Soms moeten we zoveel… Mensen roepen: je hebt toch niks te doen. Tot je stopt met wat je deed, dan gaan ze het wel zien. Eigenlijk is moeten dus motten!
Gedicht: gaten in je leven
Maak jij even de schutting als je er toch bent
Kijk gelijk even naar…
Ik heb nog nodig…
Ach ja, geef je waslijst maar
Een gat geslagen in je tijd
En vaak zelfs in je portemonnee
Het gaat immers niet voor niks
En zelf heb je niks aan die spullen
De ander neemt het mee
Je ziet er niks van terug
En iets voor jezelf
Dat zit er niet in
En geven uit liefde wordt zo om zeep geholpen
Deze mensen zijn motjes
Ze zien er mooi uit
Maar misbruiken de liefde die jij geeft
Bijten ontelbare kleine gaatjes
Tot jouw liefde het begeeft
Het bleek een moeten
En het moeten waren dus motjes
Ze vreten kleine gaatjes in je leven
Zelfs zoveel dat je uiteindelijk door jezelf heen kijkt
Onmogelijk nog om te repareren
Gooi mij maar weg
Misschien is er ergens nog een mooi kleed
Om mij wederom te wikkelen
In een mantel vol liefde
Zonder motjes
Slechts gehuld in een wolk van aanvliegende vlinders
Met liefde omringd
Welke jouw leven
Met heerlijkheid vervuld
Jeroen den Harder – 8 augustus 2018
(Foto pixabay)
