Ik ben niet meer wie ik was

Ik ben niet meer wie ik was
Die vrolijke lieve jongen die altijd plezier maakte
Die jongeman die altijd klaar stond
Die jolige vent met humor

Zorgzaam en behulpzaam voor velen
Altijd klaar staan met een goed woord
Hulp bij allerhande zaken
Voor velen steun en toeverlaat
(Voor sommige zal ik dat blijven)

Er is weinig meer van over
Natuurlijk een geintje hier, een grap daar
En nog altijd die glimlach die klaar staat
Uiterlijk vertoon…

Nee, ik ben niet meer wie ik was
En natuurlijk zullen er mensen zijn die klaar staan met commentaar
Wat zullen mijn geliefden wel niet vinden van mijn eerlijkheid
Nee, ik zeg het gewoon maar

Ik ben niet meer wie ik was
Al sta ik nog steeds met liefde voor mijn naasten klaar
Sla ik mijn arm om hen heen om te troosten
Maak plezier om hen te verblijden

Te vaak teleurgesteld door mensen en in het leven
Dat ik niet anders kan dan te concluderen
Ik heb zeker mooie momenten gehad
En er zullen er vast nog meer komen

Kan ik – tot mijn spijt – niet ander dan concluderen

IK BEN NIET MEER WIE IK WAS!

(zal ik mijzelf nog herontdekken?)

Midden in de drukte van de wereld staat de tijd stil op het tijdstip van overlijden

Midden in de drukte van de wereld
Staat de tijd stil op het tijdstip van overlijden
Eenzaam en alleen in de drukte
Een kleine stap vooruit
Om vervolgens weg te zakken in de modder
De poel van verdriet van het gemis
Zuig mij dan niet mee in jouw vreugde
Maar laat mij ook niet alleen
Praat met mij, luister naar mij

Spreek de naam uit zodat deze blijft voortbestaan
Erken en herken mijn verdriet
Zie mijn verlangen ook al komt deze niet
De wereld draait door
De mijne even niet
Geef mij tijd en ruimte om te rouwen
Geef mij de kans om te verwerken op mijn manier
Leef jouw leven, maar vergeet de mijne op dat moment niet!

Verdriet

Na het overlijden van een dierbare mag je huilen
Een week
Twee weken
Drie weken

Als je geluk heb zelfs een hele maand
Maar dan moet het over zijn
We leven in de jubeltijd
Daar is geen plaats voor verdriet

Nee je moet verplicht jubelen
Niet meer stilstaan
De tranen moet je maar wegslikken
En anders moet je maar naar een psychiater gaan

Wanneer je langer dan een maand
Misschien wel twee of drie
Of zelfs jaren verdrietig bent
Noem dan je dierbare zijn of haar naam

Praat erover
Durf ook dan je emotie nog te laten gaan
Want de psychiater krijgt het straks nog druk
Met ieder die leeft in de jubelstemming

Die zonder zijn of haar verdriet te verwerken
Zichzelf nog eens tegenkomt
Einde jubelstemming
Begin van de rouwverwerking!

Nu jij er niet meer bent

Ik wil je nog zoveel vragen
Zoveel dingen met je overleggen
Zoveel aan je laten zien
Regelmatig heb ik wel iets
Iets waarvan ik denk: “jij zou het weten”
Ik zou met je willen overleggen wat de beste optie is
Gewoon je wijze raad, je advies, je overdenkingen

Ik zou je willen laten zien waar ik woon
Wat ik doe
Wat ik beleef
Maar ik besef dat het nooit meer kan
Ik zal het voortaan zelf moeten doen
Aan anderen laten zien
Aan anderen vragen

Of mij gewoon blijven afvragen
Wat zou jij doen
Zou je trots zijn
Of maar gewoon in jouw geest verder gaan
Wetende dat je trots zou zijn
Vertrouwen in mijzelf
Vertrouwen in wat jij mij leerde

