Dichter in de dop / Jeroen den Harder
Gedichten en gedachten
Ik zeg wat ik denk
Denk wat ik zeg
Klap er weleens iets uit
Schop tegen heilige huisjes
Trap tegen kruisjes
Spot weleens met ziekte
Steek er de draak mee
Doet ziekte met mij ook
Geen stadsdichter
Eerder de dorpsmalloot
Ik maak het allemaal mee
Welkom in mijn wereld
Jeroen den Harder – 16 september 2018
Gaf gelijk geluk eraan
Een mooi nieuw begin
Dat je niet snel zal vergeten
Al was ik angstig
Dat het niet lang zou zijn
Ik ben eraan begonnen
Met een mooi leven als doel
Alles achter latend, alles vergeten
Een behaaglijk gevoel
Deuren gingen open
Jij kwam binnen lopen
Een warm verlangen overviel mij
Alsof het altijd zo moest zijn
Jij bent in mijn leven
De angst gaat langzaam voorbij
Het is een heerlijke tijd
Zou dat altijd zo mogen zijn
Ik wil het niet missen
Al maken wij ook moeilijke momenten mee
Ik ben er aan begonnen
Laat het altijd zo zijn
Angst voorbij, heerlijk gevoel voor altijd
Niet kunnen slapen als jij er niet zou zijn
Het missen van de warmte om mij heen
De liefde aanvaarden
De angst achter gelaten
Ik ben er aan begonnen
Jij kwam mijn leven binnen
Gaf mij weer hoop om door te gaan
Verlaat mij nimmer meer
Zolang de dagen zijn gegeven
Eens zal het aardse ophouden te bestaan
Je zal mij dan missen
Maar nimmer vergeten
Een mooier leven
Met de liefde om ons heen
Wij zijn er aan begonnen
Ik wil het niet missen
Laat het voor altijd zo zijn
Jeroen den Harder – 16 september 2018
Buien van blij naar teleurgesteld
En heel soms toch oprecht gelukkig
Blij, angstig en opnieuw blij in je hart
Op jou pad naar gelukkig zijn
Besef je dat je er nog niet bent
En als je dan in mijn ogen kijkt
Wat zie jij dan
Wanneer help jij mij dan
Of blijf ik achter
Gebroken, alleen, verward
Wanneer help jij mij dan
Ik ben er klaar mee
Heb er genoeg van gehad
Blijf maar in je eigen hoekje
Maar betreed nimmer het grote pad
Want dat, beste jongen
Dat is het pad welke ik heb verdient
Dat pad blijf jij vanaf
Je mag niet meer meelopen op mijn geluk
Dat heb je niet verdient
Anders had je het niet met misbruiken verward
Maar als een gunst, omdat ik je wilde helpen
Kijk nog maar een laatste maal in mijn ogen
Angstig en verward
Dat is wat jij voor het laatst zal zien
Angstig en verward
Het is nu tijd om mijn eigen weg te gaan
Daarin is geen plek voor jou
Daarin is slechts plek
Plek voor degene die mij gelukkig maakt
Dus kijk nog maar eens goed
Want ik ga samen met hen
Met hen die het mij gunnen
Mijn toekomst tegemoet
Adieu, vaarwel, misschien tot ziens
Als je het mij dan wel gunt
Jeroen den Harder – 14 september 2018
Ik blijf het toch altijd een bijzondere aangelegenheid vinden, een kaarsje branden in de kerk om een dierbare te herinneren.
Gedicht: Al zou ik nog zoveel kaarsjes branden
Een kaarsje aansteken in een kerk
Een mooie gedachte
Maar al steek ik honderd kaarsjes aan
De kerk in de brand
Al brandt het hele dorp af
Staat de aardbol in de fik
Het blijft een gedachte
Je komt nimmer meer terug
Jeroen den Harder – 9 september 2018
Drie jaar geleden ben je van ons heengegaan, ik nam afscheid van mijn papa, van mijn vriend, van mijn steun en toeverlaat. Wat hebben wij een mooie tijd gehad en wat een dierbare herinneringen!
Op mijn kaart stond de volgende tekst:
De grenzeloze liefde die hij naar ons heeft uitgestraald
Wordt nu in eindeloze herinneringen vertaald
Gedicht: Was jij nog maar hier
Was je nog maar bij ons
Met raad en daad stond je naast ons
Met liefde omarmde jij ons
Als een vader, zo liefdevol
Jij was voor mij zo dierbaar geworden
In moeilijke tijden stond je naast ons
Zorgde je met liefde en aandacht
Hielp je ons uit het diepste dal
Je trok ons omhoog en tilde ons boven jouw zelf uit
Je zette jezelf op de achtergrond
Dat was ook niet altijd goed, maar jij vond het prima zo
Laat een ander maar belangrijker zijn
We mochten voor jou zorgen in de laatste weken
Dit vond je moeilijk zat
Ik vond het heerlijk, al was het maar van korte duur
Jij mocht op de eerste plek staan
Dat heb je ruimschoots verdient!
En toen stonden we daar
Ik nam afscheid met de woorden
De grenzeloze liefde die hij naar ons heeft uitgestraald
Wordt nu in eindeloze herinneringen vertaald
En nu drie jaar later kan ik alleen maar zeggen
Was jij nog maar hier
Jeroen den Harder – 10 september 2018
Ik vind varen op zich best leuk, hoewel ik liever een camper zou willen hebben, ben meer een landmens. Maar de naam spreekt mij wel aan…
Gedicht: Wegwezen
Vertrekken wanneer je wil
Kleding aanwezig, kookgerei en een gevulde keukenla
Koelkast voorzien van drank en spijs
Of het een bootje is of een camper
Vrijheid
Instappen en je neus achterna
En wanneer je terugkomt
Ach dat zie je dan wel
Eenvoudig gezegd
Wegwezen
Jeroen den Harder – 9 september 2018
Beschermend naar wie ik lief heb
Onverschrokken wanneer ik besodemieterd wordt
Genoeg is genoeg
Eindpunt bereikt
Alles klaar
Veel de deur uit
Verder met wie ik lief heb
Onverschrokken dender ik door
Te veel gegeven
Te goed van vertrouwen
Eindpunt bereikt
ROOD
Beschermend en onverschrokken
Ik zet door
Jeroen den Harder – 8 september 2018
Wat hebben wij het mooi gehad, ik denk er met veel warmte en liefdevolle herinneringen aan terug. Dan denk ik aan alles wat je mij hebt geleerd, bedenk ik me ook hoe ik het nu verder zelf moet doen, zonder jouw wijze raad. Dan krijg ik een bedenkelijk gezicht met een glimlacht. Denk ik terug aan jouw bestaan.
