Dichter in de dop / Jeroen den Harder
Gedichten en gedachten
Ik wil even wat zeggen
Iets wat heel belangrijk voor mij is
Heb je even
Niet gelijk weglopen
Er vandoor gaan
Ik wil je wat vertellen
Mag ik even wat van jouw tijd
Een minuutje maar
Heel kort
Vluchtig
Snel
Het hoeft niet lang te duren
Mag ik even wat van jouw tijd
Of heb je enorme haast
Ach laat ook maar…
Jeroen den Harder – 7 januari 2019
Wat een eng volk zeg
Moslim radicalisering wordt hard aangepakt
Maar sommige christenen zijn net zo erg aan het worden
De nashville verklaring is eigenlijk een oorlogsverklaring
Alles wat buiten het christelijke geloof valt
Zeg maar niet binnen de kaders valt
is ziek…
Deze “christenen” pakken nog net de wapens niet
Ik ken veel mensen die homo of lesbisch zijn en zelfs een transgender
Stuk voor stuk prima mensen
Mensen met het hart op de juiste plek
Mensen die klaar staan voor een ander
Mensen die elkaar helpen als het nodig is
Deze mensen zijn niet ziek, eng of wat dan ook
Dit zijn mensen net als jij en ik
Behalve zoals Kees dan en de mensen die de Nashville verklaring ondertekenen
Moslims die radicaliseren worden in de gaten gehouden
Als ze ook maar iets buiten de lijntjes doen zelfs opgesloten
Nou Kees er is vast nog wel een kamertje vrij
Je radicaliseert namelijk heel snel
In je geloof wel te verstaan
Ik geloof al vanaf het begin niet meer in je
Man en vrouw, natuurlijk, dat is het ideaal
Volgens het christelijke geloof
Echter ook daar gaat het vaak mis
Het begon met een appel weet je nog
Of ben je dit vergeten
Ik kan alleen maar hopen dat je niet te ver radicaliseert
Anders is er nog wel een kamertje vrij in Ter Apel
Kun je daar misschien wat zieltjes winnen
Zouden ze daar naast alle radicale Moslim propaganda in de bibliotheek
Misschien ook een bijbeltje voor je hebben?
Ik zou maar Kamervragen alvast gaan stellen
De wereld is ziek!
Niet de mens op zich
Of je hetero, homo, lesbisch of bi bent
Het is de omgeving die radicaliseert
Je wegstopt in een hokje
Ik ben overigens gewoon hetero
Maar heb een vrije geest
Kan nog wat leren van vele mensen
Ook van anders denkende mensen
Het radicaliseren van moslims en christenen
Zorgen ervoor dat straks niemand meer ergens in gelooft!
Een verklaring vanuit Maasland dan maar
Leef en laat leven, ongeacht geloof, seksualiteit of anderszins
Heb lief
Deel, geniet
Geef om je naaste
Want dat, beste Kees, doe je blijkbaar niet!
Jeroen den Harder – 6 januari 2019
Laat mijn leven gevuld zijn met liefde
Laat mijn leven gevuld zijn met heerlijkheid
Laat mijn leven gevuld zijn met oprechte vrienden
Laat mijn leven nog even duren
Want ik wil leven in vriendschap
Mijn huis gevuld met liefde
Ik wil het maken tot ons paleis
Waar we samen kunnen zijn
Omringd door liefde
Oprecht, eerlijk, samen zijn
Gevuld met de vreugde van het samen zijn
Laat mijn leven gevuld zijn met heerlijkheid
Laat mijn leven gevuld zijn met oprechtheid
Laat mijn leven gevuld zijn met eerlijkheid
Laat mijn leven zich vervullen
Want leven in heerlijkheid
Leven in oprechtheid
Leven in eerlijkheid
Dat maakt mijn leven vreugdevol
Opdat we samen zijn
Tot het eind der tijd
Volmaakte liefde
Volmaakte heerlijkheid
Volmaakte oprechtheid
Zodat wij kunnen leven in rust
Laat mijn leven zich vullen met liefde
Laat mij omringen door jouw aanwezigheid
Opdat wij samen tot rust komen
Thuis kunnen zijn
Leven in volmaakte heerlijkheid
En oprechte liefde tot het eind der tijd
Jeroen den Harder – 3 januari 2019
Geen idee wat er komen gaat
Enkel wetend dat de wereld doordraait
Regelmatig even stilstaan
En weer doorgaan
Stil en eenzaam
Enkel in jezelf gekeerd
Raadzaam of niet
Volg je hart in ieder geval
Eenling of samenzijn
Elke keuze is door jezelf gemaakt
Radeloos of zorgzaam
Dat blijft de vraag
Gereserveerd
Dat is helaas mijn instelling
Gevormd door de jaren
Door ervaring gemaakt
Doorbreek jij dit
Zodat er geen reserves zijn
En wij samen het nieuwe jaar in gaan
Ik zie er naar uit!
Jeroen den Harder – 28 december 2018
Zet de drank en champagne maar klaar
Vuurwerk vanachter het raam
Samen, jij en ik
Kijkend naar de heldere sterren
Een jaar voorbij
Nog een knal en dreun
Siervuurwerk
Tijd om het nieuwe jaar in te gaan
Gelukkig Nieuwjaar
Goede voornemens doen we iedere dag
Dat hoeft niet speciaal vandaag
En lukt het een keer niet om je te houden aan je voornemens
De afspraken die je hebt gemaakt
Weet dat ik je vriend ben, je kameraad
Je steun en toeverlaat
Maar je ook terechtwijs daar waar het nodig is
En de situatie het toelaatVoor het nieuwe jaar
De goede voornemens
Laat het dan zijn dat je in alles vertrouwd op ons
Omdat je weet dat wij samen zullen zijn
In goed en slechte tijden
Steunend en vertrouwend op elkaar
Zeg het maar
Ik zal er zijn
Gelukkig Nieuwjaar
Op een gelukkig samenzijn!
Jeroen den Harder – 27 december 2018
Jammer te laat
Helaas volgende keer beter
Van te voren maar informeren
Alles verlicht in kerstsferen
Kamers vol
We hebben nog een stal
Leg het kind maar in de kribbe
Een ster aan de hemel
Drie wijzen uit het oosten
Een os
Een ezel
En nog wat meer
Maar helaas
In het hotel alles
Gereserveerd
Jeroen den Harder – 26 december 2018
Ik hou je in de gaten
Ik zal naar je om blijven kijken
Ik zal je verzorgen
Mijn ogen op jou gericht
Omdat ik van je hou
Met heel mijn hart
Mijn oog op jou gericht
Zorgen dat het goed met je gaat
Jeroen den Harder – 20 december 2018
(Tekening gemaakt door mijn dochter Elise)
Allen zij met God
Ga ik aan de zijkant staan
Kunnen zij langsgaan
En ik weer verder gaan
Mijn eigen pad
Op zoek naar rust
Zullen we de kerst maar overslaan
Jeroen den Harder – 18 december 2018
De glimlach op mijn gezicht is Fake
Ik zeg het maar eerlijk, probeer iedereen voor de gek te houden
Het gaat wel oké
Maar er zijn te veel dingen in het leven
Te veel dingen die mij niet geven die gemeende glimlach
En als die er dan echt is
Dan alleen in het bijzijn van mijn dierbaren
Te vaak alleen gelaten
Te vaak aan mijn lot overgelaten
Te vaak….
En toch kan ik ook nog echt wel genieten
Van de kleine dingetjes
Van mijn dierbaren om mij heen
Maar vraag nooit of ik echt gelukkig ben
Die tijd heb ik niet gekend
Misschien komt dat ook nog eens
Maar tot op heden
Heb ik slechts mooie momenten gekend
Deze koester ik dan ook
Genieten doen wij op die enkele dagen
Dat wij bij onze dierbaren zijn
Heb zo veel voor anderen gedaan
En als het dan wat minder gaat
Dan blijken ze niet te vertrouwen
Hebben ze misbruik van het goede in mij gemaakt
Die tijd is voorbij
Berooid, beroofd, platzak
Ik hoop ooit
Net als jij
Dan zal je merken wat ik heb meegemaakt
Wat je een ander hebt aangedaan
Zal ik met een glimlach van vermaak
Nog eenmaal zeggen dat ik een mooi moment heb meegemaakt
Bij mijn dierbaren zal in ieder geval mijn glimlach echt zijn!
Jeroen den Harder – 14 december 2018
Zonnestralen door de gekleurde ruiten
Maken mij een schaduw in het licht
Mijn donkere kant geopenbaard
Doch het licht overheerst
Lijnenspel
Lichtspel
Schaduwzijde
Een schim
Zonder geluid
Geroerd door het licht
Kan ik uren aanschouwen
Het gekleurde raam door de zon opgelicht
Een beeld van eenzaamheid
Te midden van een mensenmassa
Gevormd door een museum
Gevuld met Beeld en Geluid
Terwijl eenzaamheid overheerst
Genietend van het samenzijn
Ik ben slechts een schim
In het lijnenspel van licht
Voor hen die belangrijk voor mij zijn
Jeroen den Harder – 10 december 2018
Als ik bang ben
Als ik eenzaam ben
Als ik moet huilen
Als ik het even niet meer weet
Als ik even wil vluchten
Mag ik dan bij jou?
Als ik vrolijk ben
Als het leven mij toelacht
Als wij samen zijn
Als we samen de reis aangaan
Als ik even wil rusten
Mag ik dan bij jou?
Ik zal je troosten
Ik zal naast je staan
Ik droog je tranen
Ik zal je ontvangen
Jij mag bij mij!
Ik zal je verblijden
Ik zal samen met jou lachen
Ik zal er voor je zijn
Ik ga samen met jou op reis
Ik geef je een rustplek
Jij mag bij mij!
Dat hoef je niet te vragen
Dat hoort er ook allemaal bij
Ik zal je troosten
Ik zal je verhaal aanhoren
Ik zal je voorzien
Daar ben je partner voor!
Jeroen den Harder – 5 december 2018
Merk het ongezien op
De manier waarop je naar me kijkt
En ik kijk terug
Ik kan niet stoppen met kijken
Het geeft mij een gevoel
Van ja…
Ik wil dat je bij me komt
Druk je zachtjes tegen mij aan
Zachtjes bewegen
Totdat…
We doordraaien en dansen gaan
De hele dag zwieren en zwaaien
Tot we erbij neervallen
Wat een mooie dag moet dat zijn
Ik kan er alleen van dromen
Mijn lichaam doet daarvoor te veel pijn
Maar het blijft een mooie gedachte toch
Jeroen den Harder – 25 november 2018
Kwart:
Schat wil je nog thee?
Ja doe maar
Oké, maak ik even
Welke smaak?
Doe maar wat…
Half:
Schat wil je nog thee?
Ja graag
Oké, maak ik even
Welke smaak wil je ?
Doe maar wat…
Het complete pakket:
Schat wil je nog thee?
Ja graag lieverd
Oké, maak ik even schat
Welke smaak wil je lief
Doe maar rooibos honing lieverd
Komt eraan lief
Jeroen den Harder – 24 november 2018
Wat kan ik doen zodat jij gelukkiger wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Vanaf dat moment een gevoel van geluk
Als je naast je partner ligt
Even die knuffel om te zeggen goedemorgen liefste
Even die dikke kus voor de nieuwe dag
De koffie in de ochtend en dan weer rap…
Wassen, tanden poetsen, aankleden, schoenen aan
Je jas gepakt, rap weer naar het werk, aan de slag
Met plezier doe je jouw ding, je geniet ervan
Behalve die ene collega, daar walg je van
Maar thuiszitten is ook niet alles heb ik gemerkt
Wat moet je met al die tijd
Nou ja, dat vult een ander wel in
Maar wat kan ik doen zodat jij gelukkiger wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Vanaf dat moment een gevoel van geluk
Als je naast je partner ligt
Even die knuffel om te zeggen goedemorgen liefste
Even die dikke kus voor de nieuwe dag
En wanneer de avond nabij is en je klaar bent met werken
Dan weer rap terug, opnieuw aan de slag
Niet even kunnen relaxen na een lange dag
Nee, het eten moet op tafel komen en snel ook
De afwas, even een beetje was
En is er nog tijd dan doe ik een wasje met plezier
Nog even televisie kijken, tot de volgende vraag
Er is altijd wel wat, noem het gerust vaak gezeur
Totdat je naar bed toe gaat
Een knuffel en een kus, welterusten schat het is alweer nacht
Nee, ik zat zo eens te denken
Wat kan ik doen zodat jij gelukkiger wordt
Vanaf dat je wakker wordt
Totdat je naar bed toe gaat!
Jeroen den Harder – 21 november 2018
Foto boven is een uitsnede uit een foto gemaakt door Lia van Halderen (LvH Fotografie)
Inspiratie en gebruikte woorden zijn verkregen door gebruik te maken van:
Etymologische woordenboek 27e druk
Van Dale juniorwoordenboek Nederlands
Van Dale Middelgroot woordenboek Nederlands
Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal
Van Dale Basiswoordenboek Nederlands
Mijn tweede Van Dale, Het eerste échte (voorlees) woordenboek voor kleuters
Snelspelwijzer Onze Taal 1e druk
Van Dale junior Woordenboek Nederlands
Van Dale Pocketwoordenboek Nederlands voor de basisschool 2e druk, van diverse auteurs
Van Dale Miniwoordenboek Nederlands, 1e druk
Van Dale pocketwoordenboek Nederlands
Van Dale Groot Woordenboek hedendaags Nederlands, 4e druk
Van Dale basiswoordenboek Nederlands
Nederlands, helder en correct, Peter Debrabandere 2018
Prisma groot woordenboek Nederlands, 1e druk
Prisma pocketwoordenboek Nederlands, De Prisma Pocketwoordenboeken izjn nummer 1 op middelbare school en worden jaarlijks geüpdatet
Prisma pocketwoordenboek Nederlands + CD-Rom, het gehoor wil ook wat
Prisma woordenboek Nederlands
Prisma basisonderwijs woordenboek Nederlands, de ideale instapwoordenboek voor kinderen van 8 tot 12 jaar, 15.000 woorden
Prisma VMBO Woordenboek Nederlands, 20.000 woorden
De grote Prisma Nederlands
Roald Dahl woordenboek, 1e druk is een boek van Roald Dahl
Aan allen die hebben meegewerkt om deze lijst tot stand te brengen:
Dank jullie wel!
