Een parkeerplaats voor mindervaliden fietsen en scootmobielen, een prachtige oplossing, maar ik ben geen ‘standaard gehandicapte’. Ik heb niet zo een driewielfiets of scootmobiel, ik heb een bakfiets. Zo val ik niet op als mindervalide. Ze zien aan mij niets……. En toch mag ik hier dus staan met mijn bakfiets.
Gedicht: Ik mag hier staan
Aan mij zie je niks
Ik ben ‘onzichtbaar’ ziek
En zeg nou zelf
Wat is een standaard invalide fiets
Oké, een scootmobiel is duidelijk
Ook al woorden deze soms feestelijk versierd
Maar een mindervalide fiets
Zo een ding met drie wielen
Nee dat vind ik niets
Twee wielen aan de achterzijde
Ik zou elke stoeprand raken
Omvallen tot gevolg
Nee ik vind het niets
Zo een mandje erop
Net genoeg voor de dagelijkse boodschap
En waar laat ik het kratje bier dan
Of die flessen wijn
Want dat raak ik in dat rot mandje niet kwijt
Nee een mindervalide fiets is niks voor mij
Maar een gewone fiets dat gaat ook niet
Mijn evenwicht is verstoord
En toch fiets ik graag
Een scootmobiel wil ik niet
Alle beweging ben je kwijt
Ik werd er lui van
Daarnaast gaat de conditie ook nog eens achteruit
Maar een mindervalide fiets hoeft toch niet altijd twee wielen achter
Ik kocht gewoon een bakfiets
Twee wielen voor
Zicht op wat je doet
En de boodschappen inclusief krat bier of doosje wijn
Die neem ik makkelijk mee in die bak
Over een mindervalide fiets parkeerplaats zeg ik met volle overtuiging
Ik mag hier staan!
Ook al zie jij dat niet
©Jeroen den Harder – 7 juni 2018