Gedicht: Denken aan het verleden
In het heden
Denken aan het verleden
Kijk toch niet achterom hoor ik velen zeggen
Maar daar ligt alle oorsprong
De basis voor wie ik nu geworden ben
Een krachtig persoon als het nodig is
Maar ook weten van de zwakheden die in mij is
Dat valt niet altijd mee
Het heden is nu en niet het verleden
Toch mag je nooit vergeten dat je ooit aan de basis stond
Met alles wat je hebt meegemaakt
Zodoende tot wie je bent geraakt
Allen die daaraan bijdroegen zeg ik nogmaals dank
Een bijzonder naar mijn voorbeeld
Door jouw aanwezigheid in mijn leven
Ben ik verder gekomen dan ik ooit had durven dromen
Helaas maak je dit niet meer mee
Tenzij je natuurlijk daar op een wolkje meekijkt
Daar hou ik me dan maar aan vast
Je gaat vast met mij mee
Al zou ik nog zo graag jouw stem willen horen
Jouw raad en advies willen vragen
Mijn zwakheden bij je willen neerleggen en je hulp aanvaarden
Ik moet het zelf doen
Met de mensen die er nu zijn
Wat zij voor en met mij kunnen doen
Weten ook zij mij te raken
Dank dus aan allen
Maar aan jou in het bijzonder
Verleden, heden, toekomst
Je blijft altijd een deel van mij
Dank daarvoor
Wij gaan in jouw geest door
Zorgen voor elkaar
Staan er als het nodig is
Zoals jij ons dat leerde
En daar waar wij het even niet weten wat jij zou doen
Neem het ons niet kwalijk als het niet gaat zoals het moet
Wij zijn slechts een mens van vlees en bloed
We zullen het uiteindelijk ook vast wel goed doen
Jeroen den Harder – 2 september 2018
Ik heb veel meegemaakt. Nu ik bovenstaande titel heb geschreven vraag ik mij af of het wel correct is. Is het leven niet eerlijk, of zijn sommige mensen gewoon niet eerlijk?
Gedicht: Het leven is niet eerlijk!
Ziekte beheerst mijn leven
Mijn beste vriend overleden
Tegoeden die maar uit blijven staan
En iedereen wil wel geld zien van mij
Het is niet en en en
Het is of of
Je kan je geld maar één maal uitgeven
Ik wil ook wel eens leuke dingen kunnen doen
Nee, blijf jij maar thuis lijkt het credo
Achter die gesloten voordeur
Dan kan niemand zien hoe leuk je eigenlijk bent
Helaas, jammer dan
Mijn knip is gesloten voor jou
Ik wil ook leuke dingen kunnen doen
Betaal mijn rekening
Betaal jij die van jouw?
Misschien dan
Ja heel misschien dan
Kan ik ook eens wat leuks doen
Het leven is niet eerlijk
Maar sommige mensen overtreffen dat
Het gekke is
Het gaat ze verdomd goed af!
Jeroen den Harder – 2 augustus 2018
Soms moet je gewoon luisteren naar je lichaam, je bent nog altijd je eigen bodyguard!
Gedicht: The Bodyguard
Luister dan toch eens even
Ik wil je wat zeggen
Je luistert pas als ik het laat merken
Dat het echt niet langer zo gaat
Een pijntje hier
Een pijntje daar
Elke keer wat
Maar hey
Je bent je eigen Bodyguard
Jeroen den Harder – 28 augustus 2018
Eenzaam kun je je voelen als je alleen bent, maar zeker ook als je samen bent.
Gedicht: Eenzaam
Eenzaam, maar niet alleen
Mensen om mij heen
Veel zullen zij begrijpen
Maar veel ook niet
Omdat zij het zelf niet meemaken
Omdat zij het nog niet ervaren hebben
Probeer ze dan maar eens mee te nemen
In jouw gevoel
Je gevoel van eenzaamheid
Wat daar de oorzaak kan zijn
Dat is heel divers
Voor ieder kan dit anders zijn
Verlies of ziekte
Armoede of pijn
Je probeert de ander het naar de zin te maken
Het beste te geven
Al zal dat bij sommigen niet genoeg zijn
En dan komt dat besef
Helaas je moet er doorheen
Eenzaam
Maar niet alleen
Samen
En toch soms eenzaam
Jeroen den Harder – 24 augustus 2018
Je zal het niet snel merken, sommigen zullen het amper geloven, maar dat moet je dan ook maar ergens anders doen, geloven. Ik ben een denker…
Gedicht: Ik ben een denker
Vroeger deed ik
Ik moest zo veel
Naar school
Werken
Uitgaan
Feestvieren
Werken
Gezin
Kinderen opvoeden
Of dat laatste gelukt is, laat ik maar in het midden
Ze lijken wel op mij
School
Leren
Werken
Feestvieren
Nu ben ik op het punt
Niet werken
Geen feestvieren
Niet zomaar gaan
Ik denk er eerst over na
Gek zal je zeggen
Je bent pas tweeënveertig jaar
Klopt, dat is ook raar
Niet meer hoeven werken
Niet dat ik mijn schaapjes op het droge heb
Bij lange na niet
Het kan me ook niet interesseren
Geld maakt niet gelukkig
En anders nemen ze het van je af
Of je het ooit terug krijgt
Ik ben een denker…
Dus ik denk het niet
Ik denk dat ik gelukkiger ben zonder
Doe de dingen die ik leuk vind
En gebeurd er wat
Dan spring ik op
Ik heb er allang over nagedacht
Want gelukkig worden is wat ik wil
Daarom heb ik besloten
Voor een tijd, om alles later te voorkomen
Om nu alvast het antwoord te zoeken voor later
Daarom ben ik geworden wie ik ben
Ik ben een denker
Heb ik dat straks ook maar gehad
Misschien krijg ik dan later een gelukkiger leven
Al ben ik dankbaar voor wat ik nu heb
Het kan altijd beter toch
Ik heb er goed over nagedacht
Ik ben een denker
Jeroen den Harder – 22 augustus 2018
De zomer nadert zijn einde, de temperaturen gaan weer naar beneden. Tijd voor wat gezelligheid!
Gedicht: De zomer voorbij
Hoge temperaturen
Genieten van de zon
Het buitenleven, ik geniet ervan
Lekker naar buiten
Dingen ondernemen
Samen of alleen op pad
Hoewel samen de voorkeur heeft
Zon, zee, strand
Wie geniet er niet van
Verwend met het warme weer
Maar die droogte hoeft van mij dan ook niet meer
Af en toe een lekkere bui
Het liefst in de nacht
De zomer is bijna weer voorbij
Nog even genieten van de laatste dagen
Dan komt de herfst er weer aan
Nat en koude doen zijn intrede
Weer naar binnen
Als het lukt en mag
Maken we daar ons eigen sfeer
Gezellig met een kaarsje aan
Lekker dicht bij elkaar
De warmte voelen van je eigen zon
Mooie herinneringen gemaakt
Maar ook nu is weer
De zomer voorbij
Jeroen den Harder – 20 augustus 2018
Leef je eigen leven, droom je eigen droom. Maar vergooi die van een ander niet
Gedicht: Leef je eigen leven
Leef je eigen leven
Droom je eigen droom
Vergooi die van een ander niet
Jouw leven
Jouw droom
Vergooit een ander hem
Vertrek!
