niks, of zo minimaal mogelijk kosten
En waarom?
Omdat ik ziek ben
Ik kost jullie geld
En toch laat ik mij niet de mond snoeren
Toe maar, nog een klap in het gezicht
Maar beste Mark
Ook mijn handen beginnen te jeuken
Ooit sla ik je genadeloos hard terug!
Jeroen den Harder – 20 januari 2019
Als ik vergeet wie ik ben
Als ik vergeet wie ik was
Als ik vergeet wat voor dag het is
Als ik vergeet wie jij bent
Als ik vergeet wie mijn kinderen zijn
Als ik vergeet…
Als alles niet meer vandaag is
Maar alles verleden tijd
Als ik terug ga in de tijd
En ik geen toekomst meer zie
Laat jij mij dan gaan
Laat jij mij dan rusten
Ook al ben ik jouw lichtpunt
Laat mij dan gaan
Ik word jouw lichtpunt
Daar waar jij
Als het jouw tijd is
Naar toe mag gaan
Ik zal er zijn!
Jeroen den Harder – 19 januari 2019
De hemel opent zich
Koude hangt in de lucht
Warmte straalt uit de kachel
Liefde vervult het hart
Koude sluiten we buiten
Binnen maken we het warm
Ik zorg voor jou
Zorg jij ook voor mij
Misschien valt er nog wel sneeuw buiten
Een witte deken bedekt de aarde
Bedekt het onkruid
Onkruid in je leven
Door de kou omgeven
Omdat wij de warmte omarmen
Van onze liefde
Iets wat de ander niet kan vatten
Verafschuwen de warmte
De liefde kunnen zij niet bevatten
Leven buiten
Willen niet zijn als een kachel
Warmte om te geven
Zij leven liever in de kou
Hun leven is als de wintertijd
Jeroen den Harder – 18 januari 2019
Stil en verlaten in een drukke straat
Vol met mensen
Een drukke weg, naar de binnenstad
Daar is de drukte, geen rust te vinden
Alleen voor jou
Wil ik daar zijn
Alleen voor jou
Om dicht bij je te kunnen zijn
Nooit meer eenzaam, nooit meer alleen
Nooit meer zoeken, nooit meer zonder
Nooit meer één persoon, maar samen zijn
Alleen voor jou
Wil ik daar zijn
Alleen voor jou
Om dicht bij je te kunnen zijn
Samen, nimmer alleen
Samen genieten
Hoop voor ons samen
Alleen voor ons
Omdat samen zoveel meer is
Dan samen zijn
Samen praten, samen eten
Samen huilen en lachen
Samen slapen
Alleen voor jou
Wil ik daar zijn
Alleen voor jou
Om dicht bij je te kunnen zijn
De drukte verontrust mij
Jouw nabijheid verblijd mij
Maar rust vinden is niet handig
In een stad waar ik nog niet van hou
Jeroen den Harder – 17 januari 2019
Spontaan iets ondernemen
Spontaan even langs gaan
Spontaan op stap
Heb jij dat al eens gedaan?
Zomaar even langs
Zomaar even iets leuks doen
Een herinnering creëren
Een mooi moment nu
Heb jij dat geleerd
Of hebben je ouders je laten gaan
Wil jij het leren
Dan is het tijd om op te staan
Te doorbreken wat je nooit hebt geleerd
Te doorbreken om te creëren
Te doorbreken
Er is zoveel moois meer
Durf jij het aan
Samen op stap te gaan
Spontaan te ondernemen
Doorbreken, durven leren leven
Ik heb je zoveel te geven
Geluk, liefde, een mooier leven
Prachtige momenten
Een mooie herinnering voor later
Laten we op reis gaan
Op naar een mooier bestaan
Ga je mee?
Uit mijn bundel Alles op z’n plek
Jeroen den Harder
Presentatie bundel januari 2018
Niet weer
Visite….