Maar bovenal zal ik moeten doorgaan
In vertrouwen
Dat wat jij mij leerde
Ik mag uitvoeren
Wetende dat jij trots bent
Tot mijn laatste adem

Hoe mooi had het kunnen zijn

Gewelven
Glas in lood ramen
Erkers
Prachtige kamers
Massieve deuren
Ruimte voor iedereen

Feesten
Plezier
Genieten
Drinken
Eten
Alles er op en eraan
Tuin eromheen

Zo is het leven soms ook
Prachtig vormgegeven
Omringd met pracht en praal
Feesten, eten, drinken
Alles erop en eraan
Mensen die van buitenaf kijken hoe goed het met je gaat
Je bent immers in prachtige staat
Tot het verval zijn intrede doet

Ziekte
Angst
Verdriet
Pijn
Verlaten
Eenzaam
Alleen

Wachtend tot ook de laatste steen afbrokkelt
Totaal verval
Tot er niets meer rest
Blijkbaar was het toch niet zo mooi
Of in ieder geval niet mooi genoeg
Om voor te zorgen en te behouden

Tot er iemand echt voor je gaat en klaar staat
Een arm om je heen
Steen voor steen weer opbouwt
Wat in de loop der jaren is geruïneerd

Ben jij er aan toe
Kun jij het al aan
Om volledig herstelt te worden

Kun je het aan
Dat de anderen dan toekijken
Bedenkend dat zij hadden afgebroken
Wat eens het kostbaarste bezit was
Nu herstelt door een ander
Die nog wel heil in je zag

Durf jij het aan
Om samen je leven op de rails te krijgen
De ruïne van je leven te herbouwen
Al het kapotte te vervangen
Het rot te verwijderen
Zodat je alles weer in volle glorie kan tonen

Bouw dan mee aan je herstel
Doe het niet alleen
Dat is een verloren strijd
Samen de ruïne herbouwen
Ik investeer in jou mijn tijd
Zodat jij weer kan stralen

Want zo mooi kan het zijn


(Foto: pixabay)

De beslissing genomen

Een moedig besluit

Ik sta er achter

Zal je helpen en steunen

Zal je terzijde staan

Er zijn tot de laatste adem

Al hoop ik dat het nog lang duurt

Dat er nog tijd is

Tijd om samen te zijn

Te genieten van de tijd samen

Mooie dingen doen

Maar de beslissing is genomen

En ik sta erachter

Ik snap het volledig

Het is moeilijk

Maar het is zo

Het leven is eindig

Je besluit sta ik achter

Al blijf ik achter

Moet ik verder

Maar ik sta erachter

Ik zou hetzelfde doen

Bij mij ligt alles al klaar

Een map in de kast

Alles beschreven

Tot in detail

Het is jouw beslissing

Ik sta erachter

Sterker nog

Ik zou hetzelfde doen

Ik heb het zelfs al bedacht

Aan mijn lichaam geen poppenkast

Geen geklooi

Geen gerotzooi

Bij mij slechts de laatste puntjes op de spreekwoordelijke “i”

En tot die tijd

De tijd die ons gegeven is

Wil ik met je genieten

Mooie dingen doen

Een herinnering maken

Maar je ook steunen

Helpen waar ik kan

Je bijstaan

Je hoeft het niet alleen te doen

Ik sta naast je!

Vaderdag

Zo liefdevol
Zo eerlijk
Zo trouw
zo veel respect
Wijsheid en kennis
Vol goedertierenheid
Jij bent mijn papa geworden
Mis je nog elke dag

En nu met Vaderdag nog een beetje meer
Geen cadeautje meer kunnen brengen
Geen arm om je heen
Om te zeggen dat ik zielsveel van je hou
Dat jij mijn papa bent geworden
Dat zal ik nooit vergeten
Wat heb ik enorm respect voor jou

Liefde gaat niet om bloedverwantschap
Het is oprechte liefde
Welke maakt dat jij bent geworden
Mijn papa voor altijd
En ik jouw zoon

Wederom bijna een Vaderdag voorbij
Wederom een dag dat ik je intens mis
Wederom een dag…