Jeroen den Harder – 20 november 2018
Het is al donker, half in de avond
Ik ben daar waar ik wil zijn
Dit zou elke avond een vast ritueel moeten zijn
Een glimlach op je gezicht
Niet die ernstige, bezorgde blik
Wanneer we het avond eten maken
Het heeft mij in ieder geval tot op heden gesmaakt
Beloof me dat die tijd gaat komen
De glimlach op je gezicht elke dag
Beloof me dat het oprecht zal zijn
Ik wil niks liever dan die glimlach, die twinkeling in je ogen
Wanneer we samen zijn
Als we samen genieten van de dingen die we doen
Samen voor elkaar zorgen
Ieder zijn eigen ding
Maar toch voor elkaar een aanvulling zijn
Beloof me dat je niet meer wacht
Tot die dag zal komen
Laat het nu zijn, laat het maar gebeuren
Dat je je eigen gang zal gaan
Genietend van de dingen samen
Met een stralende lacht
Geloof mij, dat brengt een stralende lach
Bij mij, maar ook zeker bij jou
Ik zou niks liever willen
Dan jou te zien met een stralende lach
En twinkeling in je ogen
Zodat wij weten
Genieten mag
Jeroen den Harder – 16 november 2018
Altijd was ik aan het dagdromen
‘s-Nachts sliep ik niet
Lag immers overdag te dromen
Van een mooi en gelukkig leven
In gezondheid tot het moment daar is
Maar ik vergat om te leven
Te genieten van dat wat er werkelijk toe doet
De kleine dingen in het leven
Altijd maar hard werken
Zo veel mogelijk verdienen
Ik had er geen moer aan
Het is allemaal naar de belastingdienst gegaan
Tenminste voor het grootste gedeelte dan
Altijd voor een ander klaar staan
Weinig naar mijzelf om te kijken
Nee, ik had er niet bij stil gestaan
Dagdromen zijn vergaan
Dag… dromen is het geworden
Ook daar had ik geen reet aan
Ik was simpelweg
Vergeten te leven
Jeroen den Harder – 14 november 2018
Vroeger had ik een bloedhekel aan boodschappen doen
Dat geklooi met zo een karretje
Of een rottig mandje welke dan uiteindelijk toch weer te klein bleek
Maar tegenwoordig vind ik het zelfs leuk
Samen naar de supermarkt
Samen kijken wat er echt nodig is
Niet voor het kopen, geen gekke dingen
Nee alleen wat er nodig is, letten op de centen
Door de paden slenteren
Kijken wat er nu weer in de aanbieding is
Zeg maar alles wat je net niet nodig hebt
Karren en pallets die in de weg staan
Ik irriteer me er dood aan
En toch doe ik dat samen met jou
Maken we er een klein feestje van
Lekker de boel op stelten zetten
Karretjes rond laten vliegen
Soms een sport om zo snel mogelijk de winkel weer te verlaten
Mensen die kijken wat zijn dat voor gekke lui
Ik moet eerlijk bekennen
Zelfs boodschappen doen is leuk met jou!
Jeroen den Harder – 7 november 2018
Zat eenzaam en alleen, verscholen voor iedereen
Ondanks mensen om mij heen
Vroeg me letterlijk af: Houden ze wel van mij
Geven ze zoveel om mij dat ik er mag zijn
Of was ik goed genoeg om te betalen
Het huishouden te doen, de rotzooi op te ruimen
Die door hen werd gemaakt
Hielden ze echt wel van mij, of was ik er voor het gemak
En toen er een stukje geluk in mijn leven kwam
Werd mij ook dat niet gegund
Ik moest in hun ogen blijven dat emotionele wrak
Die huisslaaf (huisslavin) die nergens goed voor was
Maar die tijd is nu echt voorbij
Ik mag er echt wel zijn
Dat begin ik te merken, te voelen, te ervaren
Ik lig niet meer nachten te huilen van ellende
Nee er is een stuk geluk gekomen in mijn leven
En nu, zoveel sterker besef ik dat ik er nog niet ben
Dat ik nog een lange weg moet gaan
Maar zien mensen die mij echt liefhebben dat het beter gaat
En zij die misbruik van mij maakten
Die proberen mij nu te dwingen, te chanteren, te onderdrukken
Nou tegen hen wil ik zeggen kom maar op
Ik vraag me af hou je werkelijk van mij
Gun je mij dus ook mijn geluk
Of blijf jij je ertegen verzetten, maak je zelf onze relatie stuk
Ik hoef er niks voor te doen, behalve voor mijzelf opkomen
Te zorgen dat het met mij beter gaat
Niet meer nachten lig te huilen
Weg te kwijnen in een hoekje, ver weggestopt
Onzichtbaar voor iedereen
Tenzij jouw rotzooi is opgeruimd, maar dat zie je niet eens
Nee, ik sta op voor mijzelf
Wil geluk nastreven, dat heb ik verdient
En gun jij mij dat niet
Kom maar op, deze wedstrijd ga jij verliezen!
Jeroen den Harder – 5 november 2018
Foto: pexels.com
Aardig tegen iedereen
Vriendelijk tegen Jan en alleman
Loyaal tot de laatste dag
Zo hoort dat zegt men dan
Maar ook bij mij houdt het weleens op
Dan is het genoeg geweest
Ga ik door met de liefsten
Laat de rest achter mij
Omdat ik geluk, liefde, een beter leven nastreef
Dat punt is bereikt
De keuze gemaakt
Tijd om te zeggen tegen sommigen
Ik heb er genoeg van
En voor diegenen die in mij hart zitten
Ben ik aardig en loyaal tot het eind
Jeroen den Harder – 29 oktober 2018
Zo teer en zo klein, toen ik jullie voor het eerst in mijn armen had
De wereld draaide door, de mijne stond even stil
Ware liefde, nog o zo pril, dat was jullie geboorte
Welkom op de grote wereld had ik jullie gezegd
Het leven ging beginnen, wij wisten het zal niet altijd eerlijk zijn
Maar we maken er een feestje van zolang we samen zijn
Samen, ja samen de liefde ervaren
De liefde tussen vader en kind
Mijn mooie kinderen
De liefde tussen vader en kind mogen ervaren
Jullie zijn alles voor mij
Heb je pijn of ben je angstig, is er iets waarmee ik helpen kan
Ik zal er voor je zijn, je tranen drogen, je niet meer loslaten
Jullie proberen te beschermen
Want leven doet soms ook pijn
Pluk de dagen van geluk, stop ze in je hart
herinner dat ten allen tijde
Want jullie zijn plaatjes, waar ik met plezier naar kijk
En nu zoveel jaren later, zo gegroeid
Weet ik nog als de dag van gister
De onvoorwaardelijke liefde die ik heb gevoeld
Toen jullie daar eenmaal waren
Dat gevoel zal nooit meer voorbijgaan
Want jullie laten mij ervaren
Hoe bijzonder het ouderschap kan zijn
Jeroen den Harder – 24 oktober 2018
(Foto mijn dochters Kirsten en Elise, 2013)
Liefste, ik geef toe, ik wil zijn
In jouw nabijheid vind ik rust
Met mijn zorgen, angst en pijn
Bij jou kan ik zijn wie ik ben
Liefste ik heb je nodig om door te gaan
Elke dag van mijn leven
Elke dag, elk uur van mijn bestaan
Wil je bij mij zijn
Waar niemand je hielp, daar zal ik staan
Om je te helpen, om voor je te zorgen
Omdat niemand het deed
Wil ik er voor je zijn
Liefste ik heb je nodig om door te gaan
Elke dag van mijn leven
Elke dag, elk uur van mijn bestaan
Wil je bij mij zijn
Leer te vertrouwen op jezelf
Als anderen je pijn doen
Als je eenzaam en moe bent
Ga boven je eigen kracht staan
Liefste ik heb je nodig om door te gaan
Elke dag van mijn leven
Elke dag, elk uur van mijn bestaan
Wil je bij mij zijn
Jij bent het waard, waard om voor klaar te staan
Waard om in je kracht te staan
Al doet de ander je onrecht aan, ik zal je helpen
Wil je bij mij zijn
Jeroen den Harder – 16 oktober 2018
Dan is de laatste druppel bereikt
De emmer stroomt over
Het is teveel
Als ik alle druppels bij elkaar optel
Dan is de emmer te klein
Te klein om alles op te vangen
Het is te veel
En dankzij die emmer
Heb ik het zolang volgehouden
Nu stroomt hij over
Het is te veel
Te weinig om in te baden
Te veel om op te vangen
Het is genoeg geweest
Het is te veel
En is de emmer overgestroomd
Dan keer je hem leeg
Begin je opnieuw
Tot het moment wederkomt
Het is te veel
Jeroen den Harder – 15 oktober 2018
(foto pixabay)
Daar moet je sterk voor in je schoenen staan
Durf jij het aan mijn liefste
Hoe moeilijk het ook zal zijn
Wil jij naast mij staan, dat is mijn grootste wens
Alleen wij twee, wij samen dat is mijn wens
Durf jij met mij de uitdaging aan te gaan
Ik kijk niet naar tijd, dat is mij misschien niet gegeven
Ik wil jou aan mijn zijde
Ik ben eerlijk, ik wil je in mijn leven, durf jij met mij
De goede momenten te beleven
En zelfs de slechtste
Er zijn zo veel slechte momenten
Maar wil jij met mij de mooie pakken en beleven
Mijn hart open breken zat jaren lang op slot
Al zal ik nog zo vaak vallen
Til jij me weer op en helpt mij door te gaan
Bang dat de tijd eens stil zal staan
En als het zover komt val jij dan in een dal
Of zullen er mensen naast je staan
Ik durf te leven
Durf jij het ook aan
Samen verder te gaan
Samen het leven te leven hoelang het ook zal gaan
Vertrouwen in de toekomst een lange weg te gaan
Wetend dat het einde eens komen zal
Pak ik het met beide handen aan
Geef mij je hand
Samen op pad te gaan, tot het einde toe
Om dan los te laten, eeuwig slapen gaan
Wetend dat jij verder zal gaan
Met de gedachte dat ik je lief heb
Mijn ster aan de hemel zal staan
Ik in gedachte bij je ben als een helder licht
Zo ver weg, maar altijd in je hart
Wil jij tot die tijd met mij het leven leven
Zal jij sterk in je schoenen staan
Durf jij mijn liefste het leven aan
Hoe moeilijk het ook zal zijn
Zal jij naast mij staan, is dat ook jouw wens
Samen met zijn twee door het leven gaan
Durf jij met mij de uitdaging aan te gaan
Kijk je ook niet naar tijd, dat is ons misschien niet gegeven
Wil je aan mijn zijde staan
Tot het einde der tijd
Jeroen den Harder – 14 oktober 2018
Wil jij mijn vriend zijn
Wil jij samen met mij plezier maken
Wil jij een praatje maken
Wil jij samen met mij genieten
Als ik je dan wat vertel
Blijft het dan ook onder ons
En als ik je nodig heb
Help jij mij dan
Als het goed gaat
Doen we dan leuke dingen
En als het minder gaat
Zit jij dan naast mij
Wil jij mijn vriend zijn
Kom erbij!