Kies je voor geluk
Kies je om je droom na te jagen
Kies je voor je eigen legende
Ga ervoor
Laat niemand het verstoren
Al doen zij hierin nog zo hun best
Wees sterk
Alert
Waakzaam
Maar ga door
In een sneltreinvaart
Volg het gekozen spoor
Geen wissel
Gewoon rechtdoor
Ook geen rangeerterrein
Een recht spoor moet het zijn
Met als einddoel
Je eigen legende
Geluk
Liefde
Een beter leven
Dat is geen keuze
Dat is je streven
Laat je nimmer weerhouden
Ga er met een sneltreinvaart vandoor
Zodat je vandaag nog kan beginnen
Aan een beter leven
Jeroen den Harder – 18 augustus 2018
In dubio…
Gedicht: Wordt of is niet makkelijk
Het wordt niet makkelijk
Het is niet makkelijk
Ik weet niet wat ze denken
Of wat ik er zelf überhaupt van moet denken
Terugkijkend is het nooit makkelijk geweest
Nu is het ook niet makkelijk
Blijkbaar wordt het ook niet makkelijk
Maar dan mag het wel echt volgens de regel
Meer dan waard zijn
Anders is en wordt het niet makkelijk
Maar het is het waard?
Jeroen den Harder – 15 augustus 2018
Later als ik ouder ben, wil ik een gang met zuilen en tussen elke zuil een schilderij…
Gedicht: later als ik ouder ben
Later als ik ouder ben
Dan wil ik een gang met zuilen
En tussen de zuilen een schilderij
Een lange gang
Zodat er veel hangen kan
Met mooie momenten uit het leven
Gemaakt op een prachtige dag
Als ik dat nog eens beleven mag
Ik zou het iedereen laten zien
De mooie momenten uit mijn leven
Maar zo als dat gaat blijft het een droom
Ellende
Verdriet
Bedonderd
Pijn
Belogen
Bedrogen
Het mag van meniggeen blijkbaar niet mooi zijn
Tussen de zuilen zwarte vlakken
Hier en daar een lichtpunt
Toch wel fijn
En aan het einde twee zuilen
Gevuld met licht
Iedereen zal balen
En roepen
Wat een klootzakken waren wij
Daar hangt een schilderij
Van een prachtmens
Dat is een schilderij
Een schilderij van mij!
Jeroen den harder – 14 augustus 2018
Uit mijn column van negen juli 2018
Poes vermist
Je zal als vrouw ook maar je poes kwijt zijn
Verschrikkelijk, slapeloze nachten
Zelfs haar man kon hem niet vinden
Negen dagen stress, zoeken overdag, slapeloze nacht
Het moet toch verschrikkelijk zijn voor dit echtpaar
Bleek het ook nog eens een swingers verhaal te zijn
De buren delen ook nog eens mee
Deze poes was op reis gegaan
Voor haar even geen swingers bestaan
Een solo avontuurtje dus
En voor u erotische gedachten krijgt
Het gaat hier om een huisdier
Poes Belle had het even helemaal gehad
Gelukkig is ze weer terecht
Maar natuurlijk weet je nooit wat ze onderweg heeft gedaan
Lees de hele column op:https://pijnacker-nootdorp.tv/het-nieuws-in-een-notendop-22/
Zevenhonderd mensen die twee kilometer zwemmen in open water, daar heb ik respect voor!
Gedicht: Alles opzij voor ALS
Open water
De elementen trotseren
Niks eigen roem
Gewoon doen
Alles opzij voor ALS
Twee kilometer zwemmen
Met zevenhonderd man
En vrouw wel te verstaan
Zelfs kinderen zag je voorbijgaan
Al deden zij het rustiger aan
Hoewel vijfhonderd dertig meter is ook niet slecht
Alles opzij
Geen eigen roem
Alles opzij voor ALS
A local Swim Westland
Toppers!
Jeroen den Harder – 11 augustus 2018
Het oude is voorbij
Het nieuwe is gekomen
Pijn
Verdriet
Angst
Voltooid verleden tijd
Onmacht
Misbruik
Overlopen worden
Voltooid verleden tijd
Opstaan
Vechten
Een mooier bestaan
Geluk
Verder gaan
De rest is
Voltooid verleden tijd
Geluk
Kiezen
Zelfrespect
De rest is
Voltooid verleden tijd
Grote bek
Eisen
Voorbij
Voltooid verleden tijd
Nu
Jij
Wij
Heden
De rest
Voltooid verleden tijd
Nimmer meer overlopen
Einde strijd
De rest
Voltooid verleden tijd
Doorgaan
Vallen
Opstaan
De rest
Voltooid verleden tijd
Meedoen
Of niet
Dan wordt je
Voltooid verleden tijd
Succes wanneer je kiest voor een verloren strijd
Of kies voor geluk
De rest
Voltooid verleden tijd
Kies voor je zelf
Voor geluk
Voor vrijheid
De rest
Voltooid verleden tijd!
Jeroen den Harder – 10 augustus 2018
Soms heb je dat weleens
Zo een moment van genieten
Van innerlijke rust
Van stilte om je heen
Zo een moment dat je denkt heerlijk
Hier kan ik genieten van
En dan nu….
Over tot de wanorde van de dag!
Jeroen den Harder – 9 augustus 2018
Soms moeten we zoveel… Mensen roepen: je hebt toch niks te doen. Tot je stopt met wat je deed, dan gaan ze het wel zien. Eigenlijk is moeten dus motten!
Gedicht: gaten in je leven
Maak jij even de schutting als je er toch bent
Kijk gelijk even naar…
Ik heb nog nodig…
Ach ja, geef je waslijst maar
Een gat geslagen in je tijd
En vaak zelfs in je portemonnee
Het gaat immers niet voor niks
En zelf heb je niks aan die spullen
De ander neemt het mee
Je ziet er niks van terug
En iets voor jezelf
Dat zit er niet in
En geven uit liefde wordt zo om zeep geholpen
Deze mensen zijn motjes
Ze zien er mooi uit
Maar misbruiken de liefde die jij geeft
Bijten ontelbare kleine gaatjes
Tot jouw liefde het begeeft
Het bleek een moeten
En het moeten waren dus motjes
Ze vreten kleine gaatjes in je leven
Zelfs zoveel dat je uiteindelijk door jezelf heen kijkt
Onmogelijk nog om te repareren
Gooi mij maar weg
Misschien is er ergens nog een mooi kleed
Om mij wederom te wikkelen
In een mantel vol liefde
Zonder motjes
Slechts gehuld in een wolk van aanvliegende vlinders
Met liefde omringd
Welke jouw leven
Met heerlijkheid vervuld
Jeroen den Harder – 8 augustus 2018
(Foto pixabay)
Vaak vraag ik mij oprecht af: mag ik wel gelukkig worden?