Vaderdag…

#ikmisje

Als ik je dan mis

Herinneringen maken we nu
Niet altijd de fraaiste
Maar de mooiste blijven in mijn gedachten hangen
Weet je nog die keer…

Als we dan samen praten
Begrijpen wij elkaar
Voelen aan wat de ander bedoelt
Dat voelt goed

Want wat wij nu doen
Wat wij nu beleven
Samen ondernemen
Dat hebben we samen maar mooi gedaan

Dat is een herinnering voor

Als ik je dan mis

IK BLIJF BIJ JE STAAN

Ik heb getwijfeld of ik het zou delen, maar ik doe het toch!
Dit gedicht schreef ik vandaag voor mijn moeder:

IK BLIJF BIJ JE STAAN

Zolang als nodig is zal ik naast je staan
Zal ik je ondersteunen, een arm om je heen slaan
Als het even niet meer gaat

En als ik naar de sterren kijk
Wetende dat jij daar ook eens zal staan
Tot die tijd zal ik naast je staan

Ik beloof niet dat ik niet zal huilen
Jij bent mij daar te dierbaar voor
Maar ik zal je ondersteunen, beloofd!

Net zo lang tot jij aangeeft dat het echt niet meer gaat
Dan zal ik er zijn om je te helpen tot het eind van de strijd
Zal ik je omarmen en zeggen hoeveel ik om je geef
De liefde voor jou is oneindig groot, zoals je weet

En als je er niet meer zal zijn, dan weet ik mij geborgen
Door jouw liefde ben ik geworden tot wie ik ben
Door jouw liefde, samen met Freek
Er staat nu reeds een stralende ster, eenmaal komt er daar één bij

Maar tot die tijd zal ik je steunen
Zal ik bij je zijn in mooie en moeilijke tijden
Wil ik je steun en toeverlaat zijn
Want ook dat heb ik immers beloofd

Zolang als nodig is zal ik naast je staan
Zal ik je ondersteunen, een arm om je heen slaan
Als het even niet meer gaat



MAM IK HOU VAN JOU❣️
Jij hebt samen met papa (Freek) mij alles geleerd behalve hoe het is als jullie er niet meer zijn.

Ons maatje moeten we al jaren missen, elke dag weer! Ik ben hem dankbaar voor alles wat hij ons heeft geleerd en met name gegeven. Daardoor kan ik nu sterk zijn.

IK BLIJF BIJ JE STAAN!
DAT BELOOF IK JE


Jeroen den Harder – 28 mei 2019

Het leven is niet vanzelfsprekend

Als je vol vragen zit
als je geen antwoorden krijgt
Als alles doorgaat zonder antwoorden
De ziel met verwondingen
Angst en bedroefdheid
Het gaat niet vanzelf
Veel vragen, geen antwoorden
De tijd zal het leren

Als er antwoord komt
Zal de tijd helen
Angst, verdriet pijn
Het zal afnemen, maar niet verdwijnen
Herstel zal lang duren

Soms heb je hulp nodig
Je kan het niet zelf
Laat je niet verstikken in de vragen van het leven
Laat het maar gaan zoals het is
Al is dat geen eenvoudige opgaaf
Soms is het gewoon niet anders
Moet je doorgaan

Eenvoudig zal het niet zijn
Maar er komt een dag
Dat je terug kijkt naar al wat is voorbijgegaan
Mag je loslaten
Mag je verder gaan

Op weg en zoekend naar
Geluk, liefde, een beter leven



Jeroen den Harder – 1 maart 2018

Hoe vreselijk zijn sommigen

Het door rot aangetaste mens
Als een stinkend rottende boom
Die slechts eikels herbergt
Waar nog geen hond tegenaan pist
Bang dat hij wordt herkend
Als gene die de rottende boom voeding geeft

Een vogel die schijt op hoofden
Omdat hij niet missen kan
Dat zijn degenen die onderdrukken
Omdat de mens niet wegduikt
Omdat zij niet willen zien

