Als liefde overwint

Als liefde overwint
Achterlaat wat niet meer van waarde is
Wat ook geldt voor mensen in dit geval
Zal je rust ervaren

Want laten we eerlijk zijn
Als je de kluit belazerd als mens zijn
Dan heb je geen hart, geen ziel
Ben je van geen enkele waarde

Het leven is niet hard
Het zijn (sommige) mensen
Die doen je pijn
Zij zijn van geen enkele waarde

Doch zij die er zijn
Je op waarde schatten
Die er ook in mindere tijden zijn
Dan zal je ervaren wat het betekent…

Als liefde overwint

Mocht ik een nieuw pad inslaan

Mocht ik een nieuw pad inslaan
Kies ik dan zelf welke weg te gaan
Of laat ik mij leiden
Naar een plek waar ik misschien helemaal niet wil zijn

Mocht ik een nieuw pad inslaan
Niet wetende waar deze heen leidt
Naar een bestemming mij onbekend
Misschien ook niet de plek waar ik eigenlijk wil zijn

Mocht ik een nieuw pad in slaan
Dan wil ik mij niet daartoe laten leiden
Omdat leiden dan lijden kan worden
Misschien met de beste gedachten gedaan

Mocht ik een nieuw pad in slaan
Laat de bestemming dan mooi zijn
Laat mij dan de rust ervaren
Van het besluit door mij genomen

Mocht ik een nieuw pad in slaan
Laat het dan mijn keuze zijn!

Ik ben niet meer wie ik was

Ik ben niet meer wie ik was
Die vrolijke lieve jongen die altijd plezier maakte
Die jongeman die altijd klaar stond
Die jolige vent met humor

Zorgzaam en behulpzaam voor velen
Altijd klaar staan met een goed woord
Hulp bij allerhande zaken
Voor velen steun en toeverlaat
(Voor sommige zal ik dat blijven)

Er is weinig meer van over
Natuurlijk een geintje hier, een grap daar
En nog altijd die glimlach die klaar staat
Uiterlijk vertoon…

Nee, ik ben niet meer wie ik was
En natuurlijk zullen er mensen zijn die klaar staan met commentaar
Wat zullen mijn geliefden wel niet vinden van mijn eerlijkheid
Nee, ik zeg het gewoon maar

Ik ben niet meer wie ik was
Al sta ik nog steeds met liefde voor mijn naasten klaar
Sla ik mijn arm om hen heen om te troosten
Maak plezier om hen te verblijden

Te vaak teleurgesteld door mensen en in het leven
Dat ik niet anders kan dan te concluderen
Ik heb zeker mooie momenten gehad
En er zullen er vast nog meer komen

Kan ik – tot mijn spijt – niet ander dan concluderen

IK BEN NIET MEER WIE IK WAS!

(zal ik mijzelf nog herontdekken?)

Reizende ster

Eenmaal zal ik stralen
Zullen mensen om mij heen staan
Word ik op handen gedragen
Zullen zij luisteren naar de mooiste woorden

Ontroering, verbijstering
Zullen hen ten deel vallen
Dan zal ik nog eenmaal stralen
Om daarna elke avond een lichtpunt te zijn

Zal mijn licht stralen
Dan zal ik voor altijd zijn
Iedere avond opnieuw
De reizende ster

Tot in de eeuwigheid

Keuzestress…

Vijf mooie jonge slanke ranke begeerlijke dames op rij
De keuze is reuze
Mijn ogen scannen de wulpse figuren
Keuzestress

Die ene leuke blonde dame
Die mijn begeerte bezit
Zij weten het
Die ene dame…

Juist zij die mij erotische gedachten schenkt
Die mij doet duizelen van verlangen
Die met dat uitzonderlijk mooie lijf
Met die twinkel in haar ogen

Met haar goed gevormde en mooie lijf
Ik wil niet gaan voor een tweede keuze
je begrijpt het dilemma al
Keuzestress ga ik toch voor een B-keuze

Juist die zesde dame die met het label A
De dame die mijn hart sneller doet slaan
Juist zij…
Zij staat er niet bij!