Gedicht:
Ik doe mijn uiterste best
Zoek constant het beste
Voor iedereen
Vergeet mij zelf daarin vaak
Als de andere gelukkig zijn
Dan komt het met mij ook wel goed
Tenminste, dat denk ik dan
En op sommige momenten ben ik ook oprecht gelukkig
Al is het maar voor even dan
Maar altijd is daar weer ik waardoor ik het beangstigende gevoel krijg
Mag ik wel gelukkig worden
Of is dit alleen voor anderen weggelegd…
©Jeroen den Harder – 4 augustus 2018
In dit geval geen foto, maar een groen blok. Wat mij betreft een GO, met andere woorden vertrek…
Gedicht: van mij mag je vertrekken
Groen licht
Go
Vertrek
Maar keer dan niet weder
De deur gaat op slot
Je kan eisen
Dwingen
Bedriegen
Liegen
Niets doen gaat je ook verdomd goed af
Ofwel niet doen wat je hoort te doen
Of sterker nog wat je kan
Je krijgt van mij een groen teken
Je mag zo vertrekken
Liefst met onbekende bestemming
Tot nooit meer wederziens
Dat zal ik je zeggen
De deur op slot
Nimmer open
Zelfs niet op een kier
Het wordt er alleen maar beter op
Een vertrek voor de rest van je leven
Dat bevalt mij prima
Er is geen weg terug
Ik zal er geen traan om laten
Het ga je goed
Althans dat hoop ik dan
Ik geloof er nog niks van
Met jouw instelling ga je het niet redden
Maar ik zal je zeggen
Van mij mag je vertrekken voor de rest van je leven
Graag zelfs!
©Jeroen den Harder – 3 augustus 2018
Wanneer een vrouw een spelletje speelt, laat haar met rust…. Een betere tip kan ik je niet geven
Gedicht: wanneer een vrouw een spelletje speelt
Het maakt niet uit wat het is
Of wanneer, dat doet er ook niet toe
Als ze zo druk bezig is
Echt waar
Neem van mij aan
Eigen ervaring
Wilde alleen helpen
Laat haar met rust
Je snapt er toch niks van…
Gelukkig vind ze me wel lief😉
©Jeroen den Harder – 1 augustus 2018
Neem je camera mee, ervaar hoe het voelt als Chinees of Japanner
Welke met busladingen vol de grote steden veroveren
Binnen een aantal uur duizenden plaatjes schieten om thuis pas te genieten
Even weg van al die drukte uit de grote stad en toch dichtbij
Ingesloten tussen overvol en druk Den Haag, Delft en Rotterdam
Gelukkig toch nog ver genoeg van de stad
Ligt Midden Delfland nog in alle rust en ruimte
Een groen netwerk vormt hier een klein stukje Nederland
Een gemeente die Het keurmerk Cittaslow mag voeren
In deze langzame stad met veertienhonderd hectare aan recreatiegebied
Veenweidegebied en karakteristieke dorpen
Historie van huizen en gebouwen als een parelsnoer langs pleinen
Boerderijen en herenhuizen maar ook een gerenoveerde kerk voor vertier
Een prachtig water zonder druk vaar verkeer
Dit biedt weer mogelijkheid voor een heus badeendenrace
Voor vermaak en plezier om daarna de rust weder te laten keren
Midden Delfland kan zo door voor openluchtmuseum
Stap binnen bij Museum de Schilpen, drink een glas vitaal water bij Op Hodenpijl
Om zo weer op de fiets of met de benenwagen sportief historie te verkennen
Huur een stille boot en geniet van het Bommeer of de Foppenplas
Neem je camera mee, ervaar hoe het voelt als Chinees of Japanner
Welke met busladingen vol de grote steden veroveren
Binnen een aantal uur duizenden plaatjes schieten om thuis pas te genieten
Even weg van al die drukte uit de grote stad
En ben je de rust weer zat, binnen 20 minuten zit je weer in de grote stad
©Jeroen den Harder – 30 juli 2018
Wat een dag zeg… (Woordspelingen)
Gedicht: Weekend
Ik dacht ik ga eens fietsen
Heerlijk weer
Op naar het strand…
Kijk op het bord: Strandweg
Goed dan maar via de duinen ergens anders heen…
Wederom een bord: Duindigt
Afijn, door het fietsen krijg ik trek
Even naar het restaurant…
Wegrestaurant
Fiets je dus een aardig eind Europa in…
Europaweg
Nou dan ben je niet in je…
Elementen
Dan maar naar huis en thuis wat eten…
Hond in de pot
Gelukkig is de week…
Voorbij
Dan ben je toch ontzettend blij dat er ook aan deze week een…
Weekend is
©Jeroen den Harder – 27 juli 2018
Je ziet er mooi uit
Grappig voortbewegend
Sierlijke bewegingen met je hele lichaam
Met je kop beweeg je door het water
Mooie kleuren of een leuke streep
Ik kijk er met plezier naar
Jullie zijn op sommige plekken met grote getalen
Voor achtennegentig procent besta je uit water
En als je me al raakt
Dan steek je mij
En niet even een klein porretje
Nee, dwars door de huid
Rechtstreeks in de bloedbaan
Een jeukend gevoel tot gevolg
Ik ben daar allergisch voor
Ondanks alles ben je best mooi om te zien
Je laat je meenemen door het water
Meer kan je ook niet
Ik weet het wel
Je bent, letterlijk
Een kwal!
©Jeroen den Harder – 26 juli 2018
Af en toe pakken wij van die dagen, dan stappen we in de auto, of op de fiets, dan gaan we ervandoor. Gewoon tijd samen, genieten van de dingen om ons heen. Stoppen we ergens, kijken we wat rond. En de andere keer hebben we ook echt een doel, al gebeurd dat laatste niet vaak, dan is ons doel gewoon even rust.
