Dichter in de dop / Jeroen den Harder
Gedichten en gedachten
Als liefde overwint
Achterlaat wat niet meer van waarde is
Wat ook geldt voor mensen in dit geval
Zal je rust ervaren
Want laten we eerlijk zijn
Als je de kluit belazerd als mens zijn
Dan heb je geen hart, geen ziel
Ben je van geen enkele waarde
Het leven is niet hard
Het zijn (sommige) mensen
Die doen je pijn
Zij zijn van geen enkele waarde
Doch zij die er zijn
Je op waarde schatten
Die er ook in mindere tijden zijn
Dan zal je ervaren wat het betekent…
Als liefde overwint
Mocht ik een nieuw pad inslaan
Kies ik dan zelf welke weg te gaan
Of laat ik mij leiden
Naar een plek waar ik misschien helemaal niet wil zijn
Mocht ik een nieuw pad inslaan
Niet wetende waar deze heen leidt
Naar een bestemming mij onbekend
Misschien ook niet de plek waar ik eigenlijk wil zijn
Mocht ik een nieuw pad in slaan
Dan wil ik mij niet daartoe laten leiden
Omdat leiden dan lijden kan worden
Misschien met de beste gedachten gedaan
Mocht ik een nieuw pad in slaan
Laat de bestemming dan mooi zijn
Laat mij dan de rust ervaren
Van het besluit door mij genomen
Mocht ik een nieuw pad in slaan
Laat het dan mijn keuze zijn!
Eenmaal zal ik stralen
Zullen mensen om mij heen staan
Word ik op handen gedragen
Zullen zij luisteren naar de mooiste woorden
Ontroering, verbijstering
Zullen hen ten deel vallen
Dan zal ik nog eenmaal stralen
Om daarna elke avond een lichtpunt te zijn
Zal mijn licht stralen
Dan zal ik voor altijd zijn
Iedere avond opnieuw
De reizende ster
Tot in de eeuwigheid
Zo een eiland waar nog geen mensen zijn
Die misbruik van je maken
Waar je kan leven van voedsel op land en van de zee
Waar de zon altijd zal stralen
Waar je betaald door noeste arbeid
Zonder een cent te hoeven aanvaarden
Waar je kan leven in rust en vrijheid
Waar je kan geven en nemen van wat er is
Zonder je af te hoeven vragen
Wat doe ik in godsnaam mis
Dat anderen eens geen misbruik van je te kunnen maken
Zou er voor mij ook zo een plekje zijn
Dan zou ik er graag naartoe verhuizen
Niks meer moeten of hoeven
Gewoon leven in volkomen vrijheid
Zonder mij zorgen te hoeven maken
Vijf mooie jonge slanke ranke begeerlijke dames op rij
De keuze is reuze
Mijn ogen scannen de wulpse figuren
Keuzestress
Die ene leuke blonde dame
Die mijn begeerte bezit
Zij weten het
Die ene dame…
Juist zij die mij erotische gedachten schenkt
Die mij doet duizelen van verlangen
Die met dat uitzonderlijk mooie lijf
Met die twinkel in haar ogen
Met haar goed gevormde en mooie lijf
Ik wil niet gaan voor een tweede keuze
je begrijpt het dilemma al
Keuzestress ga ik toch voor een B-keuze
Juist die zesde dame die met het label A
De dame die mijn hart sneller doet slaan
Juist zij…
Zij staat er niet bij!
©Jeroen den Harder – 5 september 2020
(Foto: Pixabay)
Als ik vastloop en een keuze moet maken
Erkennen en bekennen
Weet ik veel
Of zijn er dingen die ik nog kan leren
Heb ik meer kwaliteiten dan een ander
Moet ik bewijzen wat ik weet
Of neem je het gewoon van mij aan
Durf jij te onderzoeken wat klopt of wat niet
Moet ik er altijd goed uitzien voor de buitenwereld
Of mag ik mij ook weleens verslonzen
Mag ik nog eens gewoon mijzelf zijn
Mijn identiteitsbewijs kun je niet inzien
Mijn paspoort staan de basis gegevens
Maar er is meer dat niet staat beschreven
Ik hoef mijzelf niet te bewijzen
Ik hoef mijzelf niet te bewijzen
Jij kan niet bepalen wat ik moet doen
Wil je mij zien zoals ik ben
In alle eenvoud
(Geïnspireerd op 10 minuten in rust van MCmakecopatible Martini)
(Foto: Lia van Halderen)
Twee bolvormige oppervlakken vangen licht
Kleur en sfeer in een beeld gevangen met mijn camera
Zoals woorden gevangen in inkt
Vermenigvuldigd op papier
Als bundel van beeld en tekst
Gevoelens en belevenis
Van dagelijkse beslommering
In het geheugen gegrift
Op papier gevat
In beeld en geschrift
Om nooit te vergeten
Wat camera en pen heeft voortgebracht!
(Foto: MCmakecompatible Martini)
Daar waar je rust ervaart
Waar liefde vervaagd in een goudgeel licht
Met je neus in de kou
Waar tenen bevriezen
Het hart wordt verwarmd
Van onvoorwaardelijke liefde voor jou
Daar spreek je niet van brons
Nog van zilver
Daar wordt het samenzijn goud!
Ik heb iemand om van te houden
Twee zachte armen om mij heen
En ondanks dat ben je soms verdomt alleen
Want niet alle pijn kan jij wegnemen
Je leeft mee
Je ziet
Maar voelen wat ik voel
Dat doe je niet
Twee zachte armen om mij heen
Iemand om van te houden
En ik weet
Soms zijn er meer zachte armen om mij heen
Nog een meer mensen die oprecht van me houden
Maar in sommigen dingen
Voel ik mij nog steeds zo verdomd alleen!
©Jeroen den Harder – 18 juli 2020
(Geïnspireerd op: Ik voel mij zo verdomd alleen – Ciske de Rat)
Misschien wordt het eens tijd dat jij je schulden gaat afbetalen
Ja ik zeg maar even waar het op staat
Je doet een ander te kort
De ander die altijd voor je klaar stond
Het is niet meer staat
Daar is teveel voor gebeurd
Het wordt tijd dat je gaat inzien dat je het alleen niet kon
En trouwens, nu je er wel alleen voor komt te staan…
Ik hoop niet dat je het gaat redden
Zonder in te zien wat de ander heeft gedaan
Misschien had ik beter moeten weten
Niet zoveel moeten doen
Voortaan ga ik op stap met mobiel pinapparaat
Ik voer iets uit en wordt dan gelijk beloont
Jij hebt geen schuld hierna
Alleen wat minder geld voor feesten of zo
Maar hé wordt het niet eens de hoogste tijd voor
PAY BACK TIME!
Bij voorbaat dank…
Naar een tijd dat we weer “normaal” kunnen doen
In ieder geval weer een knuffel en een kus
Een liefdevolle aanraking
Een zaal vol met mensen
Genietend van literatuur
Voordrachten van dichters
Met een muzikale omlijsting
En dan het liefst zo vaak mogelijk
Zoals “normaal” gesproken
Het zal de mensheid deugd doen
Dat zij weer “normaal” kunnen zijn
Maar bovenal het zal ieders wens zijn dat men “normaal” kan doen
Discussies weer zullen verstommen
Naar een inclusieve samenleving zonder gedram
Waarin je elkaar respecteert
Zonder kapot maken van elkaars “cultuur”
Ervaart waar het in het verleden mis ging
Discussieert hoe het beter kan
Met uitleg bij de geschiedenis
Zonder verwijten, want wij zouden beter moeten doen
Kunnen we 2020 doorspoelen
Naar een tijd waarin alles weer mogelijk is
Binnen de kaders die wij met elkaar hebben afgesproken
Ik verlang er naar!
©Jeroen den Harder – 08 juli 2020
(Foto: Pixabay)
Ik distantieer mij van negativiteit
Wil alleen nog maar vrolijkheid
En daar waar het van overheidswege niet mag
Kus ik mijn geliefde via telefoon
plaats ze dicht bij elkaar
Drink koffie en maak een liefdesgebaar
krijg spontaan zin
In een obsceen gebaar
Ik doe er niet aan
Social distancing
©Jeroen den Harder – 04 juli 2020
(Foto: pixabay)
Liefde, passie, erotiek
Korte tijd gescheiden van elkaar
Elk in een ander bed
Wetende dat er voor je gezorgd wordt
Maar wachten duurt lang
Wachten op dat ene telefoontje
Dat bericht dat jij naar huis mag
En ik je met liefde kom halen
Dat we weer samen zijn
Omdat wij zijn
Vol van elkaar
©Jeroen den Harder – 24 juni 2020
(Foto: pixabay)
Midden in de drukte van de wereld
Staat de tijd stil op het tijdstip van overlijden
Eenzaam en alleen in de drukte
Een kleine stap vooruit
Om vervolgens weg te zakken in de modder
De poel van verdriet van het gemis
Zuig mij dan niet mee in jouw vreugde
Maar laat mij ook niet alleen
Praat met mij, luister naar mij
Spreek de naam uit zodat deze blijft voortbestaan
Erken en herken mijn verdriet
Zie mijn verlangen ook al komt deze niet
De wereld draait door
De mijne even niet
Geef mij tijd en ruimte om te rouwen
Geef mij de kans om te verwerken op mijn manier
Leef jouw leven, maar vergeet de mijne op dat moment niet!
Als het op een dag te laat is
Als ik jou niet meer kan vertellen
Als ik jou niet meer kan laten zien
Als ik jou niet meer mee kan laten genieten
Als dat allemaal niet meer kan
Wat heb ik het dan verprutst
Wat heb ik jou dan laten zitten
Wat had het mooi kunnen zijn
Wat hadden we dan mooie herinneringen
Maar bovenal:
Wat heb ik dan spijt
Dat ik jou heb laten zitten!