Ik wil even niks
Gewoon rust
Stilte
Niks
Gewoon even tijd voor mijzelf
Gewoon even omdat het nodig is
Oké met de liefsten om mij heen
In alle rust
Jeroen den Harder – 11 januari 2019
Het is misschien wel wat raar, maar ik mis je elke dag
Jij was mijn maatje waar ik niet zonder kan
En nu het zo is, moet ik zonder jou verder gaan
Met de mensen die er nog zijn, het beste ervan maken
Maar ik zou willen dat je er nog was
Dat we nog even samen konden praten
Dat we nog even samen konden zijn
Gewoon vertellen hoe het gaat
Wat ik voel, wat ik meemaak
Even praten over de kinderen, je advies misschien wel vragen
Omdat ik altijd bij je terecht kon, er mocht zijn
En nu zoveel jaren later moeten we het zonder je doen
Moeten we soms zoeken en tasten in het duister
Al besef ik dat jij ook niet altijd alles wist
Maar dan nam je de tijd, liet het op je inwerken
Realiseerde je soms dat je het ook niet kon oplossen
Maar bedachtzaam als je was, kwam je toch met een mogelijke oplossing
En werkte het niet, dan was dat niet erg
Want je zocht dan weer wat verder in je gedachten
Gaf een aanwijzing of een tip
En nu moeten wij het zonder je doen
Moeten we zelf onze richting bepalen
Doen we het wel goed, dat vraag ik me soms af
En aan jou kan ik het ook niet meer vragen
We zullen onze eigen pad moeten kiezen
De hobbels aanvaarden of een ander hulp vragen
Dat valt niet altijd mee, omdat het bij jou zo vertrouwd was
Toch put ik nog steeds kracht uit de kennis die je hebt overgedragen
De wijsheid die je ons meegaf
Daar kan ik tot in lengte van dagen mee voort
Dank daarvoor!
Jeroen den Harder – 9 januari 2019
Leer bij tot de laatste dag
Tot de laatste adem, met één been in het graf
Hoeveel kan ik nog leren en sterker nog van wie
Of blijft het hierbij
Ik weet wat ik heb en wat ik wil
Maar komt het ooit zo ver
Of blijft het bij een droom
Mag het gewoon simpelweg niet
Ik heb geen toestemming nodig
Alleen nog wat geld
Dan kan mijn droom misschien uitkomen
Geen zin meer om bij te leren
Wat ik weet is genoeg
Ruim voldoende om te kunnen overleven
Zolang je ademt, zolang je eet
Drink tot de laatste druppel
Zou het ooit zover mogen komen
Dat mijn dromen uitkomen
Dat ik kan zeggen
Mijn bucketlist is af
Alles gedaan, alles beleeft
Alles gegeven tot de laatste dag
En dan tot het besef komen
Het leven was je niet gegund
Blijkbaar…
Jeroen den Harder – 8 januari 2019
Het klinkt zo afgezaagd
Je verwacht het ook niet
Is het echt waar, hoor je dan niet vaak
Is dat zo, hoor je ook niet vaak
Het is echt waar
Maar als je leeft met een handicap, beperking zo je wil
Telkens de zelfde vraag krijgt
Met mij gaat het goed
Het klinkt zo
Afgezaagd
Jeroen den Harder – 4 januari 2019
Laat mijn leven gevuld zijn met liefde
Laat mijn leven gevuld zijn met heerlijkheid
Laat mijn leven gevuld zijn met oprechte vrienden
Laat mijn leven nog even duren
Want ik wil leven in vriendschap
Mijn huis gevuld met liefde
Ik wil het maken tot ons paleis
Waar we samen kunnen zijn
Omringd door liefde
Oprecht, eerlijk, samen zijn
Gevuld met de vreugde van het samen zijn
Laat mijn leven gevuld zijn met heerlijkheid
Laat mijn leven gevuld zijn met oprechtheid
Laat mijn leven gevuld zijn met eerlijkheid
Laat mijn leven zich vervullen
Want leven in heerlijkheid
Leven in oprechtheid
Leven in eerlijkheid
Dat maakt mijn leven vreugdevol
Opdat we samen zijn
Tot het eind der tijd
Volmaakte liefde
Volmaakte heerlijkheid
Volmaakte oprechtheid
Zodat wij kunnen leven in rust
Laat mijn leven zich vullen met liefde
Laat mij omringen door jouw aanwezigheid
Opdat wij samen tot rust komen