Dat jij die zoetsappige perzik bent
Vol van liefde en passie
Van zoet vruchtvlees en sappen
Kom met een kettingzaag
Om de rotte bomen te kappen
De eikels voor de wilde zwijnen te gooien
Om uit de ellende te ontkomen

Juist jij mag
Smachtend naar een beter leven
Mootjes hakken en eikels verstrooien
Wilde zwijnen achter latend
In het land omheind met wildroosters en gaaswerk
Een net overspant om de vogels binnen te houden
Daar waar zij horen

Opdat jij weet dat je geliefd bent
Een betere wereld kan betreden
Vrij van rottende bomen en schijtende vogels
Een wereld vol liefde en passie
Een klaterende waterval van genegenheid
Geborgen in waardevol goud
Met erkenning voor jouw goedertierenheid
Een paradijs waarin jij werkelijke liefde kan ontvangen



Jeroen den Harder – 23 januari 2019

Klap in het gezicht

Een klap in het gezicht

Een koekje van eigen deeg

Een leugentje om bestwil

Maak dat de kat wijs

Ik begrijp het wel

Jullie hebben geen flikker aan mij

Ik kost jullie handen vol geld

En ik doe er niks voor terug

Behalve roepen

HELP!

Ik verzuip in de kosten

Kosten die ik niet kan maken

Kosten die ik niet wil maken

Gewoon omdat ik ook nog moet eten

En leuke dingen

Ach, dat zit er allang niet meer in

Ik bedoel, simpel

Een ijsje eten met de kinderen wordt al te duur

Laat staan dat ze naar een pretpark willen

Niet te betalen

Nee, ik moet het doen met de kleine dingen

Die niks, of zo minimaal mogelijk kosten

En waarom?

Omdat ik ziek ben

Ik kost jullie geld

En toch laat ik mij niet de mond snoeren

Toe maar, nog een klap in het gezicht

Maar beste Mark

Ook mijn handen beginnen te jeuken

Ooit sla ik je genadeloos hard terug!



Jeroen den Harder – 20 januari 2019

Daar ben je partner voor

Als ik bang ben
Als ik eenzaam ben
Als ik moet huilen
Als ik het even niet meer weet
Als ik even wil vluchten

Mag ik dan bij jou?

Als ik vrolijk ben
Als het leven mij toelacht
Als wij samen zijn
Als we samen de reis aangaan
Als ik even wil rusten

Mag ik dan bij jou?

Ik zal je troosten
Ik zal naast je staan
Ik droog je tranen
Ik zal je ontvangen

Jij mag bij mij!

Ik zal je verblijden
Ik zal samen met jou lachen
Ik zal er voor je zijn
Ik ga samen met jou op reis
Ik geef je een rustplek

Jij mag bij mij!

Dat hoef je niet te vragen
Dat hoort er ook allemaal bij
Ik zal je troosten
Ik zal je verhaal aanhoren
Ik zal je voorzien

Daar ben je partner voor!


Jeroen den Harder – 5 december 2018

Mijn leven gaat niet over rozen

Een prachtige struik vol met mooie bloemen

Vol van fris groen

Rood van de liefde

Waar bloemetjes bloeien en bijtjes eten

Waar vlinders rond vliegen met hun prachtige kleuren

Nee, mijn leven gaat niet over rozen

Tenzij het er één is met veel doornen

Dan moet het er wel over gaan

Fris groen

Rode kleuren

Maar schijn bedriegt

De doornen zijn er in veelvoud

De beschadigingen soms niet meer te overzien

Het lijkt allemaal prachtig

Vaak denken mensen zo die staat mooi in bloei

Een frisse start aan het begin van mijn leven

Maar toen kon ik de doornen nog niet overzien

Geprikt, bekrast, littekens verschenen

Maar door het frisse groen en het rood van de liefde

Willen velen het niet zien

Mijn leven gaat niet over rozen

Eerder over een doornenstruik

Zal iemand dat nog eens zien

Of blijven wij ons blind staren op het frisse groen

De rode bloem van de liefde die ik ook heb

Misschien moet je je ogen eens openen

Ik zit in een doornenstruik

Maar ik kan je beloven

Ook daar kom ik sterker uit!


