Is er nog ergens een onbewoond, niet geclaimd eiland

Zo een eiland waar nog geen mensen zijn
Die misbruik van je maken
Waar je kan leven van voedsel op land en van de zee
Waar de zon altijd zal stralen

Waar je betaald door noeste arbeid
Zonder een cent te hoeven aanvaarden
Waar je kan leven in rust en vrijheid
Waar je kan geven en nemen van wat er is

Zonder je af te hoeven vragen
Wat doe ik in godsnaam mis
Dat anderen eens geen misbruik van je te kunnen maken
Zou er voor mij ook zo een plekje zijn

Dan zou ik er graag naartoe verhuizen
Niks meer moeten of hoeven
Gewoon leven in volkomen vrijheid
Zonder mij zorgen te hoeven maken

Als het op een dag te laat is

Als het op een dag te laat is
Als ik jou niet meer kan vertellen
Als ik jou niet meer kan laten zien
Als ik jou niet meer mee kan laten genieten
Als dat allemaal niet meer kan

Wat heb ik het dan verprutst
Wat heb ik jou dan laten zitten
Wat had het mooi kunnen zijn
Wat hadden we dan mooie herinneringen

Maar bovenal:
Wat heb ik dan spijt
Dat ik jou heb laten zitten!

©Jeroen den Harder

Foto: Nessa Eijskoot

Dichter bij mijzelf

Tijd nemen om te ontdekken wat ik wil
Wat voor mij goed voelt
Wat voor mij goed is
Soms moet je dan maar eens geen rekening houden met anderen
Voor sommigen een eyeopener
Zodat ze jouw ware ik zullen zien
Dat je kiest voor jezelf
Dat je een streep trekt
Tot hier en niet verder
En natuurlijk kunnen we de streep verleggen
Naar beneden bijstellen kan altijd toch
Naar boven zal lastiger gaan
Daarvoor zijn ze te ver gegaan
Natuurlijk moet je kiezen
Kiezen voor jezelf
Wat goed voelt voor jou
Ook ik doe dat elke dag
Altijd klaar gestaan voor anderen
Voor sommigen doe ik dat nog
Maar heb wel een dikke streep gezet
Tot hier en niet verder
Zodat ik misschien kom
Dichter bij mijzelf!

What’s your story

Wat is jouw verhaal
Niet dat ik nieuwsgierig ben
Of alles wil weten
In zijn geheel niet

Sommige dingen wil ik liever niet weten
Tenminste dat denk ik dan
“Had ik het maar niet geweten”
Dan had ik er nu ook geen last van

Hoewel ik dat niet snel zal hebben
Het is jouw verhaal
Het blijft bij jou
Maar je bent het voor even kwijt

En natuurlijk kan ik reageren
Dat doe ik dan ook vaak
Maar soms ook niet
Weet je zelf wel het antwoord

Vertel het me maar
Ik zal een luisterend oor hebben
Zal er voor je zijn, indien nodig
Je van antwoord bedienen

Advies en goede raad
Of zwijgen, wanneer het mij dit toelaat
What’s your story
Of te wel: Wat is jouw verhaal


(Foto: pixabay)

Ik zat zo eens te denken (vanuit mijn perspectief)

Wat kan jij doen zodat ik gelukkiger wordt
Vanaf dat ik wakker wordt
Vanaf dat moment een gevoel van geluk

Als ik naast mijn partner lig
Even die knuffel om te zeggen goedemorgen schat
Even die dikke kus voor de nieuwe dag
De koffie in de ochtend en dan weer rap…
Wassen, tanden poetsen, aankleden, schoenen aan

Ik pak je jas, rap weer naar het werk, aan de slag
Ik rij door naar Maasland, ons tweede thuis 

Daar ben ik dan de hele dag, beetje schrijven, beetje lezen
Maar thuiszitten is ook niet alles heb ik gemerkt

Wat moet ik met al die tijd
Nou ja, dat vult een ander wel in

Maar wat kan jij doen zodat ik gelukkiger wordt
Vanaf dat je wakker wordt

Vanaf dat je wakker wordt
Vanaf dat moment een gevoel van geluk
Als ik naast mijn partner lig

Even die knuffel om te zeggen goedemorgen schat
Even die dikke kus voor de nieuwe dag

En wanneer de avond nabij is en ik je ophaal op je werk
Dan weer rap terug, opnieuw aan de slag
Niet even kunnen relaxen na een lange dag

Nee, het eten moet op tafel komen en snel ook
De afwas, even een beetje was
En is er nog tijd dan doe ik een wasje met plezier

Nog even televisie kijken, tot de volgende vraag
Er is altijd wel wat, noem het gerust vaak gezeur
Totdat ik naar bed toe ga

Een knuffel en een kus, welterusten liefste het is alweer nacht

Nee, ik zat zo eens te denken
Wat kan jij doen zodat ik gelukkiger wordt

Vanaf dat je wakker wordt
Totdat je naar bed toe gaat!