Jeroen den Harder – 5 oktober 2018
(Foto gemaakt door Jennefer Zuninga – De Jong)
In de schemering van het avondlicht
Een heerlijk schouwspel van schaduw
De wind blaast door de bladeren
De herfstkleuren tevoorschijn toverend
Denkend aan al dat moois
De prachtige kleuren
De ongelooflijke verandering van jouw aanzien
De dagen van pracht en praal geteld
Het einde van dit jaar in zicht
Doet jouw besluiten tot een winterslaap
De zoetsappige stromen komen tot rust
Slaap lekker Hortensia
Tot volgend jaar
Jeroen den Harder – 24 september 2018
Soms zien wij het misschien verkeerd
Schoppen we tegen de wereld
Kei hard
En dan vechten wij
Omdat we oprecht pijn hebben
Al zou dat nooit verdwijnen
weet dat wij samen zijn
Want samen zolang als het kan
Geniet ik van jou
En jij weet dat ik er zal zijn
Ik geef je al mijn liefde
Wanneer jij lijdt zal ik er zijn
Omdat ik lief heb zolang ik leef
Wees maar stil
Je hoeft niet bang te zijn
Ik zal je helpen en beschermen
Dragen als het nodig is
Tot de laatste dag
Kijk naar het licht, daar in de verte
De zon zal ons verwarmen
Langzaam komen wij dichterbij
En tot die tijd, ja tot die tijd
Zal ik naast je staan
Van je houden ondanks je zorgen en pijn
Want eens breekt de dag aan
De zon zal schijnen
Wij zullen in het licht staan
In al jouw zorgen en je pijn
Daar zal ik je dragen er voor je zijn
Ik zal je liefhebben zolang ik leef
Maar weet dat eens de dag daar zal zijn
Dat jij mag genieten in vrijheid
Met de liefde om je heen
Jeroen den Harder – 20 september 2018
Daar in de verte
Daar is het licht van de wereld
Het einde is in zicht
Zal ik daar mijn rust vinden
Of gaan daar mijn dromen in vlammen op
Mijn tranen vloeien
Geen warmte die mijn tranen drogen kan
Vanavond zet ik mijn masker weer op
Zodat de ander het niet zien kan
Vanavond zet ik mijn masker weer op
Lijkt het alsof, niks aan de hand
Koud tot op het bot, warmte gezocht
Wanneer zou het eindelijk daar zijn
Het einde in zicht
Daar is het licht van de wereld
Zal daar ook de warmte zijn
Opdat alle zorgen worden weggebrand
Door de volle zon
De liefde en warmte mogen ervaren
Leven in ware vrijheid
Leven in heerlijkheid
Of gaan daar dan toch mijn dromen in vlammen op…
Jeroen den Harder – 19 september 2018
De dag dat iedereen weer even in sprookjes mag geloven
Mark Rutte als Alice in wonderland
Alles is prachtig, bloemetjes, vlinders, bomen zo groen als gras
In zijn nopjes met de dividendbelasting die meer kost dan verwacht
Morgen speelt hij weer Pinoccio
Maar daar hebben we het vandaag niet over
De zoete geuren van de misleiding voeren de boventoon vandaag
Het is immers sprookjesdag
Maxima zal wel als Doornroosje zijn wakker gekust door haar prins op het witte paard Willem Alexander
Om straks met paard en wagen door de stad te paraderen en met een lief gezichtje te zwaaien
Naar het klootjesvolk die zich gedragen of ze in Disneyland zijn
Zich vergapen aan het kasteel met pracht en praal
Maar zoals elk jaar is ook dit jaar een deel van het sprookje uitgelekt
Alexander Pech told you so, ook dit sprookje ontmaskert
Maar ach, laat ons nog even in het sprookje geloven dat we er dit jaar iets bij gaan krijgen
Meer geld in de portemonnee is ons immers belooft
Gooi het maar in de hoedjes, ik draag wel een pet
Morgen is het sprookje weer voorbij, dan is het gewoon weer woensdag
Gehaktdag…
Jeroen den Harder – 18 september 2018
Gaf gelijk geluk eraan
Een mooi nieuw begin
Dat je niet snel zal vergeten
Al was ik angstig
Dat het niet lang zou zijn
Ik ben eraan begonnen
Met een mooi leven als doel
Alles achter latend, alles vergeten
Een behaaglijk gevoel
Deuren gingen open
Jij kwam binnen lopen
Een warm verlangen overviel mij
Alsof het altijd zo moest zijn
Jij bent in mijn leven
De angst gaat langzaam voorbij
Het is een heerlijke tijd
Zou dat altijd zo mogen zijn
Ik wil het niet missen
Al maken wij ook moeilijke momenten mee
Ik ben er aan begonnen
Laat het altijd zo zijn
Angst voorbij, heerlijk gevoel voor altijd
Niet kunnen slapen als jij er niet zou zijn
Het missen van de warmte om mij heen
De liefde aanvaarden
De angst achter gelaten
Ik ben er aan begonnen
Jij kwam mijn leven binnen
Gaf mij weer hoop om door te gaan
Verlaat mij nimmer meer
Zolang de dagen zijn gegeven
Eens zal het aardse ophouden te bestaan
Je zal mij dan missen
Maar nimmer vergeten
Een mooier leven
Met de liefde om ons heen
Wij zijn er aan begonnen
Ik wil het niet missen
Laat het voor altijd zo zijn
Jeroen den Harder – 16 september 2018
De dag begint, de zon komt op
De modderpoel, het diepe dal
Van de aardkorst niks is goed
ADHD het is weer druk zat
De Philipsfabriek verlicht de aardbol
De ledstrippen verlichten
Blacklight aangezet
Schilderachtig in de ochtend
Voor het eind van je dagen
Komt de maan, de duisternis
Gooi de trompet weg
Straks spelen ze de last post
Geef mij maar de klarinet…
Jeroen den Harder – 13 september 2018
Foto pixabay
Ik vind varen op zich best leuk, hoewel ik liever een camper zou willen hebben, ben meer een landmens. Maar de naam spreekt mij wel aan…
Gedicht: Wegwezen
Vertrekken wanneer je wil
Kleding aanwezig, kookgerei en een gevulde keukenla
Koelkast voorzien van drank en spijs
Of het een bootje is of een camper
Vrijheid
Instappen en je neus achterna
En wanneer je terugkomt
Ach dat zie je dan wel
Eenvoudig gezegd
Wegwezen
Jeroen den Harder – 9 september 2018
Eenzaam kun je je voelen als je alleen bent, maar zeker ook als je samen bent.
Gedicht: Eenzaam
Eenzaam, maar niet alleen
Mensen om mij heen
Veel zullen zij begrijpen
Maar veel ook niet
Omdat zij het zelf niet meemaken
Omdat zij het nog niet ervaren hebben
Probeer ze dan maar eens mee te nemen
In jouw gevoel
Je gevoel van eenzaamheid
Wat daar de oorzaak kan zijn
Dat is heel divers
Voor ieder kan dit anders zijn
Verlies of ziekte
Armoede of pijn
Je probeert de ander het naar de zin te maken
Het beste te geven
Al zal dat bij sommigen niet genoeg zijn
En dan komt dat besef
Helaas je moet er doorheen
Eenzaam
Maar niet alleen
Samen
En toch soms eenzaam
Jeroen den Harder – 24 augustus 2018
Je zal het niet snel merken, sommigen zullen het amper geloven, maar dat moet je dan ook maar ergens anders doen, geloven. Ik ben een denker…
Gedicht: Ik ben een denker
Vroeger deed ik
Ik moest zo veel
Naar school
Werken
Uitgaan
Feestvieren
Werken
Gezin
Kinderen opvoeden
Of dat laatste gelukt is, laat ik maar in het midden
Ze lijken wel op mij
School
Leren
Werken
Feestvieren
Nu ben ik op het punt
Niet werken
Geen feestvieren
Niet zomaar gaan
Ik denk er eerst over na
Gek zal je zeggen
Je bent pas tweeënveertig jaar
Klopt, dat is ook raar
Niet meer hoeven werken
Niet dat ik mijn schaapjes op het droge heb
Bij lange na niet
Het kan me ook niet interesseren
Geld maakt niet gelukkig
En anders nemen ze het van je af
Of je het ooit terug krijgt
Ik ben een denker…
Dus ik denk het niet
Ik denk dat ik gelukkiger ben zonder
Doe de dingen die ik leuk vind
En gebeurd er wat
Dan spring ik op
Ik heb er allang over nagedacht
Want gelukkig worden is wat ik wil
Daarom heb ik besloten
Voor een tijd, om alles later te voorkomen
Om nu alvast het antwoord te zoeken voor later
Daarom ben ik geworden wie ik ben
Ik ben een denker
Heb ik dat straks ook maar gehad
Misschien krijg ik dan later een gelukkiger leven
Al ben ik dankbaar voor wat ik nu heb
Het kan altijd beter toch
Ik heb er goed over nagedacht
Ik ben een denker
Jeroen den Harder – 22 augustus 2018
Later als ik ouder ben, wil ik een gang met zuilen en tussen elke zuil een schilderij…
Gedicht: later als ik ouder ben
Later als ik ouder ben
Dan wil ik een gang met zuilen
En tussen de zuilen een schilderij
Een lange gang
Zodat er veel hangen kan
Met mooie momenten uit het leven
Gemaakt op een prachtige dag
Als ik dat nog eens beleven mag
Ik zou het iedereen laten zien
De mooie momenten uit mijn leven
Maar zo als dat gaat blijft het een droom
Ellende
Verdriet
Bedonderd
Pijn
Belogen
Bedrogen
Het mag van meniggeen blijkbaar niet mooi zijn
Tussen de zuilen zwarte vlakken
Hier en daar een lichtpunt
Toch wel fijn
En aan het einde twee zuilen
Gevuld met licht
Iedereen zal balen
En roepen
Wat een klootzakken waren wij
Daar hangt een schilderij
Van een prachtmens
Dat is een schilderij
Een schilderij van mij!
Jeroen den harder – 14 augustus 2018
Uit mijn column van negen juli 2018
Poes vermist
Je zal als vrouw ook maar je poes kwijt zijn
Verschrikkelijk, slapeloze nachten
Zelfs haar man kon hem niet vinden
Negen dagen stress, zoeken overdag, slapeloze nacht
Het moet toch verschrikkelijk zijn voor dit echtpaar
Bleek het ook nog eens een swingers verhaal te zijn
De buren delen ook nog eens mee
Deze poes was op reis gegaan
Voor haar even geen swingers bestaan
Een solo avontuurtje dus
En voor u erotische gedachten krijgt
Het gaat hier om een huisdier
Poes Belle had het even helemaal gehad
Gelukkig is ze weer terecht
Maar natuurlijk weet je nooit wat ze onderweg heeft gedaan
Lees de hele column op:https://pijnacker-nootdorp.tv/het-nieuws-in-een-notendop-22/
Zevenhonderd mensen die twee kilometer zwemmen in open water, daar heb ik respect voor!
Gedicht: Alles opzij voor ALS
Open water
De elementen trotseren
Niks eigen roem
Gewoon doen
Alles opzij voor ALS
Twee kilometer zwemmen
Met zevenhonderd man
En vrouw wel te verstaan
Zelfs kinderen zag je voorbijgaan
Al deden zij het rustiger aan
Hoewel vijfhonderd dertig meter is ook niet slecht
Alles opzij
Geen eigen roem
Alles opzij voor ALS
A local Swim Westland
Toppers!
Jeroen den Harder – 11 augustus 2018
Het oude is voorbij
Het nieuwe is gekomen
Pijn
Verdriet
Angst
Voltooid verleden tijd
Onmacht
Misbruik
Overlopen worden
Voltooid verleden tijd
Opstaan
Vechten
Een mooier bestaan
Geluk
Verder gaan
De rest is
Voltooid verleden tijd
Geluk
Kiezen
Zelfrespect
De rest is
Voltooid verleden tijd
Grote bek
Eisen
Voorbij
Voltooid verleden tijd
Nu
Jij
Wij
Heden
De rest
Voltooid verleden tijd
Nimmer meer overlopen
Einde strijd
De rest
Voltooid verleden tijd
Doorgaan
Vallen
Opstaan
De rest
Voltooid verleden tijd
Meedoen
Of niet
Dan wordt je
Voltooid verleden tijd
Succes wanneer je kiest voor een verloren strijd
Of kies voor geluk
De rest
Voltooid verleden tijd
Kies voor je zelf
Voor geluk
Voor vrijheid
De rest
Voltooid verleden tijd!
Jeroen den Harder – 10 augustus 2018
Soms heb je dat weleens
Zo een moment van genieten
Van innerlijke rust
Van stilte om je heen
Zo een moment dat je denkt heerlijk
Hier kan ik genieten van
En dan nu….
Over tot de wanorde van de dag!
Jeroen den Harder – 9 augustus 2018
Soms moeten we zoveel… Mensen roepen: je hebt toch niks te doen. Tot je stopt met wat je deed, dan gaan ze het wel zien. Eigenlijk is moeten dus motten!
Gedicht: gaten in je leven
Maak jij even de schutting als je er toch bent
Kijk gelijk even naar…
Ik heb nog nodig…
Ach ja, geef je waslijst maar
Een gat geslagen in je tijd
En vaak zelfs in je portemonnee
Het gaat immers niet voor niks
En zelf heb je niks aan die spullen
De ander neemt het mee
Je ziet er niks van terug
En iets voor jezelf
Dat zit er niet in
En geven uit liefde wordt zo om zeep geholpen
Deze mensen zijn motjes
Ze zien er mooi uit
Maar misbruiken de liefde die jij geeft
Bijten ontelbare kleine gaatjes
Tot jouw liefde het begeeft
Het bleek een moeten
En het moeten waren dus motjes
Ze vreten kleine gaatjes in je leven
Zelfs zoveel dat je uiteindelijk door jezelf heen kijkt
Onmogelijk nog om te repareren
Gooi mij maar weg
Misschien is er ergens nog een mooi kleed
Om mij wederom te wikkelen
In een mantel vol liefde
Zonder motjes
Slechts gehuld in een wolk van aanvliegende vlinders
Met liefde omringd
Welke jouw leven
Met heerlijkheid vervuld
Jeroen den Harder – 8 augustus 2018
(Foto pixabay)
Wanneer een vrouw een spelletje speelt, laat haar met rust…. Een betere tip kan ik je niet geven
Gedicht: wanneer een vrouw een spelletje speelt
Het maakt niet uit wat het is
Of wanneer, dat doet er ook niet toe
Als ze zo druk bezig is
Echt waar
Neem van mij aan
Eigen ervaring
Wilde alleen helpen
Laat haar met rust
Je snapt er toch niks van…
Gelukkig vind ze me wel lief😉
©Jeroen den Harder – 1 augustus 2018
Neem je camera mee, ervaar hoe het voelt als Chinees of Japanner
Welke met busladingen vol de grote steden veroveren
Binnen een aantal uur duizenden plaatjes schieten om thuis pas te genieten
Even weg van al die drukte uit de grote stad en toch dichtbij
Ingesloten tussen overvol en druk Den Haag, Delft en Rotterdam
Gelukkig toch nog ver genoeg van de stad
Ligt Midden Delfland nog in alle rust en ruimte
Een groen netwerk vormt hier een klein stukje Nederland
Een gemeente die Het keurmerk Cittaslow mag voeren
In deze langzame stad met veertienhonderd hectare aan recreatiegebied
Veenweidegebied en karakteristieke dorpen
Historie van huizen en gebouwen als een parelsnoer langs pleinen
Boerderijen en herenhuizen maar ook een gerenoveerde kerk voor vertier
Een prachtig water zonder druk vaar verkeer
Dit biedt weer mogelijkheid voor een heus badeendenrace
Voor vermaak en plezier om daarna de rust weder te laten keren
Midden Delfland kan zo door voor openluchtmuseum
Stap binnen bij Museum de Schilpen, drink een glas vitaal water bij Op Hodenpijl
Om zo weer op de fiets of met de benenwagen sportief historie te verkennen
Huur een stille boot en geniet van het Bommeer of de Foppenplas
Neem je camera mee, ervaar hoe het voelt als Chinees of Japanner
Welke met busladingen vol de grote steden veroveren
Binnen een aantal uur duizenden plaatjes schieten om thuis pas te genieten
Even weg van al die drukte uit de grote stad
En ben je de rust weer zat, binnen 20 minuten zit je weer in de grote stad
©Jeroen den Harder – 30 juli 2018
Een paar weken terug was er olie in de haven gelopen in Rotterdam door een aanvaring van een schip met een aanlegsteiger. De olie verspreidde zich vliegensvlug, zo ook door de waterweg. Tot in Maassluis en Hoek van Hoek van Holland toe. De zwanen werden gevangen en schoongemaakt. Al het vuil werd van ze afgespoeld. Gisteren hebben we de eerste zwanen weer gezien bij Maassluis. Zou een flinke poetsbeurt ook helpen in ons leven?