Jeroen den Harder – 26 november 2018

Zou de strijdt zich voort blijven duren

Tegen ziekte en pijn
Of kunnen wij rustig verder naast elkaar

Zou er ooit echt berusting zijn
Verdriet om wat was is al bijna vergaan

Ik laat mijn tranen niet zo snel de vrije loop

Praat niet makkelijk over het verleden, ziekte, het heden
Al ben ik voor sommigen een open boek
Hou de woorden voor mijzelf
Maar al beheers ik dit spel
Ziekte achterhaalt mij wel

En toch ben ik niet bang voor wat komen gaat
Het is voor mij niet meer dan een spel
Eens zal ik hem verliezen

Zal het spel ten einde zijn
Dan heb ik voluit gestreden
Moet ik het wel opgeven
Maar voorlopig hou ik het nog even op
Remise


Jeroen den Harder – 15 november 2018

Ik was een emotioneel wrak

Zat eenzaam en alleen, verscholen voor iedereen
Ondanks mensen om mij heen
Vroeg me letterlijk af: Houden ze wel van mij
Geven ze zoveel om mij dat ik er mag zijn

Of was ik goed genoeg om te betalen
Het huishouden te doen, de rotzooi op te ruimen
Die door hen werd gemaakt
Hielden ze echt wel van mij, of was ik er voor het gemak

En toen er een stukje geluk in mijn leven kwam
Werd mij ook dat niet gegund
Ik moest in hun ogen blijven dat emotionele wrak
Die huisslaaf (huisslavin) die nergens goed voor was

Maar die tijd is nu echt voorbij
Ik mag er echt wel zijn
Dat begin ik te merken, te voelen, te ervaren

Ik lig niet meer nachten te huilen van ellende

Nee er is een stuk geluk gekomen in mijn leven
En nu, zoveel sterker besef ik dat ik er nog niet ben
Dat ik nog een lange weg moet gaan
Maar zien mensen die mij echt liefhebben dat het beter gaat

En zij die misbruik van mij maakten
Die proberen mij nu te dwingen, te chanteren, te onderdrukken
Nou tegen hen wil ik zeggen kom maar op
Ik vraag me af hou je werkelijk van mij

Gun je mij dus ook mijn geluk
Of blijf jij je ertegen verzetten, maak je zelf onze relatie stuk
Ik hoef er niks voor te doen, behalve voor mijzelf opkomen 
Te zorgen dat het met mij beter gaat

Niet meer nachten lig te huilen
Weg te kwijnen in een hoekje, ver weggestopt
Onzichtbaar voor iedereen

Tenzij jouw rotzooi is opgeruimd, maar dat zie je niet eens

Nee, ik sta op voor mijzelf
Wil geluk nastreven, dat heb ik verdient
En gun jij mij dat niet
Kom maar op, deze wedstrijd ga jij verliezen!


Jeroen den Harder – 5 november 2018
Foto: pexels.com

Denken aan het verleden

Wat hebben wij het mooi gehad, ik denk er met veel warmte en liefdevolle herinneringen aan terug. Dan denk ik aan alles wat je mij hebt geleerd, bedenk ik me ook hoe ik het nu verder zelf moet doen, zonder jouw wijze raad. Dan krijg ik een bedenkelijk gezicht met een glimlacht. Denk ik terug aan jouw bestaan.

