Er komt een dag, dan zullen jullie daar staan, om definitief afscheid te nemen, mooie momenten komen er dan niet meer en heb je wel alles gezegd bij leven? Ik weet zeker, er zullen er zijn die tranen zullen laten. Maar nu zie ik ze niet, ook zij zullen er waarschijnlijk vooraan willen staan. Tranen in de ogen, jankend als een klein kind, och wat erg dat hij is heengegaan. Nou ik kan je vertellen, dan is het te laat!
Gedicht: Eenmaal zullen jullie daar staan
Daar staan jullie dan
De één met een bedompt gezicht
De ander een traan van oprecht verdriet
Maar er staan er ook te janken
Krokodillentranen wel te verstaan
Je haalt ze er vast wel uit
De oprechte personen
De mensen met stil verdriet
De mensen met krokodillentranen
Dan zal ik blij zijn dat ik dat niet meer zie
Verhalen worden dan verteld hoe goed ik wel niet was
Wat ik allemaal heb gedaan
Een enkeling kent mij dan oprecht
Zal zeggen wat een verdriet ik heb doorgemaakt
Helaas waren velen daar niet bij
Het zou een herkenning zijn van vervlogen tijd
Een herinnering aan mij
De mooie momenten
Maar ook zeker het stil verdriet
En dan zijn daar mijn dierbaren die ik achterlaat
Ga je hen dan verhalen over die goeie oude tijd
Of ben je oprecht en sla je een arm om hen heen
Luister je dan naar hun verdriet
Maar waarom wachten tot die tijd
Waarom niet hier en nu
Mooie herinneringen maken voor later
Zoals ik dat zo graag doe
Eenmaal zullen jullie daar staan
©Jeroen den Harder – 24 mei 2018
(foto boven: uitsnede van een foto en onder profielfoto gemaakt door Lia van Halderen)
