Lang geleden streden zij voor ons
Maar wat is er veranderd
Zij vochten voor onze vrijheid
Velen hebben dat met hun leven bekocht
Een brug te ver, nieuwe bruggen moeten bouwen
Ze staken rivieren over, vochten voor onze vrijheid
De stroming van de rivier voer hen af van het doel
Machines kwamen soms niet aan de overkant
De vijand nam het hen af
Het duurde te lang in de opinie van ons
Vijf jaar oorlog we waren er bijna vanaf
Helden waren het voor ons, de bevrijders, ze komen er aan
Zo riepen wij
En vandaag die dag
Wat is er nog over van de vrijheid
De oorlog 40 / 45 niet vergeten
Maar hebben we dan niets geleerd
In veel landen die rot oorlog
Velen gesneuveld, anderen geveld
Door bermbommen, kogels of ander geweld
Kunnen we geen bruggen bouwen
Elkaar helpen in deze tijd
Zodat de rivieren van onrust door kunnen stromen
Zodat wij met elkaar in vrijheid kunnen leven
Machines de wereld uit geholpen
Liefhebben van je naasten
Zodat angst de wereld uit wordt geholpen
Ik zal het nooit begrijpen
Ik zal niet oordelen over goed of fout
Ik sta er mijlen ver vanaf
Tot ik mij heb ingelezen
Feiten, conclusies, veroordelen
Ieder is fout
In een oorlog doet niemand het immers goed
Met zware wapens slachten wij elkaar af
Wordt het niet eens de hoogste tijd om in vrede te leven
Heb je naaste lief wordt er immers toch gezegd
Nou ik merk er weinig van
Hebben wij dan niets geleerd van de Tweede Wereldoorlog
Inderdaad, de TWEEDE
De eerste was al reeds gestreden
Houdt het dan nooit op
In ieder geval niet vanzelf
Zullen wij ooit leven in vrede?
Jeroen den Harder – 18 oktober 2018
