Ik ben twee minuten stil, uit respect voor de gevallenen in de tweede wereldoorlog. Omdat zij hun leven gaven, leven wij in een “vrij” land. Daarvoor hebben wij met elkaar regels afgesproken. Geschreven en ongeschreven. 

Gedicht:

Zovelen hebben hun leven gegeven

Onschuldige mensen gestorven

Zodat wij vrij mogen leven

Natuurlijk zijn er nog vele oorlogen

Mensen die nog niet vrij zijn

Bij hen zijn de regels nog onbeschreven

En eerlijk

Nederland doet ook aan die oorlogen mee

“Voor de goede zaak” 

Al is dat niet altijd helder

Soms vraag je je af

Waar bemoeien wij ons mee

Het is immers ver van ons bed

Maar ook voor die landen mag ik hopen

Dat daar vrijheid mag komen

Dus wees “slechts” twee minuten stil

Denk aan alle gevallenen

Toen, nu en die nog zullen vallen

Hou nu eens uit respect

Voor twee minuten je bek!

Misschien oneerbiedig gezegd 

Maar ik heb wel respect

Voor hen die zijn gevallen 

Om de vrijheid door te geven