©Jeroen den Harder
Foto: Nessa Eijskoot
Negen jaar geleden lag ik in de woonkamer
In een verpleegbed onder de woonkamerraam
Was het einde bijna in zicht
Telde ik de dagen tot het einde van mijn aardse bestaan
Negen jaar geleden lag ik daar
Een geest die vooruit wilde
Een lichaam die stopte
En toch…
Negen jaar geleden lag ik daar
Het eind in zicht zo werd er gezegd
Het einde zou snel naderen
Afscheid van het aardse
Mijn geest gaf niet op
Ik starten mijn eigen bedrijf vanuit een verpleegbed
Er was nog zoveel moois
Ik kon niet opgeven
En nu negen jaar later
Zoveel geleerd en zoveel gedaan
Mijn eigen bedrijven een mooie tijd
En tussendoor gaf mijn lichaam op
Kon ik niet verder meer
Negen jaar later
Volledig afgekeurd, niet meer mogen werken
Of helaas niet meer kunnen
Nam mijn leven een andere wending
Niet meer kunnen werd iets anders doen
Want reserve tijd is leuk
Maar niet als je niks meer doet!
Alles op z’n plek (bij mij te bestellen 😉)
Wanneer je in beslag wordt genomen
Door alle daagse dingen
Of zaken die niet van jouw zijn
En je niet weet waar te beginnen
Doe het stap voor stap
Los het probleem voor probleem op
Maar maak die stap
Zodat je verder kan
Het probleem van de ander daar laten
Daar waar het hoort
Het is niet van jou dus laat maar los
Laat het voor wat het is
Jij mag terug naar jezelf
Je eigen problemen onder ogen zien
Je eigen ik hervinden
Zodat je verder kan
En zorgen voor de ander
Begin er niet aan
Niet zolang je niet voor jezelf in kan staan
Want je kan de ander pas helpen
Als je het zelf op een rijtje hebt
Als je dan eindelijk alles hebt verwerkt
Dan kun je verder
En gaat het niet meer in je eigen omgeving
Zal ik je dan meenemen naar mijn huis
Zodat je rust kan vinden
Je eigen plek kan creëren samen
Zodat je rust mag vinden
Onbezorgd kan en mag leven
Neem ik je mee op je nieuwe reis
Naar ons eigen thuis
Zoals de grond is gescheurd door de droogte
Zo is mijn gevoel voor jou
Besodemietert, bedrogen, opgedroogd
Verdort, verteerd, tot op het bot uitgekleed
Mijn hart verscheurd, opgedroogd
verschrompeld, laag water
De liefde die eens was diep ingedroogd
Kilte en scheuren vormen nu mijn hart voor jou
Eens was daar geluk en bewondering
Verdort tot op het bot
Zal mijn liefde voor jou rusten
Zit mijn hart op slot
Het laatste grondwater geef ik nu uit liefde aan anderen
Het laatste beetje, de rest door jou opgeslokt
Toch geeft dat laatste beetje restwarmte mij genoeg
om vanuit de diepte der aarde mijn warmte uit te blijven stralen
Naar hen die het toekomen en waarderen
De oppervlakte ruw moet je diep graven
Tot je bij de warmte komt en tot het eind der tijd
Mijn liefde kan en mag ervaren
De laatste adem
De baar
De wagen staat klaar
Inladen
Uitzwaaien
De straat uit
Rechtsaf
Uit het zicht
Niet uit het hart
Nog een paar keer kunnen we je nog zien
Nog een paar keer je lichamelijke aanwezigheid
Nog even en het is voorbij
Bakkie troost dan maar…
(En dan begint het pas)
Ik ben jouw droom
Of je wil of niet
Ik ben er altijd
In goede en in slechte tijden
Overdag of in de nacht
Ik ben jouw droom
Nu maar hopen dat het een goede mag zijn
Een nieuwe bladzijde
Op de eerste dag van dit nieuwe jaar
Is amper beschreven
Een dag laat begonnen
Uitslapen is wat ik heb gedaan
Hoewel tien uur was laat zat
De wekker heeft mijn rust bruut verstoort
Tijd voor een pilletje…
Nadat ik dat om zes uur in de ochtend ook al had gedaan
Volgt om twee uur in de middag
Om zes uur in de avond
En dan nog eens om tien uur in de avond wederom
Het wekkertje dat mij zegt
Tijd voor je pilletje…
Verder hebben we weinig gedaan
De eerste beschreven bladzijde van dit nieuwe jaar
Ik sis je mooie woorden toe
Het kan gelukkig nog steeds
Het Rotterdamse verbod van de tafel geveegd
Knipoog en wenk je toe
Met je sexy out-fit
Blos op je wang
Fluister lieve woordjes
Kijk naar je mooie lijf
Je volle lippen pruilen mij toe
Jij knappe verschijning met je lekkere kont
Ik zeg je eenmaal “Je bent niet alleen”
Als jij mijn Kerst miss wil zijn
De tegenstelling is groot
Ruimte genoeg
Een oproep om toch vooral te komen
Het wonder te aanschouwen
Samen eten, drinken, misschien wel dansen
Het feest aanschouwen
Zie daar een ster aan de hemel staan
“je bent niet alleen” zo wordt er verkondigd
2020 jaar geleden stonden ze aan de deur
Het kindje moest geboren worden in de stal
In een kribbe met stro
Werd de koning te rusten gelegd
Er is ruimte genoeg
wordt er heden ten dage geroepen
Vroeger was het wel anders
Kom en aanschouw het wonder
Kom van verre
Kom vanuit het oosten
Maar weet wel er is
Geen plaats in de herberg!
Ik wil je nog zoveel vragen
Zoveel dingen met je overleggen
Zoveel aan je laten zien
Regelmatig heb ik wel iets
Iets waarvan ik denk: “jij zou het weten”
Ik zou met je willen overleggen wat de beste optie is
Gewoon je wijze raad, je advies, je overdenkingen
Ik zou je willen laten zien waar ik woon
Wat ik doe
Wat ik beleef
Maar ik besef dat het nooit meer kan
Ik zal het voortaan zelf moeten doen
Aan anderen laten zien
Aan anderen vragen
Of mij gewoon blijven afvragen
Wat zou jij doen
Zou je trots zijn
Of maar gewoon in jouw geest verder gaan
Wetende dat je trots zou zijn
Vertrouwen in mijzelf
Vertrouwen in wat jij mij leerde
Maar bovenal zal ik moeten doorgaan
In vertrouwen
Dat wat jij mij leerde
Ik mag uitvoeren
Wetende dat jij trots bent
Tot mijn laatste adem
Ik kleur buiten de lijntjes
Pas niet in vakjes
Hokjes denken doe ik ook al niet aan
Ik ben gewoon een baken van licht
Los problemen op
Niet door binnen de lijntjes te kleuren
Niet door vakjes te openen
Niet door in hokjes te denken
Nee niets van dat al
Gewoon met de vuist op tafel slaan
Liefst zo hard dat de tafel het begeeft
Mensen moeten erkennen dat het geen zin heeft
Om binnen de lijntjes te kleuren
Binnen hokjes te denken
Uit elk vakje halen wat er in zin
Om vervolgens te constateren dat je nergens binnen pas
Outside the Box denken
Buiten de paden treden
lijntjes, vakjes en hokjes doorbreken
Een lichtbaken zijn op een donker pad
Misschien dat anderen ook nog eens het licht gaan zien
Durven op te staan en te slaan op de tafel
Zodat bladen en poten breken
Lijntjes, hokjes en vakjes verdwijnen
Ieder de hulp krijgen die hij of zij nodig heeft
Kostenbesparend werken
Ik ben ervan overtuigd
Durf jij het ook aan
Een baken van licht te zijn?
Jaren heb je in de schoolbanken gezeten
Jaren in de studieboeken gelezen
Jaren proefwerken gemaakt
Jaren…
En uiteindelijk heb je niets
Niets geleerd wat van waarde is
Zeventig procent gooi je in de prullenbak als je gaat beginnen met je baan
Zeventig procent!
En dan gaat het beginnen
Je eerste echt klus
Even uitleggen hoe het hoort te gaan
Volgens de boeken wel te verstaan
Niks levenslessen
Niks persoonlijke ervaring
Niks geleerd
Behalve uit de boeken
Ik ben maar een simpele, boeken zeggen mij niks
Tenzij het romans zijn of waar gebeurde verhalen
Een Thriller hoeft voor mij dan weer niet
Ik leef er namelijk zelf midden in
Ik hoef geen studie boek
Volg het levenspad
Ervaar hoe moeilijk het is
Ervaar waar de problemen liggen
Geen boekje kan mij dat leren
Ik heb het zelf ondergaan
Veeg mijn reet af met een studieboek
Bij gebrek aan toiletpapier
Ga toch eens leven en ervaren
En kom mij dan nog eens vertellen als je ondervind
Wat je studieboeken je hebben geleerd
Welke in de wondere wereld van het echte leven
Waar je niet twee maanden kan wachten tot er zo een geleerde
Jou even komt vertellen wat er in de boeken staat
Ervaring is kennis
Kennis is ervaring
Een goed boek moet je lezen
Het leven zal je de werkelijkheid leren
P.s. Voor mijn dochters…
(Met een knipoog)!
DOE JE BEST OP SCHOOL!
De “feestdagen” komen eraan
Twee lege stoelen vullen ons huis
De overige stoelen net als anders bezet
Twee lege stoelen
De “feestdagen” komen eraan
De donkere dagen kerst
De “feestdagen” komen eraan
Twee sterren die stralen
De “feestdagen” komen eraan
Twee lege stoelen
Twee sterren die stralen
De “feestdagen” komen eraan…
Geef mij maar een leven lang kunst
Genieten van taal, literatuur, beeld en muziek
Genieten van het schrijven van poëzie
Een leven lang van kunst
Het wordt alleen nog een kunst om lang te leven
Niet wetende wat er gaat gebeuren
Niet wetende waar we heen gaan
Niet wetende wat de toekomst allemaal gaat brengen
Niet wetende
Ik ben een verzamelaar
Ik ben een verzamelaar van mooie momenten
Ik ben een verzamelaar van klein geluk
Ik verzamel
Ik ben een vrijbuiter
Ik ben een vrijbuiter in de ogen van de mens
Ik ben een vrijbuiter van het leven
Ik ben een vrijbuiter pluk het moment
Ik ben verdwaald
Ik ben verdwaald op het pad
Ik ben verdwaald
Verdwaald in het leven
Ga je mee verdwalen?