Thuis kunnen zijn
Leven in volmaakte heerlijkheid
En oprechte liefde tot het eind der tijd
Jeroen den Harder – 3 januari 2019
Je hoeft niet eenzaam te zijn
Je mag altijd bij mij komen
En heb je problemen
Vertel ze mij
Vergeet nooit dat je met alles bij mij terecht kan
Ik kan ze niet wegnemen, alleen de weg wijzen
En elke keer dat jij dat wil
Zal ik er zijn
Je hoeft niet alleen te zijn
Je mag je hart uitstorten
Ik sta naast je
Ik zal er voor je zijn
Ik kan je angsten niet wegnemen
Maar wanneer de angsten er zijn
Je niet meer weet wat te doen
Dan zal ik er voor je zijn
Je steunen en adviseren
Hoef je niet angstig te zijn
Je mag op mij leunen
Je kan me vertrouwen
Ik zal er voor je zijn
Dus wees niet bang
Ik sta aan je zij
Ik zal je leiden
Als je op mij vertrouwd
Zal ik je helpen
Neem je bij de hand
Zal je leiden
Naar een betere plek
Waar jij jezelf kan zijn
Je hebt een ware vriend in mij
Jeroen den Harder – 2 januari 2019
Verwekken kon je wel
De rest liet te wensen over
Liefde schenken aan je kind
Voor jouw betekende dit een schop onder hun hol
Je was een slechte timmerman
Je timmerde aan de verkeerde weg
Een goede vuilnisman was je ook al niet
We moesten zelf de rommel opruimen
Je liet alle vuilnis achter
Opa wordt je niet
Mijn kinderen hebben een lievere opa gekregen
Papa ben je niet waard
Ik ben in jou totaal ontaard
En of je nog op de aarde bent
Ik zou het niet weten
Ik hoop het niet
Een ding weet ik wel
Het leven zonder jou is zoveel beter
God hebbe zijn ziel
Zelf heb je die niet
Jeroen den Harder – 31 december 2018
Bijna is het zover
Nog anderhalf uur te gaan
43 jaar geleden kwam ik op aarde
Geen ster aan de hemel speciaal voor mij
Mijn kribbe een wieg
Niet in Jeruzalem
Gewoon in De Lier
De timmerman in dit bijna kerstverhaal
Ik zou het niet weten
En mijn moeder gewoon Nellie geheten
Maar geheel niet minder geliefd
Slechts twee dagen te vroeg
Anders was ik een kerstkind
Zou ik dan ook Jezus worden genoemd
Net als in de rest van mijn leven
Lijkt het vaak of iedereen mij zo noemt
Hoor ik regelmatig
Jezus wat slecht
Althans daar lijkt het op achteraf
Maar het maakt mij niet uit
Het zijn slechts 43 jaar van mijn leven
Ik sla het feest wel over
Een andere keer misschien wel weer
op de laatste dag van mijn leven
Dan komt de timmerman in mijn leven
Met de laatste nagel in mijn kist
Slaat hij de spijker op zijn kop
Jeroen den Harder – 22 december 2018
Rust en vrede
Met alles wat er in mij is
Al wat mijn doet verlangen
In alles rust en vrede
Ik geef je alles
ik geef je mijn rust en vrede
Dat is het doel in mijn leven
De weg te plaveien
Tot de laatste dag
In alle rust en vrede
Want alleen zo
Kun je in heerlijkheid leven
Jeroen den Harder – 21 december 2018
In moeilijke dagen als deze
Zijn er altijd lichtpuntjes
Als zijn ze maar klein
Jij behoort tot het verleden
In mijn hart zal jij altijd voortleven
Kerst zal nooit meer hetzelfde zijn
Jij…
Niet meer bij ons in levende lijve
Maar dichterbij dan ooit
In het hart staat voor altijd geschreven
Papa, wat dat ben jij
Tot ook ik mijn laatste adem uitblaas
Zal je er in gedachte altijd zijn
En iedereen mag weten
Dat ik je mis en nooit zal vergeten
Jeroen den Harder – 16 december 2018
De glimlach op mijn gezicht is Fake
Ik zeg het maar eerlijk, probeer iedereen voor de gek te houden
Het gaat wel oké
Maar er zijn te veel dingen in het leven
Te veel dingen die mij niet geven die gemeende glimlach
En als die er dan echt is
Dan alleen in het bijzijn van mijn dierbaren
Te vaak alleen gelaten
Te vaak aan mijn lot overgelaten
Te vaak….
