Tag: gedichten rouw

Als je zo in het leven staat als dat ik nu sta, dan denk je alvast over de toekomst na. Dan wil je niet dat straks iedereen zich zou afvragen: “wat zou hij willen”. Nee, dat hoeft van mij niet, ik heb er alvast over nagedacht, voor als het straks, nou ja, ik hoop over een tijd, zover is.  Met mijn achtergrond en alles wat ik heb meegemaakt, weet ik wat ik wil, of het haalbaar is, tja, dat zal zich uitwijzen, misschien moeten we nog wat schrappen of bijstellen, dat zal dan zo zijn. Natuurlijk weet ik dat het voor sommigen moeilijk is, het laatste wat ik wil is dat hen overkomt wat mij overkomen is. Het rouwen en verwerken van het verlies pas na enige tijd. Rouwen moet zo snel als mogelijk kunnen beginnen. Natuurlijk moet er opgeruimd worden, spullen afgevoerd, opgeleverd en sleutels ingeleverd. Natuurlijk moeten zij dat dan samen doen, hoe moeilijk ook. Maar ook ik laat mensen uiteindelijk achter, hoop dat dat nog echt wel een poos duurt, hoop dat het ze dan goed gaat, dat ze doen wat ze geleerd hebben, verder gaan op dat ingeslagen pad en dat ze nimmer meer over zich heen laten lopen. Maar zij die het nu al goed doen moeten ook verder. Blijf dan volhouden wat je hebt geleerd en breidt dat uit! Blijf bijleren en geniet van elke dag. Een traan mag, rouwen moet, daar wil ik ruimte voor creëren, zodat je later nimmer hoeft te zeggen dat het lang heeft geduurd voor je aan verwerking toe kwam, net als ik dat had. Voor mij rede genoeg om te zorgen dat het klaar ligt, zodat jullie niet hoeven te zoeken, het ligt dan klaar, een paar keuzes mogen jullie dan zelf maken, maar in principe hoeft dat dan niet. Moeilijke woorden, een lastig verhaal, je wil er nog niet aan, toch is het goed om er, juist nu al bij stil te staan. Straks is het te laat. Sommige mensen vragen dan: “ben je depressief”, ik noem het realistisch.

Gedicht:

Troosteloos op sommige punten

Lusteloos bijna de hele dag

Angstig wat er komen gaat

Verward, door, ja waardoor eigenlijk

Bemind het mooiste dat er is

Verloren in de angst te verliezen

Die angst voorbij  

Hoe dicht bij je ook bent

Hoever je er ook vanaf staat

Hoeveel je ook om de ander geeft

Verloren wordt de strijd

 deze ga je verliezen

Alleen is dan de vraag wanneer

Vechten tot je erbij neervalt is het devies

Pluk de dag

Pak het moment

Geniet van wat er (nog) wel is

Alles is klaar

Maar nog niet volbracht

Opgeslagen op de laptop

Een kopie opgeborgen in de kast

Alles op z’n plek

Voor als de tijd daar is

Ik hoop dat dat nog lang duurt

©Jeroen den Harder