©Jeroen den Harder – 5 september 2020
(Foto: Pixabay)

Ergens is er een magie

Een mengelmoes van mensen
Een overeenkomst van gedachten
Een samensmelting van verhalen
Ergens is er iets gemeen

Ik zoek de woorden
Lees tussen de regels
Verheug mij in de letters
En de twist die komen gaat

Het samengaan
In een wereld ons vreemd
Waar samen het toverwoord is
Op een onbekende weg

Ergens liggen overeenkomsten
Ergens zit er een samenhang
En dan spontaan
Is daar de magie


©Jeroen den Harder – 5 september 2020
(Foto: Pixabay)

Optica

Twee bolvormige oppervlakken vangen licht
Kleur en sfeer in een beeld gevangen met mijn camera
Zoals woorden gevangen in inkt
Vermenigvuldigd op papier

Als bundel van beeld en tekst
Gevoelens en belevenis
Van dagelijkse beslommering
In het geheugen gegrift

Op papier gevat
In beeld en geschrift
Om nooit te vergeten
Wat camera en pen heeft voortgebracht!


(Foto: MCmakecompatible Martini)

Had ik maar iemand om van te houden…

Ik heb iemand om van te houden
Twee zachte armen om mij heen
En ondanks dat ben je soms verdomt alleen
Want niet alle pijn kan jij wegnemen

Je leeft mee
Je ziet
Maar voelen wat ik voel
Dat doe je niet

Twee zachte armen om mij heen
Iemand om van te houden

En ik weet
Soms zijn er meer zachte armen om mij heen
Nog een meer mensen die oprecht van me houden

Maar in sommigen dingen
Voel ik mij nog steeds zo verdomd alleen!


©Jeroen den Harder – 18 juli 2020
(Geïnspireerd op: Ik voel mij zo verdomd alleen – Ciske de Rat)

Pay back time!

Misschien wordt het eens tijd dat jij je schulden gaat afbetalen
Ja ik zeg maar even waar het op staat
Je doet een ander te kort
De ander die altijd voor je klaar stond

Het is niet meer staat
Daar is teveel voor gebeurd
Het wordt tijd dat je gaat inzien dat je het alleen niet kon
En trouwens, nu je er wel alleen voor komt te staan…

Ik hoop niet dat je het gaat redden
Zonder in te zien wat de ander heeft gedaan
Misschien had ik beter moeten weten
Niet zoveel moeten doen

Voortaan ga ik op stap met mobiel pinapparaat
Ik voer iets uit en wordt dan gelijk beloont
Jij hebt geen schuld hierna
Alleen wat minder geld voor feesten of zo

Maar hé wordt het niet eens de hoogste tijd voor
PAY BACK TIME!

Bij voorbaat dank…

Vol van elkaar

Liefde, passie, erotiek
Korte tijd gescheiden van elkaar
Elk in een ander bed
Wetende dat er voor je gezorgd wordt

Maar wachten duurt lang
Wachten op dat ene telefoontje
Dat bericht dat jij naar huis mag
En ik je met liefde kom halen

Dat we weer samen zijn
Omdat wij zijn
Vol van elkaar

©Jeroen den Harder – 24 juni 2020
(Foto: pixabay)

Midden in de drukte van de wereld staat de tijd stil op het tijdstip van overlijden

Midden in de drukte van de wereld
Staat de tijd stil op het tijdstip van overlijden
Eenzaam en alleen in de drukte
Een kleine stap vooruit
Om vervolgens weg te zakken in de modder
De poel van verdriet van het gemis
Zuig mij dan niet mee in jouw vreugde
Maar laat mij ook niet alleen
Praat met mij, luister naar mij

Spreek de naam uit zodat deze blijft voortbestaan
Erken en herken mijn verdriet
Zie mijn verlangen ook al komt deze niet
De wereld draait door
De mijne even niet
Geef mij tijd en ruimte om te rouwen
Geef mij de kans om te verwerken op mijn manier
Leef jouw leven, maar vergeet de mijne op dat moment niet!

Negen jaar reservetijd

Negen jaar geleden lag ik in de woonkamer
In een verpleegbed onder de woonkamerraam
Was het einde bijna in zicht
Telde ik de dagen tot het einde van mijn aardse bestaan

Negen jaar geleden lag ik daar
Een geest die vooruit wilde
Een lichaam die stopte
En toch…

Negen jaar geleden lag ik daar
Het eind in zicht zo werd er gezegd
Het einde zou snel naderen
Afscheid van het aardse

Mijn geest gaf niet op
Ik starten mijn eigen bedrijf vanuit een verpleegbed
Er was nog zoveel moois
Ik kon niet opgeven

En nu negen jaar later
Zoveel geleerd en zoveel gedaan
Mijn eigen bedrijven een mooie tijd
En tussendoor gaf mijn lichaam op
Kon ik niet verder meer

Negen jaar later
Volledig afgekeurd, niet meer mogen werken
Of helaas niet meer kunnen
Nam mijn leven een andere wending

Niet meer kunnen werd iets anders doen
Want reserve tijd is leuk
Maar niet als je niks meer doet!

