Dichter in de dop / Jeroen den Harder
Gedichten en gedachten
Door het geklater van het zoute water
Druppels op je zoete lichaam
Verfrissing, verkoeling
Adembenemend mooi
Als aanhoudend gekletter
Beukend op de rotsen
Druppels vervliegen
Gaan met de wind mee
Stormen zullen opsteken
Nemen de muziek mee
Naar de achtergrond, bijna niet meer te verstaan
Doet mij verlangen naar rustiger vaarwater
Zodat ik weer kan verstaan
De muziek niet meer vervaagt
Het water lonkt
Toch ga ik er niet in
Ik staar wat voor mij uit
Denkend aan wat komen gaat
Denkend aan waar ik naar toe wil
Hoe verder te komen met al wat ik doe
Maar ook reflecteren
Achterlaten van al wat niet goed aanvoelt
Doorgaan met waar ik mee bezig ben
Doorgaan met leuke dingen doen
Dingen die energie geven
En toch ook fantaseren
Water
Een open wijdte van oneindigheid
De aarde is rond
Je zal vast een keer terugkeren op het beginpunt
Een boot met net genoeg plek om herinneringen te maken
Mee te nemen op ontdekkingstocht
De zeilen hijsen
Strak in de wind
Met de stroming mee
Toch ga ik niet het water in
Geef mij de vrijheid van een camper
Landen ontdekken
Mensen ontmoeten
Al het moois in mij opnemen
De natuur, bergen, heuvels, dalen, asfaltweg
De dorpjes, klinkers, betonnen kolossen, mensen
De grote stad hoeft van mij dan weer niet
Vastleggen op de gevoelige plaat
En aan het eind van mijn reis terug naar het begin
Het water lonkt…
Wanneer ik mij moe en eenzaam voel
Tranen in mijn ogen staan en ze probeer te drogen
Omdat ik aan de kant sta, hulpeloos alleen
Geen mensen om mij te helpen, te omarmen
Dan wil ik naar het water
Zet ik mij neer aan de rand van een meer
Kijkend naar de horizon
Vloeien de tranen weer
Zittend aan het water overdenk ik dan
Voel ik de tranen branden
Verlangend naar een schouder
Een arm om mij heen
En alles wat pijn doet komt eruit
Tranen blijven stromen
Tot ze op zijn
Dan gaat het weer
Jeroen den Harder – 24 mei 2019