En toch kan ik ook nog echt wel genieten
Van de kleine dingetjes
Van mijn dierbaren om mij heen
Maar vraag nooit of ik echt gelukkig ben
Die tijd heb ik niet gekend
Misschien komt dat ook nog eens
Maar tot op heden
Heb ik slechts mooie momenten gekend
Deze koester ik dan ook
Genieten doen wij op die enkele dagen
Dat wij bij onze dierbaren zijn
Heb zo veel voor anderen gedaan
En als het dan wat minder gaat
Dan blijken ze niet te vertrouwen
Hebben ze misbruik van het goede in mij gemaakt
Die tijd is voorbij
Berooid, beroofd, platzak
Ik hoop ooit
Net als jij
Dan zal je merken wat ik heb meegemaakt
Wat je een ander hebt aangedaan
Zal ik met een glimlach van vermaak
Nog eenmaal zeggen dat ik een mooi moment heb meegemaakt
Bij mijn dierbaren zal in ieder geval mijn glimlach echt zijn!
Jeroen den Harder – 14 december 2018
Bij sommige mensen heb je dat gewoon dat je denkt
Krijg lekker de
Pokken
Mazelen
Malaria
Tuberculose
Tyfus
Pest
Spaanse griep
Zeg maar alles waar je niet tegen ingeënt bent
Maar als je aan een verkoudheid gaat vind ik het ook goed!
Jeroen den Harder – 12 december 2018
Ze kunnen niet zonder een ander
En de ander kan niet zonder hen
Hoewel in deze maatschappij
Mensen sterven alleen
Eenzaam en verlaten
Liggen dagen in een woning
Soms zelfs maanden
Omdat wij niet naar hen omkijken
De mens kan toch niet alleen
De Ander heeft je toch nodig
Of sta ik hierin alleen
Je kan toch niet alleen in een wereld als deze
Je hebt toch mensen nodig
Die voor je zorgen, die echt voor je klaarstaan
Die naar je omkijken als het nodig is
Maar ook zomaar naast je komen staan
Om te zeggen ik ben er voor je
De mensheid lijkt verloren
Eenzaamheid alom
Ook al zijn er zo velen om ons heen
Verloren in de tijd
Verloren in het leven
Een eenzame strijd
Blijkbaar moeten we alleen
Wil de mens niet meer samen
Kijk wat vaker naar elkaar om
Geef elkaar steun in moeilijke tijd
Maar blijf kijken ook als het beter gaat
Want de een kan niet zonder de ander
Leven in vrede
Leven in heerlijkheid
Verleng de feestdagen
Maak er jaren van samen!