Gedicht: Soms zou je weleens willen
Soms zou je weleens willen
Een arm om je heen
Een schouder om op te huilen
Je verdriet laten gaan
Soms zou je weleens willen
Een enorme schaterlach
Een huilbui van geluk
Tranen die in je ogen springen van blijdschap
Soms zou je weleens willen
Gewoon simpelweg
Er vandoor gaan met jou
Omdat ik je zo graag mag
Omdat het fijn is samen te zijn
Soms zou je willen
Helaas lukt dit niet altijd
Al zouden we nog zo graag willen…
©Jeroen den Harder – 23 juli 2018
Ik loop niet zomaar wat te blaten. Ik heb heus wel zinnige uitspraken. Ik eet geen bladeren, tenzij het kool of sla is natuurlijk. En in sommige dingen ben ik gewoon de beste…
Gedicht: I am the G.O.A.T.
Ik schreeuw het niet van de daken
Eet geen bladeren
Hoewel, kool of sla gaat er best in
Ik ben niet overal het beste in
Maar heb genoeg meegemaakt
Om niet zomaar iets te blaten
Er komt best veel zinnigs uit
Met mijn kennis en ervaring
Kan je echt wel het één en ander van me leren
Als je het ook maar horen wil
Maar goed
Ik ben dus the G.O.A.T.
I am the Greatest Off All Times
©Jeroen den Harder – 19 juli 2018
Een paar weken terug was er olie in de haven gelopen in Rotterdam door een aanvaring van een schip met een aanlegsteiger. De olie verspreidde zich vliegensvlug, zo ook door de waterweg. Tot in Maassluis en Hoek van Hoek van Holland toe. De zwanen werden gevangen en schoongemaakt. Al het vuil werd van ze afgespoeld. Gisteren hebben we de eerste zwanen weer gezien bij Maassluis. Zou een flinke poetsbeurt ook helpen in ons leven?
Gedicht: Poetsbeurt
Wat zou het toch mooi zijn
Alles wat jij hebt meegemaakt, de nare dingen
Kleven aan je lichaam
In je ziel en in je geest
Dat ga je ook zien aan de buitenkant
Somber gezicht, futloos, geen zin meer
Soms zelfs zo erg, dat je zegt geen willen meer
Wat zou het dan mooi zijn
Als je gewassen wordt
Alle ellende en narigheid uit je lichaam en geest verdwijnt
Je weer blanco mag zijn
Zuiver wit als de veren van de schoongemaakte zwaan
Weer kan uitvliegen naar een mooi en schoon bestaan
Soms verlang ik zo naar een grondige
Poetsbeurt!
©Jeroen den Harder – 16 juli 2018
Hemel of hel
Een roze wolk zo u wil
Als het niks is daarboven
Dan kom je toch gewoon terug
Maar blijkbaar is er toch iets
Wat jou daar houdt
Ons achter gelaten
Op de aardbol
Waar het ook niet altijd prettig is
We gaan maar door
Helaas zonder jou
Je wordt gemist
©Jeroen den Harder – 14 juli 2018
Het leven is geven en nemen, maak wat tijd voor elkaar om te leren, te delen, te geven en………. te ontvangen. Vaak voelt het alsof je meer geeft dan dat je ontvangt, maar kijk naar het totaal en maak dan de balans op.
Gedicht: Heb je even voor mij
Hoeveel kan je geven aan de mensen om je heen
En hoeveel wil je hiervoor terug
Bestaat er geven zonder ontvangen, of ontvang je al door te geven
Jouw kijk op de mensheid en hetgeen je deelt
En kun je jouw eigenwaarde behouden wanneer je geeft
Ervaar je door te geven en te ontvangen de liefde voor elkaar
Vooral geven moet het toch zijn denk je vaak
En andersom zou ook heel prettig zijn, dat betekent dat de ander net zoveel om jou geeft
Nemen om te ervaren hoe heerlijk ontvangen kan zijn
Voor een beter samenhang in een relatie met elkaar
Ontvang wat je toekomt en geef door aan anderen om van hen ook weer te ontvangen
Ontmoet elkaar in respect voor elkaar en om te leren van elkaar
Retourneer wat je ontvangt om evenwicht te houden in je relatie en soms geef je een beetje meer
Maar bovenal heb lief
In je leven moet je leren te geven en te nemen
Je mag de ander gewoon vragen:
Heb je even voor mij
©Jeroen den Harder – 10 juli 2018
Zo’n twee jaar jaar geleden begon ik met schrijven van gedichten als soort van rouwverwerking. Mijn vader was overleden, ik kon het maar moeilijk verwerken. Alle vastigheid leek uit mijn handen te glippen. Ik zat niet goed in mijn vel, kon mijn zinnen niet meer verzetten en raakte depressief. Mijn moeder opperde om weer te gaan schrijven, maar verhalen had ik geen zin meer in. Een gedicht werd geboren, leuke, positieve reacties ontvangen. Een dichter in de dop geboren en nu twee jaar later columnist en journalist, wie had dat verwacht………
Gedicht: Feel Good
Felicitaties over het eerste gedicht
Enthousiast ontvangen
Een lichtpunt aan de horizon
Langzaam kwam de glimlach weer tevoorschijn
Goed gevoel kwam langzaamaan terug
Ondernemende geest geboren
Ontelbare gedichten geschreven
Doorgaan met dit goede gevoel
Feel Good
Dat is waarvoor ik schrijf, een goed gevoel voor mij. Ik kan mijn passie er in kwijt. Dat gun ik jullie ook.
Feel good in alles wat je doet!
©Jeroen den Harder – 9 juli 2018
Van mijzelf ben ik best druk, gelukkig heb ik nog net geen ADHD, althans dat denk ik dan……
Gedicht: Rustplaats
Wanneer ik naar het strand toe ga
Wandel over het rulle zand
Tuur naar de horizon
Luister naar het rollen van de golven
Over het zandstrand
Dan voel ik innerlijke rust
Daar waar ik anders heel druk ben
Ik heb nog net geen ADHD
Alle Dagen Heel Druk
Ik heb één rustdag per week
Al weet ik nooit wanneer dat is
Heb ik hier mijn rustplaats
Genieten van
Zon, zee, strand
Een heerlijke plek om te zijn
En lukt het mij niet
Dan trek ik mij terug
In mijn huisje
Op de auto achterbank
Maar liever vertoef ik een half uurtje
Op een heerlijke rustplaats
Het strand
©Jeroen den Harder – 7 juli 2018
Waar je ook heen gaat
De weg die voor je ligt
Wijst zichzelf, ook als je dit niet wil
Er is geen afslag, alleen maar rechtdoor
Misschien komt er nog een splitsing aan
Wacht het maar af
Je verstoppen achter een boom of bossage heeft geen zin
Er is verder niemand op jouw pad
En is de weg zwaar, zeg maar onverhard
Er komt een moment, dan is het minder zwaar
Aan het eind is er hopelijk een mooi vergezicht
Overzien waar je dan weer heen kan gaan
Lente, voorjaar, zon, licht
Einde van dit gedicht
© Jeroen den Harder – 14 maart 2018
Soms moet je in je leven een nieuw pad kiezen, een recht pad naar de toekomst die je voor ogen hebt. Net als alle paden die we hebben en die recht lijken, kennen hobbels, een begin en een eind of een kruispunt. Zullen we samen het pad aflopen en zien waar we uitkomen?