Ik weet de weg…
Ik heb je in een doosje gestopt
Om daar te bewaren
Om regelmatig naar te kijken
Ik heb je in een doosje gestopt
Om je te bewonderen
Omdat ik je wil beschermen
Ik heb je in een doosje gestopt
Maar wel zo
Dat je altijd kan ademhalen
Ik heb je in een doosje gestopt
Voor altijd zal ik je bewaren
Ik heb je in een doosje gestopt
Het doosje van mijn hart
En het klopt!
De liefde
De wind
De zee
Ik kan er niets mee
De liefde
De wind
De zee
Misschien komt het nog wel
De liefde
De wind
De zee
Kan ik er toch iets mee…
Ik mis je
Ik mis je met je lach
Ik mis je met je traan
Ik mis je met je wijze raad
Ik mis je
Vandaag vieren we geen verjaardag
Vandaag herdenken wij jouw geboortedag
Wij gedenken in alles jou
Wij gedenken
Als ik aan jouw denk borrelen tranen op
Stroomt mijn traanbuis vol
Stroomt deze druppelsgewijs over
Tranen
En toch ook een lach
Herinner ik de mooie momenten
Herinner ik mij hoeveel jij om mij gaf
Herinner ik mij hoe ik mocht zijn
Mocht worden eerlijk gezegd
Je hebt mij zoveel geleerd
Zoveel bijgebracht
Samen gelachen, maar ook samen gehuild
Ik had een vriend, maar jij bent mijn vader geworden!
Je zit diep geworteld in mijn hart
Er is geen lege plek ontstaan
Want je bent wel fysiek uit ons leven
Maar in mijn hart zal je altijd zijn
Ik mis je
Ik mis je elke dag
Ik hou van jou
Dikke kus op je geboortedag
Diep in mijn hart ❤️
Thema gedicht :De Val
Vrije val
Een donker zwart gat
Diep, oneindig diep
Er komt geen einde aan
Diep, meters diep
Donker, pikdonker
Geen zicht op het einde
Na overlijden
In een vrije val
Oneindig, meters diep
Niet wetende waar het eindigen zal
Meters duurt
De val
(Foto: Pixabay)
Ontwikkelingen die niet stilstaan
Maar komt dat wel op tijd
En wat als het nu te laat is
Altijd die onzekerheid
Een middel dat aanslaat
En op een gegeven moment ook niet meer werkt
Is dit het rekken van tijd
Eenmaal houdt alles op
Dan is er geen bestaan
Dan zijn er achterblijvers die verder moeten gaan
Krijgen zij dan een tik of een klap
Of toch een enorme dreun
Leef er samen naar toe
Dat hoeft niet altijd in angst en verdriet
Geniet
Nu in het heden
Maar ook van de mooie dingen uit het verleden
Creëer herinneringen voor later
Voor jezelf en degenen die je moet achterlaten
Zodat allen met een glimlach kunnen terug zien
Op een leven verrijkt door jouw leven
Jouw aanwezigheid, trouw en liefde
Zodat je uiteindelijk mag weten
Ik heb geliefden, zij zullen mij nimmer vergeten!
Jouw naam spreken wij uit
In liefdevolle herinnering
Omdat wij nooit vergeten
Wie jij bent, was en altijd voor ons zal zijn
Wij herdenken jouw liefde
Wij herdenken jouw zijn
Wij herdenken
Omdat wij nooit vergeten
Zo een gemis iedere dag
Zo een leegte in ons hart
Zo tastbaar zullen de herinneringen zijn
Zo waardevol
Een leegte die je niet kan vullen
Een leegte die er altijd zal zijn
En toch wetende dat wij voor altijd
In liefde verbonden zijn
Ik heb net besloten dat ik elk kwartier aan een nieuwe dag begin
Nu weet ik wel dat de kalender zegt dat ik moet wachten tot 23 december
Maar dat duurt mij te lang
Lichamelijk wordt het er toch ook niet beter op
Kwakkelen hier, kwakkelen daar, ik kwakkel maar wat af
Om dan toch de honderd te redden is elk kwartier dus een nieuwe dag
Tussendoor slapen doe ik dan maar af en toe
Anders mis ik bijna elke dag
En zo weet ik zeker dat ik honderd word
Al is het alleen maar om de wereld te irriteren
Dat laatste gaat mij overigens goed af!
Cadeautjes geven mag
Maar zeg nou zelf
Elke dag is al een cadeau op zich!
Alleen deze is waarheid
Het is geen droom
Er gebeurde iets, bizar gewoon
Plotseling, ongenadig hard
Niemand die het kan beseffen, niemand
Waarom dan toch
Waarom…
Een boze droom
Grote ogen, verward
Hoe is het mogelijk… jij
Hoe kan het dan zomaar voorbij zijn
Zomaar opeens
Als een donderslag bij heldere hemel
Voorbij als een donderklap
Stralende zon, heldere hemel
Maar mijn hart zo donker zwart
Ineens plotsklaps
Zomaar opeens
De slechtste film waar wij ooit in hebben gezeten
Alleen kan je deze film niet uitzetten
Een boze droom, waar geen einde aankomt
Tot je ontwaakt
Neergegooid op de aarde
En beseft het is echt
Waar ben je nu
Waar kunnen we je vinden
Of ben je onbereikbaar
Zal het laatste wel zijn
Verdwenen
Maar altijd in onze harten
Ook al lijkt die nu donker zwart…
Waar jij intens wordt gemist
©Jeroen den Harder – 4 september 2019
Aan het einde van jouw leven
Is ons een liefdevolle herinnering gegeven
Nooit zullen we je vergeten
De liefde en warmte
De vriendschap en verbondenheid
De vele mooie momenten
Zullen een prachtige herinnering worden
De pijn en het verdriet zullen blijven
Intens verdrietig zullen wij dit een plek moeten geven
Ter nagedachtenis aan onze Lieve (schoon) zus
We zullen je ontzettend missen
Jeroen den Harder – 24 augustus 2019
Een klein pitje, gloeiend
Tot waakvlam opgeschaald
Heel voorzichtig ontwaakt
Tot er brandstof bij kwam
De dans begon
Hoger, feller, vuriger
Verdriet maakt plaats voor vreugde
Onderdrukking wordt bevrijding
Een dansende vlam
Die ontzettend veel warmte bij zich draagt
Laat het ontvlammen
Laat het verwarmen
Laat het maar gaan
Laat het worden
Een prachtige, schone, warme en liefdevolle
Dansende vlam
Ik regel mijn zaakjes netjes
Zorg dat ieder krijgt wat hij of zij verdient
Niet meer en niet minder
Gewoon omdat ik zelf meer verdien
Alleen krijg ik het ook niet
Dat is niet zo erg
Ik heb genoeg aan wat ik heb
Zou ook graag eens echt op vakantie willen
Een camper kopen en op reis gaan
Of een cruise maken
Verre landen ontdekken
Zomaar spontaan een weekend weggaan
Heb er hard voor gewerkt
Heb het ook verdient
Maar krijg het niet
Weet je, laat mij dan maar gaan
Verwacht niets van mij
Kan het alleen maar mee zitten
Regel jij jouw zaakjes
Regel ik die van mij
In al mijn eenvoud
Vraag mij alleen af wie er uiteindelijk bij zijn doel komt…
Ik ben niet rechtlijnig, ik ben consequent
Ik ben niet hard, maar als het moet stel ik mij hard op
Ik ben niet bang, ik ben vol vertrouwen
En waarom?
Omdat het op een dag goedkomt, linksom of rechtsom
Er is alleen één ding: ik ga altijd rechtdoor
Recht op mijn doel af
Gelukkig worden
Door het geklater van het zoute water
Druppels op je zoete lichaam
Verfrissing, verkoeling
Adembenemend mooi
Als aanhoudend gekletter
Beukend op de rotsen
Druppels vervliegen
Gaan met de wind mee
Stormen zullen opsteken
Nemen de muziek mee
Naar de achtergrond, bijna niet meer te verstaan
Doet mij verlangen naar rustiger vaarwater
Zodat ik weer kan verstaan
De muziek niet meer vervaagt
Uit welke hoek de wind ook waait
Het kan niet hard genoeg
Strakke zeilen
Woeste golven
Of een strak blauwe zee
Licht het anker
Gooi het roer om
Verlaat ik de veilige haven
Zet koers naar volle zee
Zie wel waar ik uitkom
Weet niet wat mij te wachten staat
De vrijheid tegemoet
Één ding is zeker
De wind neemt mij mee
Sjonge, wat een klachten allemaal
TE WARM
Maar ja, nu is het weer te fris
Wat een weertje vandaag… Regen
Alsof het gisteren beter was
Tja, het weer
Nederlanders zijn er gek op
Weer iets om over te zeuren, (al) weer
(Uit mijn column Het nieuws in een notendop 29-7-2019, Pijnacker-Nootdorp.tv)
Daar zit je dan, laptop op schoot, mobiel in de hand
Hoe werkt dat spul toch
Ik begrijp er helemaal niks van
Moet ik dan toch maar weer een cursus volgen
Gaat er dan een wereld voor mij open
Misschien één waarvan ik eigenlijk niet wil weten
Maar ja, dat contact met de familie…
Ik ben maar simpel, maar als het alleen in de virtuele wereld moet
Dan hoeft dat contact voor mij niet!