Gedicht: Poetsbeurt
Wat zou het toch mooi zijn
Alles wat jij hebt meegemaakt, de nare dingen
Kleven aan je lichaam
In je ziel en in je geest
Dat ga je ook zien aan de buitenkant
Somber gezicht, futloos, geen zin meer
Soms zelfs zo erg, dat je zegt geen willen meer
Wat zou het dan mooi zijn
Als je gewassen wordt
Alle ellende en narigheid uit je lichaam en geest verdwijnt
Je weer blanco mag zijn
Zuiver wit als de veren van de schoongemaakte zwaan
Weer kan uitvliegen naar een mooi en schoon bestaan
Soms verlang ik zo naar een grondige
Poetsbeurt!
©Jeroen den Harder – 16 juli 2018
Zo’n twee jaar jaar geleden begon ik met schrijven van gedichten als soort van rouwverwerking. Mijn vader was overleden, ik kon het maar moeilijk verwerken. Alle vastigheid leek uit mijn handen te glippen. Ik zat niet goed in mijn vel, kon mijn zinnen niet meer verzetten en raakte depressief. Mijn moeder opperde om weer te gaan schrijven, maar verhalen had ik geen zin meer in. Een gedicht werd geboren, leuke, positieve reacties ontvangen. Een dichter in de dop geboren en nu twee jaar later columnist en journalist, wie had dat verwacht………
Gedicht: Feel Good
Felicitaties over het eerste gedicht
Enthousiast ontvangen
Een lichtpunt aan de horizon
Langzaam kwam de glimlach weer tevoorschijn
Goed gevoel kwam langzaamaan terug
Ondernemende geest geboren
Ontelbare gedichten geschreven
Doorgaan met dit goede gevoel
Feel Good
Dat is waarvoor ik schrijf, een goed gevoel voor mij. Ik kan mijn passie er in kwijt. Dat gun ik jullie ook.
Feel good in alles wat je doet!
©Jeroen den Harder – 9 juli 2018
Van mijzelf ben ik best druk, gelukkig heb ik nog net geen ADHD, althans dat denk ik dan……
Gedicht: Rustplaats
Wanneer ik naar het strand toe ga
Wandel over het rulle zand
Tuur naar de horizon
Luister naar het rollen van de golven
Over het zandstrand
Dan voel ik innerlijke rust
Daar waar ik anders heel druk ben
Ik heb nog net geen ADHD
Alle Dagen Heel Druk
Ik heb één rustdag per week
Al weet ik nooit wanneer dat is
Heb ik hier mijn rustplaats
Genieten van
Zon, zee, strand
Een heerlijke plek om te zijn
En lukt het mij niet
Dan trek ik mij terug
In mijn huisje
Op de auto achterbank
Maar liever vertoef ik een half uurtje
Op een heerlijke rustplaats
Het strand
©Jeroen den Harder – 7 juli 2018
Soms moet je in je leven een nieuw pad kiezen, een recht pad naar de toekomst die je voor ogen hebt. Net als alle paden die we hebben en die recht lijken, kennen hobbels, een begin en een eind of een kruispunt. Zullen we samen het pad aflopen en zien waar we uitkomen?
Gedicht: Een nieuw pad
De weg lijkt lang
Hobbels
Gaten in het wegdek
Maar doorgaans vlak
Zover als je kan kijken lijkt er geen eind aan te komen
En toch ligt er daar ergens een bocht
Een kruising of t-splitsing
Daar kan je een keuze maken
Welke kant ga je op
Is dit wel de juiste route
Of loop je op de verkeerde weg
Je toekomst tegemoet
Ga je alleen
Of loop je samen met iemand op
Wat er ook gebeurd
Er is altijd
Een nieuw pad
©Jeroen den Harder – 5 juli 2018
Heb jij dat soms ook weleens? Zo een opgesloten gevoel, dat je niet meer eruit komt, dat je opgesloten zit in een lichaam die niet doet wat je wil, of een geest die vastzit? Dat je even niet meer vrij bent om te doen wat je wil? Dat je echt opgesloten zit, af en toe naar buiten kan om een beetje te luchten, soms bezoek ontvangt, maar er constant een hek is waar je niet doorheen kan? Bovenstaand is een foto van een gevangenis bij Wortel/Hoogstraten België, uit 1850 welke nu nog dienst doet als gevangenis.
Gedicht: Opgesloten gevoel
Opgesloten gevoel
Zo één waarbij je er zelf niet uitkomt
Dat je lichaam niet meer doet
Wat je kop zou willen
Dat je geest overstroomt van plannen
Maar het niet mogelijk is om uit te voeren
Dat het voelt alsof er een hek op je heen zit
Je wel kan zien wat er buiten gebeurd
Maar jij niet naar buiten kan
Af en toe slechts een uurtje bezoek ontvangt
Net als die gevangenen even een uurtje mag luchten
Het is toch te hopen dat je dan, op een dag
Door dat hek heen kan
Naar buiten kan wandelen en niet meer terug hoeft te komen
Dat je vrij mag zijn
In het licht mag staan
Lekker je eigen weg mag en kan gaan
Weg met dat nare
opgesloten gevoel!
©Jeroen den Harder – 2 juli 2018
Mijn leven is vergelijkbaar met mijn hartslag lijn. Ups en downs, met heuvels en dalen. Hoge pieken en extreme dalen. Klimmen en vallen. Denken doe ik rationeel, hierbij uitgaande van ervaringen en wat jij aangeeft. Knopen hak ik door met een botte bijl!
Gedicht: rationeel denken
Mijn leven is een hartslag
Maar eens valt hij stil
Ik ga door bergen
Hoge pieken
Diepe dalen
En een heel klein beetje, soms, vlak
Ik klim en stijg naar grote hoogte
Soms val ik in een diep dal
Knopen hak ik door
Met een botte bijl
Met mijn kennis en ervaring
Kan ik je bijstaan
Voer uit, wat jij uitstraalt
Is dit geluk
Dan glimlach ik mee en geniet
Is dit treurnis
Dan hak ik nog even door
Met de botte bijl
Rationeel denken
Tot ook jouw hartslag rustig is
©Jeroen den Harder – 26 juni 2018
Kun jij echt ongestoord genieten, gewoon een dag weg zijn? De telefoon alleen voor noodgevallen of een foto, zodat iedereen kan zien dat je echt vrij bent, dat deze dag voor jouw zelf is, dat jij genieten mag? Of volgt er weer een app: mogen we dit, mogen we dat, er is geen eten, we gaan wat halen en jij MOET dat betalen……. Daar ligt duidelijk de grens! Ze zijn die ene dag niet erbij, ze zouden bij de andere ouder zijn. Nee jij mag de problemen opvangen van de ander zijn onmacht. De ander zal er nooit zijn, dus trek de grens, dit is de lijn. Tot hier en niet verder
Gedicht: Vrijheid
Wanneer mag het zo zijn
Innerlijke rust
Vrijheid
Weg met alle zorgen die niet nodig zijn
Je hebt je verantwoordelijkheid
Dat besef ik
Die heb ik ook namelijk
Maar dat wil niet zeggen dat je er altijd moet zijn
Gooi de deur maar eens dicht
Laat ze het zelf maar eens uitzoeken
Ze zijn heus niet klein
Alhoewel ze zich groter voordoen dan ze zijn
Kleine kinderen
Die overheerser willen zijn
Die niet begrijpen dat ook jij behoeftes hebt
Dat jij, ja juist jij degene moet zijn
Waar naar geluisterd wordt
Die zegt waar het op staat
Die bepaalt hoe het gaat
Sta dus in je kracht
Laat zien jouw macht
Wees sterk
Zodat jij die uren mag zijn
In vrijheid
©Jeroen den Harder – 25 juni 2018
In mijn Daihatsu Materia heb ik een air matress, je kent het wel, een soort luchtbed, waterkoker, bekers en koffie mee, broodjes erbij, nog geen kookplaat, maar zou het bijna doen. Het lijkt wel een camper af en toe….
Gedicht: vrijheid
Gewoon instappen en gaan
Naar een rustige omgeving
Waar ik mag staan
Voordeuren op slot
Achterdeur open
Liggen op het air matress
Kussentjes in de rug
Boekje erbij
Rust
En als ik trek krijg dan eet ik mijn broodje op
Waterkoker om koffie te zetten
Maar let op
Deze trekt de accu leeg
Vandaag nog ervaren
Gelukkig iemand die even hulp bracht
Anders hadden we er morgen nog gestaan
Ik had er geen probleem mee gehad
Heb ik toch een vraag
Met mijn Matti
Bijna volledig ingericht
Mag ik op een camperplaats staan?
©Jeroen den Harder – 24 juni 2018
Dromen, turen, staren, op zoek naar…. Mag ik dromen van een mooie toekomst? Hij wordt sowieso anders dan ik had gewild. Door lichamelijke klachten, dingen die gebeurd zijn in het verleden et cetera. Nee, mijn leven is niet makkelijk geweest, dus mag ik dromen, dromen van een mooier leven?
Gedicht: Dromen
Vanaf mijn geboorte wilde ik al een mooi leven
Een geplaveid pad lag voor mij
Althans, daar droomde ik van
Keuzes werden gemaakt op jonge leeftijd
Werken wilde ik in de tuinbouw
Een mooi gezin, vrienden om mij heen
En toen ging er iets mis
Reeds op achttien jarige leeftijd werd ik afgekeurd
De relatie was voorbij, althans zo dacht ik dan
Mijn droom in duigen
Ik liet het er niet bij zitten
De draad weer oppakken
Een omscholing naar een kantoorbaan
Een nieuwe relatie aangegaan
Een gezin in de dop
Twee mooie dochters om voor te zorgen
En weer de droom in duigen
En nu terug naar het begin
Weer bij mijn meissie van toen
De droom voor een deel opnieuw
Niet in de tuinbouw
Niet op kantoor
Niet meer werken, dat gaat niet meer
Maar laat mij dromen van een mooie toekomst saam
Met de kinderen erbij
Het verleden niet vergeten
Samen kunnen wij alles aan
Dromen
Turen
Staren
Op zoek naar…..
Mag ik dromen van een mooie toekomst
Hij wordt sowieso anders dan ik had gewild
Maar mag ik dromen, dromen van een mooier leven?
©Jeroen den Harder – 20 juni 2018
Gisteren was het Vaderdag, dit zijn de dagen waarop ik het extra moeilijk heb, en met mij velen die hun vader moeten missen.
Gedicht: Vaderdag
De dag dat je jouw vader extra in het zonnetje zet
De dag waarop jij net dat beetje aandacht geeft
Een cadeau schenkt uit liefde
Omdat je zo om hem geeft
En nu jij er niet meer bent doet dat extra pijn
Elk jaar nam ik iets voor je mee
Kocht ik iets om jouw te plezieren
Iets waarvan wij wisten dat het ook zo was
Jij was voor mij mijn vader
En op deze ene dag vierden wij dat
Met een kleinigheidje
Maar voor ons een groot gebaar
En gisteren
Natuurlijk was het weer gezellig
Visite gehad
Een rondje gelopen
Genoten van elkaars gezelschap
Maar niet meer bij jou kunnen komen
Omdat je het hier hebt verlaten voor het hiernamaals
Blijkbaar is het daar ook leuk
Anders had ik gewild dat je teruggekomen was
Omdat ik je zo mis
Gisteren was dus een mooie,
Maar op zijn Westlands gezegd Klotuhdag
Jij was één van de pilaren
Een fundament in mijn bestaan
Op jouw kon ik bouwen
Stond met raad en daad voor ons klaar
En nu nu steunen wij elkaar
Mam en ik zijn sterk geworden
Juist door wie jij was
En nog steeds bent voor ons
Jij bent mijn papa
Was jij maar even hier
Dan vierden wij samen
Vaderdag
Een fundament in mijn leven
©Jeroen den Harder – 18 juni 2018
Eerder schreef ik het gedicht: Het fundament van je leven
Als je weet wat en wie het fundament van je leven is, dan kan je daar een sterk bouwwerk opzetten. Is je fundament goed, dan is de kans op een stevig bouwwerk groter. Alles begint bij het begin, tenzij je in een cirkel zoekt, dan is het eind vaak al zoek, laat staan dat je dan naar het begin zoekt.
