Mensen zien mij vaak lachende door het leven gaan, geen vuiltje aan de lucht zou je op het eerste gezicht denken. En juist daar zit het venijn…
Ik dacht mijn plek te hebben gevonden in Maasland, waar ik mij terug kan trekken, afgezonderd, alleen zijn, tot rust kan komen. En dat klopt ook! Ik vind daar mijn rust, mag er graag zijn. De stilte, daar geniet ik van. En toch is er onrust in mijn hoofd, in mijn hart. Natuurlijk zijn er mensen waarmee ik kan praten, mam, mijn kinderen, Patricia en mijn vrienden. En toch is daar die onrust. Ik wil zo graag genieten van het leven en dan is daar die klote ziekte, de zeikzevers, de huichelaars. Komt er ooit een einde aan?
Gedicht: Innerlijke onrust
Je hebt je plek gevonden
Je huis waar je trots op bent
Waar je rust hebt gevonden
Bezoek ontvangt
Liefde ervaart
Je rustig schrijven mag
Tv kijken
De tuin in wandelen kan
De dingen doen waar je zo naar verlangd
Rust kan nemen door die ziekte
Kan vluchten voor de huichelaars
De zeikzevers
Je kent ze wel
De mensen voor wie het een missie lijkt
Het vergallen van jouw leven
Niks toevoegen dan puur verdriet
En jij mag alleen maar geven
Dan doe ik voor hen de deur op slot
En gun ons een rustiger leven
Het kost ons strijdt
Levert ons pijn
Daarvan wil ik ons verlossen
Verlossen
Van de innerlijke onrust
Het doet mij ongelooflijk pijn
Juist daarom zoek ik dus
Een oplossing voor
De innerlijke onrust
©Jeroen den Harder – 15 juni 208