(Uit mijn column Het nieuws in een notendop 29-7-2019, Pijnacker-Nootdorp.tv, foto pixabay)
Als alles is vastgelegd
Afspraken staan
Iedereen zich eraan houdt
Dan is het niet zwart / wit
Dan pas kan je er kleur aan geven
Kun je verder gaan
Heb je een vaste basis van waaruit je verder kan gaan
Komt de kleur vanzelf
Invulling aan…
Zwart / wit
Het begin, vertrekpunt van waaruit je gaat bouwen
Bouwen aan jezelf, aan je vertrouwen
Aan een beter bestaan
De kleuren zullen stralen
Zwart / wit naar de achtergrond verdrukt
Maar als men wederom de kleur wegneemt
Alles begint te vervagen
Dan kun je terug slaan
Alles staat dan immers
Zwart op wit!
Hangt jouw geluk af van een ander
Of de ander zijn geluk van jou
Mij kan het weinig meer bekoren
Ik ga (al een poosje) mijn eigen weg
Respect van een ander krijg je toch niet
Beloften blijken loos
Gesprekken zinloos
Tijdverspilling
Dus ik ga mijn eigen weg
Kies voor mijn eigen geluk
Kies voor wat goed is voor mij
Wil je mee delen in mijn geluk
Toon dan ook respect voor mij
Ik geef toe
Ik ben soms keihard
Heb een muur opgetrokken zonder ramen en deuren
Je komt er dus niet zomaar in
Maar als je binnen mag komen
Help ik je die muur omzeilen
Zullen we samen genieten van de rust
Samen genieten van mooie dingen
Waar ruimte is voor elkaar
Respect voor elkaar
Elkaar helpen
Geen rotzooi meer
Maar even je eigen spullen daar waar het hoort
Samenwerken aan een opgeruimd en rustiger bestaan
Zonder gezeur of gezeik
Want die muur die hebben ze bereikt
Probeer nu nog maar eens binnen te komen
Dan moet je toch van goede huize komen
Om het vertrouwen terug te winnen
Het houdt in dat jij te ver bent gegaan
Mijn gelukslijn wilde verplaatsen in jouw voordeel
Ik heb de lijn bepaald
Mijn gelukslijn gaat omhoog
Die van jou wordt alleen maar verder naar beneden gehaald
En nee, dat is niet mijn schuld
Je doet het jezelf aan
Velen zullen beamen
Wat heb jij er een zooitje van gemaakt
En dat is dan nog niet zo erg
Alleen kom je er iedere keer mee weg
Tot de dag dat je met je kop tegen die muur aanstoot
En voor degenen die zich voelen aangesproken…
Betaal je schulden
Ruim je (geestelijke) teringzooi op
Toon meer respect!
Tijd nemen om te ontdekken wat ik wil
Wat voor mij goed voelt
Wat voor mij goed is
Soms moet je dan maar eens geen rekening houden met anderen
Voor sommigen een eyeopener
Zodat ze jouw ware ik zullen zien
Dat je kiest voor jezelf
Dat je een streep trekt
Tot hier en niet verder
En natuurlijk kunnen we de streep verleggen
Naar beneden bijstellen kan altijd toch
Naar boven zal lastiger gaan
Daarvoor zijn ze te ver gegaan
Natuurlijk moet je kiezen
Kiezen voor jezelf
Wat goed voelt voor jou
Ook ik doe dat elke dag
Altijd klaar gestaan voor anderen
Voor sommigen doe ik dat nog
Maar heb wel een dikke streep gezet
Tot hier en niet verder
Zodat ik misschien kom
Dichter bij mijzelf!
Het water lonkt
Toch ga ik er niet in
Ik staar wat voor mij uit
Denkend aan wat komen gaat
Denkend aan waar ik naar toe wil
Hoe verder te komen met al wat ik doe
Maar ook reflecteren
Achterlaten van al wat niet goed aanvoelt
Doorgaan met waar ik mee bezig ben
Doorgaan met leuke dingen doen
Dingen die energie geven
En toch ook fantaseren
Water
Een open wijdte van oneindigheid
De aarde is rond
Je zal vast een keer terugkeren op het beginpunt
Een boot met net genoeg plek om herinneringen te maken
Mee te nemen op ontdekkingstocht
De zeilen hijsen
Strak in de wind
Met de stroming mee
Toch ga ik niet het water in
Geef mij de vrijheid van een camper
Landen ontdekken
Mensen ontmoeten
Al het moois in mij opnemen
De natuur, bergen, heuvels, dalen, asfaltweg
De dorpjes, klinkers, betonnen kolossen, mensen
De grote stad hoeft van mij dan weer niet
Vastleggen op de gevoelige plaat
En aan het eind van mijn reis terug naar het begin
Het water lonkt…
Jouw leven bestond uit duisternis
Ik bracht wat stralen licht
Eens zal de zon volledig doorbreken
Zal jij stralen van oor tot oor
Welkom helder licht
Eind van de duisternis
Zal liefde, geluk, een beter leven
Jou ten deel vallen
Geniet alvast van een stralend vooruitzicht
Jullie zijn mij zo kostbaar
Het liefste wat ik bezit
De liefde die ik voor jullie heb
Deel ik zo veel als ik kan
Want jullie liefde ervaren
Maakt dat ik geven wil
Alle liefde die in mij zit
Omdat jullie mij zo lief zijn
De liefde die jullie op mij uitstralen
De liefde die jullie zoveel geven
De liefde
Ja ware liefde om niet
Doen mij beseffen
Jullie zijn mij zo kostbaar!
Vrienden
Er zijn er niet zoveel
Open, oprecht, eerlijk
Dan bedoel ik die oprechte, echte vrienden
Die voor je klaar staan
Die durven lef te tonen als jij te neer wordt geslagen
Als jij weer eens in je hoekje wordt gedreven
Als jij geen weerwoord durft te geven
Dan toon ik mijn lef
Laat zien dat er met mij niet te spotten valt
Dat de ander maar moet kijken
Dat er niet gebeurd wat zij willen
Dan ben je terug op het laagste niveau
Die van de onderdrukking
Laat ik nou net die vriend zijn die het niet accepteert
Die jou voorop plaatst
De ander achter je rug om praat
Zij staan echter op de juiste plek
Daar waar ik hun kop niet kan zien
Ik laat ze achter mij
Dan zien de mensen eerst de waarheid
Om daarna de rotzooi erachter te zien
Nee, vrienden, eerlijk en oprecht lijken wel een zeldzaamheid
Ga er dus met oprechtheid mee om
Doe wat je zegt, zeg wat je doet
Want een oprechte, eerlijke vriend die voor je klaarstaat
Daar zijn er niet veel van!
Soms is houden van niet meer dan loslaten
Zoals een kind een ballon oplaat
Nakijkend als de ballon zweeft op de wind
Verder en verder weg
Tot de ballon leeggelopen is
Niet meer kan stijgen naar grotere hoogte
Zal het dalen naar de grond
Zal het daar liggen
Leeg, rimpelig, troosteloos
Al jouw liefde gegeven
De kennis die je in een omhulsel stop
Liefde, aandacht, alles gegeven
Tot de liefde gaat stijgen tot grote hoogte
In de hoop dat het daar beter wordt
Blijkt dat ze je beter niet konden verlaten
Het wordt nooit meer zo mooi
Wees dan blij dat jij de ander liet gaan
De ander wenste jouw te overstijgen
Wees met deze gedachte dan blij
Blij dat jij hebt losgelaten
Voor hen rest slechts een leeg bestaan
Jeroen den Harder – 9 juli 2019
Foto: Pixabay
Leer mij kennen zoals ik ben
Toon mij dan zoals jij bent
Groeiend naar een mooi samen zijn
Waarin je niet onderdrukt
Apart of weggezet wordt
Waar je mag zijn
Zoals je bent
Geef elkaar het vertrouwen dat het goed komt
Geef elkaar oprechtheid, eerlijkheid en liefde
Wees als een welkom thuis
Waarin beiden zich prettig voelen
Niet met spullen of geld
Rust en eenvoud is alles wat telt
Een ingericht opgeruimd huis
Waarin geleefd word, maar bovenal beleefd
Waarin ruimte is voor elkaar
Waar liefde overheerst
Waar je samen bent
Ieder zijn of haar eigen ding
Maar waar je ook samen beleven en genieten mag
Waar je ongestoord je gang kan gaan
Waar je mensen kan ontvangen
Niet schamend voor de klerezooi van een ander
Waar rust en ruimte is voor een goed gesprek met elkaar
Waar je rustig je papieren kan laten liggen
Zonder dat een ander erin rondneust
Waar je mag zijn wie je bent
In alle eenvoud kan genieten
Van het samen zijn!
