Tag: een leven lang kunst

“Ik neem een witte boterham” sprak ze ondeugend kijkend … “ik ben stout”
Weg van het verzorgen, samen achter gesloten deuren er wordt voor je gezorgd
Gezondheid, rust, ruimte en tijd gevonden
Weg van mantelzorg, want mantelzorg kost tijd

Constant worden uitgedaagd, die ouwe wijfies zijn te gek
Samen zingen en muziek maken, soms wat aangepast
Na jaren komt haar stem even tot leven
Het kraakt nog een beetje, ze heeft nog geen wijntje op
Het is daarvoor ook nog iets te vroeg, zo vlak voor het middageten

Dan valt het haar moeilijk de deur uit te gaan, geen buurman die groet
Weg grote naam, dag groots bestaan, je wordt wederom een eenling
Een mooi groot, rijk verleden wordt zo teruggebracht tot twee kamers

Hoe moet je de toekomst dan nog zien
“Ik heb geen toekomst” sprak ze uit, “jij hebt nog toekomst, jij bent nog een jong ding”
Dat theatrale heeft ze nog altijd
“Ik moet heel wat hebben afgeleefd tussen mijn jeugd en nu

Hoe zat het ook alweer… Ik ben het vergeten”
Dan wordt pijnlijk duidelijk
Er is altijd het leed van de vergankelijkheid, de aftakeling, de ondergang
Wat overblijft zijn oude mensen die afglijden, dat klinkt dramatisch…

En dat is het ook!|

(Naar aanleiding van Beau Five Days Inside, 2 april 2019 Rosa Spierhuis

Meekijken achter gesloten deuren die normaal gesloten blijven
In een wereld van artiesten , kunstenaars en muzikanten)


Jeroen den Harder – 4 april 2019