Dat je in mijn lichaam zit

Dat je deel uitmaakt van mijn leven

Dat je zo aanwezig bent

Dat wil nog niet zeggen dat je de baas bent

Ja, ik heb Congenitaal Myasthenia Gravis

Af en toe maakt dat mijn leven zwaar

Af en toe zie je dan het leven niet meer zitten

Maar dat wil nog niet zeggen dat mijn ziekte de overhand heeft

Nee, zeker niet!

Ik bepaal wat ik wil en doe

Nou ja, meestal dan

Soms zegt mijn lichaam ho stop

Maar ondanks dat, ik kan nog aardig wat

Soms wat ademhalingsproblemen

Een hand die uitvalt of een been

Maar dat is niet erg

Mijn rolstoel sleept mij er dan wel doorheen

En als ik even niet veel meer kan

Dan is daar mijn geest, die geeft mij kracht

Ga ik maar door met wat ik doe

Poëzie schrijven is dan een mooie uitlaatklep

Ik laat mijn leven niet door jouw leiden

Op die moeilijke momenten

Maar ook als het makkelijker gaat

Zal de strijd tussen ons altijd blijven

Tot de laatste dag



Jeroen den Harder – 24 januari 2019