Wat is jouw verhaal
Niet dat ik nieuwsgierig ben
Of alles wil weten
In zijn geheel niet
Sommige dingen wil ik liever niet weten
Tenminste dat denk ik dan
“Had ik het maar niet geweten”
Dan had ik er nu ook geen last van
Hoewel ik dat niet snel zal hebben
Het is jouw verhaal
Het blijft bij jou
Maar je bent het voor even kwijt
En natuurlijk kan ik reageren
Dat doe ik dan ook vaak
Maar soms ook niet
Weet je zelf wel het antwoord
Vertel het me maar
Ik zal een luisterend oor hebben
Zal er voor je zijn, indien nodig
Je van antwoord bedienen
Advies en goede raad
Of zwijgen, wanneer het mij dit toelaat
What’s your story
Of te wel: Wat is jouw verhaal
(Foto: pixabay)
Gedichten, gedachten, poëzie
Ik schud ze uit mijn mouw
Noteer ze in mijn notitieboekje
Schrijf ze in een kladblok
Voordragen dat is geen probleem
Microfoon…
Geheel mijn ding
Geen probleem
Maar wie mij kent
Weet dat ik het podium vrees
Zelfs na al die jaren nog steeds last van plankenkoorts
Voordragen doe ik met plezier en passie
Maar voor het podium heb ik nog steeds vrees
Om dat op te lossen heb ik het volgende besloten
Ik ga er voortaan gewoon voorstaan
Kom om te geven
Kom om je hart te openen
Kom om de liefde te ontvangen
Je mag binnen komen
Op deze dag mag je komen
Je hart openen
om de liefde te ontvangen
De liefde die ik bij mij draag
Kom en ontvang
Kom om te ontvangen
Kom ik open mijn hart voor jou
Kom maar maak geen misbruik
Van de liefde die ik heb te delen
Kom ook om te geven
Treed binnen in mijn hart
Dan zal ik ook de jouwe betreden
Zullen we de liefde delen
Zullen we geven
Niet om te nemen
Maar om te ontvangen
Uit oprechte liefde
Kom zoals je bent
Zonder masker
Zonder schroom
Zonder schaamte
Kom omdat je er mag zijn
Om de liefde te ontvangen
Om de liefde te geven
Om samen te delen
Omdat ik lief heb
Omdat jij lief hebt
Omdat wij lief hebben
Omdat wij samen willen zijn
Kom, treed binnen
Laat de liefde rijkelijk vloeien
Kom, ontvang en geef Zodat wij in liefde samen leven
Een moedig besluit
Ik sta er achter
Zal je helpen en steunen
Zal je terzijde staan
Er zijn tot de laatste adem
Al hoop ik dat het nog lang duurt
Dat er nog tijd is
Tijd om samen te zijn
Te genieten van de tijd samen
Mooie dingen doen
Maar de beslissing is genomen
En ik sta erachter
Ik snap het volledig
Het is moeilijk
Maar het is zo
Het leven is eindig
Je besluit sta ik achter
Al blijf ik achter
Moet ik verder
Maar ik sta erachter
Ik zou hetzelfde doen
Bij mij ligt alles al klaar
Een map in de kast
Alles beschreven
Tot in detail
Het is jouw beslissing
Ik sta erachter
Sterker nog
Ik zou hetzelfde doen
Ik heb het zelfs al bedacht
Aan mijn lichaam geen poppenkast
Geen geklooi
Geen gerotzooi
Bij mij slechts de laatste puntjes op de spreekwoordelijke “i”
En tot die tijd
De tijd die ons gegeven is
Wil ik met je genieten
Mooie dingen doen
Een herinnering maken
Maar je ook steunen
Helpen waar ik kan
Je bijstaan
Je hoeft het niet alleen te doen
Ik sta naast je!
Ik vind het goed
Zal er achter staan
Zal het moeilijk vinden uiteraard
Makkelijk zullen beide keuzes niet zijn
Beiden weten we hoe het afloop
Beiden maken dat ik “alleen” achterblijf
Maar wat je beslissing ook wordt: Ik vind het goed
Het pad zal niet makkelijk zijn
Er zullen hobbels komen
Kuilen zijn
Lichtpunten voorkomen
Maar ook de schaduwkant zal er zijn
Samen zullen we het gekozen pad volgen
Samen, want…
Ik zal er altijd voor je zijn
Hoop dat dat nog lang mag duren!
IK HOU VAN JOU!
Nooit vergeten!
Zo liefdevol
Zo eerlijk
Zo trouw
zo veel respect
Wijsheid en kennis
Vol goedertierenheid
Jij bent mijn papa geworden
Mis je nog elke dag
En nu met Vaderdag nog een beetje meer
Geen cadeautje meer kunnen brengen
Geen arm om je heen
Om te zeggen dat ik zielsveel van je hou
Dat jij mijn papa bent geworden
Dat zal ik nooit vergeten
Wat heb ik enorm respect voor jou
Liefde gaat niet om bloedverwantschap
Het is oprechte liefde
Welke maakt dat jij bent geworden
Mijn papa voor altijd
En ik jouw zoon
Wederom bijna een Vaderdag voorbij
Wederom een dag dat ik je intens mis
Wederom een dag…
Vaderdag…
#ikmisje
Vanmiddag liep er iemand vreselijk te zeiken
Ik kreeg me daar een partij shit over mij heen
En maar door gaan en maar door gaan
Nadat hij klaar was met raaskallen
Was het mijn beurt om te zeiken
Ik draaide mij om en liep richting het toilet
“Wat ga jij doen hoorde ik hem roepen”
“Zeiken…”
Inmiddels stond ik ook op klappen
Ik moet zeggen
Het lucht wel op!
Angst
Verdriet
Hoop
Liefde
Ik sta achter je
Jouw keuze
Jouw beslissing
Ik kan alleen steunen
Er voor je zijn
Uit liefde
Omdat ik zielsveel van jou hou❣️
Mijn tranen lijken al opgedroogd
Nog voor de daadwerkelijke ellende begint
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet
Hoeveel kan je als mens hebben
Hoeveel moet je doorstaan
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet
Zoveel ellende
Zoveel verdriet
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet
Sterk zijn
Ondersteunend daadkrachtig
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet
Zolang als nodig is
Zolang als ik kan
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet
Tot niemand mij ziet
Dan kan ik janken
Doe ik het wel
Stiekem
Heb ik het naar mijn zin
Nou vaak wel
Als we in gezelschap zijn van mensen die ons oprecht liefhebben
Ben ik gelukkig
Nee!
Wanneer ik zie hoe er met dierbaren, maar ook met anderen en mij wordt omgegaan…
Nee, gelukkig ben ik nooit geweest
Ik heb daarentegen wel leuke momenten gekend
En toch verwacht ik ooit nog weleens te kunnen zeggen
Ik ben gelukkig
Gelukkig heb ik dus wel mooie momenten gekend
Dan valt pas echt
“Alles op z’n plek”
Vermoeid
Uitgeblust
Opgebrand
Omarm ik je
Troostende woorden
Geworteld in het verleden
De grond van waaruit wij ontsproten
Mag je bij mij uitrusten
Om straks als het weer gaat de rug te rechten
Zullen we samen als stralende zonnebloemen naast elkaar staan
In de kracht van onze liefde voor elkaar!
Foto: onbekend
Van de Woeste Hoogte
tot de schoonheid van de natuur
Het woelige water
Adembenemende sfeer
De kleuren, de geuren, de wind
Het nieuwe leven van het voorjaar
Het ruisen van de wind
Adembenemend
Genietend van de rust
Onbeschrijfelijk Genieten
De schoonheid overdag
De ondergaande zon laat op de avond
Een adembenemende sfeer
Door woeste hoogte
In een rustiger vaarwater
Rust en vrede
Aangenaam verpozen
Te kort naar mijn zin
Beheersen wij het bos
Laten wij hem zijn gang maar gaan
Helder water
Een steen op de bodem zien staan
De zon die ondergaat
De atmosfeer, verlichte lucht
En als de zon dan ondergaat
Brengt hij ons een koude nacht
Onbeschrijflijk genieten
Kon het maar altijd zo zijn
Jeroen den Harder – 20 mei 2019
Na het overlijden van dierbaren val je in een donker zwart gat
Pikdonker, het lijkt wel of er geen lichtje aan de horizon is
Intens bedroeft, verdrietig, overrompeld met emotie
De tijd lijkt stil te staan
In het begin krijg je nog wel steun van je omgeving
Maar op een gegeven moment moet je ophouden wordt er gezegd
Dat valt niet mee, er zit geen tijdslimiet aan
Het knaagt en het vreet, langzaam ga je er aan onderdoor
Tot iemand je aanmoedigt
Ga weer schrijven, probeer het
Zet je gevoel maar op papier
Het maakt niet uit of het goed geschreven is
Als het maar bij jezelf is
Geschreven vanuit je hart
Om je herinnering een plaats te geven
Om rust te vinden in je hart
Om uiteindelijk in je eigen tempo door te gaan met leven
Er zit geen tijdslimiet op rouw
Mis ze nog elke dag, al zijn we jaren verder
En naar mate ik ouder wordt, komen daar meer mensen bij
Moet er nog niet aan denken hen te verliezen
Al ligt de dood altijd op de loer
Mag je nog lang hier blijven
De herinnering met dierbaren kan ik alleen met jou bespreken
Want samen hebben wij dit doorgemaakt
Straks moet ik alleen verder gaan
Ik moet er nu nog niet aan denken
Hoe gaat het dan verder met mij
Beland ik dan weer in een donker gat
Wie trekt mij er dan uit
Helpt mij weer overeind, denkt daarbij niet in tijd
Geef ruimte aan verlies, geef ruimte aan rouw
Niet voor even, maar voor zolang nodig is
Geef het de tijd!
Jeroen den Harder – 12 april 2019
Wil je uitleg hoe ik tot dit gedicht ben gekomen, lees dan de bijbehorende column
Hoe vaak kun je iemand bedanken
Met hoeveel mensen
Een erehaag
Zou dat niet vaker moeten
Gewoon dank je wel wanneer je goed doet!
Dank je wel voor de eenvoudige dingen
Dank je wel voor het grootste gebaar
Dank je wel voor wie jij bent
Dank je wel!
