Verdriet

Na het overlijden van een dierbare mag je huilen
Een week
Twee weken
Drie weken

Als je geluk heb zelfs een hele maand
Maar dan moet het over zijn
We leven in de jubeltijd
Daar is geen plaats voor verdriet

Nee je moet verplicht jubelen
Niet meer stilstaan
De tranen moet je maar wegslikken
En anders moet je maar naar een psychiater gaan

Wanneer je langer dan een maand
Misschien wel twee of drie
Of zelfs jaren verdrietig bent
Noem dan je dierbare zijn of haar naam

Praat erover
Durf ook dan je emotie nog te laten gaan
Want de psychiater krijgt het straks nog druk
Met ieder die leeft in de jubelstemming

Die zonder zijn of haar verdriet te verwerken
Zichzelf nog eens tegenkomt
Einde jubelstemming
Begin van de rouwverwerking!

Eenzaam

Als ik opkijk en roep
Als een schreeuwende in de woestijn
Als een klein kind dat schreeuwt om hulp
Wie kijkt er dan op mij neer

Wie reikt zijn hand uit naar mij
Wie zal mij helpen
Mij nabij zijn
Waar komt mijn hulp vandaan

Of moet ik het zelf doen
Op eigen benen staan
Is er dan niemand die mij de hand reikt
Een arm om mijn schouder zal slaan

Moet ik dan maar dwalen door het leven
Af en toe iemand die even een praatje maakt
Dan weer verder gaat op zijn eigen pad
En mij ook alleen achterlaat

Een schreeuwende in de woestijn
Een klein kind dat schreeuwt om hulp
Hoe eenzaam kan het leven dan zijn