Jeroen den Harder – 10 december 2018
Ik krijg je maar niet te pakken
Moeizaam kruip je uit je schulp
Je begint mij steeds meer te vertrouwen
We bouwen aan ons plekje
We bouwen aan onze droom
We bouwen aan ons leven samen
We vieren elke dag het samen zijn
Maar toch kan ik je maar niet vangen
Op die ene plek waar je gelukkig mag zijn
Waar niets moet
Waar alles mag
Waar we samen doen wat wij willen
Daar waar je rust vindt
Daar waar je jezelf kan zijn
Je laat je nog niet vangen in het gelukkig zijn
maar…
In mijn droom heb ik jou allang gevangen
Jeroen den Harder – 6 december 2018
Kijk me aan met ogen die stralen
De twinkeling door de jaren vervaagd, te veel gebeurd
De twinkeling die ik zo mis in je ogen, door wat jou is aangedaan
Je bent krachtig en wijs
Ook al duwt de ander je naar beneden
Ik herken je niet zo als je bent
Ik weet dat je beter kan
Dat je vele malen sterker bent
Mag ik je dan helpen
Je angsten te overwinnen
De twijfel te verslaan
De waarheid terug te vinden
Want ik weet dat jij vele malen sterker bent
Ik zoek de twinkeling, die je altijd bezat, maar bent verloren
Verloren door wat jou is aangedaan
Ik wil je helpen dat terug te vinden
Dat is mijn belofte aan jou
Om jouw geluk terug te vinden
Zodat je ogen weer zullen stralen
Je hart geen pijn meer doet
Je vertrouwen en geloof in jezelf weer de boventoon voert
Je mag laten zien dat je er werkelijk bent
Met al jouw schoonheid
Zoals jouw geliefden je kennen
Wat ik weet dat je vele malen sterker bent
Vind terug je eigen kracht
Pak je eigen leven op en ga daarvoor
En alles wat er was, dat blijft achter
Of net als jij, het gaat ervoor
Blijft het achter, is het een herinnering
Een les uit het verleden
Maar velen willen weer zien
De twinkeling in je ogen
Omdat je zo mooi bent
Want ik weet dat je vele malen sterker bent
Jeroen den Harder – 4 december 2018
(foto Pixabay)
Weet dat je bent gezekerd
Dat je staat op een plank
Dat je het touw mag vasthouden
Dat je niet voor niks de nok hebt bereikt
Je bent gezekerd door mijn liefde
Ik ben je evenwicht in moeilijke tijden
Je mag mijn hand vasthouden
Wij hebben de top nog niet bereikt
Ik bezorg je zekerheid in moeilijke momenten
Maar ook als het makkelijk gaat
Het is niet altijd een dun touwtje
Net zolang tot jij jouw doel hebt bereikt
Ik ben jouw zekerheid
Ik breng je naar de top
Al balanceren we soms op de afgrond
Naar beneden vallen doen wij niet
Soms een tijdelijke stop
Om even het evenwicht te vinden
Om de kabels weer aan te trekken
Om de ondergrond te stabiliseren
Maar doorgaan dat doen we altijd
Tot het moment daar is
We de kabels los kunnen laten
Maar onze zekering voor altijd verbonden blijft
Jeroen den Harder – 30 november 2018
De administratie moet nog bijgewerkt worden
Papieren uitgezocht
Spullen opruimen
Tafel leeghalen
Rommel in de schuur wegwerken
De slaapkamer is een soort van zwijnenstal
De computer is nog net zichtbaar en het toetsenbord bereikbaar
De vaat staat in het afdruiprek
Stoffen, dweilen, opruimen
Schoonmaken
Bijhouden
Maar hé, dat gaat op werken lijken
Ik kijk liever met mijn kop naar de pc
En dan maar klagen…
IK VERVEEL ME
Jeroen den Harder – 27 november 2018
Een prachtige struik vol met mooie bloemen
Vol van fris groen
Rood van de liefde
Waar bloemetjes bloeien en bijtjes eten
Waar vlinders rond vliegen met hun prachtige kleuren
Nee, mijn leven gaat niet over rozen
Tenzij het er één is met veel doornen
Dan moet het er wel over gaan
Fris groen
Rode kleuren
Maar schijn bedriegt
De doornen zijn er in veelvoud
De beschadigingen soms niet meer te overzien
Het lijkt allemaal prachtig
Vaak denken mensen zo die staat mooi in bloei
Een frisse start aan het begin van mijn leven
Maar toen kon ik de doornen nog niet overzien
Geprikt, bekrast, littekens verschenen
Maar door het frisse groen en het rood van de liefde
Willen velen het niet zien
Mijn leven gaat niet over rozen
Eerder over een doornenstruik
Zal iemand dat nog eens zien
Of blijven wij ons blind staren op het frisse groen
De rode bloem van de liefde die ik ook heb
Misschien moet je je ogen eens openen
Ik zit in een doornenstruik
Maar ik kan je beloven
Ook daar kom ik sterker uit!