Gedicht: Het fundament van je leven
Sterk, stevig, robuust
Daar kun je op bouwen en vertrouwen
De rest van je leven
Althans dat hoop je dan
Wat als het fundament wegvalt, of een deel daarvan
Waarop kan je dan nog verder bouwen
Zorg dus voor meerdere fundamenten
Pilaren die ondersteunen, zodat jij verder kan bouwen
Je ouders zullen er niet eeuwigdurend zijn
En je broer of zus, dat is ook nog maar de vraag
In je leven zal je mensen ontmoeten
Tijdelijke steunpilaren, waarbij je even rusten kan
Maar ook blijvende pilaren die je ondersteunen tot de laatste dag
Die uit liefde je zullen dragen, maar die jij op jouw beurt ook dragen mag
En is een pilaar even niet stevig genoeg
Omdat er een scheurtje in komt
Door onvoorziene omstandigheden of een slecht fundament
Ondersteun hen dan
Omring hen met jouw liefde en kracht
Zodat je samen verder mag bouwen
Valt jouw grootste steunpilaar dan eens weg
Weet dat de andere pilaren de kracht hebben om je op te vangen
Om jouw bouwwerk door al je ervaringen opnieuw te vullen met weelde
Weelde van een prachtig leven
Want eenmaal valt ook het fundament weg
Zullen de pilaren hun liefde, kracht en steun elders inzetten
Een steunpilaar wordt op die manier een deel van
Het fundament van je leven
Tot de laatste dag
©Jeroen den Harder – 18 juni 2018
Bovenstaande quote ontving ik als een reactie op facebook van Iemand. Ik heb netjes gevraagd of ik hem mocht gebruiken, dat mocht, waarvoor mijn dank.
Als je jezelf laat omringen met mensen die je lief hebt en dat is wederzijds, dan heb je bestemming gevonden. Dan kan je daarmee door, verder met het leven, liefde ervaren, ontvangen en geven. Als je de liefde niet ervaart en het voelt alsof je alleen maar aan het geven bent, neem afscheid van die mensen en vertrek, zo snel mogelijk! Ik heb zojuist mijn paspoort weer verlengd………
Gedicht: Je bestemming
Voel jij dat je er mag zijn
Dat de mensen om je heen je liefhebben
Of ben jij goed genoeg voor hen, omdat je alleen maar geeft
Ervaar jij die wederzijdse liefde niet
Ik zeg vertrek!
Vertel alleen niet aan hen waarheen
Zij zullen je blijven achtervolgen
Je heb namelijk nog zoveel te geven
En dat willen zij van je afnemen
Dus verleng je paspoort en vertrek
Bestemming voor hen onbekend
Tot je jouw bestemming heb bereikt
Bij mensen die je lief hebt en wederzijds
©Jeroen den Harder – 14 juni 2018
Ondanks alles
Ondanks
En toch mag jij de bloemetjes buiten zetten
Zoveel meegemaakt dit jaar
Alles wat niet nodig zou zijn geweest
Als……
Niet makkelijk geweest
En toch heb jij je uiterste best gedaan
Het is niet anders
Volgende keer opnieuw
Tot het eindresultaat het wel toelaat
Om de vlag uit te hangen
Maar ondanks dit zware jaar
Mag je nu
De bloemetjes buiten zetten
©Jeroen den Harder – 13 juni 2018
Schrijven van huis uit, niet dat ik veel familie heb die schrijven. Natuurlijk, in de verre familie hadden we Hubert Korneliszoon Poot (Dichter, Abtswoude, 29 januari 1689 – Delft, 31 december 1733) en er was nog een Eikelenboom die een gedicht had geschreven, maar die is nooit bekend geworden.
Een leuk weetje over Poot, was dat het verhaal ging dat op het graf van dichter poot een 2 regel gedicht zou staan, dit is echter niet zo.
hier leyt Poot, Hy is doot
Dit epitaaf is, in tegenstelling tot wat velen denken, niet door hemzelf geschreven. Het werd door Jacob van Lennep in 1859 opgenomen in een uitgave van de werken van De Schoolmeester. Ook door hem zou het niet geschreven zijn, maar door zijn vriend Aart Veder. Op het graf van Poot, in de Oude Kerk in Delft, staat overigens gewoon “H.K. Poot/ Obiit/ 17 12-31 33”. (bron: Wikipedia)
Schrijven zit dus niet echt direct in de familie, maar een leuk om te weten is het wel
Gedicht: Schrijven van huis uit
Nee het zit niet in de familie
Wij zijn geen bekende schrijvers
Op één ver familielid na dan
Dichten zat in zijn bloed
Hij was een weinig origineel dichter
Een enkel gedicht natuurlijk daar
Welke nog weleens wordt aangehaald
Maar de meesten waren toch gedichten voor anderen gemaakt
Een bruiloft, feest of ander partij
Hij dichte een woordenlijst
Maar weinig over wat hij zelf meemaakt
Nu zal ik ook nooit zo beroemd worden als dichter Poot
Dat hoeft ook niet
Ik kom toch wel aan mijn brood
En een lange lijst met bundels heb ik niet
tot op heden één bundel gemaakt
Hierin komt dan wel ‘Alles op z’n plek‘
Tot Januari 2018 dan
Daarna zijn er vele nieuwe gedichten geschreven
Maar beroemd….
Ach, ik maak mij geen illusie
Schrijven zit niet verweven in de familie
En een kantoor om vanuit te schrijven heb ik niet
Schrijven doe ik van huis uit
Of op locatie als er iets in mij opkomt
©Jeroen den Harder – 8 juni 2018
Een parkeerplaats voor mindervaliden fietsen en scootmobielen, een prachtige oplossing, maar ik ben geen ‘standaard gehandicapte’. Ik heb niet zo een driewielfiets of scootmobiel, ik heb een bakfiets. Zo val ik niet op als mindervalide. Ze zien aan mij niets……. En toch mag ik hier dus staan met mijn bakfiets.
Gedicht: Ik mag hier staan
Aan mij zie je niks
Ik ben ‘onzichtbaar’ ziek
En zeg nou zelf
Wat is een standaard invalide fiets
Oké, een scootmobiel is duidelijk
Ook al woorden deze soms feestelijk versierd
Maar een mindervalide fiets
Zo een ding met drie wielen
Nee dat vind ik niets
Twee wielen aan de achterzijde
Ik zou elke stoeprand raken
Omvallen tot gevolg
Nee ik vind het niets
Zo een mandje erop
Net genoeg voor de dagelijkse boodschap
En waar laat ik het kratje bier dan
Of die flessen wijn
Want dat raak ik in dat rot mandje niet kwijt
Nee een mindervalide fiets is niks voor mij
Maar een gewone fiets dat gaat ook niet
Mijn evenwicht is verstoord
En toch fiets ik graag
Een scootmobiel wil ik niet
Alle beweging ben je kwijt
Ik werd er lui van
Daarnaast gaat de conditie ook nog eens achteruit
Maar een mindervalide fiets hoeft toch niet altijd twee wielen achter
Ik kocht gewoon een bakfiets
Twee wielen voor
Zicht op wat je doet
En de boodschappen inclusief krat bier of doosje wijn
Die neem ik makkelijk mee in die bak
Over een mindervalide fiets parkeerplaats zeg ik met volle overtuiging
Ik mag hier staan!
Ook al zie jij dat niet
©Jeroen den Harder – 7 juni 2018
Oké, deze vraagt om wat uitleg…..
Vanavond zat ik even te kijken op een Facebook profiel van iemand die ik ken. Ik wist dat hij in de uitvaartverzorging werkt en we hebben er wel eens over gesproken. Ik ken hem van een netwerk evenement voor ondernemers en heb bij onze laatste ontmoeting een best interessant gesprek er over gehad. Nu ken ik eigenlijk niemand die enthousiaster kan vertellen over een uitvaart dan hij…… Tegenwoordig kan er ook heel veel. Je kan het bijna niet zo gek bedenken. Maar dit was toch even echt “out of the box”. Resomeren….. Een paar uur in water met een of ander goedje, milieu vriendelijker dan begraven of cremeren. Maar je kan je lichaam ook afstaan aan de wetenschap.
Gedicht: na de dood
Dood en begraven
Onder de grond gestopt
Zand erover, grond erop
Om je vervolgens door de wormen
Of andere op te laten eten
En de resten verteren wel
Tot op het bot
Afstaan aan de wetenschap
In zo een pot
Zodat de dokter nog eens naar je kan kijken
Open snijden als er tijd voor is
Op sterk water gezet
Cremeren
Dat wordt heet onder je voeten
Tot as verbrand
Net te lang in de zon gelegen denk ik dan
Maar nu weer iets nieuws
Resomeren
Geschoven in een bak met water
Een of ander goedje erin
Je lichaam verteerd
En aan het eind
Simpel gezegd
Alleen nog even je botjes malen
Om vervolgens uit te strooien
Ben je al dood
Verzuipen ze je ook nog eens
Voor de zekerheid denk
Maar
Alles in het kader
Beter voor het milieu
Ik weet het met al die keuzes ook niet meer
Laat mij dan maar leven…..
*Wil je meer weten over resomeren kijk dan eens naar het volgende filmpje
©Jeroen den Harder – 1 juni 2018
Soms voel ik mij net een vlieger, vrij als een vogeltje vlieg ik alle kanten op. Ik geniet van de vrijheid, van het doen wat ik wil en niet wat een ander van mij verlangt. Maar ben ik dan ook echt vrij? Nee, geheel niet, er is nog altijd een lijntje en soms twee, ligt aan het type vlieger, die mij willen sturen, soms een richting op die ik niet wil gaan en soms sturen ze me juist de mooie kant van het leven op, dat je je vrij voelt, dat je het idee hebt dat je even helemaal mag gaan.
Gedicht: Vrij zijn
Vrij zijn
Of toch niet
Nog altijd dat lijntje daar
Soms zelfs wel twee
Om je te sturen en te begeleiden
Naar een kant die je misschien niet wil
Maar geloof mij als ik je zeg
Het is voor je eigen bestwil
In die rustige kalme wind mag je gaan
Je mag zweven op de ervaring van je begeleider
Hij is degene die je stuurt
Misschien wel naar een nog beter bestaan
Met alle kleurenpracht van dien
Misschien voel jij het niet zo
Maar kijk langs het lijntje naar je begeleider
Dan zul je het ook zien
En waarachtig heeft hij misschien gelijk
Dat hij je in de luwte vleit
Zodat je mag genieten van al wat je overziet
In rustige wind kan zweven
Naar een mooier leven
Laat je sturen in liefde
Laat je maar gaan
Laat je leiden met geluk en liefde
Met veel kleur wel te verstaan
Zodat jij kan zweven
Naar een mooier en rustig leven
©Jeroen den Harder – 29 mei 2018
Wat een prachtige dag, naar een festival geweest, gelukkig aan het water. Met de voeten in het water baden, genieten van zon, muziek, drankje, heerlijk weer.
Gedicht: pootje baden
Muziek
Heerlijke sfeer
Drankje
Zon overgoten dag
Water
Verkoeling gezocht
Pootje baden
Morgen weer een dag
©Jeroen den Harder – 26 mei 2018
Er komt een dag, dan zullen jullie daar staan, om definitief afscheid te nemen, mooie momenten komen er dan niet meer en heb je wel alles gezegd bij leven? Ik weet zeker, er zullen er zijn die tranen zullen laten. Maar nu zie ik ze niet, ook zij zullen er waarschijnlijk vooraan willen staan. Tranen in de ogen, jankend als een klein kind, och wat erg dat hij is heengegaan. Nou ik kan je vertellen, dan is het te laat!
Gedicht: Eenmaal zullen jullie daar staan
Daar staan jullie dan
De één met een bedompt gezicht
De ander een traan van oprecht verdriet
Maar er staan er ook te janken
Krokodillentranen wel te verstaan
Je haalt ze er vast wel uit
De oprechte personen
De mensen met stil verdriet
De mensen met krokodillentranen
Dan zal ik blij zijn dat ik dat niet meer zie
Verhalen worden dan verteld hoe goed ik wel niet was
Wat ik allemaal heb gedaan
Een enkeling kent mij dan oprecht
Zal zeggen wat een verdriet ik heb doorgemaakt
Helaas waren velen daar niet bij
Het zou een herkenning zijn van vervlogen tijd
Een herinnering aan mij
De mooie momenten
Maar ook zeker het stil verdriet
En dan zijn daar mijn dierbaren die ik achterlaat
Ga je hen dan verhalen over die goeie oude tijd
Of ben je oprecht en sla je een arm om hen heen
Luister je dan naar hun verdriet
Maar waarom wachten tot die tijd
Waarom niet hier en nu
Mooie herinneringen maken voor later
Zoals ik dat zo graag doe
Eenmaal zullen jullie daar staan
©Jeroen den Harder – 24 mei 2018
(foto boven: uitsnede van een foto en onder profielfoto gemaakt door Lia van Halderen)
Vroeger zagen we elkaar vaak, deden we leuke dingen, het feest kon niet op. Deelden we zorgen en ellende, zagen wij elkaars verdriet. En nu, nu ik zelf ziek ben, zie ik anderen bijna niet. Wat heb ik immers nog toe te voegen aan hun leven? Mijn lichaam laat het vaak afweten, werken doe ik niet meer, ik zit volledig thuis. Sjouwen zoals vroeger, of een administratie voeren, dat lukt bijna niet. Daar ben ik te zwak voor geworden. En natuurlijk weet ik, ik heb het vaker geflikt, ben eerder door een diep dal gegaan, artsen staan soms versteld door wat ik allemaal weer kon en de fysiotherapeut, voor haar was ik het “paradepaard”. Acht jaar in een rolstoel, vechten, oefenen, nog meer vechten en uiteindelijk……… Ik kon weer staan! En nu ben ik weer ziek, vitamine B12 en D gebrek. Het gevolg is dat ik weer ben afgezwakt, minder kracht, weinig kunnen doen, ja zelfs een schoonmaakster om het huis bij te houden. Dan ben je weinig meer waard voor sommige mensen. Daarom maar simpel deze vraag.