#dichterindedop #schrijven

Alles op z’n plek (bij mij te bestellen 😉)

Mijn liefde voor jou stapelt zich op

Elk blokje stapel ik op
Elk blokje een stukje van de liefde
Elk blokje stapel ik op tot de hemel is bereikt
Elk blokje een deel van het paradijs
Elk blokje een klein stukje
Elk blokje een onderdeel van het grotere geheel
Elk blokje een stukje van mijn liefde voor jou
Elk blokje een beetje meer
Elk blokje dat zegt ik hou van jou

Ik zal je mijn mening geven

Wil je de lange versie
Of toch maar de korte
Wil je het hele verhaal
Of de gekuiste versie
Verpakt is een cellofaan
Of is een papiertje voldoende
Strikje erom
Tasje erbij
Of gaat het zo wel met je mee

Ik wind er geen doekjes om
Direct tot de kern
Ongezouten
Direct uit mijn mond
Waarom nog langer wachten
Het komt toch wel een keer
Dit is mijn mening
Hier zal je het mee moeten doen

Afscheid van het leven

Als je afscheid neemt van het leven
Afscheid van de mensen om je heen
Afscheid van je dierbaren die naast je bed staan
Met tranen in de ogen
Maar de hemelpoort gesloten blijft

Je nog niet welkom bent in het hiernamaals
Het licht van veraf mocht aanschouwen
Maar de toegang werd versperd

Toen jij dacht dat het einde naderde
De artsen verklaarden dat er niets meer was
Bleek het lichaam niet op te geven
Was je hart sterker dan je dacht

Had je al afscheid genomen van het leven
Moet je je mindset heractiveren
Van leven naar dood naar nieuw leven
Mag je nog verder gaan

Moet je je nieuwe ik hervinden
Mag je nog doorgaan met leven
Hoelang blijft dan nog de vraag
Soms blijkt de Hemel hier op aarde

Wij hebben het goed
(Als je er zelf tenminste iets van maakt!)

Nu jij er niet meer bent

Ik wil je nog zoveel vragen
Zoveel dingen met je overleggen
Zoveel aan je laten zien
Regelmatig heb ik wel iets
Iets waarvan ik denk: “jij zou het weten”
Ik zou met je willen overleggen wat de beste optie is
Gewoon je wijze raad, je advies, je overdenkingen

Ik zou je willen laten zien waar ik woon
Wat ik doe
Wat ik beleef
Maar ik besef dat het nooit meer kan
Ik zal het voortaan zelf moeten doen
Aan anderen laten zien
Aan anderen vragen

Of mij gewoon blijven afvragen
Wat zou jij doen
Zou je trots zijn
Of maar gewoon in jouw geest verder gaan
Wetende dat je trots zou zijn
Vertrouwen in mijzelf
Vertrouwen in wat jij mij leerde

Maar bovenal zal ik moeten doorgaan
In vertrouwen
Dat wat jij mij leerde
Ik mag uitvoeren
Wetende dat jij trots bent
Tot mijn laatste adem

De “feestdagen” komen eraan

De “feestdagen” komen eraan
Twee lege stoelen vullen ons huis
De overige stoelen net als anders bezet
Twee lege stoelen

De “feestdagen” komen eraan
De donkere dagen kerst
De “feestdagen” komen eraan
Twee sterren die stralen

De “feestdagen” komen eraan
Twee lege stoelen
Twee sterren die stralen
De “feestdagen” komen eraan…

Verdwaald in het leven

Niet wetende wat er gaat gebeuren
Niet wetende waar we heen gaan
Niet wetende wat de toekomst allemaal gaat brengen
Niet wetende

Ik ben een verzamelaar
Ik ben een verzamelaar van mooie momenten
Ik ben een verzamelaar van klein geluk
Ik verzamel

Ik ben een vrijbuiter
Ik ben een vrijbuiter in de ogen van de mens
Ik ben een vrijbuiter van het leven
Ik ben een vrijbuiter pluk het moment

Ik ben verdwaald
Ik ben verdwaald op het pad
Ik ben verdwaald
Verdwaald in het leven

Ga je mee verdwalen?
Ik weet de weg…

Lieve papa Freek (ik mis je)

Ik mis je
Ik mis je met je lach
Ik mis je met je traan
Ik mis je met je wijze raad
Ik mis je

Vandaag vieren we geen verjaardag
Vandaag herdenken wij jouw geboortedag
Wij gedenken in alles jou
Wij gedenken

Als ik aan jouw denk borrelen tranen op
Stroomt mijn traanbuis vol
Stroomt deze druppelsgewijs over
Tranen

En toch ook een lach
Herinner ik de mooie momenten
Herinner ik mij hoeveel jij om mij gaf
Herinner ik mij hoe ik mocht zijn

Mocht worden eerlijk gezegd
Je hebt mij zoveel geleerd
Zoveel bijgebracht
Samen gelachen, maar ook samen gehuild

Ik had een vriend, maar jij bent mijn vader geworden!

