Waar je pad ook heen leid

Waar je ook heen gaat

De weg die voor je ligt

Wijst zichzelf, ook als je dit niet wil

Er is geen afslag, alleen maar rechtdoor

Misschien komt er nog een splitsing aan

Wacht het maar af

Je verstoppen achter een boom of bossage heeft geen zin

Er is verder niemand op jouw pad

En is de weg zwaar, zeg maar onverhard

Er komt een moment, dan is het minder zwaar

Aan het eind is er hopelijk een mooi vergezicht

Overzien waar je dan weer heen kan gaan

Lente, voorjaar, zon, licht

Einde van dit gedicht



© Jeroen den Harder – 14 maart 2018

De zomer komt eraan

De laatste lente dagen schuiven voorbij

Regen, sneeuw hagel

Een enkele zonneschijn

De Russische kleine en grote beer

Ze waren er 5 weken geleden

Nu op naar het heerlijke weer

Ruime dubbele cijfers

Af en toe een frisse wind

De laatste lente dagen verlopen zacht

Ik kan niet wachten op die heerlijke zonnestralen

Brandend op de huid

Vitamine D weer aanvullen tot ruime waarden

B12 zorgt de dokter wel voor

De vermoeidheid dan hopelijk ook een keer voorbij

En anders heerlijk relaxen in de tuin

De zomer komt eraan

Ik kijk er naar uit

De vier seizoenen van het leven

Voorjaar

Ontluikende liefde, pril geluk

Je geboorte, welkom op aarde

Je lieve snoet, een onbezonnen bestaan

genieten van elke dag 

Van de kleurenpracht 

Van de zonnestraaltjes die over je schijnen

Die jou verwarmen door de liefde die je ervaart

Zomer

Het leven beleven

Leren, spelen, ontmoeten

Je diploma’s halen en werken aan je toekomst waarvoor je hebt geleerd

Een zonnig bestaan met af en toe een storing

Liefde, ontluikende liefde

Misschien wel een gezin gesticht 

Heerlijk leven, zonnestralen op je leven

Najaar

De herfst van je leven

Nagenietend van een werkzaam leven

De kleurenpracht die er nog is met af en toe een klein ongemak

Genieten van de “vrije” tijd, als je geluk hebt drukker dan in je werkzame bestaan

Winter

De dagen worden korter

Minder zon en meer duisternis

Ongemakken te over, toch nog even doorgaan

Proberen te genieten, ondanks een soms eenzaam bestaan

Tot het einde, de laatste dag

©Jeroen den Harder