Gedicht: Denken aan het verleden

In het heden

Denken aan het verleden

Kijk toch niet achterom hoor ik velen zeggen

Maar daar ligt alle oorsprong

De basis voor wie ik nu geworden ben

Een krachtig persoon als het nodig is

Maar ook weten van de zwakheden die in mij is

Dat valt niet altijd mee

Het heden is nu en niet het verleden

Toch mag je nooit vergeten dat je ooit aan de basis stond

Met alles wat je hebt meegemaakt

Zodoende tot wie je bent geraakt

Allen die daaraan bijdroegen zeg ik nogmaals dank

Een bijzonder naar mijn voorbeeld

Door jouw aanwezigheid in mijn leven

Ben ik verder gekomen dan ik ooit had durven dromen

Helaas maak je dit niet meer mee

Tenzij je natuurlijk daar op een wolkje meekijkt

Daar hou ik me dan maar aan vast

Je gaat vast met mij mee

Al zou ik nog zo graag jouw stem willen horen

Jouw raad en advies willen vragen

Mijn zwakheden bij je willen neerleggen en je hulp aanvaarden

Ik moet het zelf doen

Met de mensen die er nu zijn

Wat zij voor en met mij kunnen doen

Weten ook zij mij te raken

Dank dus aan allen

Maar aan jou in het bijzonder

Verleden, heden, toekomst

Je blijft altijd een deel van mij

Dank daarvoor

Wij gaan in jouw geest door

Zorgen voor elkaar

Staan er als het nodig is

Zoals jij ons dat leerde

En daar waar wij het even niet weten wat jij zou doen

Neem het ons niet kwalijk als het niet gaat zoals het moet

Wij zijn slechts een mens van vlees en bloed

We zullen het uiteindelijk ook vast wel goed doen




Jeroen den Harder – 2 september 2018

Voltooid verleden tijd

Het oude is voorbij

Het nieuwe is gekomen

Pijn

Verdriet

Angst

Voltooid verleden tijd

Onmacht

Misbruik

Overlopen worden

Voltooid verleden tijd

Opstaan

Vechten

Een mooier bestaan

Geluk

Verder gaan

De rest is

Voltooid verleden tijd

Geluk

Kiezen

Zelfrespect

De rest is

Voltooid verleden tijd

Grote bek

Eisen

Voorbij

Voltooid verleden tijd

Nu

Jij

Wij

Heden

De rest

Voltooid verleden tijd

Nimmer meer overlopen

Einde strijd

De rest

Voltooid verleden tijd

Doorgaan

Vallen

Opstaan

De rest

Voltooid verleden tijd

Meedoen

Of niet

Dan wordt je

Voltooid verleden tijd

Succes wanneer je kiest voor een verloren strijd

Of kies voor geluk

De rest

Voltooid verleden tijd

Kies voor je zelf

Voor geluk

Voor vrijheid

De rest

Voltooid verleden tijd!



Jeroen den Harder – 10 augustus 2018

Mag ik wel gelukkig worden

Vaak vraag ik mij oprecht af: mag ik wel gelukkig worden?

Gedicht:

Ik doe mijn uiterste best

Zoek constant het beste

Voor iedereen

Vergeet mij zelf daarin vaak

Als de andere gelukkig zijn

Dan komt het met mij ook wel goed

Tenminste, dat denk ik dan

En op sommige momenten ben ik ook oprecht gelukkig

Al is het maar voor even dan

Maar altijd is daar weer ik waardoor ik het beangstigende gevoel krijg

Mag ik wel gelukkig worden

Of is dit alleen voor anderen weggelegd…



©Jeroen den Harder – 4 augustus 2018

Van mij mag je vertrekken

In dit geval geen foto, maar een groen blok. Wat mij betreft een GO, met andere woorden vertrek…

Gedicht: van mij mag je vertrekken

Groen licht

Go

Vertrek

Maar keer dan niet weder

De deur gaat op slot

Je kan eisen

Dwingen

Bedriegen

Liegen

Niets doen gaat je ook verdomd goed af

Ofwel niet doen wat je hoort te doen

Of sterker nog wat je kan

Je krijgt van mij een groen teken

Je mag zo vertrekken

Liefst met onbekende bestemming

Tot nooit meer wederziens

Dat zal ik je zeggen

De deur op slot

Nimmer open

Zelfs niet op een kier

Het wordt er alleen maar beter op

Een vertrek voor de rest van je leven

Dat bevalt mij prima

Er is geen weg terug

Ik zal er geen traan om laten

Het ga je goed

Althans dat hoop ik dan

Ik geloof er nog niks van

Met jouw instelling ga je het niet redden

Maar ik zal je zeggen

Van mij mag je vertrekken voor de rest van je leven

Graag zelfs!