Jeroen den Harder – 26 november 2018
Merk het ongezien op
De manier waarop je naar me kijkt
En ik kijk terug
Ik kan niet stoppen met kijken
Het geeft mij een gevoel
Van ja…
Ik wil dat je bij me komt
Druk je zachtjes tegen mij aan
Zachtjes bewegen
Totdat…
We doordraaien en dansen gaan
De hele dag zwieren en zwaaien
Tot we erbij neervallen
Wat een mooie dag moet dat zijn
Ik kan er alleen van dromen
Mijn lichaam doet daarvoor te veel pijn
Maar het blijft een mooie gedachte toch
Jeroen den Harder – 25 november 2018
De week van de mantelzorg is weer voorbij
Je kan weer rustig ontspannen
Ademhalen en opladen voor volgend jaar
Om dan weer heerlijk te genieten
Van een paar daagjes uit
Zorg je wel even zelf voor jouw hulpbehoevende partner
Opa, oma, (klein) kind, buurman of buurvrouw in de tussenliggende tijd
Het was slechts een week
De rest is aan jouw!
Jeroen den Harder – 23 november 2018
Wat kan jij doen zodat ik gelukkiger wordt
Vanaf dat ik wakker wordt
Vanaf dat moment een gevoel van geluk
Als ik naast mijn partner lig
Even die knuffel om te zeggen goedemorgen schat
Even die dikke kus voor de nieuwe dag
De koffie in de ochtend en dan weer rap…
Wassen, tanden poetsen, aankleden, schoenen aan
Ik pak je jas, rap weer naar het werk, aan de slag
Ik rij door naar Maasland, ons tweede thuis
Daar ben ik dan de hele dag, beetje schrijven, beetje lezen
Maar thuiszitten is ook niet alles heb ik gemerkt
Wat moet ik met al die tijd
Nou ja, dat vult een ander wel in
Maar wat kan jij doen zodat ik gelukkiger wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Vanaf dat moment een gevoel van geluk
Als ik naast mijn partner lig
Even die knuffel om te zeggen goedemorgen schat
Even die dikke kus voor de nieuwe dag
En wanneer de avond nabij is en ik je ophaal op je werk
Dan weer rap terug, opnieuw aan de slag
Niet even kunnen relaxen na een lange dag
Nee, het eten moet op tafel komen en snel ook
De afwas, even een beetje was
En is er nog tijd dan doe ik een wasje met plezier
Nog even televisie kijken, tot de volgende vraag
Er is altijd wel wat, noem het gerust vaak gezeur
Totdat ik naar bed toe ga
Een knuffel en een kus, welterusten liefste het is alweer nacht
Nee, ik zat zo eens te denken
Wat kan jij doen zodat ik gelukkiger wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Totdat je naar bed toe gaat!