Jeroen den Harder – 8 april 2018
Is er meer dan dit
Geloof je het nog echt
Meer dan dit
Zou het zo zijn dat er nog meer is dan dit
Het blijft maar spoken in mijn hoofd
Het kan toch niet waar zijn
Dat er meer is dan dit
Dan kijk ik uit het raam de wijde wereld in
Raar, maar waar
Meer dan het computerscherm
Er is meer dan dit
Zoveel te ontdekken
Zoveel ook te doen
Het is echt waar
Er is meer dan dit
Jeroen den Harder – 8 april 2019
Stel dat ik zou vertrekken
Bestemming onbekend
Wie zou mij dan missen
Of vergeten zij mij snel
Stel dat ik zou vertrekken
Gewoon op de bonnefooi
Tas in de auto
En de rest weg met die zooi
Stel dat ik zou vertrekken
Zou ik mijn leventje hier gaan missen
Dan denk ik: ach het zijn maar spullen
En schrijven kan je overal
Stel dat ik zou vertrekken
Zou dat dan beter zijn
Zo zonder mijn schouder om op te huilen
Je steun en toeverlaat te zijn
Stel dat WIJ zouden vertrekken
Bestemming onbekend
En ach, die paar die wel om ons geven
Die kunnen we heus nog wel opzoeken
Al zij het dan maar voor even
Stel dat wij vertrekken
Bestemming onbekend
Zou het ons gelukkiger maken
Waarschijnlijk zullen wij het nooit weten
Echter bij sommigen denk ik wel eens
Jammer, jij weet ons te vinden
Helaas bestemming bekend
Sluit ik de deur, trek de stekker uit de bel
Zoek het uit, ik red het wel
Maar over jou twijfel ik ten zeerste
Maakt mij eigenlijk niet uit
Voor jou geldt het omgekeerde
Blijkbaar ben ik te goed voor deze wereld
Moet ik op een dag gewoon de stoute schoenen aandoen
Bestemming onbekend
Word ik uiteindelijk toch gelukkig…
Jeroen den Harder – 5 april 2019
“Ik neem een witte boterham” sprak ze ondeugend kijkend … “ik ben stout”
Weg van het verzorgen, samen achter gesloten deuren er wordt voor je gezorgd
Gezondheid, rust, ruimte en tijd gevonden
Weg van mantelzorg, want mantelzorg kost tijd
Constant worden uitgedaagd, die ouwe wijfies zijn te gek
Samen zingen en muziek maken, soms wat aangepast
Na jaren komt haar stem even tot leven
Het kraakt nog een beetje, ze heeft nog geen wijntje op
Het is daarvoor ook nog iets te vroeg, zo vlak voor het middageten
Dan valt het haar moeilijk de deur uit te gaan, geen buurman die groet
Weg grote naam, dag groots bestaan, je wordt wederom een eenling
Een mooi groot, rijk verleden wordt zo teruggebracht tot twee kamers
Hoe moet je de toekomst dan nog zien
“Ik heb geen toekomst” sprak ze uit, “jij hebt nog toekomst, jij bent nog een jong ding”
Dat theatrale heeft ze nog altijd
“Ik moet heel wat hebben afgeleefd tussen mijn jeugd en nu
Hoe zat het ook alweer… Ik ben het vergeten”
Dan wordt pijnlijk duidelijk
Er is altijd het leed van de vergankelijkheid, de aftakeling, de ondergang
Wat overblijft zijn oude mensen die afglijden, dat klinkt dramatisch…
En dat is het ook!|
(Naar aanleiding van Beau Five Days Inside, 2 april 2019 Rosa Spierhuis
Meekijken achter gesloten deuren die normaal gesloten blijven
In een wereld van artiesten , kunstenaars en muzikanten)
Jeroen den Harder – 4 april 2019
Om een bestaan samen op te bouwen
Te genieten van het leven zonder zorgen
Waren wij te jong
Waren wij er nog niet klaar voor
En nu zo vele jaren later
Zijn wij er nu dan wel klaar voor
Er is zoveel gebeurd in ons leven
Zijn wij er klaar voor
Bereid om voor ons eigen geluk te gaan
Te genieten van elkaar en het leven
Zijn wij er klaar voor
Echt klaar met het verleden en door te gaan in het heden
Kom dichterbij en geef je totaal
Kom dichterbij en geniet maximaal
Kom dichterbij, laat je maar gaan
Dan gaan we samen de tijd inhalen van vervlogen tijd
Ik ben er klaar voor, heb veel meegemaakt net als jij
En nu is het tijd voor samen
Genieten van elkaar en rust nemen die nodig is
Om te bepalen waar wij heen gaan
Ik ben er klaar voor
Neem alleen de liefste mensen mee uit het verleden
Zodat wij met zijn allen kunnen genieten van het leven
De ellendelingen laat ik achter mij
Er zullen er nog wel een paar gaan
Maar ik ben er klaar voor
Laat liefde en rust, genieten van het leven
Ons vooruitzicht zijn!
Jeroen den Harder – 28 maart 2019
Een vlinder die uit haar cocon probeert te ontsnappen
(Beau 26 maart 5 days inside)
Een fysieke en geestelijke beperking
Dat is nu haar geluk
Een dag uit
Op stap met je persoonlijke apotheek
Als ouder moet je sterk zijn
Je mag niet huilen bij je kind
Hopen op een totaal wonder
Wetend dat dit nooit gaat komen
En dan zie je ze spelen…
Je vroege jeugd, nu al geknakt
Een vlinder die uit haar cocon probeert te ontsnappen
Het einde in zicht
Een ander kind: Leukemie
Ik snap de naam niet
Zo leuk vind ik dat niet
Jeroen den Harder – 27 maart 2019
Zo een driewieler met 2 wielen achter hoef ik niet
Dat wordt een ramp
Stoepranden raken met een achterwiel
Dat wordt om de haverklap een val
En toch wil ik fietsen
Een bakfiets werd het
En vandaag met zulk mooi weer
En de afspraak “dichter in het dorp”
Werd het weer eens tijd
In de benen
Een helse strijd
Spieren verzuurd voor ik Maasland uit was
Even doorzetten maar
Toch geflikt
Maasland – Pijnacker in een uur gedaan
Zal het wel even merken
Niemand heeft het aan mij gezien
Misschien een beetje eigenwijs
Maar ik ben immers….
Geen standaard gehandicapte
Jeroen den Harder – 22 maart 2019
Gewoon doen wat er van je wordt verwacht
Even een belletje of langsgaan
En zelfs dat is blijkbaar teveel gevraagd
Communiceren gaat via WhatsApp, Facebook, Twitter, Messenger
Noem alle Social Media maar op
Maar praten met elkaar
Langsgaan en een bakkie doen
Even die warme handdruk omdat je om iemand geeft
Gewoon sociaal bezig zijn
Nee dat schijnt er bij velen niet meer bij te zijn
Ik snap het allemaal niet meer
Is er dan geen sociaal leven meer
Gewoon elkaar in de ogen kijken en praten over alles wat je bezighoud
koffie, biertje, wijntje, kaasplankje erbij, ik noem maar wat
Nee tegenwoordig moeten ook ouderen digitaal
Willen ze van iemand nog iets horen
Lekker sociaal…
Jeroen den Harder – 15 maart 2019
De foto boven dit bericht is gemaakt tijdens de presentatie van mijn bundel “Alles op z’n plek”
Liefde is
Zomaar een gemeende knuffel
Niet omdat het van een ander moet
Het moet uit je hart komen
Niet uit de mond van een ander
Een knuffel is intens
Niet koud en kil
Je bent geen diepvrieskist
Alhoewel, sommigen wel
Een knuffel zegt ik hou intens veel van jou
Bij sommigen zegt het niets
Liefde is een knuffel geven
Maar ook laten zien dat je het meent
Liefde is ook je rotzooi opruimen
Zodat de ander kan genieten van een opgeruimd huis
Liefde, als je dat al niet bezit…
Jeroen den Harder – 14 maart 2019
You Only Live Once
En in dat ene leven gebeurt er zoveel
Soms te veel
Ziekte, angst, pijn, verdriet
Maar je moet verder
De dag loopt ten einde
De ziekte gaat niet voorbij
De angst overheerst op sommige vlakken
De pijn die dit teweeg brengt
Het verdriet
Maar YOLO
Het leven gaat door
You only live once
Ga ervoor
Tot het eind
Al valt dat niet altijd mee!
Jeroen den Harder – 13 maart 2019
Op is op
Weg is weg
Je krijgt het niet terug
Een herinnering blijft
Vervanging
Nee, dat gaat niet
De emotionele kant krijg je hierdoor nooit terug
Iets nieuws komt er voor in de plaats
Mooi, dierbaar, emotioneel kostbaar
Maar het oude komt niet meer terug
Een nieuw begin
Een bijzonder iets
Het kost iets
maakt niet uit
Op is op
weg is weg
Geniet van het nieuwe
Doe het voor jezelf
Geef uit!
Jeroen den Harder – 12 maart 2019
Eerlijk en emotioneel
Mooie gedichten
Ontroerend mooi zelfs
Vol warmte
Verlangen en gemis
En op dagen als deze wordt het dan even donker om je heen
Ervaar je weer even
De warmte, verlangen, het gemis
Wat zou jij doen
Hoe zou je reageren
We zullen het niet weten
We moeten het nu zelf doen
En dan zit je daar
Even een tik, nou ja, dreun in je gezicht
Je zag hem aankomen
Maar toch
Je stelt vragen
Je maakt je zorgen
Terecht
Ineens wordt het donker om je heen
Jeroen den Harder – 11 maart 2019
Wees niet bang
Ik zal bij je zijn
Zal je beschermen
Zal je omarmen
Zal je liefhebben
Ik ben anders dan de rest
Zal je niet in een verdomhoekje zetten
Zal je niet onderdrukken, neertrappen
Omdat een grote bek niet gelukkig maakt
Maar meer kapot maakt
Dat is niet wat je liefhebt
Dat is een tiran achter de voordeur
Die daarbuiten mooi weer speelt
Het goed doet in ieders ogen
Maar niet ziet hoe jij eronder gebukt gaat
Ik zal je bijstaan
Ik zal je helpen, als jij dat toestaat
Ik ben geen tiran
Achter de voordeur moet het ook gezellig zijn
Moet jij net zo stralen als ieder ander buiten
Mag je genieten van al wat je heb bereikt
Van de mooie dingen die je heb
En de rest wordt in de loop van de tijd wel vervangen
Wanneer jij ervan kan genieten
Zonder gesloopt door een ander
Jij verdient geluk, liefde, een mooier leven
En bevalt de anderen dat niet…
Jammer dan!