Gedicht: Een nieuw pad
De weg lijkt lang
Hobbels
Gaten in het wegdek
Maar doorgaans vlak
Zover als je kan kijken lijkt er geen eind aan te komen
En toch ligt er daar ergens een bocht
Een kruising of t-splitsing
Daar kan je een keuze maken
Welke kant ga je op
Is dit wel de juiste route
Of loop je op de verkeerde weg
Je toekomst tegemoet
Ga je alleen
Of loop je samen met iemand op
Wat er ook gebeurd
Er is altijd
Een nieuw pad
©Jeroen den Harder – 5 juli 2018
Heb jij dat soms ook weleens? Zo een opgesloten gevoel, dat je niet meer eruit komt, dat je opgesloten zit in een lichaam die niet doet wat je wil, of een geest die vastzit? Dat je even niet meer vrij bent om te doen wat je wil? Dat je echt opgesloten zit, af en toe naar buiten kan om een beetje te luchten, soms bezoek ontvangt, maar er constant een hek is waar je niet doorheen kan? Bovenstaand is een foto van een gevangenis bij Wortel/Hoogstraten België, uit 1850 welke nu nog dienst doet als gevangenis.
Gedicht: Opgesloten gevoel
Opgesloten gevoel
Zo één waarbij je er zelf niet uitkomt
Dat je lichaam niet meer doet
Wat je kop zou willen
Dat je geest overstroomt van plannen
Maar het niet mogelijk is om uit te voeren
Dat het voelt alsof er een hek op je heen zit
Je wel kan zien wat er buiten gebeurd
Maar jij niet naar buiten kan
Af en toe slechts een uurtje bezoek ontvangt
Net als die gevangenen even een uurtje mag luchten
Het is toch te hopen dat je dan, op een dag
Door dat hek heen kan
Naar buiten kan wandelen en niet meer terug hoeft te komen
Dat je vrij mag zijn
In het licht mag staan
Lekker je eigen weg mag en kan gaan
Weg met dat nare
opgesloten gevoel!
©Jeroen den Harder – 2 juli 2018
Twee weken geleden werd ik nog met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Pijn op de borst, kloppend gevoel, nou ja, zeg maar bonken. Ademnood, trillen, slap gevoel. Nou daar ging ik dan, bang, nee hoor, dat niet, gewoon controle dacht ik toen. Na wat onderzoeken weer naar huis. Meisje kende wel angst, nou zeg maar bang. Komt wel goed schatje….. De week erna de uitslag: beginnende reuma in de borstkast en diverse ontstekingen, gooi er maar bij, alsof een spierziekte niet genoeg is…….
Gedicht: Wat heerlijk weer
Wat is dit nu weer
Bonkende borstkast
Ademnood
Trillend lijf
Slap gevoel
Shit wat is dit nou weer
Net nu het niet uitkomt
Ambulance
Ziekenhuis
Doe rustig aan meneer
Eind van de week volgt de uitslag weer
Beginnende reuma
Ontstekingen in de borstkast
Tuurlijk, gooi er maar bij
Mij krijgen ze niet klein
Met dit mooie weer
Heb ik het ervoor over
Een beetje meer pijn
Wandelen moet toch goed voor je zijn
En het is gelukt
Een behoorlijk stuk
Wat heerlijk weer
©Jeroen den Harder – 30 juni 2018
Vaak hoor ik mensen over schuldgevoel praten: had ik maar…. Et cetera. Maar als je goed luistert hoor je ze eigenlijk zeggen: ik kon niet, want. Soms terecht, vaak onterecht, mensen weten soms gewoon niet hoe om te gaan met hun gevoelens.
Gedicht: schuldgevoel of onmacht
Had ik maar
Kon ik maar
Een heel verschil
Ben ik dan schuldig
Of ligt het aan de onmacht in mij
Kon ik maar meer geven
Onmacht doordat de middelen ontbreken
Ben ik dan schuldig
Nee geheel niet
Het is de onmacht die op speelt
Schuldig ben je als je bewust iets fout hebt gedaan
Onmacht overkomt je
Daar is niks verkeerd aan
©Jeroen den Harder – 29 juni 2018
Wat zou er met jou gebeuren, als ik in mijn auto zou stappen en mijn neus achterna zou gaan. Zou jij je ellendig voelen? Zou je tranen met tuiten huilen? Zou je hart gebroken zijn? Soms zou ik echt zo willen instappen, mijn neus achterna, ik zou willen dat je dan ook instapt, de boel de boel laten en gewoon weggaan.
Gedicht: Soms vraag ik me weleens af
Wat zou er van je worden als ik zomaar weg zou gaan
In mijn auto stappen
Mijn neus achterna
Wel zien waar ik uit zou komen
Wetende wat ik achter laat
Jij zou kapot zijn van verdriet
Tranen met tuiten huilen
Niks zou je nog interesseren
Mensen gaan je misbruiken
Het maakt je dan toch geen reet meer uit
Je zou kapot gaan van verdriet
En wat als je mee zou gaan
Zou het voor de achterblijvers net zo zijn
Ik denk van niet
Een enkeling daar
Ik kies dan bewust voor ons
Geluk
Een beter leven
Een heerlijk bestaan
Instappen met prioriteit
Met 2 stuks handbagage
Meer past er dan niet in mijn Materia
©Jeroen den Harder – 27 juni 2018
Mijn leven is vergelijkbaar met mijn hartslag lijn. Ups en downs, met heuvels en dalen. Hoge pieken en extreme dalen. Klimmen en vallen. Denken doe ik rationeel, hierbij uitgaande van ervaringen en wat jij aangeeft. Knopen hak ik door met een botte bijl!