Jeroen den Harder – 22 november 2018
Foto boven is een uitsnede uit een foto gemaakt door Lia van Halderen (LvH Fotografie)
Wat kan ik doen zodat jij gelukkiger wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Vanaf dat moment een gevoel van geluk
Als je naast je partner ligt
Even die knuffel om te zeggen goedemorgen liefste
Even die dikke kus voor de nieuwe dag
De koffie in de ochtend en dan weer rap…
Wassen, tanden poetsen, aankleden, schoenen aan
Je jas gepakt, rap weer naar het werk, aan de slag
Met plezier doe je jouw ding, je geniet ervan
Behalve die ene collega, daar walg je van
Maar thuiszitten is ook niet alles heb ik gemerkt
Wat moet je met al die tijd
Nou ja, dat vult een ander wel in
Maar wat kan ik doen zodat jij gelukkiger wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Vanaf dat moment een gevoel van geluk
Als je naast je partner ligt
Even die knuffel om te zeggen goedemorgen liefste
Even die dikke kus voor de nieuwe dag
En wanneer de avond nabij is en je klaar bent met werken
Dan weer rap terug, opnieuw aan de slag
Niet even kunnen relaxen na een lange dag
Nee, het eten moet op tafel komen en snel ook
De afwas, even een beetje was
En is er nog tijd dan doe ik een wasje met plezier
Nog even televisie kijken, tot de volgende vraag
Er is altijd wel wat, noem het gerust vaak gezeur
Totdat je naar bed toe gaat
Een knuffel en een kus, welterusten schat het is alweer nacht
Nee, ik zat zo eens te denken
Wat kan ik doen zodat jij gelukkiger wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Totdat je naar bed toe gaat!
Jeroen den Harder – 21 november 2018
Foto boven is een uitsnede uit een foto gemaakt door Lia van Halderen (LvH Fotografie)
De koude gure lucht snijdt door merg en been
De wintertijd is aangebroken
IJsbloemen op de ruiten zullen weer ontstaan
De verwarming een standje hoger
Zo blijft de energiemaatschappij ook bestaan
Een kerstboom hebben wij niet
Vroeger vond ik het prachtig
Genoot er ook altijd van
Tegenwoordig heb ik er weinig zin in
Al dat verplichte gebeuren
Stille nacht, heilige nacht
Al dat gejengel, hou toch op
Ik zocht de stilte, kon het nooit vinden
Laat de anderen maar lekker samenkomen
Voor hen geen stille nacht
Maar een zaal vol mensen
De een nog valser zingend dan de ander
Nee ik ben er op bedacht
Dat thuisblijven de meeste stilte geeft
Ik ga niet bibberend over straat
Kijken naar die zielige bedelaar
Om dan mijn mantel af te geven
Daar krijg ik het koud van
Moet ik maar hopen dat ik niet de enige ben
Die zijn mantel wil weggeven
Hoewel een nieuwe jas…
Vreten op aarde
Want de vrede kunnen we zachtjes aan wel vergeten
Overal die rottige oorlog
Geweld is er iedere dag
Dat zal met de feestdagen zeker niet worden vergeten
Er zal vast wel weer ergens wat gebeuren
Daar ben ik niet bang voor
Het enige dat ik kan wensen
Is voor iedereen een rustige, vredige decembermaand
Jeroen den Harder – 20 november 2018
Het zit namelijk zo:
De een krijgt veel liefde
De ander krijgt het niet
De een krijgt veel cadeau
De ander krijgt het niet
De een krijgt veel bijval
De ander krijgt het niet
De een krijgt alles voor elkaar
De ander krijgt het niet
Die ene verdient de meeste liefde
De ander niet
Die ene verdient veel cadeaus
De ander niet
Die ene verdient bijval
De ander niet
Die ene verdient het alles voor elkaar te krijgen
De ander niet
De een eist
De ander niet
De ene geeft
De ander geeft niet
De ene verlangt
De ander geeft niet
De ene hoopt
De ander geeft niet
De ene praat
De ander niet
De ene wil dol graag
De ander niet
De ene veranderd
De ander hoopt van niet…
En toch moet je doorgaan met veranderen
Voor jezelf
Ten gunste van jezelf
Omdat jij het ontzettend verdient
Jeroen den Harder – 19 november 2018