Gedicht: Behandel me nou gewoon zo als vroeger!
Ik ben niet gek
Mijn hersens doen het nog goed
Mijn lichaam, tja dat is een ander verhaal
Maar ook die hersteld langzaam aan
Ik weet het
Het duurt ieder te lang
Maar hoe denk je dat dat voor mij is
Denk je dat ik het ook wel even zonder vrienden redt
Dat ik geen behoefte aan gezelschap heb
Nu het even niet meer gaat
Denk je niet dat ik net als vroeger zou willen weten
Hoe het jou verder gaat
Hoe het is op je werk
Hoe het gaat met je gezin
Met alles wat je dwarszit
Net als vroeger
Toen kon je ook met alles bij mij terecht
En wat denk je van andersom
Ik was blijkbaar goed genoeg
Toen ik alles nog kon
Nou helaas, dat gaat even niet meer
Maar waar ben jij dan nu
Ieder geval niet meer zo dichtbij als toen
Ondanks dat ik ziek ben
Ik ben nog net als toen
Ik mis het contact van vroeger
Dus vraag ik je op de man af
Behandel me nou gewoon zo als vroeger!
©Jeroen den Harder – 23 mei 2018
Waarom achter mijn rug om, waarom
Gedicht: je doet jezelf en mij pijn!
Waarom doe je dat
Waarom achter mijn rug om
Waarom
Hebben ze het verdient
NEE!
Ze hebben het niet verdiend
Waarom dan stiekem
Kan je het nu echt niet aan
Sterk zijn
Voor jezelf staan
Tot hier en niet verder
Omdat ze over je heen lopen
Godverdomme
Stelletje mongolen
Meer zijn ze niet
En jij staat het toe
Denk daar maar over na
Verman jezelf
De kraan dicht
De kist op slot
Zoals afgesproken
Niet achter mijn rug om
Je maakt zo veel kapot
Met name je eigenwaarde
Waarom
Waarom
Ik ben niet dom
Of achterlijk
Dus ik vraag je waarom
Omdat ze het zo niet verdienen
Er moet iets tegenover staan
En zo niet
Besodemieter een ander
Maar mij niet
Dan gaat bij mij de kraan dicht
Is het genoeg, klaar
Zeg het maar
Voor er mensen zijn die denken dat het gebruik van het woord mongool kwetsend is wil ik toch het volgende toevoegen:
REACTIE VAN EEN MOEDER:Nou Jeroen, ik met mijn zoon Joost met Down, voel het woord mongool niet als een woord dat betrekking heeft op mijn zoon. Mongool wordt idd gebruikt als er iemand dom gevonden wordt en ik ben er al zooo lang achter dat dat woord totaal geen betrekking heeft op mensen met het Syndroom van Down. Want dat is de rechtmatige titel van mensen met die ‘handicap’. Dat woord weer tussen haakjes, want als ze iets zijn dan is dat het niet. Ze leven veeeeeel meer vanuit hun hart. En daar moeten veel mensen nog naar toe groeien. Mongool? Nee ik heb daar niks mee. Stuit mij niet tegen mijn borst.
©Jeroen den Harder – 21 mei 2018
Soms vraag ik me af hoe ik onze wereld een beetje mooier, beter, gezelliger, aangenamer, oftewel gelukkiger kan maken. Kan ik dat wel, of heb ik jou daarbij nodig? Moeten wij dit niet gewoon samen doen? Ik kan het toch ook niet alleen……..
Gedicht: Soms sta je er alleen voor
Mooier kan ik het niet maken
Niet alleen
Beter lukt ook niet
Niet alleen
Gezelliger lukt niet
niet alleen
Aangenamer doe je zomaar niet
niet alleen
Gelukkiger dat wil ik zijn, maar
niet alleen
Samen kunnen wij ons leven
Mooier maken
Beter maken
Gezelliger maker
Aangenamer maken
Samen, niet alleen
Kunnen wij ons leven gelukkiger maken
Doe jij met mij mee?
©Jeroen den Harder – 22 mei 2018
hoe minder je reageert op negativiteit hoe vredevoller je leven wordt
Ik richt mij op de positieve dingen
Die dingen die mijn leven vredevoller maken
Geluk wil ik nastreven
al valt dat op het moment niet altijd mee
Toch gebeuren er ook mooie dingen
Goede vrienden en vriendinnen om mij heen
Waar ik mijn verhaal kwijt kan
Even mijzelf kan en mag zijn
Positievere feedback krijg om weer verder te kunnen
De dag weer tegemoet te gaan
En door te gaan op mijn pad
Onderzoeken hoe je verder kan en moet
Te veel dingen die mij bezig houden
Te veel …….
En dan toch die mooie momenten pakken
Waarop je door kan gaan
Het negatieve proberen achter te laten
Vredevoller door te gaan
Naar een onbekende bestemming
Hopelijk niet ver hier vandaan.
©Jeroen den Harder – 22 mei 2018
In mijn leven heb ik door allerlei omstandigheden in de put gezeten. Vaak zijn er dagen dat je je afvraagt of de bodem al is bereikt. Geen idee hoe diep die put is.
Gedicht: in de put uit de put
In de put
Hoever moet je zakken
Ik weet het niet
Proberen er uit te klimmen
Voor je de bodem hebt bereikt
Heeft geen zin
Je zal het moeten ondergaan
En als je de bodem hebt bereikt
Dan moet je hopen dat hij droog staat
Een nat pak heb ik ook geen behoefte aan
Klimmen naar boven
Hopen dat iemand een touwladder toewerpt
Een uitgestoken hand om te helpen
Als je het moeilijk hebt
Ik kom er wel
Uit de put!
©Jeroen den Harder 19 mei 2018
Patricia: Je moet geen geel aantrekken, dat trekt beestjes aan, dan denken ze dat je een bloemetje bent……
Ik: Dat ben ik ook, ik sta volop in bloei 😉
Natuurlijk de reactie van een vriend:
‘Zo is dat paardenbloem’
Gedicht: in de bloei van je leven
Gele bloem
Trekt beestjes aan
Zo ben ik dan
Kat
Hond
Cavia
Konijn
Paard
Koe
Fazant
Bijna op het autoraam
Rem met kracht
Zweepslag
Mug
Vlieg
Wesp
Gelukkig geen tekenbeet
Rood van de rododendronstruik
Groen van de varen
Geel…….
Zo is dat paardenbloem
Bedankt vriend
Ik vind jullie ook toffe lui!
©Jeroen den Harder – 20 mei 2018
De schreeuwers lopen voorop
De rest erachter gebukt
Gebukt onder verdriet
Waarom ziet de schreeuwer dat niet
Nou simpel
Hij loopt voorop
Met zijn grote muil
Tot iemand zijn rug strekt
De schreeuwer in zijn knieholten trapt
Zodat hij onderuit gaat
Op zijn bek gaat
Zodat hij zijn muil gaat houden
Achteraan aansluit
Daar waar hij hoort
Zodat hij ook kan zien
Hoe het ook anders
En zelfs beter kan!
©Jeroen den Harder 18-05-2018
Feestend door het leven, de “vrijheid” beleven en als het dan uiteindelijk niet bevalt, kom je dan net als de verloren zoon weer terug naar huis?
Ik schrijf over wat ik echt meemaak, dat maakt dat mijn gedichten / gedachten soms moeilijk zijn voor anderen, maar vaak ook herkenbaar voor velen. In ons gezin is veel gebeurd, leuke, mooie, maar ook heftige momenten. Verlaten, alleen, samen. Maar nooit echt compleet.
Bovenstaande foto is een uitsnede van de foto op het boek van Henry Nouwen, Eindelijk thuis. Wanneer je goed naar het originele schilderij kijkt, dan vallen de twee verschillende handen je op. De één grof, de ander fijn.
Gedicht: De verloren zoon
Het leven moet een feest zijn
Zo een van laat mij mijn eigen gang maar gaan
Laat mij doen wat ik wil
Maar is dat wel zo, doe je dat ook
Beïnvloedbaar
Gedreven door falen in jouw ogen
Gedreven door…….
Gedreven, ja waardoor, ik zou het niet weten
En dan als je eens tot inkeer komt
Kom je dan met hangende pootjes terug
Zullen wij zo zijn als de vader in het schilderij van Rembrandt
De strenge vaderhand aan de ene kant
De zachte moederhand aan de andere kant
Respect van de vaderhand om van iemand te houden
Weet hebben van de individualiteit van elk persoon
Maar ook de liefdevolle zachte hand van de moeder niet te vergeten
Ze streelt je wanneer je het moeilijk hebt
Haar zachte hand om je te begeleiden in je leven
En toch
Ben ik dan in deze de oudste zoon
Structuur in het leven
Één en één is twee
Samen door het leven
Alles op orde, zodat niets wordt vergeten
Ik ben de jongste in het gezin
Ergens ging er iets fout
Zullen wij net als in dit Bijbelse verhaal
Net als de vader zijn
En zeggen welkom verloren zoon
Een feestmaal bereiden
Of zal voor goed onze wegen scheiden
Wij leven namelijk in een andere tijd
Revolutie kun je creëren, ofwel maken, door denken, durven, doen geloven. Maar het kan je ook overkomen. In mijn droom ben ik gezond, sjouw met van alles en nog wat rond, maar in het dagelijks leven voel ik mij soms slechts een schim. Mijn gezondheid staat het niet toe om te sjouwen, te doen wat ik echt zou willen, het is niet anders. Maar met de hulp van de huisarts en de fysiotherapeute zit er weer vooruitgang in. De huisarts is erg voorzichtig bij het zetten van een injectie, de therapeute daarentegen pakt het iets harder aan…….
Gedicht: De revolutie van een dromer
In mijn dromen kan ik alles
Zo sterk als een beer
Administratief goed onderlegd
Een agenda niet nodig
Ik wist het uit mijn hoofd
Hoefde er niet over na te denken
Ideeën teveel
Stroomt mijn hoofd over van wat ik nog wil
Geen berg te hoog
Geen dal te diep
De dagelijkse praktijk zegt alleen wat anders
Zo sterk als een teddybeer
Of zo zacht, net wat je wil
Administratief alles op papier
De agenda mijn beste kameraad
Staat het er niet in, dan ben ik het zo vergeten
En toch
De injecties lijken eindelijk hun werk te doen
De therapeute, zij geniet er volgens mij echt van
De helse pijn neem ik maar voor lief
Tot de volgende keer meneer
Met een lach op haar gezicht, sadist….
Nee, ze bedoeld het goed
Toch goed om te gaan
Ik blijf in mijn toekomst geloven
Er moet toch (weer) een moment komen
Dat iedereen kan zeggen
Zijn leven is
De revolutie van een dromer
Soms ga je net een brug te ver
Keren kan niet meer
Je gaat maar door
Net over de brug zal wel een rustpunt zijn
Had je niet eerder moeten afstappen
Afstappen tijdens je reis
Om te rusten en daarna door te gaan
Of was die brug toch net niet te ver
Kan je nog door naar de volgende
Soms is het voor mij
Een brug te ver
Wat een dag, eerst mijn column geschreven voor Feel Good Radio geschreven ( https://pijnacker-nootdorp.tv/het-nieuws-in-een-notendop-15/ ), vervolgens snel onder de douche gegaan, om op tijd bij de fysiotherapeute te zijn. Ik weet het zeker, ze is gek op masseren en kneden, maar wat deed het weer pijn. Één maat kwam me daarna halen, ik wilde mijn bakfiets halen. Zo gezegd, zo gedaan. Bakfiets gehaald, denk nog even een kop koffie en op gemak terug. Kom ik bij de flat aan zit er een kennis buiten, toch maar even aan, tijd geleden, even bijgepraat. Snel naar Jan bakkie doen, beloofd is beloofd. Nog even snel bij andere kennisjes aan. Allebei op leeftijd, hij de ziekte ALS. Hij blijft er relatief rustig onder, zij heeft het zwaar. Toevallig hadden ze het van de week nog over mij gehad. Ik was dan ook al even niet geweest, omdat ik zelf niet in orde was.
Gedicht
Een column geschreven
Gedoucht en aangekleed
Snel een borstel door je haar
Op naar de fysiotherapeute
Ik weet het zeker, die kreeg een kick
Pijnigen lijkt haar een plezier te doen
Mijn god wat een helse pijn
Schijnbaar geniet zij ervan
Ze flikte het nu al twee keer
Maandag zijn we gesloten meneer
Tweede Pinksterdag
Daar kom ik goed weg dacht ik nog
Aankomende woensdag dan maar weer
Met een vriendelijke glimlach op haar gezicht
Duidelijk, ze geniet ervan
Of ze helpt me graag om snel op te knappen
Dat kan natuurlijk ook
Snel naar huis, Jan komt er zo aan
Yes, mijn bakfiets halen
Ik ben natuurlijk geen standaard gehandicapte
Banden opgepompt, fiets wat afgesteld
Bakkie dan maar
Jeetje wat leuk hoe gaat het met jou
Snel maar even aan om daarna verder te gaan
Bakkie koffie dan maar
Nog even naar de anderen
Ik ben er nu toch
Wat ga je hard achteruit
Een praatje, gelach
En toch moesten jullie een traantje laten
Natuurlijk, logisch, wat een rot ziekte
Je weet het eind komt er aan
Je wacht het maar geduldig af
Je hebt het nog goed
Twee en een half uur was je uit bed
In je elektrische rolstoel
Maximaal, de zuster hielp je in bed
Tijd om te gaan
Een handdruk, je vrouw een knuffel en een kus
Wat heeft zij het zwaar
Als Later Stopt
ALS…….