Jeroen den Harder – 22 november 2018

Foto boven is een uitsnede uit een foto gemaakt door Lia van Halderen (LvH Fotografie)

Het leven dat ik leid mijn liefste

Daar moet je sterk voor in je schoenen staan 

Durf jij het aan mijn liefste

Hoe moeilijk het ook zal zijn

Wil jij naast mij staan, dat is mijn grootste wens

Alleen wij twee, wij samen dat is mijn wens

Durf jij met mij de uitdaging aan te gaan

Ik kijk niet naar tijd, dat is mij misschien niet gegeven

Ik wil jou aan mijn zijde

Ik ben eerlijk, ik wil je in mijn leven, durf jij met mij

De goede momenten te beleven

En zelfs de slechtste

Er zijn zo veel slechte momenten

Maar wil jij met mij de mooie pakken en beleven

Mijn hart open breken zat jaren lang op slot

Al zal ik nog zo vaak vallen

Til jij me weer op en helpt mij door te gaan

Bang dat de tijd eens stil zal staan

En als het zover komt val jij dan in een dal

Of zullen er mensen naast je staan

Ik durf te leven

Durf jij het ook aan

Samen verder te gaan

Samen het leven te leven hoelang het ook zal gaan

Vertrouwen in de toekomst een lange weg te gaan

Wetend dat het einde eens komen zal

Pak ik het met beide handen aan

Geef mij je hand

Samen op pad te gaan, tot het einde toe

Om dan los te laten, eeuwig slapen gaan

Wetend dat jij verder zal gaan

Met de gedachte dat ik je lief heb

Mijn ster aan de hemel zal staan

Ik in gedachte bij je ben als een helder licht

Zo ver weg, maar altijd in je hart

Wil jij tot die tijd met mij het leven leven

Zal jij sterk in je schoenen staan

Durf jij mijn liefste het leven aan

Hoe moeilijk het ook zal zijn

Zal jij naast mij staan, is dat ook jouw wens

Samen met zijn twee door het leven gaan

Durf jij met mij de uitdaging aan te gaan

Kijk je ook niet naar tijd, dat is ons misschien niet gegeven

Wil je aan mijn zijde staan

Tot het einde der tijd



Jeroen den Harder – 14 oktober 2018

Eenzaam maar niet alleen

Eenzaam kun je je voelen als je alleen bent, maar zeker ook als je samen bent.

Gedicht: Eenzaam

Eenzaam, maar niet alleen

Mensen om mij heen

Veel zullen zij begrijpen

Maar veel ook niet

Omdat zij het zelf niet meemaken

Omdat zij het nog niet ervaren hebben

Probeer ze dan maar eens mee te nemen

In jouw gevoel

Je gevoel van eenzaamheid

Wat daar de oorzaak kan zijn

Dat is heel divers

Voor ieder kan dit anders zijn

Verlies of ziekte

Armoede of pijn

Je probeert de ander het naar de zin te maken

Het beste te geven

Al zal dat bij sommigen niet genoeg zijn

En dan komt dat besef

Helaas je moet er doorheen

Eenzaam

Maar niet alleen

Samen

En toch soms eenzaam


Jeroen den Harder – 24 augustus 2018

Wat heerlijk

Twee weken geleden werd ik nog met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Pijn op de borst, kloppend gevoel, nou ja, zeg maar bonken. Ademnood, trillen, slap gevoel. Nou daar ging ik dan, bang, nee hoor, dat niet, gewoon controle dacht ik toen. Na wat onderzoeken weer naar huis. Meisje kende wel angst, nou zeg maar bang. Komt wel goed schatje….. De week erna de uitslag: beginnende reuma in de borstkast en diverse ontstekingen, gooi er maar bij, alsof een spierziekte niet genoeg is…….

