Negen jaar geleden lag ik in de woonkamer
In een verpleegbed onder de woonkamerraam
Was het einde bijna in zicht
Telde ik de dagen tot het einde van mijn aardse bestaan

Negen jaar geleden lag ik daar
Een geest die vooruit wilde
Een lichaam die stopte
En toch…

Negen jaar geleden lag ik daar
Het eind in zicht zo werd er gezegd
Het einde zou snel naderen
Afscheid van het aardse

Mijn geest gaf niet op
Ik starten mijn eigen bedrijf vanuit een verpleegbed
Er was nog zoveel moois
Ik kon niet opgeven

En nu negen jaar later
Zoveel geleerd en zoveel gedaan
Mijn eigen bedrijven een mooie tijd
En tussendoor gaf mijn lichaam op
Kon ik niet verder meer

Negen jaar later
Volledig afgekeurd, niet meer mogen werken
Of helaas niet meer kunnen
Nam mijn leven een andere wending

Niet meer kunnen werd iets anders doen
Want reserve tijd is leuk
Maar niet als je niks meer doet!

#dichterindedop #schrijven

Alles op z’n plek (bij mij te bestellen 😉)