Mijn fietstocht is goed gegaan
Op deze dag zetten we alle moeders extra in het zonnetje!
Dat verdienen ze ook. Ze hebben je gedragen, jouw op de aardbol gezet. Je begeleidt tot wie je bent. Je geholpen toen je het moeilijk had, maar ook in mooie momenten was zij erbij. Eigenlijk zou het elke dag moederdag moeten zijn. Zo dierbaar is zij voor mij!
Gedicht:
Mooie momenten op deze dag
Ontroerende blijven herinneren
Emotionele niet vergeten
Dagen om jou extra in het zonnetje te zetten
Extra waardering voor wie jij bent
Rustig genieten van de dag
Dankbaar dat jij zo dichtbij bent
Alstublieft blijf nog lang
Geluk dat wij het vieren kunnen
MOEDERDAG
Ik geniet ervan om cruiseschepen te kijken bij de waterweg. Of hij nu mooi is of niet, dat laat ik in het midden. Het is gewoon heerlijk om op een bankje te genieten van het weer, boten te kijken en samen te zijn.
Gedicht: Onderweg naar morgen
Genieten doen we steeds meer
Van de kleine dingen in het leven
Het weer
De cruiseschepen die voorbijgaan
De tijd die we samen zijn
Pratend over van alles en nog wat
Of gewoon samen zijn
Genietend van elkaar
In stilte
Wetend van de problemen van alle dag
Van de dingen die zijn geweest
Van de uitdagingen die komen gaan
Van de zorgen die bestaan
Van de beslommeringen elke dag
Telkens onderweg
Onderweg naar morgen
Het leven met een spierziekte heeft ook mooie kanten. Ik ben pas in het jaar 2000 voor het eerst echt ziek geworden, een poosje in een rolstoel mijzelf moeten voor-bewegen, om vervolgens met therapie weer zelfstandig te lopen. Maar in de loop van de jaren ging ik toch achteruit. Eerst met krukken, toen toch weer voor langere stukken in een rolstoel. Uiteindelijk toch volledig in de rolstoel. En al die jaren wisten wij niet wat er aan de hand was. Dat duurde zo 8 jaar voort. Wederom ziek, letterlijk bijna doodziek. Opgegeven door de artsen, naar huis, alle toeters en bellen, bed in de woonkamer, voor de artsen was het klaar. Maar dat was het voor mij niet. Toch nog naar het UMC Utrecht, zal de details besparen. Neem maar afscheid was ook hun advies. Nou daar lig je dan en maar blijven ademen. Na nog een onderzoek op goed geluk, gooi er maar een tabletje in, op hoop van zegen. Gelukt! Het lijkt te werken, revalideren, vechten, nog meer revalideren. Tot de fysiotherapeut mijn wilde laten staan om mijn benen te kunnen strekken. Met hulp van een goede vriend overeind, ze zei: je staat op je voeten, waarop ik antwoordde: dan wil ik ook leren lopen!
Gedicht: Geen standaard “gehandicapte”
Je bent gek
Dat gaat niet lukken
Nou dan heb je een uitdaging
Jij bent toch de therapeut
Ik doe mijn uiterste best
Jaren van therapie en vechten
Die verdomde rolstoel uit
En dan wil je door
Een stuk fietsen leek mij wel iets
Maar helaas dat gaat niet, evenwichtsstoornis
Neem een driewielfiets, via de WMO
Vroeger heette dat nog voluit
Wet Maatschappelijke Ondersteuning
Tegenwoordig nog de WMO
Maar dat net even anders
Wij Moeten Ontmoedigen
Afijn, dat wil ik niet zo een driewielfiets
Je bent dan zichtbaar “gehandicapt”
Dat ben ik wel, maar toch ook weer niet
Nee, die twee wielen aan de achterzijde
Levensgevaarlijk
Ik zie de breedte niet
Een stoeprand zo meegenomen
Een val gemaakt
Nee, van mijn leven niet
Een mandje voor de boodschappen
Nou voor een dag, meer past niet
En die krat bier kun je dan wel vergeten
Nee, ik koos voor een bakfiets
Kind erin en naar school
Kijk eens hoe schattig
En wat een moderne papa was ik
Nee, ik wil het niet zijn
Ik ben geen gehandicapte
En als ik tachtig ben
Dan zullen mensen mij nog zien gaan op mijn bakfiets
Dan zullen ze denken
Ach wat leuk, zie die opa gaan
Zeker zijn kleinkinderen uit school halen
Mooi toch
Om geen standaard “gehandicapte” te zijn!
Ken je dat, pech onderweg. Een wiel dat er afloopt, de boel kapot afgebroken? Zo is het in het leven soms ook. Je denkt dat je alles goed op de rit hebt, alles geregeld, klaar voor vertrek. Je hebt je doel bepaald, een rechte weg er naar toe denk je dan. De kortste route om je doel te bereiken. Dan komen er bergen, langzaam klim je ertegen op om vervolgens in een rap tempo naar beneden te gaan en je weg te vervolgen. Een bocht, even remmen en vol gas doorgaan, tol betalen. Ja ook de belastingdienst zal je regelmatig vertragen. Maar het is toch jouw geld, je hebt al belasting betaald. Reken maar eens na wat je nog meer kwijt bent, btw, tol, verzekeringen, rente als je geld hebt geleend of op afbetaling gekocht. En dan krijg je ook nog eens pech. Een wiel loopt eraf, onderdelen gebroken. Oponthoud voor reparatie, om weer verder te gaan. Zo is het leven dus ook.
Gedicht: Pech
Vanaf je geboorte een rechte weg volgen
Tenminste daar ga je vanuit
Dan komt daar de eerste berg
Je probeert je om te draaien, een zware opgave
Opdrukken, je lijkt wel een sportman
Beentjes onder je heup zien te krijgen, om te gaan kruipen
Proberen om te gaan staan
Je eerste stapjes zetten om te gaan staan
En als het dan zover is, dan mag je lekker een paar jaar spelen
Even afslaan, je moet naar school
Als een berg zie je er tegenop
Jaren zwoegen, zweten, tranen komt er een eind
Je bereikt een top
Snel die berg verlaten en aan de slag
De volgende berg, je eerste baan
Daar gaat je eerste deel van het geld
Je eerste kennismaking met de belastingdienst
Nee dit is het niet, je neemt de afslag, de eerste bocht
Nieuwe weg op en verder gaan
En dan wordt je ziek
Sommigen al eerder, maar ik neem mijn eigen leven als voorbeeld
Het wiel loopt eraf, komt scheef te staan
Wat een pech, maar hulp is onderweg
Vrienden, familie of iemand die het jou gunt helpt je weer op weg
Reserve wieltje eronder en verder gaan
De kapotte laten repareren als dat nog kan.
En zo gaat je reis verder
Een berg
Een bocht
Tol betalen
Verder gaan
Tot je het einddoel hebt bereikt
Er is je nooit verteld dat het makkelijk zou gaan
Ik wens je een goede reis!
Ook al ben ik nog niet in orde, ik probeer toch zo veel mogelijk te genieten van de dingen die (nog) kunnen. Vandaag is de tuinman geweest, alles gesnoeid en de rommel afgevoerd. Heerlijk is dat, weer ruimte in de tuin om te zitten en niet al dat onkruid om je heen. Ook het huisje is weer lekker opgefrist door de schoonmaakster en ik, ach ik deed lekker niks….. Nou ja, tussendoor naar de fysiotherapie. Die dame weet de zere plek wel te raken zeg! Nou ja, rug ingetapet en maandag weer terug.
Gedicht: Genieten van de zon
De tuinman maakt de tuin netjes
Het is niet groot
Een postzegel maar
Alles gesnoeid, het onkruid eruit
De schoonmaakster heeft iets minder werk
Het huisje aan kant
Stofzuigen, poetsen en dweilen
Alles weer fris aan de kant
De fysiotherapeute pakte al snel de pijnlijke plek
Ik dacht ik ga onderuit
Van de pijn wel te verstaan
Maar al snel kwam daar ook een einde aan
Een massage en de pijn verminderde
zolang het duurt natuurlijk
Volgende week terug maar, zij ze met een lach
Ik dacht owjee, ze geniet ervan
Een beetje sadistisch dacht ik nog wel
Als de pijn maar overgaat
Nog snel een tape op de rug geplakt
Dank u wel, een fijne dag
Tot volgende week meneer
Een prettige dag en geniet van de zon
Daar kwam mijn sadistische lach
Ik dacht bij mij zelf jij mag werken de hele dag
Ondanks dat is het een aardige meid
Vandaag vieren we de vrijheid, de dag van de capitulatie van de Duitsers. We mogen weer in “vrijheid” leven. Maar door alle regelgeving zijn er nog maar weinig vrijheidsfestivals. Tegenwoordig zijn het meer grote zuipfestivals dan feesten waar nog de geschiedenis wordt verteld en je tastbaar kan zien wat de bevrijding echt inhield.
Gedicht: vrijheid
Zuipen op een plein of grasveld
Een vlieger show met stuntvliegers
De militaire spullen opgeborgen in een kast
Deze kunnen niet getoond worden
Zoveel regels voor de organisatie
Het is geen doen meer
Hoe kun je dan nog spreken van vrijheid
Hoe kun je nog laten zien
Wat op 5 mei 1945 gebeurde
Een museum gaan we niet graag heen
Een zuipfestivals kun je het hele jaar geven
Wat is dan nog de essentie van 5 mei
Kunnen we nog dan nog zeggen
Dat wij in vrijheid kunnen leven
Of is ook dat niet meer van deze tijd
Moeten we concluderen
Met al deze regels
Einde vrijheid?
Soms moet je gewoon doen! Gewoon even samen bijkomen van alle drukte, wijntje, biertje, zon, zee, strand. En dan samen een hapje eten. Gewoon relaxen!
Gedicht: relax
Bijkomenen
Ontspannen
Zon
Zee
Strand
Water
Zand
Strandstoel
Geland
Relax
Mijn leven moet een feest zijn, waarbij je ‘s-avonds volledig uitgeteld op bed neervalt. Alsof het je laatste dag is geweest. Alsof morgen niet bestaat……
Gedicht: Leef
Geniet
Dans
Lach
Beweeg
Doe gek
Doe maf
Geniet van het moment
Van de prachtige lach
En donder in de avond om
Op je bed wel te verstaan
Verrot
Kapot
Naar de donder gegaan
Om morgen verder te gaan
LEEF!
Samen hebben wij een hechte band, na alles wat wij hebben meegemaakt in het leven en na het overlijden van ons maatje, doen wij veel dingen samen. Ik geniet van die momenten, ook al zijn die niet altijd makkelijk geweest. Verdriet over het overlijden, opnames in het ziekenhuis, ziekte en alles wat er in ons gezin gebeurd. Maar samen hebben wij het goed. We staan voor elkaar klaar, helpen waar het kan, doen samen leuke dingen, of drinken een bakkie bij elkaar. We bespreken veel, maar altijd is de keuze aan jezelf. Doe wat goed voelt, je weet zelf hoe wij over bepaalde zaken denken. Geniet zolang het kan en maak daar gebruik van. Ik hoop dat je er nog lang zal zijn. Onze band is sterker geworden dan ooit te voor en daar ben ik je dankbaar voor!
Gedicht: Samen
Samen kunnen wij alles aan
Verdriet, pijn, angst en verlies
Maar elkaar verliezen dat gaat te ver
Eens houdt het op
Dat beseffen wij ons ook wel
Maar tot die tijd willen wij genieten
Klaar staan voor elkaar
Is er iets met mij dan voel jij dat
Is er iets met jou dan voel ik dat
Zit ik niet lekker in mijn vel
Dan is dat bij jou niet anders
En andersom is dat hetzelfde
Dankbaar dat wij samen zijn
Genieten van elkaar
Helpen daar waar het kan
We zijn elkaars mantelzorger
En toch zijn wij ook elkaars beste maatje nu
Dichter bij elkaar gekomen door verlies
Dat is moeilijk voor beiden
En toch ben ik dankbaar
Het verlies bracht ons samen
We hebben nog een mooie tijd in het verschiet
Samen
Ik heb familie in Canada, en soms denk je wel eens aan ze, hoe zou het met ze gaan, waar en hoe wonen zij. En soms komt er weleens een foto voorbij, dan krijg je een heel erg klein stukje inkijk in hun leven, heel kort, heel even. Zo ver weg en toch zo dichtbij, in gedachte dan.
Dat gevoel
Dat jij aan de andere kant van de wereld zit
Dat jij zo ver weg bent
Maar ook zo dicht bij
Dat leven, welke ik nooit heb gezien
Ja, alleen op foto’s maar
Zo ver weg
En dan ineens heel dicht bij
En natuurlijk denken wij dan weleens aan elkaar
Ik hier
Jij daar
Familie, ver weg
Maar o zo dicht bij
Soms ben je radeloos, niet bij macht om enig bui te ondergaan. Waak dan voor depressies, laat het slechts een bui zijn…..
Radeloos
Echter niet geheel machteloos
Geen idee hoe het verder gaat
Echt onberekenbaar is het niet
Nietig zal alles zijn
Regen
Ik voel nattigheid
Som ben je blij als sommige mensen gaan……
Gedicht:
Asociaal om mij zo te laten staan
Altijd goed te weten wie je vrienden zijn
Radicaal verwijderen uit je leven
Dag vervelend persoon
In iedergeval hoop ik je niet meer te spreken
Gegroet, vaarwel, tot ziens
Aardig
Dat je mij verlaten hebt…..