Gedicht: rationeel denken
Mijn leven is een hartslag
Maar eens valt hij stil
Ik ga door bergen
Hoge pieken
Diepe dalen
En een heel klein beetje, soms, vlak
Ik klim en stijg naar grote hoogte
Soms val ik in een diep dal
Knopen hak ik door
Met een botte bijl
Met mijn kennis en ervaring
Kan ik je bijstaan
Voer uit, wat jij uitstraalt
Is dit geluk
Dan glimlach ik mee en geniet
Is dit treurnis
Dan hak ik nog even door
Met de botte bijl
Rationeel denken
Tot ook jouw hartslag rustig is
©Jeroen den Harder – 26 juni 2018
Kun jij echt ongestoord genieten, gewoon een dag weg zijn? De telefoon alleen voor noodgevallen of een foto, zodat iedereen kan zien dat je echt vrij bent, dat deze dag voor jouw zelf is, dat jij genieten mag? Of volgt er weer een app: mogen we dit, mogen we dat, er is geen eten, we gaan wat halen en jij MOET dat betalen……. Daar ligt duidelijk de grens! Ze zijn die ene dag niet erbij, ze zouden bij de andere ouder zijn. Nee jij mag de problemen opvangen van de ander zijn onmacht. De ander zal er nooit zijn, dus trek de grens, dit is de lijn. Tot hier en niet verder
Gedicht: Vrijheid
Wanneer mag het zo zijn
Innerlijke rust
Vrijheid
Weg met alle zorgen die niet nodig zijn
Je hebt je verantwoordelijkheid
Dat besef ik
Die heb ik ook namelijk
Maar dat wil niet zeggen dat je er altijd moet zijn
Gooi de deur maar eens dicht
Laat ze het zelf maar eens uitzoeken
Ze zijn heus niet klein
Alhoewel ze zich groter voordoen dan ze zijn
Kleine kinderen
Die overheerser willen zijn
Die niet begrijpen dat ook jij behoeftes hebt
Dat jij, ja juist jij degene moet zijn
Waar naar geluisterd wordt
Die zegt waar het op staat
Die bepaalt hoe het gaat
Sta dus in je kracht
Laat zien jouw macht
Wees sterk
Zodat jij die uren mag zijn
In vrijheid
©Jeroen den Harder – 25 juni 2018
In mijn Daihatsu Materia heb ik een air matress, je kent het wel, een soort luchtbed, waterkoker, bekers en koffie mee, broodjes erbij, nog geen kookplaat, maar zou het bijna doen. Het lijkt wel een camper af en toe….
Gedicht: vrijheid
Gewoon instappen en gaan
Naar een rustige omgeving
Waar ik mag staan
Voordeuren op slot
Achterdeur open
Liggen op het air matress
Kussentjes in de rug
Boekje erbij
Rust
En als ik trek krijg dan eet ik mijn broodje op
Waterkoker om koffie te zetten
Maar let op
Deze trekt de accu leeg
Vandaag nog ervaren
Gelukkig iemand die even hulp bracht
Anders hadden we er morgen nog gestaan
Ik had er geen probleem mee gehad
Heb ik toch een vraag
Met mijn Matti
Bijna volledig ingericht
Mag ik op een camperplaats staan?
©Jeroen den Harder – 24 juni 2018
Soms heb je dat wel eens, dat je denkt, gooi er maar bij……….
Ik kan het hebben zeg maar, niet eraf, gewoon erbij. Gratis en voor niks, hoef je niks voor te doen, het komt op je pad en probeer dan maar vrolijk te blijven en door te gaan!
Gedicht: Tiny House
Er gaat niks af
Gooi maar in mijn rugzak
Inmiddels is deze al vervangen voor een groter exemplaar
Er komt steeds meer op mijn pad
Ben maar op een hutkoffer overgegaan
En denk nou niet
Als die te zwaar wordt laat ik hem gewoon staan
Nee, hij zit aan je vast gekleefd
Verweven met je leven
Je komt er niet meer vanaf
Je draagt hem met je mee
Een zware last
Inmiddels is hij zo groot
Ik heb er mijn huis van gemaakt
En met alles wat ik heb meegemaakt
En nog zal doorstaan
Voel ik mij wel een gangster
Best cool!
Donker gekleed
Zonnebril
Zwarte hoed
Zoek de spullen uit
Gooi weg wat ik niet meer nodig heb
En wat vast zit
Dat moet dan maar mee
Binnenkort zet ik wielen onder mijn hutkoffer
Hoef ik niet meer zo zwaar te tillen
Beetje netjes inrichten
Er is nog plek genoeg
Kunnen we er in wonen
Af en toe bezoek kan wel
Zet hem op een mooie plek
Omgeven met prachtige natuur
Een tentje kan er dan wel naast als logeerplek
Maar mijn hutkoffer
Wordt dan ons Tiny house
Slechts plek voor twee
©Jeroen den Harder – 21 juni 2018
Dichter in de dop
Geeft nooit op
Leuke en interessante gesprekken
Ideeën genoeg
Fun element
Leuke dingen doen
Plannen maken
Knallen als een malle
Een race tegen de klok
Spannend is het wel
Alles eruit halen wat erin zit
Maar uiteindelijk alles komt goed
Uit de dichtbundel “Alles op z’n plek”
Bestel hier uw exemplaar
©Jeroen den Harder
Dromen, turen, staren, op zoek naar…. Mag ik dromen van een mooie toekomst? Hij wordt sowieso anders dan ik had gewild. Door lichamelijke klachten, dingen die gebeurd zijn in het verleden et cetera. Nee, mijn leven is niet makkelijk geweest, dus mag ik dromen, dromen van een mooier leven?
Gedicht: Dromen
Vanaf mijn geboorte wilde ik al een mooi leven
Een geplaveid pad lag voor mij
Althans, daar droomde ik van
Keuzes werden gemaakt op jonge leeftijd
Werken wilde ik in de tuinbouw
Een mooi gezin, vrienden om mij heen
En toen ging er iets mis
Reeds op achttien jarige leeftijd werd ik afgekeurd
De relatie was voorbij, althans zo dacht ik dan
Mijn droom in duigen
Ik liet het er niet bij zitten
De draad weer oppakken
Een omscholing naar een kantoorbaan
Een nieuwe relatie aangegaan
Een gezin in de dop
Twee mooie dochters om voor te zorgen
En weer de droom in duigen
En nu terug naar het begin
Weer bij mijn meissie van toen
De droom voor een deel opnieuw
Niet in de tuinbouw
Niet op kantoor
Niet meer werken, dat gaat niet meer
Maar laat mij dromen van een mooie toekomst saam
Met de kinderen erbij
Het verleden niet vergeten
Samen kunnen wij alles aan
Dromen
Turen
Staren
Op zoek naar…..
Mag ik dromen van een mooie toekomst
Hij wordt sowieso anders dan ik had gewild
Maar mag ik dromen, dromen van een mooier leven?
©Jeroen den Harder – 20 juni 2018
Terugkijkend op mijn leven is er heel wat gebeurd, mooie, leuke, spannende, maar ook verdrietige dingen. Dit draag ik allemaal bij me en moet ik een plek geven. Dat valt niet altijd mee. En nog gebeuren er dingen waar ik niet blij mee ben, die mij pijn doen, die mij schaden. Ik kies voor geluk, kijk uit over de mooie momenten, vergelijk het met een golf van de zee, die bedekt de minder mooie momenten ermee, maar weg zijn ze niet.