Jeroen den Harder – 6 maart 2019
Ik ben er al doorheen gezakt
Het water tot ver boven mijn haren
De golven slaan over mij heen
Verdrinken zal ik niet, ik blijf hopen
Rust is nog ver te zoeken
De storm waait met kracht over mij heen
En toch blijf ik zwemmen
Misschien tegen beter weten in
De zee is te diep
En als ik stop met ploeteren
Dan zak ik vanzelf verder naar de bodem
Golven van verdriet overmannen
Niemand die het ziet
Want ik toon een glimlach
Terwijl jij mij ziet
Maar het stormt in mijn leven, stil verdriet
De golven zo hoog, de zee te diep
Wanneer ik maar blijf spartelen is niemand die het ziet
Zij blijven mooi weer spelen
Niemand die naar je omkijkt
Als jij daar ligt te spartelen
Enorm verdriet
De golven zullen overgaan
Ik blijf spartelen tot die tijd
Dan sleur ik jouw het diepe in
Ervaar je mijn verdriet
Waaraan heb ik dit verdient
En jij niet…
Jeroen den harder – 4 maart 2019
Ik geef mij over aan jou
Met al mijn hoop en dromen
Alles wat ik verlang is jou lief te hebben
Mijn zorgen te delen
Plezier en vreugde te geven
Maak mijn wereld een stukje mooier
Jouw handen op mijn schouders geslagen
Liefde stroomt in mijn ziel
Je armen om mij heen geslagen
Ik bescherm je en heb lief
Jou armen om mij heen
De mijne om jou
Ik zal voor je zorgen tot de laatste dag
De laatste adem
Omdat ik je lief heb en jij in mijn armen mag
Rusten om op adem te komen
De liefde voelen stromen
Je dragen als het nodig is
Je laten ervaren wat echte liefde is
Ik draag je
Ik omarm je
Ik heb je lief
Verbonden door oprechtheid, liefde
Ontvang en durf te geven
De liefde aan ieder die naar je omziet
En zij die het niet geven
Vergeet hen niet te benoemen
Als persoon waar je afstand van doet
Zij zijn niet waardig te ontvangen
Al wat jij hebt en in je zit
Deel de liefde
Oprecht en eerlijk
Aan hen die het je dubbel teruggeven!
Jeroen den Harder – 27 februari 2019
In ons vertrouwde kleine huis
Daar komen wensen uit
Het is niet groot, maar net groot genoeg
Om samen te kunnen zijn
Daar vindt jij rust
Daar is ruimte om lief te hebben
Het trekt jouw om jezelf te vinden
Het geeft mij genoegen
Genoegen om je zo te zien
Zoals je bent, jezelf
Niet op je tenen lopen
Niet zenuwachtig doen
Nimmer gezeur, ik wil, ik eis
Gewoon samen dingen doen
Die wij leuk vinden
Waar je oprecht van kan genieten
Een stukje waar je tot rust kan komen
Niks moet en alles mag
Om tot jezelf te komen
Zonder je moet dit, je moet dat
Je zou willen dat het overal zo was
Hulp aan alle kanten aangeboden
Omdat je samen wil zijn
Het is niet vanzelfsprekend meer lijkt wel
Zonde, want het kan allemaal zo mooi zijn
Jeroen den Harder – 25 februari 2019
Ik vertrek!
Bedoel, waarom zou ik blijven
Een inkomstenbron, waarbij je de lening niet hoeft terug te betalen
Als scheldmuur
Om als pispaal te worden gebruikt
Als die lul die alles bepaalt, terwijl ik uitvoer wat jij zegt
Als die gek die zich laat gebruiken
Maar dan denk ik bij mijzelf
Nee, ik blijf
Ga toekijken
Hoe jij in de shit terecht komt, lijkt mij lachen
Hoe je uiteindelijk over jezelf zeikt, tenminste je stinkt
Om te kijken hoe je het zelf uitvoert en naar de donder gaat, waar je vandaan kwam
Deze gek laat zich niet meer misbruiken
Het lijkt mij geweldig om te zien
Dat jij / jullie meters naar beneden donderen, van de altaar af
In een bodemloze put
Hulp geroep en dan luisteren
Immers luisterde je / jullie naar mij ook niet
Het lijkt mij geweldig!
Misschien zien jullie dan: Die gozer was niet gek
Hij hielp ons met ons gebrek
Wij hebben hem laten zitten
Die ongelooflijke lul was ik zelf!
En misschien komt er uiteindelijk een dag, dat ik enorm heb staan lachen
En alsnog vertrek…
Weet van mijn verlangen in mijn hart
Lees want het is een open boek
Mijn gedachten over alles in het leven
Uitkijkend en soms verlangend naar beter
Geef mij waar ik recht op heb
Dat wij samen leven in oprechtheid
Als vrienden voor het leven
Geven, nemen, delen in alle eerlijkheid
Nooit een ander teveel of jij tekort
Een evenwicht, waardoor het leven eerlijk wordt
Wees mijn steun
Ik ben jouw toeverlaat
Samen één tot de laatste dag
Ik ben niet rijk, jij evenmin
Samen komen wij er wel doorheen
De beloning van onze goede daad zal eens komen
Zal een paradijs op aard zich openen
Waar wij samen kunnen leven / wonen
Kunnen ontvangen ieder die ons ook geeft
Deelt in goede en mindere momenten
Niet wegkijkt als het wat slechter gaat
Opdat wij mogen genieten
Tot de ogen zich sluiten
De laatste adem uitgeblazen
Terugkijkend op een mooi leven
Waarin wij samen waren
Met ieder die in ons gelooft
Soms ben ik keihard
Omdat een ander ons niet gunt
Wat ons toehoort
Laten zij van een afstand lekker kijken
Naar dat open boek vol liefde voor elkaar
Jeroen den Harder – 18 februari 2019
Je hebt mij het leven weer gegeven
Je leerde mij lief te hebben
Je gaf aan mij vreugde om verder te delen
Door jouw liefde mag ik weer leven
Ik zie de glimlacht
Wanneer wij samen zijn
Maar zie ook je tranen van verdriet
Het is niet altijd even makkelijk
Maar vergeet de twinkeling in je ogen niet
Straal en deel je liefde
Aan hen die ontvangen willen
Laat los de negatieve mensen in je leven
Laat het maar gaan
Je schiet er niks mee op
Ze moeten maar op eigen benen staan
Opdat jij verder kan met leven
Genieten van de mooie dingen
Zodat je elke dag mag ervaren
En in liefde mag leven
Omdat jij het waard bent
Om te geven en te delen
Samen in oprecht gelukkig zijn
Jeroen den Harder – 15 februari 2019
Elk jaar weer die gozer
Bosje bloemen, nou ja rozen
Doosje bonbons of moet ik zeggen praline
Kaartje erbij
Dikke kus van mij
Geen naam, dat is niet gepast
Alle dames van de wijs gebracht
Van valentijn gekregen…
Nee tuttebel van mij
Maar die gozer strijkt weer met de eer
Wie is die Valentijn
Als ik hem tegenkom sla ik hem neer
Die loser komt één dag per jaar
Ik sta er elke dag
Wellis waar zonder bloemen of praline
Maar ik hou evenwel megaveel van jou ❣️
Jeroen den Harder – 13 februari 2019
Met heel mijn hart zal ik van je houden
Met mijn ziel je adoreren
Mijn leven lang, zolang het duurt
Dat kan van korte duur zijn
Maar laten we hopen op een lange tijd
Dat wij samen zijn, in liefde en oprechtheid
Omdat je weet dat ik wel om je geef
Dat jij diegene bent waar ik van houd
Degene waarbij ik lach
Maar even goed bij huil als het nodig is
Als het even niet meer gaat
Ben jij de trooster waar ik mag zijn
Waar ik mag komen met angst en verdriet
Waar vreugde wordt herboren
Door het geluk van het samenzijn
Door de liefde die wij delen voor elkaar
Omdat wij samen willen zijn
Liefde, oprechte liefde willen ervaren
Van waaruit wij leven
Van waaruit wij verder kunnen gaan
Samen gelukkig zijn
Samen met elkaar
Zonder anderen uit het oog te verliezen
Diegenen die oprecht bij ons willen zijn
Onze liefde delen met elkaar
Onze liefde geven
Aan hen die waardevol zijn
Die voor ons klaar staan
Die ons nodig hebben
Die willen delen
Liefde, oprechte liefde
Voor jouw, voor elkaar
Voor ieder waarvan ik hou
Jeroen den Harder – 12 februari 2019
Wanneer je, net als ik, het beste voor heb met je kinderen
Ondanks dat je gescheiden bent
Toch nog steeds het beste voor ze wil
Geef je ze maandelijks een klein bedrag
Gewoon omdat ze het verdienen
Natuurlijk merk ik dat in de portemonnee
Ik kan er ook wat andere leuke dingen mee
Niet dat het een enorm bedrag is, maar toch
Het scheelt
Maar heren, doe het niet
De gemeente komt om de hoek
Mag je kind niks extra’s
Pleuren ze je kinderen in een verdomhoek
En reageren op e-mail doen ze niet aan
Stop dus zo snel mogelijk het “zakgeld”
De gemeente eist het op, voor hen dat extraatje
Het wordt ingehouden op de bijstand voor je ex-partner
Zo betaal jij dan toch nog mee
Niet voor je kind waarvoor het is bedoeld
Nee, die mag geen extraatje natuurlijk
Rechtstreeks naar de verkeerde portemonnee
Omdat de gemeente het inhoud
Dus ik nam het besluit
Gestopt met het zakgeld
Je wordt door de gemeente uitgebuit
Niet omdat je niet voor je kind wil zorgen
Nee, omdat zij willen besparen
Het is schandalig, te zot voor woorden
Maar ik ben geen verlengstuk van de lokale overheid!
