Als je zo in het leven staat als dat ik nu sta, dan denk je alvast over de toekomst na. Dan wil je niet dat straks iedereen zich zou afvragen: “wat zou hij willen”. Nee, dat hoeft van mij niet, ik heb er alvast over nagedacht, voor als het straks, nou ja, ik hoop over een tijd, zover is. Met mijn achtergrond en alles wat ik heb meegemaakt, weet ik wat ik wil, of het haalbaar is, tja, dat zal zich uitwijzen, misschien moeten we nog wat schrappen of bijstellen, dat zal dan zo zijn. Natuurlijk weet ik dat het voor sommigen moeilijk is, het laatste wat ik wil is dat hen overkomt wat mij overkomen is. Het rouwen en verwerken van het verlies pas na enige tijd. Rouwen moet zo snel als mogelijk kunnen beginnen. Natuurlijk moet er opgeruimd worden, spullen afgevoerd, opgeleverd en sleutels ingeleverd. Natuurlijk moeten zij dat dan samen doen, hoe moeilijk ook. Maar ook ik laat mensen uiteindelijk achter, hoop dat dat nog echt wel een poos duurt, hoop dat het ze dan goed gaat, dat ze doen wat ze geleerd hebben, verder gaan op dat ingeslagen pad en dat ze nimmer meer over zich heen laten lopen. Maar zij die het nu al goed doen moeten ook verder. Blijf dan volhouden wat je hebt geleerd en breidt dat uit! Blijf bijleren en geniet van elke dag. Een traan mag, rouwen moet, daar wil ik ruimte voor creëren, zodat je later nimmer hoeft te zeggen dat het lang heeft geduurd voor je aan verwerking toe kwam, net als ik dat had. Voor mij rede genoeg om te zorgen dat het klaar ligt, zodat jullie niet hoeven te zoeken, het ligt dan klaar, een paar keuzes mogen jullie dan zelf maken, maar in principe hoeft dat dan niet. Moeilijke woorden, een lastig verhaal, je wil er nog niet aan, toch is het goed om er, juist nu al bij stil te staan. Straks is het te laat. Sommige mensen vragen dan: “ben je depressief”, ik noem het realistisch.
Gedicht:
Troosteloos op sommige punten
Lusteloos bijna de hele dag
Angstig wat er komen gaat
Verward, door, ja waardoor eigenlijk
Bemind het mooiste dat er is
Verloren in de angst te verliezen
Die angst voorbij
Hoe dicht bij je ook bent
Hoever je er ook vanaf staat
Hoeveel je ook om de ander geeft
Verloren wordt de strijd
deze ga je verliezen
Alleen is dan de vraag wanneer
Vechten tot je erbij neervalt is het devies
Pluk de dag
Pak het moment
Geniet van wat er (nog) wel is
Alles is klaar
Maar nog niet volbracht
Opgeslagen op de laptop
Een kopie opgeborgen in de kast
Alles op z’n plek
Voor als de tijd daar is
Ik hoop dat dat nog lang duurt
©Jeroen den Harder