Je zit diep geworteld in mijn hart
Er is geen lege plek ontstaan
Want je bent wel fysiek uit ons leven
Maar in mijn hart zal je altijd zijn

Ik mis je
Ik mis je elke dag
Ik hou van jou
Dikke kus op je geboortedag

Diep in mijn hart ❤️

Naar het einde van de tijd

Ontwikkelingen die niet stilstaan
Maar komt dat wel op tijd
En wat als het nu te laat is
Altijd die onzekerheid
Een middel dat aanslaat
En op een gegeven moment ook niet meer werkt
Is dit het rekken van tijd
Eenmaal houdt alles op
Dan is er geen bestaan
Dan zijn er achterblijvers die verder moeten gaan
Krijgen zij dan een tik of een klap
Of toch een enorme dreun
Leef er samen naar toe
Dat hoeft niet altijd in angst en verdriet

Geniet
Nu in het heden
Maar ook van de mooie dingen uit het verleden
Creëer herinneringen voor later
Voor jezelf en degenen die je moet achterlaten
Zodat allen met een glimlach kunnen terug zien
Op een leven verrijkt door jouw leven
Jouw aanwezigheid, trouw en liefde
Zodat je uiteindelijk mag weten
Ik heb geliefden, zij zullen mij nimmer vergeten!

In liefde verbonden

Jouw naam spreken wij uit
In liefdevolle herinnering
Omdat wij nooit vergeten
Wie jij bent, was en altijd voor ons zal zijn

Wij herdenken jouw liefde
Wij herdenken jouw zijn
Wij herdenken
Omdat wij nooit vergeten

Zo een gemis iedere dag
Zo een leegte in ons hart
Zo tastbaar zullen de herinneringen zijn
Zo waardevol

Een leegte die je niet kan vullen
Een leegte die er altijd zal zijn
En toch wetende dat wij voor altijd

In liefde verbonden zijn

Rust en ruimte

Doen wat je moet doen
In een hectische tijd
Doorgaan met leven
En dat wat je nodig hebt…

Het komt wel denk ik dan
Maar zou het wel komen
Of is het een utopie
Een gedachte aan een betere tijd

Waarin wij kunnen ervaren
Dat wat zo gewenst is
Dat wat ons nu zo ontbreekt in de tijd
Zou het er nog van komen

nu, straks, altijd
Of blijft het een droom

Rust en Ruimte

Happy birthday to me

Ik heb net besloten dat ik elk kwartier aan een nieuwe dag begin
Nu weet ik wel dat de kalender zegt dat ik moet wachten tot 23 december
Maar dat duurt mij te lang
Lichamelijk wordt het er toch ook niet beter op

Kwakkelen hier, kwakkelen daar, ik kwakkel maar wat af
Om dan toch de honderd te redden is elk kwartier dus een nieuwe dag
Tussendoor slapen doe ik dan maar af en toe
Anders mis ik bijna elke dag

En zo weet ik zeker dat ik honderd word
Al is het alleen maar om de wereld te irriteren
Dat laatste gaat mij overigens goed af!

Cadeautjes geven mag
Maar zeg nou zelf
Elke dag is al een cadeau op zich!

Het lijkt een boze droom

Alleen deze is waarheid
Het is geen droom
Er gebeurde iets, bizar gewoon
Plotseling, ongenadig hard
Niemand die het kan beseffen, niemand
Waarom dan toch
Waarom…

Een boze droom
Grote ogen, verward
Hoe is het mogelijk… jij
Hoe kan het dan zomaar voorbij zijn
Zomaar opeens
Als een donderslag bij heldere hemel
Voorbij als een donderklap
Stralende zon, heldere hemel
Maar mijn hart zo donker zwart
Ineens plotsklaps
Zomaar opeens

De slechtste film waar wij ooit in hebben gezeten
Alleen kan je deze film niet uitzetten
Een boze droom, waar geen einde aankomt
Tot je ontwaakt
Neergegooid op de aarde
En beseft het is echt
Waar ben je nu
Waar kunnen we je vinden
Of ben je onbereikbaar
Zal het laatste wel zijn
Verdwenen

Maar altijd in onze harten
Ook al lijkt die nu donker zwart…
Waar jij intens wordt gemist


