Door droogte verscheurd

Zoals de grond is gescheurd door de droogte
Zo is mijn gevoel voor jou
Besodemietert, bedrogen, opgedroogd
Verdort, verteerd, tot op het bot uitgekleed
Mijn hart verscheurd, opgedroogd
verschrompeld, laag water

De liefde die eens was diep ingedroogd
Kilte en scheuren vormen nu mijn hart voor jou
Eens was daar geluk en bewondering
Verdort tot op het bot
Zal mijn liefde voor jou rusten
Zit mijn hart op slot

Het laatste grondwater geef ik nu uit liefde aan anderen
Het laatste beetje, de rest door jou opgeslokt
Toch geeft dat laatste beetje restwarmte mij genoeg
om vanuit de diepte der aarde mijn warmte uit te blijven stralen
Naar hen die het toekomen en waarderen
De oppervlakte ruw moet je diep graven
Tot je bij de warmte komt en tot het eind der tijd
Mijn liefde kan en mag ervaren

Ineens wordt het donker om je heen

Eerlijk en emotioneel

Mooie gedichten

Ontroerend mooi zelfs

Vol warmte

Verlangen en gemis

En op dagen als deze wordt het dan even donker om je heen

Ervaar je weer even

De warmte, verlangen, het gemis

Wat zou jij doen

Hoe zou je reageren

We zullen het niet weten

We moeten het nu zelf doen

En dan zit je daar

Even een tik, nou ja, dreun in je gezicht

Je zag hem aankomen

Maar toch

Je stelt vragen

Je maakt je zorgen

Terecht

Ineens wordt het donker om je heen


Jeroen den Harder – 11 maart 2019

Wintertijd

De hemel opent zich
Koude hangt in de lucht
Warmte straalt uit de kachel
Liefde vervult het hart

Koude sluiten we buiten
Binnen maken we het warm
Ik zorg voor jou
Zorg jij ook voor mij

Misschien valt er nog wel sneeuw buiten
Een witte deken bedekt de aarde
Bedekt het onkruid
Onkruid in je leven

Door de kou omgeven
Omdat wij de warmte omarmen
Van onze liefde
Iets wat de ander niet kan vatten

Verafschuwen de warmte
De liefde kunnen zij niet bevatten
Leven buiten

Willen niet zijn als een kachel
Warmte om te geven
Zij leven liever in de kou

Hun leven is als de wintertijd


Jeroen den Harder – 18 januari 2019

Daar in de verte

Daar in de verte
Daar is het licht van de wereld
Het einde is in zicht

Zal ik daar mijn rust vinden
Of gaan daar mijn dromen in vlammen op

Mijn tranen vloeien
Geen warmte die mijn tranen drogen kan

Vanavond zet ik mijn masker weer op
Zodat de ander het niet zien kan
Vanavond zet ik mijn masker weer op
Lijkt het alsof, niks aan de hand

Koud tot op het bot, warmte gezocht
Wanneer zou het eindelijk daar zijn

Het einde in zicht
Daar is het licht van de wereld

Zal daar ook de warmte zijn

Opdat alle zorgen worden weggebrand

Door de volle zon
De liefde en warmte mogen ervaren
Leven in ware vrijheid
Leven in heerlijkheid
Of gaan daar dan toch mijn dromen in vlammen op…


Jeroen den Harder – 19 september 2018