Mijn ziekte is niet de baas

Dat je in mijn lichaam zit

Dat je deel uitmaakt van mijn leven

Dat je zo aanwezig bent

Dat wil nog niet zeggen dat je de baas bent

Ja, ik heb Congenitaal Myasthenia Gravis

Af en toe maakt dat mijn leven zwaar

Af en toe zie je dan het leven niet meer zitten

Maar dat wil nog niet zeggen dat mijn ziekte de overhand heeft

Nee, zeker niet!

Ik bepaal wat ik wil en doe

Nou ja, meestal dan

Soms zegt mijn lichaam ho stop

Maar ondanks dat, ik kan nog aardig wat

Soms wat ademhalingsproblemen

Een hand die uitvalt of een been

Maar dat is niet erg

Mijn rolstoel sleept mij er dan wel doorheen

En als ik even niet veel meer kan

Dan is daar mijn geest, die geeft mij kracht

Ga ik maar door met wat ik doe

Poëzie schrijven is dan een mooie uitlaatklep

Ik laat mijn leven niet door jouw leiden

Op die moeilijke momenten

Maar ook als het makkelijker gaat

Zal de strijd tussen ons altijd blijven

Tot de laatste dag



Jeroen den Harder – 24 januari 2019

Een nieuwe weg inslaan

Soms moet je een beslissing nemen

Of het de juiste is merk je achteraf

tenzij je er diep over na heb gedacht

Ik ben aan het einde gekomen waarin ik veel heb geleerd

Hard heb gewerkt, soms wel te veel

Mensen echt heb leren kennen

Met vallen en opstaan, maar altijd doorgaan

Nu bijna alles afgerond is het tijd

Tijd om de laatste spullen te pakken

Definitief af te ronden en afsluiten

Verder te gaan

Mijn reis is nog niet ten einde

Ik zal nog een hele poos doorgaan

Maar wel met die dingen die echt belangrijk zijn

Met die mensen die mij een goed gevoel geven

Mijn pad zal zich vullen met schrijven van gedichten

En vooral leuke dingen doen

Al zijn het soms maar kleine dingen waarvan ik geniet

Alles afgesloten, beëindigd

Tijd om verder te gaan

Een nieuwe reis kan beginnen

Er staan leuke dingen in het verschiet

Ik ben er klaar mee… uhhh voor!



Jeroen den Harder – 1 november 2018

Schrijven van huis uit

Schrijven van huis uit, niet dat ik veel familie heb die schrijven. Natuurlijk, in de verre familie hadden we Hubert Korneliszoon Poot (Dichter, Abtswoude, 29 januari 1689 – Delft, 31 december 1733) en er was nog een Eikelenboom die een gedicht had geschreven, maar die is nooit bekend geworden. 

Een leuk weetje over Poot, was dat het verhaal ging dat op het graf van dichter poot een 2 regel gedicht zou staan, dit is echter niet zo. 

hier leyt Poot, Hy is doot

Dit epitaaf is, in tegenstelling tot wat velen denken, niet door hemzelf geschreven. Het werd door Jacob van Lennep in 1859 opgenomen in een uitgave van de werken van De Schoolmeester. Ook door hem zou het niet geschreven zijn, maar door zijn vriend Aart Veder. Op het graf van Poot, in de Oude Kerk in Delft, staat overigens gewoon “H.K. Poot/ Obiit/ 17 12-31 33”. (bron: Wikipedia)

Schrijven zit dus niet echt direct in de familie, maar een leuk om te weten is het wel

Gedicht: Schrijven van huis uit

Nee het zit niet in de familie

Wij zijn geen bekende schrijvers

Op één ver familielid na dan

Dichten zat in zijn bloed

Hij was een weinig origineel dichter

Een enkel gedicht natuurlijk daar

Welke nog weleens wordt aangehaald

Maar de meesten waren toch gedichten voor anderen gemaakt

Een bruiloft, feest of ander partij

Hij dichte een woordenlijst 

Maar weinig over wat hij zelf meemaakt

Nu zal ik ook nooit zo beroemd worden als dichter Poot

Dat hoeft ook niet

Ik kom toch wel aan mijn brood

En een lange lijst met bundels heb ik niet

tot op heden één bundel gemaakt

Hierin komt dan wel ‘Alles op z’n plek‘ 

Tot Januari 2018 dan

Daarna zijn er vele nieuwe gedichten geschreven

Maar beroemd….

Ach, ik maak mij geen illusie

Schrijven zit niet verweven in de familie

En een kantoor om vanuit te schrijven  heb ik niet

Schrijven doe ik van huis uit

Of op locatie als er iets in mij opkomt



©Jeroen den Harder – 8 juni 2018