Tag: rouwen

Door de Dood geraakt, negen verhalen met een rouwrandje:

Geplaatst in Gedichten, NieuwGetagd , , , , , , , , Een reactie plaatsen

Naast gedichten heb ik, samen met acht auteurs gewerkt aan een ontroerende, indringende, maar prachtige verhalen bundel: Door de Dood geraakt


Rouw.

Als naasten denken wij allemaal te weten hoe groot het gemis is en hoe diep de pijn voelt na het verlies van een dierbare. Tot het op ervaren aankomt. Op een kwade dag wordt immers iedereen onontkoombaar met de dood geconfronteerd.

Dan blijkt elk rouwproces een eigen identiteit te hebben. In deze bundel vertellen negen auteurs ieder hun persoonlijke verhaal: kwetsbaar, emotioneel, integer maar vooral herkenbaar. Rouwen en weer opstaan.

Negen auteurs sloegen de handen ineen voor een uniek project. Ieder van hen vertelde zijn of haar verhaal over de verwerking van rouw na een groot verlies. De onmacht, de liefde, het opnieuw gaan leven.
Een groot respect voor de dierbaren van:
Jeroen den Harder
Arie van Driel
Marguerite de Ruijter
Femmy ten Cate
Marije den Daas
Irma Moekestorm
Susan van ‘t Hullenaar
Marjon Meijvogel
Erika van Dalen

De verhalen worden voorgegaan door een zwartwitfoto gemaakt door Jeroen den Harder. Ze beelden het moment van intens verdriet uit, geven hoop mee voor de toekomst.

https://boektiek.ambilicious.nl/door-de-dood-geraakt

Tijd

Geplaatst in Gedichten, NieuwGetagd , , , , , , , , , Een reactie plaatsen

Geboorte, de eerste dimensie, een frisse blik
Een nieuw begin, een blanco bladzijde
Een tijd van onbezorgdheid, een open vizier op het leven

Voeg daar het leven aan toe, de tweede dimensie
Een tijd waarin je leert, groeit, ontwikkeld
Je leven leidt, ervaart al wat er in zit
Maar ook mensen verliest

Brengt je naar het einde der tijd, de laatste fase
Een fase van verlies, van eindigheid
Van het leven vol plezier, verlies, verwerking
Kent geen winnaars of verliezers

De derde dimensie, schreeuwen we het uit
Weten we het einde nadert, zie ik er naar uit
het einde van de tijd eindigt in remise

Het is geen wedstrijd, je verliest niet van ziekte
Ziekte wint niet van jou, het is je tijd
Aan het eind van de derde dimensie blaas ik mijn laatste adem uit

Flessenpost

Geplaatst in Gedichten, NieuwGetagd , , , , , , , , Een reactie plaatsen

De laatste avond samen
De laatste avond voordat wij voorgoed afscheid namen
Nog eenmaal samen
Negende symfonie van Beethoven

Ik schreef je nog een laatste briefje
Een briefje vanuit mijn hart
Nog éénmaal konden wij echt praten
Namen de tijd voor elkaar

Ik las mijn briefje voor
Tranen in onze ogen
Jij bent mijn papa geworden
Een van de laatste dingen die ik je zei

En de volgende morgen was het zover
Het afscheid voor goed daar
Na de laatste dans
Ik hielp je van je stoel in je bed

Je legde je hoofd tegen mijn hoofd
Draaide naar je broer
Dit is mijn zoon
Diep ontroerd

Ik moest je neerleggen
Nog een dikke knuffel en zoen
In berusting dat het goed was
Ben je van ons heen gegaan

Mijn papa ik mis je elke dag

9 september 2015 de laatste avond dat je zo helder was
©Jeroen den Harder – 9 september 2020

Lieve papa Freek (ik mis je)

Geplaatst in Gedichten, NieuwGetagd , , , , , , , , , , 1 reactie

Ik mis je
Ik mis je met je lach
Ik mis je met je traan
Ik mis je met je wijze raad
Ik mis je

Vandaag vieren we geen verjaardag
Vandaag herdenken wij jouw geboortedag
Wij gedenken in alles jou
Wij gedenken

Als ik aan jouw denk borrelen tranen op
Stroomt mijn traanbuis vol
Stroomt deze druppelsgewijs over
Tranen

En toch ook een lach
Herinner ik de mooie momenten
Herinner ik mij hoeveel jij om mij gaf
Herinner ik mij hoe ik mocht zijn

Mocht worden eerlijk gezegd
Je hebt mij zoveel geleerd
Zoveel bijgebracht
Samen gelachen, maar ook samen gehuild

Ik had een vriend, maar jij bent mijn vader geworden!

Je zit diep geworteld in mijn hart
Er is geen lege plek ontstaan
Want je bent wel fysiek uit ons leven
Maar in mijn hart zal je altijd zijn

Ik mis je
Ik mis je elke dag
Ik hou van jou
Dikke kus op je geboortedag

Diep in mijn hart ❤️

Het lijkt een boze droom

Geplaatst in Gedichten, NieuwGetagd , , , , , , , , Een reactie plaatsen

Alleen deze is waarheid
Het is geen droom
Er gebeurde iets, bizar gewoon
Plotseling, ongenadig hard
Niemand die het kan beseffen, niemand
Waarom dan toch
Waarom…

Een boze droom
Grote ogen, verward
Hoe is het mogelijk… jij
Hoe kan het dan zomaar voorbij zijn
Zomaar opeens
Als een donderslag bij heldere hemel
Voorbij als een donderklap
Stralende zon, heldere hemel
Maar mijn hart zo donker zwart
Ineens plotsklaps
Zomaar opeens