Jeroen den Harder – 11 februari 2019
Maar zit er voor mij ook nog wat in
Of interesseert je dat geen reet
Je laat mij in ieder geval zien
Dat je een egoïst bent
Daarom nog eenmaal
Good for you
Maar zit er voor mij ook wat in
Jeroen den Harder – 8 februari 2019
Van de hoogste berg
Tot in het diepe dal
Ik trotseer ze allemaal
Kom er sterker uit
Elke bocht, elk recht stuk weg
Ik volbreng ze allemaal
Tot het dal is verlaten
De top is bereikt
Ongelooflijk diep, ongelooflijk hoog
Elke boom, elke rots
Elke bloem, elke steen
Ik heb ze allemaal gezien
De één mooi, de ander verdord
De één hard, de ander poreus
Ik heb het allemaal gezien
En wat doe ik ermee
Ik laat het achter mij
Na het diepe dal
Komt een hoge top
Overzie en onderga ik de volgende uitdaging
Niet wetende of daar een kronkelpad is
Of een recht stuk weg
Ik ga ervoor
Geen berg te hoog
Geen dal te diep
Welke ik overwinnen zal
Jeroen den Harder – 6 februari 2019
Daar hoeven wij niet omheen te draaien
Zoveel moeite en net zoveel verdriet
Het lijkt vaak donker om mij heen
De zon komt maar niet door
Kon er maar eens een dag verlicht zijn
Op die momenten dat het niet meer gaat
Dan mis ik die arm om mij heen
Die zon die even opgaat
Dat ik de warmte mag voelen
Die ik zo nodig heb
Dan twijfel ik over alles
Dan kijk ik terug op hoe het was
Zie ik donkere dagen
Zal de zon nog eens opgaan
Kan ik ergens met mijn vragen terecht
Kan ik mijn twijfel en angsten ooit nog eens afleggen
Komt eens de warmte terug
De liefde van waaruit wij leven
Voor elkaar en met elkaar
Kunnen wij ooit het licht weer zien
De warmte echt voelen
Zonder pijn en verdriet
Of blijven de dagen donker
Ik wil jouw warmte voelen
Ervaren van binnenuit
Vanuit je hart je liefde aan mij geven
Dat je mij zal dragen dag en nacht
De ellende achter latend
Geen dag meer met angst en pijn
Opdat wij samen gelukkig zijn
Leven in liefde
Wat moet dat heerlijk zijn!
Jeroen den Harder – 5 februari 2019
Dat je in mijn lichaam zit
Dat je deel uitmaakt van mijn leven
Dat je zo aanwezig bent
Dat wil nog niet zeggen dat je de baas bent
Ja, ik heb Congenitaal Myasthenia Gravis
Af en toe maakt dat mijn leven zwaar
Af en toe zie je dan het leven niet meer zitten
Maar dat wil nog niet zeggen dat mijn ziekte de overhand heeft
Nee, zeker niet!
Ik bepaal wat ik wil en doe
Nou ja, meestal dan
Soms zegt mijn lichaam ho stop
Maar ondanks dat, ik kan nog aardig wat
Soms wat ademhalingsproblemen
Een hand die uitvalt of een been
Maar dat is niet erg
Mijn rolstoel sleept mij er dan wel doorheen
En als ik even niet veel meer kan
Dan is daar mijn geest, die geeft mij kracht
Ga ik maar door met wat ik doe
Poëzie schrijven is dan een mooie uitlaatklep
Ik laat mijn leven niet door jouw leiden
Op die moeilijke momenten
Maar ook als het makkelijker gaat
Zal de strijd tussen ons altijd blijven
Tot de laatste dag
Jeroen den Harder – 24 januari 2019
Het door rot aangetaste mens
Als een stinkend rottende boom
Die slechts eikels herbergt
Waar nog geen hond tegenaan pist
Bang dat hij wordt herkend
Als gene die de rottende boom voeding geeft
Een vogel die schijt op hoofden
Omdat hij niet missen kan
Dat zijn degenen die onderdrukken
Omdat de mens niet wegduikt
Omdat zij niet willen zien
Dat jij die zoetsappige perzik bent
Vol van liefde en passie
Van zoet vruchtvlees en sappen
Kom met een kettingzaag
Om de rotte bomen te kappen
De eikels voor de wilde zwijnen te gooien
Om uit de ellende te ontkomen
Juist jij mag
Smachtend naar een beter leven
Mootjes hakken en eikels verstrooien
Wilde zwijnen achter latend
In het land omheind met wildroosters en gaaswerk
Een net overspant om de vogels binnen te houden
Daar waar zij horen
Opdat jij weet dat je geliefd bent
Een betere wereld kan betreden
Vrij van rottende bomen en schijtende vogels
Een wereld vol liefde en passie
Een klaterende waterval van genegenheid
Geborgen in waardevol goud
Met erkenning voor jouw goedertierenheid
Een paradijs waarin jij werkelijke liefde kan ontvangen
Jeroen den Harder – 23 januari 2019
Je kan vechten
Je kan strijden
Je kan alles geven
Het beste in jezelf naar boven halen
Vechten tot het laatste moment
Strijden tot de laatste seconde
Bidden voor een langer bestaan
En ik gun jouw dat
Het beste in jezelf naar boven halen
Als je strijdt en vecht
Als je alles hebt gegeven
Maar helaas
Iedereen verliest, uiteindelijk
Jeroen den Harder – 21 januari 2019
Sommige mensen schijnen gewoon niets interessants in hun leven te hebben.
Ze leggen zich erop toe om jou naar beneden te halen.
Laat hen geen vat op je krijgen, want jij bent beter dan zij.
Je hebt niemand van hen nodig.
Ga erboven staan!
Volg je eigen weg en laat hen links liggen.
Misschien lopen ze aan de linkerzijde op hun eigen pad met je op.
Laat ze maar kijken hoe goed het met je gaat.
Laat maar zien dat je gelukkig bent.
En misschien sluit hun pad zich weer bij je aan.
Loop dan samen verder en laat het verleden gaan.
De toekomst kun je altijd nog zelf bepalen.
Laat je dus niet naar beneden halen.
Bepaal je eigen levenslot.
Bewandel je eigen pad en ga voor uit naar de toekomst.
Kijk niet meer achterom of op het pad naast je.
Dat is een ander zijn pad, hun bestaan.
Kies voor je eigen weg en bewandel die.
Hoe moeilijk het soms ook zal gaan.
Er is altijd een toekomst.
En op dat pad van jouw ligt op zeker: Geluk, liefde, een beter leven!
Uit mijn dichtbundel “Alles op z’n plek”
Jeroen den Harder
Uitgave bundel januari 2018
Niet weer
Visite….
Ik wil even niks
Gewoon rust
Stilte
Niks
Gewoon even tijd voor mijzelf
Gewoon even omdat het nodig is
Oké met de liefsten om mij heen
In alle rust
Jeroen den Harder – 11 januari 2019
Als je niet samen kan zijn
Als je niet om me heen bent
Als je ergens anders bent
Als ik hier alleen zit in de kamer
Dan denk ik aan jou
Hoe mooi je bent
De glimlach herinner op je gezicht
De twinkeling in je ogen
Die lieve blik
Die knuffel en die kus
Het samen zijn
Een hart dat verlangd
Naar het wederom samen zijn
Verlangend naar liefde
Verlangend naar geluk
Verlangend naar een mooier leven
Verlangen…
Omdat ik het ons zo gun!
Jeroen den Harder – 10 januari 2019
Het is misschien wel wat raar, maar ik mis je elke dag
Jij was mijn maatje waar ik niet zonder kan
En nu het zo is, moet ik zonder jou verder gaan
Met de mensen die er nog zijn, het beste ervan maken
Maar ik zou willen dat je er nog was
Dat we nog even samen konden praten
Dat we nog even samen konden zijn
Gewoon vertellen hoe het gaat
Wat ik voel, wat ik meemaak
Even praten over de kinderen, je advies misschien wel vragen
Omdat ik altijd bij je terecht kon, er mocht zijn
En nu zoveel jaren later moeten we het zonder je doen
Moeten we soms zoeken en tasten in het duister
Al besef ik dat jij ook niet altijd alles wist
Maar dan nam je de tijd, liet het op je inwerken
Realiseerde je soms dat je het ook niet kon oplossen
Maar bedachtzaam als je was, kwam je toch met een mogelijke oplossing
En werkte het niet, dan was dat niet erg
Want je zocht dan weer wat verder in je gedachten
Gaf een aanwijzing of een tip
En nu moeten wij het zonder je doen
Moeten we zelf onze richting bepalen
Doen we het wel goed, dat vraag ik me soms af
En aan jou kan ik het ook niet meer vragen
We zullen onze eigen pad moeten kiezen
De hobbels aanvaarden of een ander hulp vragen
Dat valt niet altijd mee, omdat het bij jou zo vertrouwd was
Toch put ik nog steeds kracht uit de kennis die je hebt overgedragen
De wijsheid die je ons meegaf
Daar kan ik tot in lengte van dagen mee voort
Dank daarvoor!
Jeroen den Harder – 9 januari 2019
Leer bij tot de laatste dag
Tot de laatste adem, met één been in het graf
Hoeveel kan ik nog leren en sterker nog van wie
Of blijft het hierbij
Ik weet wat ik heb en wat ik wil
Maar komt het ooit zo ver
Of blijft het bij een droom
Mag het gewoon simpelweg niet
Ik heb geen toestemming nodig
Alleen nog wat geld
Dan kan mijn droom misschien uitkomen
Geen zin meer om bij te leren
Wat ik weet is genoeg
Ruim voldoende om te kunnen overleven
Zolang je ademt, zolang je eet
Drink tot de laatste druppel
Zou het ooit zover mogen komen
Dat mijn dromen uitkomen
Dat ik kan zeggen
Mijn bucketlist is af
Alles gedaan, alles beleeft
Alles gegeven tot de laatste dag
En dan tot het besef komen
Het leven was je niet gegund
Blijkbaar…
Jeroen den Harder – 8 januari 2019
