Door de Dood geraakt, negen verhalen met een rouwrandje:

Naast gedichten heb ik, samen met acht auteurs gewerkt aan een ontroerende, indringende, maar prachtige verhalen bundel: Door de Dood geraakt


Rouw.

Als naasten denken wij allemaal te weten hoe groot het gemis is en hoe diep de pijn voelt na het verlies van een dierbare. Tot het op ervaren aankomt. Op een kwade dag wordt immers iedereen onontkoombaar met de dood geconfronteerd.

Dan blijkt elk rouwproces een eigen identiteit te hebben. In deze bundel vertellen negen auteurs ieder hun persoonlijke verhaal: kwetsbaar, emotioneel, integer maar vooral herkenbaar. Rouwen en weer opstaan.

Negen auteurs sloegen de handen ineen voor een uniek project. Ieder van hen vertelde zijn of haar verhaal over de verwerking van rouw na een groot verlies. De onmacht, de liefde, het opnieuw gaan leven.
Een groot respect voor de dierbaren van:
Jeroen den Harder
Arie van Driel
Marguerite de Ruijter
Femmy ten Cate
Marije den Daas
Irma Moekestorm
Susan van ‘t Hullenaar
Marjon Meijvogel
Erika van Dalen

De verhalen worden voorgegaan door een zwartwitfoto gemaakt door Jeroen den Harder. Ze beelden het moment van intens verdriet uit, geven hoop mee voor de toekomst.

https://boektiek.ambilicious.nl/door-de-dood-geraakt

Nu jij er niet meer bent

Ik wil je nog zoveel vragen
Zoveel dingen met je overleggen
Zoveel aan je laten zien
Regelmatig heb ik wel iets
Iets waarvan ik denk: “jij zou het weten”
Ik zou met je willen overleggen wat de beste optie is
Gewoon je wijze raad, je advies, je overdenkingen

Ik zou je willen laten zien waar ik woon
Wat ik doe
Wat ik beleef
Maar ik besef dat het nooit meer kan
Ik zal het voortaan zelf moeten doen
Aan anderen laten zien
Aan anderen vragen

Of mij gewoon blijven afvragen
Wat zou jij doen
Zou je trots zijn
Of maar gewoon in jouw geest verder gaan
Wetende dat je trots zou zijn
Vertrouwen in mijzelf
Vertrouwen in wat jij mij leerde

Maar bovenal zal ik moeten doorgaan
In vertrouwen
Dat wat jij mij leerde
Ik mag uitvoeren
Wetende dat jij trots bent
Tot mijn laatste adem

Lieve papa Freek (ik mis je)

Ik mis je
Ik mis je met je lach
Ik mis je met je traan
Ik mis je met je wijze raad
Ik mis je

Vandaag vieren we geen verjaardag
Vandaag herdenken wij jouw geboortedag
Wij gedenken in alles jou
Wij gedenken

Als ik aan jouw denk borrelen tranen op
Stroomt mijn traanbuis vol
Stroomt deze druppelsgewijs over
Tranen

En toch ook een lach
Herinner ik de mooie momenten
Herinner ik mij hoeveel jij om mij gaf
Herinner ik mij hoe ik mocht zijn

Mocht worden eerlijk gezegd
Je hebt mij zoveel geleerd
Zoveel bijgebracht
Samen gelachen, maar ook samen gehuild

Ik had een vriend, maar jij bent mijn vader geworden!

Je zit diep geworteld in mijn hart
Er is geen lege plek ontstaan
Want je bent wel fysiek uit ons leven
Maar in mijn hart zal je altijd zijn

Ik mis je
Ik mis je elke dag
Ik hou van jou
Dikke kus op je geboortedag

Diep in mijn hart ❤️

In liefde verbonden

Jouw naam spreken wij uit
In liefdevolle herinnering
Omdat wij nooit vergeten
Wie jij bent, was en altijd voor ons zal zijn

Wij herdenken jouw liefde
Wij herdenken jouw zijn
Wij herdenken
Omdat wij nooit vergeten

Zo een gemis iedere dag
Zo een leegte in ons hart
Zo tastbaar zullen de herinneringen zijn
Zo waardevol

Een leegte die je niet kan vullen
Een leegte die er altijd zal zijn
En toch wetende dat wij voor altijd

In liefde verbonden zijn

Aan het einde van jouw leven

Aan het einde van jouw leven
Is ons een liefdevolle herinnering gegeven
Nooit zullen we je vergeten
De liefde en warmte
De vriendschap en verbondenheid
De vele mooie momenten
Zullen een prachtige herinnering worden
De pijn en het verdriet zullen blijven
Intens verdrietig zullen wij dit een plek moeten geven

Ter nagedachtenis aan onze Lieve (schoon) zus
We zullen je ontzettend missen 

Jeroen den Harder – 24 augustus 2019

Iedereen verliest, uiteindelijk

Je kan vechten
Je kan strijden
Je kan alles geven
Het beste in jezelf naar boven halen

Vechten tot het laatste moment
Strijden tot de laatste seconde
Bidden voor een langer bestaan
En ik gun jouw dat

Het beste in jezelf naar boven halen
Als je strijdt en vecht
Als je alles hebt gegeven
Maar helaas

Iedereen verliest, uiteindelijk


Jeroen den Harder – 21 januari 2019

Je bent te lang geleden al van ons weggegaan

Het is misschien wel wat raar, maar ik mis je elke dag

Jij was mijn maatje waar ik niet zonder kan

En nu het zo is, moet ik zonder jou verder gaan

Met de mensen die er nog zijn, het beste ervan maken

Maar ik zou willen dat je er nog was

Dat we nog even samen konden praten

Dat we nog even samen konden zijn

Gewoon vertellen hoe het gaat

Wat ik voel, wat ik meemaak

Even praten over de kinderen, je advies misschien wel vragen

Omdat ik altijd bij je terecht kon, er mocht zijn

En nu zoveel jaren later moeten we het zonder je doen

Moeten we soms zoeken en tasten in het duister

Al besef ik dat jij ook niet altijd alles wist

Maar dan nam je de tijd, liet het op je inwerken

Realiseerde je soms dat je het ook niet kon oplossen

Maar bedachtzaam als je was, kwam je toch met een mogelijke oplossing

En werkte het niet, dan was dat niet erg

Want je zocht dan weer wat verder in je gedachten

Gaf een aanwijzing of een tip

En nu moeten wij het zonder je doen

Moeten we zelf onze richting bepalen

Doen we het wel goed, dat vraag ik me soms af

En aan jou kan ik het ook niet meer vragen

We zullen onze eigen pad moeten kiezen

De hobbels aanvaarden of een ander hulp vragen

Dat valt niet altijd mee, omdat het bij jou zo vertrouwd was

Toch put ik nog steeds kracht uit de kennis die je hebt overgedragen

De wijsheid die je ons meegaf

Daar kan ik tot in lengte van dagen mee voort

Dank daarvoor!



Jeroen den Harder – 9 januari 2019