De slechtste film waar wij ooit in hebben gezeten
Alleen kan je deze film niet uitzetten
Een boze droom, waar geen einde aankomt
Tot je ontwaakt
Neergegooid op de aarde
En beseft het is echt
Waar ben je nu
Waar kunnen we je vinden
Of ben je onbereikbaar
Zal het laatste wel zijn
Verdwenen

Maar altijd in onze harten
Ook al lijkt die nu donker zwart…
Waar jij intens wordt gemist


©Jeroen den Harder – 4 september 2019

Aan het einde van jouw leven

Geplaatst in Gedichten, NieuwGetagd , , , , , , , , 1 reactie

Aan het einde van jouw leven
Is ons een liefdevolle herinnering gegeven
Nooit zullen we je vergeten
De liefde en warmte
De vriendschap en verbondenheid
De vele mooie momenten
Zullen een prachtige herinnering worden
De pijn en het verdriet zullen blijven
Intens verdrietig zullen wij dit een plek moeten geven

Ter nagedachtenis aan onze Lieve (schoon) zus
We zullen je ontzettend missen 

Jeroen den Harder – 24 augustus 2019

Rouwverwerking

Geplaatst in Gedichten, NieuwGetagd , , , , , , , , , Een reactie plaatsen

Na het overlijden van dierbaren val je in een donker zwart gat
Pikdonker, het lijkt wel of er geen lichtje aan de horizon is
Intens bedroeft, verdrietig, overrompeld met emotie
De tijd lijkt stil te staan

In het begin krijg je nog wel steun van je omgeving
Maar op een gegeven moment moet je ophouden wordt er gezegd
Dat valt niet mee, er zit geen tijdslimiet aan
Het knaagt en het vreet, langzaam ga je er aan onderdoor

Tot iemand je aanmoedigt
Ga weer schrijven, probeer het
Zet je gevoel maar op papier
Het maakt niet uit of het goed geschreven is
Als het maar bij jezelf is
Geschreven vanuit je hart

Om je herinnering een plaats te geven
Om rust te vinden in je hart
Om uiteindelijk in je eigen tempo door te gaan met leven

Er zit geen tijdslimiet op rouw
Mis ze nog elke dag, al zijn we jaren verder
En naar mate ik ouder wordt, komen daar meer mensen bij
Moet er nog niet aan denken hen te verliezen
Al ligt de dood altijd op de loer

Mag je nog lang hier blijven
De herinnering met dierbaren kan ik alleen met jou bespreken
Want samen hebben wij dit doorgemaakt
Straks moet ik alleen verder gaan

Ik moet er nu nog niet aan denken
Hoe gaat het dan verder met mij
Beland ik dan weer in een donker gat
Wie trekt mij er dan uit

Helpt mij weer overeind, denkt daarbij niet in tijd
Geef ruimte aan verlies, geef ruimte aan rouw
Niet voor even, maar voor zolang nodig is
Geef het de tijd!



Jeroen den Harder – 12 april 2019

Wil je uitleg hoe ik tot dit gedicht ben gekomen, lees dan de bijbehorende column

Je bent te lang geleden al van ons weggegaan

Geplaatst in Gedichten, NieuwGetagd , , , , , , , , Een reactie plaatsen

Het is misschien wel wat raar, maar ik mis je elke dag

Jij was mijn maatje waar ik niet zonder kan

En nu het zo is, moet ik zonder jou verder gaan

Met de mensen die er nog zijn, het beste ervan maken

Maar ik zou willen dat je er nog was

Dat we nog even samen konden praten

Dat we nog even samen konden zijn

Gewoon vertellen hoe het gaat

Wat ik voel, wat ik meemaak

Even praten over de kinderen, je advies misschien wel vragen

Omdat ik altijd bij je terecht kon, er mocht zijn

En nu zoveel jaren later moeten we het zonder je doen

Moeten we soms zoeken en tasten in het duister

Al besef ik dat jij ook niet altijd alles wist

Maar dan nam je de tijd, liet het op je inwerken

Realiseerde je soms dat je het ook niet kon oplossen

Maar bedachtzaam als je was, kwam je toch met een mogelijke oplossing

En werkte het niet, dan was dat niet erg

Want je zocht dan weer wat verder in je gedachten

Gaf een aanwijzing of een tip

En nu moeten wij het zonder je doen

Moeten we zelf onze richting bepalen

Doen we het wel goed, dat vraag ik me soms af

En aan jou kan ik het ook niet meer vragen

We zullen onze eigen pad moeten kiezen

De hobbels aanvaarden of een ander hulp vragen

Dat valt niet altijd mee, omdat het bij jou zo vertrouwd was

Toch put ik nog steeds kracht uit de kennis die je hebt overgedragen

De wijsheid die je ons meegaf

Daar kan ik tot in lengte van dagen mee voort

Dank daarvoor!



Jeroen den Harder – 9 januari 2019

De herinnering blijft

Geplaatst in Gedichten, NieuwGetagd , , , , , , 1 reactie

In moeilijke dagen als deze

Zijn er altijd lichtpuntjes

Als zijn ze maar klein

Jij behoort tot het verleden

In mijn hart zal jij altijd voortleven

Kerst zal nooit meer hetzelfde zijn

Jij…

Niet meer bij ons in levende lijve

Maar dichterbij dan ooit

In het hart staat voor altijd geschreven

Papa, wat dat ben jij

Tot ook ik mijn laatste adem uitblaas

Zal je er in gedachte altijd zijn

En iedereen mag weten

Dat ik je mis en nooit zal vergeten



Jeroen den Harder – 16 december 2018