Dichter in de dop / Jeroen den Harder
Gedichten en gedachten
Op is op
Weg is weg
Je krijgt het niet terug
Een herinnering blijft
Vervanging
Nee, dat gaat niet
De emotionele kant krijg je hierdoor nooit terug
Iets nieuws komt er voor in de plaats
Mooi, dierbaar, emotioneel kostbaar
Maar het oude komt niet meer terug
Een nieuw begin
Een bijzonder iets
Het kost iets
maakt niet uit
Op is op
weg is weg
Geniet van het nieuwe
Doe het voor jezelf
Geef uit!
Jeroen den Harder – 12 maart 2019
Eerlijk en emotioneel
Mooie gedichten
Ontroerend mooi zelfs
Vol warmte
Verlangen en gemis
En op dagen als deze wordt het dan even donker om je heen
Ervaar je weer even
De warmte, verlangen, het gemis
Wat zou jij doen
Hoe zou je reageren
We zullen het niet weten
We moeten het nu zelf doen
En dan zit je daar
Even een tik, nou ja, dreun in je gezicht
Je zag hem aankomen
Maar toch
Je stelt vragen
Je maakt je zorgen
Terecht
Ineens wordt het donker om je heen
Jeroen den Harder – 11 maart 2019
Weet van mijn verlangen in mijn hart
Lees want het is een open boek
Mijn gedachten over alles in het leven
Uitkijkend en soms verlangend naar beter
Geef mij waar ik recht op heb
Dat wij samen leven in oprechtheid
Als vrienden voor het leven
Geven, nemen, delen in alle eerlijkheid
Nooit een ander teveel of jij tekort
Een evenwicht, waardoor het leven eerlijk wordt
Wees mijn steun
Ik ben jouw toeverlaat
Samen één tot de laatste dag
Ik ben niet rijk, jij evenmin
Samen komen wij er wel doorheen
De beloning van onze goede daad zal eens komen
Zal een paradijs op aard zich openen
Waar wij samen kunnen leven / wonen
Kunnen ontvangen ieder die ons ook geeft
Deelt in goede en mindere momenten
Niet wegkijkt als het wat slechter gaat
Opdat wij mogen genieten
Tot de ogen zich sluiten
De laatste adem uitgeblazen
Terugkijkend op een mooi leven
Waarin wij samen waren
Met ieder die in ons gelooft
Soms ben ik keihard
Omdat een ander ons niet gunt
Wat ons toehoort
Laten zij van een afstand lekker kijken
Naar dat open boek vol liefde voor elkaar
Jeroen den Harder – 18 februari 2019
Zat eenzaam en alleen, verscholen voor iedereen
Ondanks mensen om mij heen
Vroeg me letterlijk af: Houden ze wel van mij
Geven ze zoveel om mij dat ik er mag zijn
Of was ik goed genoeg om te betalen
Het huishouden te doen, de rotzooi op te ruimen
Die door hen werd gemaakt
Hielden ze echt wel van mij, of was ik er voor het gemak
En toen er een stukje geluk in mijn leven kwam
Werd mij ook dat niet gegund
Ik moest in hun ogen blijven dat emotionele wrak
Die huisslaaf (huisslavin) die nergens goed voor was
Maar die tijd is nu echt voorbij
Ik mag er echt wel zijn
Dat begin ik te merken, te voelen, te ervaren
Ik lig niet meer nachten te huilen van ellende
Nee er is een stuk geluk gekomen in mijn leven
En nu, zoveel sterker besef ik dat ik er nog niet ben
Dat ik nog een lange weg moet gaan
Maar zien mensen die mij echt liefhebben dat het beter gaat
En zij die misbruik van mij maakten
Die proberen mij nu te dwingen, te chanteren, te onderdrukken
Nou tegen hen wil ik zeggen kom maar op
Ik vraag me af hou je werkelijk van mij
Gun je mij dus ook mijn geluk
Of blijf jij je ertegen verzetten, maak je zelf onze relatie stuk
Ik hoef er niks voor te doen, behalve voor mijzelf opkomen
Te zorgen dat het met mij beter gaat
Niet meer nachten lig te huilen
Weg te kwijnen in een hoekje, ver weggestopt
Onzichtbaar voor iedereen
Tenzij jouw rotzooi is opgeruimd, maar dat zie je niet eens
Nee, ik sta op voor mijzelf
Wil geluk nastreven, dat heb ik verdient
En gun jij mij dat niet
Kom maar op, deze wedstrijd ga jij verliezen!
Jeroen den Harder – 5 november 2018
Foto: pexels.com