Gedicht: Wat heerlijk weer

Wat is dit nu weer

Bonkende borstkast

Ademnood

Trillend lijf

Slap gevoel

Shit wat is dit nou weer

Net nu het niet uitkomt

Ambulance

Ziekenhuis

Doe rustig aan meneer

Eind van de week volgt de uitslag weer

Beginnende reuma

Ontstekingen in de borstkast

Tuurlijk, gooi er maar bij

Mij krijgen ze niet klein

Met dit mooie weer

Heb ik het ervoor over

Een beetje meer pijn

Wandelen moet toch goed voor je zijn

En het is gelukt

Een behoorlijk stuk

Wat heerlijk weer



©Jeroen den Harder – 30 juni 2018

Soms vraag ik me weleens af

Wat zou er met jou gebeuren, als ik in mijn auto zou stappen en mijn neus achterna zou gaan. Zou jij je ellendig voelen? Zou je tranen met tuiten huilen? Zou je hart gebroken zijn? Soms zou ik echt zo willen instappen, mijn neus achterna, ik zou willen dat je dan ook instapt, de boel de boel laten en gewoon weggaan.

Gedicht: Soms vraag ik me weleens af

Wat zou er van je worden als ik zomaar weg zou gaan

In mijn auto stappen

Mijn neus achterna

Wel zien waar ik uit zou komen

Wetende wat ik achter laat

Jij zou kapot zijn van verdriet

Tranen met tuiten huilen

Niks zou je nog interesseren

Mensen gaan je misbruiken

Het maakt je dan toch geen reet meer uit

Je zou kapot gaan van verdriet

En wat als je mee zou gaan

Zou het voor de achterblijvers net zo zijn

Ik denk van niet

Een enkeling daar

Ik kies dan bewust voor ons

Geluk

Een beter leven

Een heerlijk bestaan

Instappen met prioriteit

Met 2 stuks handbagage

Meer past er dan niet in mijn Materia



©Jeroen den Harder – 27 juni 2018

Waarom achter mijn rug

Waarom achter mijn rug om, waarom

Gedicht: je doet jezelf en mij pijn!

Waarom doe je dat

Waarom achter mijn rug om

Waarom

Hebben ze het verdient

NEE!

Ze hebben het niet verdiend

Waarom dan stiekem

Kan je het nu echt niet aan

Sterk zijn

Voor jezelf staan

Tot hier en niet verder

Omdat ze over je heen lopen

Godverdomme

Stelletje mongolen

Meer zijn ze niet

En jij staat het toe

Denk daar maar over na

Verman jezelf

De kraan dicht

De kist op slot

Zoals afgesproken

Niet achter mijn rug om

Je maakt zo veel kapot

Met name je eigenwaarde

Waarom

Waarom

Ik ben niet dom

Of achterlijk

Dus ik vraag je waarom

Omdat ze het zo niet verdienen

Er moet iets tegenover staan

En zo niet

Besodemieter een ander

Maar mij niet

Dan gaat bij mij de kraan dicht

Is het genoeg, klaar

Zeg het maar

Voor er mensen zijn die denken dat het gebruik van het woord mongool kwetsend is wil ik toch het volgende toevoegen:

REACTIE VAN EEN MOEDER:Nou Jeroen, ik met mijn zoon Joost met Down, voel het woord mongool niet als een woord dat betrekking heeft op mijn zoon. Mongool wordt idd gebruikt als er iemand dom gevonden wordt en ik ben er al zooo lang achter dat dat woord totaal geen betrekking heeft op mensen met het Syndroom van Down. Want dat is de rechtmatige titel van mensen met die ‘handicap’. Dat woord weer tussen haakjes, want als ze iets zijn dan is dat het niet. Ze leven veeeeeel meer vanuit hun hart. En daar moeten veel mensen nog naar toe groeien. Mongool? Nee ik heb daar niks mee. Stuit mij niet tegen mijn borst.

©Jeroen den Harder – 21 mei 2018

Negativiteit loslaten

hoe minder je reageert op negativiteit hoe vredevoller je leven wordt

Ik richt mij op de positieve dingen
Die dingen die mijn leven vredevoller maken
Geluk wil ik nastreven
al valt dat op het moment niet altijd mee

Toch gebeuren er ook mooie dingen
Goede vrienden en vriendinnen om mij heen
Waar ik mijn verhaal kwijt kan
Even mijzelf kan en mag zijn

Positievere feedback krijg om weer verder te kunnen
De dag weer tegemoet te gaan
En door te gaan op mijn pad
Onderzoeken hoe je verder kan en moet

Te veel dingen die mij bezig houden
Te veel …….
En dan toch die mooie momenten pakken
Waarop je door kan gaan

Het negatieve proberen achter te laten
Vredevoller door te gaan
Naar een onbekende bestemming
Hopelijk niet ver hier vandaan.



©Jeroen den Harder – 22 mei 2018