©Jeroen den Harder – 4 september 2019

Aan het einde van jouw leven

Aan het einde van jouw leven
Is ons een liefdevolle herinnering gegeven
Nooit zullen we je vergeten
De liefde en warmte
De vriendschap en verbondenheid
De vele mooie momenten
Zullen een prachtige herinnering worden
De pijn en het verdriet zullen blijven
Intens verdrietig zullen wij dit een plek moeten geven

Ter nagedachtenis aan onze Lieve (schoon) zus
We zullen je ontzettend missen 

Jeroen den Harder – 24 augustus 2019

De wind neemt mij mee

Uit welke hoek de wind ook waait
Het kan niet hard genoeg
Strakke zeilen
Woeste golven
Of een strak blauwe zee

Licht het anker
Gooi het roer om
Verlaat ik de veilige haven
Zet koers naar volle zee

Zie wel waar ik uitkom
Weet niet wat mij te wachten staat
De vrijheid tegemoet
Één ding is zeker

De wind neemt mij mee

Het water lonkt

Het water lonkt
Toch ga ik er niet in
Ik staar wat voor mij uit
Denkend aan wat komen gaat
Denkend aan waar ik naar toe wil
Hoe verder te komen met al wat ik doe
Maar ook reflecteren
Achterlaten van al wat niet goed aanvoelt
Doorgaan met waar ik mee bezig ben
Doorgaan met leuke dingen doen
Dingen die energie geven
En toch ook fantaseren

Water
Een open wijdte van oneindigheid
De aarde is rond
Je zal vast een keer terugkeren op het beginpunt
Een boot met net genoeg plek om herinneringen te maken
Mee te nemen op ontdekkingstocht
De zeilen hijsen
Strak in de wind
Met de stroming mee

Toch ga ik niet het water in
Geef mij de vrijheid van een camper
Landen ontdekken
Mensen ontmoeten
Al het moois in mij opnemen
De natuur, bergen, heuvels, dalen, asfaltweg
De dorpjes, klinkers, betonnen kolossen, mensen
De grote stad hoeft van mij dan weer niet
Vastleggen op de gevoelige plaat
En aan het eind van mijn reis terug naar het begin

Het water lonkt…

Kom

Kom om te geven
Kom om je hart te openen
Kom om de liefde te ontvangen
Je mag binnen komen

Op deze dag mag je komen
Je hart openen
om de liefde te ontvangen
De liefde die ik bij mij draag
Kom en ontvang

Kom om te ontvangen
Kom ik open mijn hart voor jou
Kom maar maak geen misbruik
Van de liefde die ik heb te delen

Kom ook om te geven
Treed binnen in mijn hart
Dan zal ik ook de jouwe betreden
Zullen we de liefde delen

Zullen we geven
Niet om te nemen
Maar om te ontvangen
Uit oprechte liefde

Kom zoals je bent
Zonder masker
Zonder schroom
Zonder schaamte

Kom omdat je er mag zijn
Om de liefde te ontvangen
Om de liefde te geven
Om samen te delen

Omdat ik lief heb
Omdat jij lief hebt
Omdat wij lief hebben
Omdat wij samen willen zijn

Kom, treed binnen
Laat de liefde rijkelijk vloeien
Kom, ontvang en geef Zodat wij in liefde samen leven

Ik kan wel janken… maar ik doe het niet

Mijn tranen lijken al opgedroogd
Nog voor de daadwerkelijke ellende begint
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet

Hoeveel kan je als mens hebben
Hoeveel moet je doorstaan
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet

Zoveel ellende
Zoveel verdriet
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet

Sterk zijn
Ondersteunend daadkrachtig
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet

Zolang als nodig is
Zolang als ik kan
Ik kan wel janken
Maar ik doe het niet

Tot niemand mij ziet
Dan kan ik janken
Doe ik het wel
Stiekem

Liefde is

De foto boven dit bericht is gemaakt tijdens de presentatie van mijn bundel “Alles op z’n plek”

Liefde is

Zomaar een gemeende knuffel

Niet omdat het van een ander moet

Het moet uit je hart komen

Niet uit de mond van een ander

Een knuffel is intens

Niet koud en kil

Je bent geen diepvrieskist

Alhoewel, sommigen wel

Een knuffel zegt ik hou intens veel van jou

Bij sommigen zegt het niets

Liefde is een knuffel geven

Maar ook laten zien dat je het meent

Liefde is ook je rotzooi opruimen

Zodat de ander kan genieten van een opgeruimd huis

Liefde, als je dat al niet bezit…



Jeroen den Harder – 14 maart 2019