© Jeroen den Harder
Veel energie heb ik op het moment niet, het is even op. Ik doe wat ik moet doen, meer zit er ook niet in! En ieder die mij kent weet dat dat niks voor mij is. Mijn lichaam voelt moe, mijn ogen sluiten regelmatig, ook overdag. Ik slaap de hele nacht er is weinig wat ik dan nog hoor en overdag kan ik dat ook zomaar een paar uur. Nee, dit is niks voor mij. De Energie is even op.
Gedicht:
Enig moment denk ik
Nee, dit leven wil ik niet
Ergens in een hoekje, op de bank
Rijkelijk leven is op dit moment niet gegeven
Genieten doe ik in de avond en het weekend
Ieder uur dat wij samen zijn
Energie, waar dan ook, samen, bewaar ik voor jou
Energie
groen, dat dan weer wel
Ik ben twee minuten stil, uit respect voor de gevallenen in de tweede wereldoorlog. Omdat zij hun leven gaven, leven wij in een “vrij” land. Daarvoor hebben wij met elkaar regels afgesproken. Geschreven en ongeschreven.
Gedicht:
Zovelen hebben hun leven gegeven
Onschuldige mensen gestorven
Zodat wij vrij mogen leven
Natuurlijk zijn er nog vele oorlogen
Mensen die nog niet vrij zijn
Bij hen zijn de regels nog onbeschreven
En eerlijk
Nederland doet ook aan die oorlogen mee
“Voor de goede zaak”
Al is dat niet altijd helder
Soms vraag je je af
Waar bemoeien wij ons mee
Het is immers ver van ons bed
Maar ook voor die landen mag ik hopen
Dat daar vrijheid mag komen
Dus wees “slechts” twee minuten stil
Denk aan alle gevallenen
Toen, nu en die nog zullen vallen
Hou nu eens uit respect
Voor twee minuten je bek!
Misschien oneerbiedig gezegd
Maar ik heb wel respect
Voor hen die zijn gevallen
Om de vrijheid door te geven
Mijn leven is één grote ontdekkingstocht
Waar de reis heen gaat, ik heb geen idee
Waar het schip zal stranden
Weet ik niet
Of we blijven drijven
Of zinken als een baksteen
Dobberen we rond
Of varen we verder
Woelige wateren
Storm op zee
Of rustige meren
Het komt allemaal wel een keer voor
In de reis van je leven
Enige jaren heb ik beelden en overige spullen verzamelt van adelaars. Ik had een vitrinekast vol. Nu heb ik er geen ruimte voor. Slechts enkelen uitgestald in mijn woonkamer. Maar nog vind ik het een machtig dier, een mooie uitstraling, maar zeker ook kracht.
Gedicht:
Een mooi, krachtig dier
Een harde slag met de vleugels
Dat maakt je vrij
Verlost van alles
Zwevend op de wind
Gedragen door de opgaande lucht
Alles overziend
Kracht straal je uit
Ik zou willen dat ik zo was
Krachtig
Vrij
Maar niet zwevend
Daar heb ik dan weer een hekel aan
Met beide voeten op de grond
Maar alles overzien
Zodat ik verder kan
26-04-2018
5 jaar geleden trad Beatrix af
De laatste Koninginnenacht ingegaan
Nog een etmaal
En toen trad ze af
Ten gunste van haar zoon
Waar heb ik dat eerder gehoord
De offering van de zoon
Voor het klootjesvolk
Of nou ja, ieder die in hem gelooft dan
De een had wat met wijn
De ander met pils
Zoek zelf maar het verschil
Maar dat ter zijde
Ze trad af
Ze degradeerde van majesteit
Naar Prinses
En Willem Alexander werd ook haar koning
Een stap hogerop
Nu 5 jaar later doet hij het goed
Een man van het volk
Op zijn eigen wijze
En vannacht mag hij weer
Het is maar één keer per jaar Koningsnacht
Alvast gefeliciteerd
En morgen een plezierige dag
Ik ben maar een eenvoudig persoon, kan intens genieten van kleine dingen, staren over land, genieten van het strand, de zee, de golven. Natuurlijk, soms denk je dan: Neem me maar mee, naar een ver en onbekend land. Weg van alle zorgen, op naar dromenland. Ik ben geen Westlander, Maaslander, Maassluizenaar, Nederlander. Ik wil daar zijn waar ik mij op dat moment gelukkig kan voelen, waar ik mag zijn wie ik ben. Mijzelf in alle eenvoud. Ik ben maar een bescheiden persoon, al denken sommigen anders. Natuurlijk, ik heb spullen, geld heb ik amper. Misschien iets verkeerd gedaan? Of ik heb gewoon geleefd, het kan zomaar de laatste dag zijn. Alhoewel ik dat niet hoop natuurlijk. Ik leef gewoon van dag tot dag.
Gedicht:
Ik ben ook maar een mens
Leef van dag tot dag
Wat morgen komt, dat zie ik dan wel
Kijk ik uit over velden
Geniet ik bij het strand
Dan ben ik in mijn element
Kan ik zijn wie ik ben
Nimmer hoef ik een masker af
Vrienden zoek je uit, soms komen ze zomaar in je leven, totaal onverwacht. Soms kan het zomaar gebeuren dat je iemand al jaren kent voor hij echt in je leven komt. Regelmatig ging ik vroeger even bij hem langs op kantoor. Ik was nog een jochie, hoe oud was ik nou eenmaal, Ik was net een tiener geworden. En toch wist ik al, dit is een bijzondere man. Zacht, gemoedelijk, een praatje, een advies.
En als ik daar dan kwam, mijn moeder werkte daar ook, dan ging ik eerst even ma gedag zeggen, om vervolgens even een rondje te maken. Als ik daar dan bleef eten, dan zaten we bij elkaar aan tafel. We konden het goed met elkaar vinden. En jaren later kwam hij in ons gezin. Toch onverwacht, maar vanaf de eerste dag vier handen op één buik, het beste was die van hem te nemen, zijn buik was wat voller, met een knipoog, was zijn bijnaam snel beslist, het was voortaan bolle en ik! Tegen ma natuurlijk, dat wel, we hielden van een dolletje, maar ook de goede gesprekken kwamen snel. We waren vaak samen, hij hielp waar hij kon, maar we mochten ook gewoon ons eigen gang gaan. Wel binnen de perken natuurlijk, maar die had ma al gesteld. Geen probleem, ik wist wat wel en niet mocht, maar soms ging ik daar toch net een beetje overheen.
En in de jaren die volgde, toen ik ziek werd en het moeilijk had, was hij er voor mij. De eerste keer dat ik in een rolstoel kwam was doodeng voor ma, maar zeker ook voor mij. Hij sleepte ons er doorheen, had het al eerder meegemaakt. Wist van een negatief iets, in dit geval die rottige rolstoel, iets positiefs te maken. Plaatste je in een hoek bij een boom, blijf hier maar staan, we komen zo…….. Nou daar stond ik dan, hij lag in een deuk. Ma riep: dat kun je toch niet maken! Waarop hij zei: je dacht toch niet echt dat ik hem daar zou laten. Om vervolgens lachend mij mee te nemen en weer verder te gaan. En als ik iets zei terwijl hij mij duwde en hij hoorde het niet goed, dan slingerde hij mij op de achterwielen, lag ik bijna achterover, keek ik omhoog recht in zijn pretogen. We hebben veel beleeft. Hij kwam in ons leven als vriend en ging heen als mijn vader!
September 2015 is hij overleden, we missen hem nog elke dag!
Gedicht:
Als vriend kwam je in ons leven
Tot het eind toe bij ons gebleven
Je bracht ons dichter bij elkaar
Vier handen op één buik
We namen de jouwe maar
Die was wat voller dan die van mij
Vanaf de eerste dag was jij die vriend
Die ene speciale
Die ik zo nodig had
En ondanks dat we het nooit tegen elkaar vertelden
Was jij het die mijn hart had geraakt
Diegene die voor mij klaar stond
Zelf had je geen kinderen
Maar had het wel graag gewild
Weet je nog die ene keer
Ik werd aangereden
Jullie door de politie gebeld
Meneer u moet niet schrikken
Uw zoon ligt in het ziekenhuis
De hoorn op de haak
Je hebt erom staan lachen
Schat we moeten naar het ziekenhuis
Mijn “zoon” is opgenomen
Een ongeluk werd er gezegd
En in de jaren erna, ook toen ik ziek werd
Stond jij voor mij klaar
Ik moest aankomen in het ziekenhuis
Je nam een harinkje mee
Ik genoot daarvan
Het heeft niet geholpen
Er is geen gram aangebracht
Toch verwende jij mij met plezier
Bracht een glimlach op mijn gezicht
Tot op de laatste dag
Toen jij ons moest verlaten
Hebben wij het altijd geweten
Heb jij je laatste woorden uitgebracht
Met trots aan jouw broer verteld
“Dit is mijn zoon”
Ik kan dan ook met overtuiging zeggen
Ik had een vriend, hij is mijn vader geworden!
Diepe dalen
Hoge pieken
Klimpartijen
Afdalingen
Storm
regen
Hagel
Zonnestralen
Bossen
Wegen
Water
Baggersloot
Zolang je maar niet geheel wegzakt
Zal je zeggen
Met mij gaat het goed
Soms komen er van die vragen voorbij, waarbij je denkt: Daar kan ik wat mee.
Vandaag was zo een dag, ik heb mijn netwerk ingezet!
Een stichting vroeg rolstoelen om met de cliënten met het mooie weer een wandeltocht te kunnen maken. En een vriend van mij werkt toevallig bij Hulpmiddelencentrum.
Één en één is twee……..
Gedicht:
Wanneer je mensen om je heen verzameld
Een netwerk waaruit je kan putten
Dan kun je samen mooie dingen doen
De een zoekt
De ander heeft
En ik
Ach ik bemiddel slechts
Nu het mooie weer is gekomen
Een paar dagen heerlijk weer op stapel staan
Staat mijn stoel klaar in de zon
Nou ja, hij staat daar al het hele jaar
Een kunstwerk noemt men het
Ik noem het gewoon een strandstoel
Een strandstoel op een rotonde
Het maakt voor mij niet uit waar die staat
Als ik maar kan genieten van de zonnestralen
Acht jaar heb ik gezeten
Acht jaar van mijn leven
Acht jaar lang
Ik was echt een boef
Geen crimineel
Geen diefstal
Geen moordpartij
Geen overval
Geen drugshandel
En toch heb ik acht jaar gezeten
Ik was een boeffie natuurlijk
En dat ben ik nog steeds
Met vallen en opstaan
Vechten
Knokken
Doorgaan
Was het eindelijk gelukt
Acht jaar was ik lam
Zonder drank
En nu staat mijn rolstoel vaak werkeloos aan de kant
#boeffie
Het voorjaar is begonnen, bomen gaan groeien, bloemen gaan bloeien, het gras weer lekker groen en fris, de dieren weer naar buiten in de weilanden. Daar kan ik van genieten. Ik heb een bakfiets met elektrische ondersteuning. Een gewone fiets dat gaat niet meer en zeg nou zelf, ik ben toch geen standaard gehandicapte…… Ik doe de dingen op mijn manier en een driewielfiets past daar echt niet in! Laat staan een rolstoel, maar eigenwijze ik, die heb ik soms wel hard nodig, omdat het lopen soms ook niet makkelijk gaat.
Gedicht:
Wanneer het voorjaar is
De temperatuur oploop naar aangename hoogte
De zomerse dagen er bijna aankomen
Dan voel ik mij beter dan voorheen
Bomen gaan groeien
Bloemen gaan bloeien
De zon gaat hoger aan de hemel staan
Het wordt langer licht op de dag
Genieten kan ik daarvan
Ik neem mijn camera dan mee
Stap op mijn bakfiets, elektrisch dat gelukkig wel
Een beetje ondersteuning mag toch wel
Dan kijk ik rond naar al dat moois
Neem er rustig de tijd voor
En dat water…….. ja dat is voor later
#meteenknipoog
#brengmenaarhetwater
Zonder aankondiging
Als een dief in de nacht
Een bliksemschicht
Een donderslag bij heldere hemel
Totaal onverwacht
Zag ik je wegvliegen
Met krachtige slag
Naar een onbekende bestemming
Mogelijk ver hier vandaan
Zag ik je gaan
Zonder blikken of blozen
Zonder omkijken
Dag energie
Zie ik je morgen weer
Soms zou ik best een standbeeld willen zijn
Stilstaan
Nergens heengaan
Blik op oneindig
Of turen zo je wilt
Bewonderd worden dat je zo stil kan staan
Geen hart dat klopt
Geen gevoel
Geen emotie
Eigenlijk dus niks
En toch bewonderd worden
Zonder ook maar iets te doen
Door weer en wind
Regen
Hagel
Sneeuw
Storm
Zon
Geen gevoel
Geen narigheid
Snap je nu wat ik bedoel
Standbeeld
Geen gevoel
Ik zoek een woord
Een heel nieuw woord
Een woord dat niemand kent
Ik zoek een woord
Dat zeggen wil
Dat jij de liefste bent. ❤️❤️❤️❤️❤️
Het is klaar
Genoeg geweest
Meer dan genoeg heb ik er van
Over
Voorbij
Klaar
Teveel
Te vaak
Oftewel genoeg
Klaar ermee
Alles uit handen
Laat een ander het maar oplossen
Of zoals Gerard Joling zegt: ik heb er geen kracht meer voor!
Laat mij maar even met rust
Ik ben er even klaar mee
Ik heb mijn rust hard nodig
Dus doe jij jouw ding
Ik laat het allemaal los
Geef mijn deel uit handen
Een ander lost het maar op
Ik ga mijn rust zoeken
Genieten van de kleine dingen die ik nog kan
Ik ben
KLAAR