©Jeroen den Harder – 3 augustus 2018

Soms zou je weleens willen

Af en toe pakken wij van die dagen, dan stappen we in de auto, of op de fiets, dan gaan we ervandoor. Gewoon tijd samen, genieten van de dingen om ons heen. Stoppen we ergens, kijken we wat rond. En de andere keer hebben we ook echt een doel, al gebeurd dat laatste niet vaak, dan is ons doel gewoon even rust.

Gedicht: Soms zou je weleens willen

Soms zou je weleens willen

Een arm om je heen

Een schouder om op te huilen

Je verdriet laten gaan

Soms zou je weleens willen

Een enorme schaterlach

Een huilbui van geluk

Tranen die in je ogen springen van blijdschap

Soms zou je weleens willen

Gewoon simpelweg

Er vandoor gaan met jou

Omdat ik je zo graag mag

Omdat het fijn is samen te zijn

Soms zou je willen

Helaas lukt dit niet altijd

Al zouden we nog zo graag willen…



©Jeroen den Harder – 23 juli 2018

Schuldgevoel of onmacht

Vaak hoor ik mensen over schuldgevoel praten: had ik maar…. Et cetera. Maar als je goed luistert hoor je ze eigenlijk zeggen: ik kon niet, want. Soms terecht, vaak onterecht, mensen weten soms gewoon niet hoe om te gaan met hun gevoelens.

Gedicht: schuldgevoel of onmacht

Had ik maar

Kon ik maar

Een heel verschil

Ben ik dan schuldig

Of ligt het aan de onmacht in mij

Kon ik maar meer geven

Onmacht doordat de middelen ontbreken

Ben ik dan schuldig

Nee geheel niet

Het is de onmacht die op speelt

Schuldig ben je als je bewust iets fout hebt gedaan

Onmacht overkomt je

Daar is niks verkeerd aan



©Jeroen den Harder – 29 juni 2018

Innerlijke onrust

Mensen zien mij vaak lachende door het leven gaan, geen vuiltje aan de lucht zou je op het eerste gezicht denken. En juist daar zit het venijn…

Ik dacht mijn plek te hebben gevonden in Maasland, waar ik mij terug kan trekken, afgezonderd, alleen zijn, tot rust kan komen. En dat klopt ook! Ik vind daar mijn rust, mag er graag zijn. De stilte, daar geniet ik van. En toch is er onrust in mijn hoofd, in mijn hart. Natuurlijk zijn er mensen waarmee ik kan praten, mam, mijn kinderen, Patricia en mijn vrienden. En toch is daar die onrust. Ik wil zo graag genieten van het leven en dan is daar die klote ziekte, de zeikzevers, de huichelaars. Komt er ooit een einde aan?

Gedicht: Innerlijke onrust

Je hebt je plek gevonden

Je huis waar je trots op bent

Waar je rust hebt gevonden

Bezoek ontvangt

Liefde ervaart

Je rustig schrijven mag

Tv kijken

De tuin in wandelen kan

De dingen doen waar je zo naar verlangd

Rust kan nemen door die ziekte

Kan vluchten voor de huichelaars

De zeikzevers

Je kent ze wel

De mensen voor wie het een missie lijkt

Het vergallen van jouw leven

Niks toevoegen dan puur verdriet

En jij mag alleen maar geven

Dan doe ik voor hen de deur op slot

En gun ons een rustiger leven

Het kost ons strijdt

Levert ons pijn

Daarvan wil ik ons verlossen

Verlossen

Van de innerlijke onrust

Het doet mij ongelooflijk pijn

Juist daarom zoek ik dus

Een oplossing voor

De innerlijke onrust




©Jeroen den Harder – 15 juni 208