Gedicht: Laat mij leven
Gedachten dwalen soms af
Al dat negatieve in je leven
Je mag ze een plek gaan geven
Het is voorbij
Kwijt raken doe je het niet
Je draagt het altijd met je mee
Maar laat het positieve overheersen
Denk met dankbaarheid terug
Aan die mooie en gelukkige momenten
Laat dat die golf zijn
Die golf die overspoelt het negatieve uit je leven
Geniet nu het kan van alle mooie dingen
Ook negatieve zaken komen nog voorbij
Maar laat ook nu het mooie overheersen
Zet het negatieve opzij
Ik kies bewust
Laat mij leven!
©Jeroen den Harder – 19 juni 2018
Gisteren was het Vaderdag, dit zijn de dagen waarop ik het extra moeilijk heb, en met mij velen die hun vader moeten missen.
Gedicht: Vaderdag
De dag dat je jouw vader extra in het zonnetje zet
De dag waarop jij net dat beetje aandacht geeft
Een cadeau schenkt uit liefde
Omdat je zo om hem geeft
En nu jij er niet meer bent doet dat extra pijn
Elk jaar nam ik iets voor je mee
Kocht ik iets om jouw te plezieren
Iets waarvan wij wisten dat het ook zo was
Jij was voor mij mijn vader
En op deze ene dag vierden wij dat
Met een kleinigheidje
Maar voor ons een groot gebaar
En gisteren
Natuurlijk was het weer gezellig
Visite gehad
Een rondje gelopen
Genoten van elkaars gezelschap
Maar niet meer bij jou kunnen komen
Omdat je het hier hebt verlaten voor het hiernamaals
Blijkbaar is het daar ook leuk
Anders had ik gewild dat je teruggekomen was
Omdat ik je zo mis
Gisteren was dus een mooie,
Maar op zijn Westlands gezegd Klotuhdag
Jij was één van de pilaren
Een fundament in mijn bestaan
Op jouw kon ik bouwen
Stond met raad en daad voor ons klaar
En nu nu steunen wij elkaar
Mam en ik zijn sterk geworden
Juist door wie jij was
En nog steeds bent voor ons
Jij bent mijn papa
Was jij maar even hier
Dan vierden wij samen
Vaderdag
Een fundament in mijn leven
©Jeroen den Harder – 18 juni 2018
Eerder schreef ik het gedicht: Het fundament van je leven
Als je weet wat en wie het fundament van je leven is, dan kan je daar een sterk bouwwerk opzetten. Is je fundament goed, dan is de kans op een stevig bouwwerk groter. Alles begint bij het begin, tenzij je in een cirkel zoekt, dan is het eind vaak al zoek, laat staan dat je dan naar het begin zoekt.
Gedicht: Het fundament van je leven
Sterk, stevig, robuust
Daar kun je op bouwen en vertrouwen
De rest van je leven
Althans dat hoop je dan
Wat als het fundament wegvalt, of een deel daarvan
Waarop kan je dan nog verder bouwen
Zorg dus voor meerdere fundamenten
Pilaren die ondersteunen, zodat jij verder kan bouwen
Je ouders zullen er niet eeuwigdurend zijn
En je broer of zus, dat is ook nog maar de vraag
In je leven zal je mensen ontmoeten
Tijdelijke steunpilaren, waarbij je even rusten kan
Maar ook blijvende pilaren die je ondersteunen tot de laatste dag
Die uit liefde je zullen dragen, maar die jij op jouw beurt ook dragen mag
En is een pilaar even niet stevig genoeg
Omdat er een scheurtje in komt
Door onvoorziene omstandigheden of een slecht fundament
Ondersteun hen dan
Omring hen met jouw liefde en kracht
Zodat je samen verder mag bouwen
Valt jouw grootste steunpilaar dan eens weg
Weet dat de andere pilaren de kracht hebben om je op te vangen
Om jouw bouwwerk door al je ervaringen opnieuw te vullen met weelde
Weelde van een prachtig leven
Want eenmaal valt ook het fundament weg
Zullen de pilaren hun liefde, kracht en steun elders inzetten
Een steunpilaar wordt op die manier een deel van
Het fundament van je leven
Tot de laatste dag
©Jeroen den Harder – 18 juni 2018
Mensen zien mij vaak lachende door het leven gaan, geen vuiltje aan de lucht zou je op het eerste gezicht denken. En juist daar zit het venijn…
Ik dacht mijn plek te hebben gevonden in Maasland, waar ik mij terug kan trekken, afgezonderd, alleen zijn, tot rust kan komen. En dat klopt ook! Ik vind daar mijn rust, mag er graag zijn. De stilte, daar geniet ik van. En toch is er onrust in mijn hoofd, in mijn hart. Natuurlijk zijn er mensen waarmee ik kan praten, mam, mijn kinderen, Patricia en mijn vrienden. En toch is daar die onrust. Ik wil zo graag genieten van het leven en dan is daar die klote ziekte, de zeikzevers, de huichelaars. Komt er ooit een einde aan?
Gedicht: Innerlijke onrust
Je hebt je plek gevonden
Je huis waar je trots op bent
Waar je rust hebt gevonden
Bezoek ontvangt
Liefde ervaart
Je rustig schrijven mag
Tv kijken
De tuin in wandelen kan
De dingen doen waar je zo naar verlangd
Rust kan nemen door die ziekte
Kan vluchten voor de huichelaars
De zeikzevers
Je kent ze wel
De mensen voor wie het een missie lijkt
Het vergallen van jouw leven
Niks toevoegen dan puur verdriet
En jij mag alleen maar geven
Dan doe ik voor hen de deur op slot
En gun ons een rustiger leven
Het kost ons strijdt
Levert ons pijn
Daarvan wil ik ons verlossen
Verlossen
Van de innerlijke onrust
Het doet mij ongelooflijk pijn
Juist daarom zoek ik dus
Een oplossing voor
De innerlijke onrust
©Jeroen den Harder – 15 juni 208
Bovenstaande quote ontving ik als een reactie op facebook van Iemand. Ik heb netjes gevraagd of ik hem mocht gebruiken, dat mocht, waarvoor mijn dank.
Als je jezelf laat omringen met mensen die je lief hebt en dat is wederzijds, dan heb je bestemming gevonden. Dan kan je daarmee door, verder met het leven, liefde ervaren, ontvangen en geven. Als je de liefde niet ervaart en het voelt alsof je alleen maar aan het geven bent, neem afscheid van die mensen en vertrek, zo snel mogelijk! Ik heb zojuist mijn paspoort weer verlengd………
Gedicht: Je bestemming
Voel jij dat je er mag zijn
Dat de mensen om je heen je liefhebben
Of ben jij goed genoeg voor hen, omdat je alleen maar geeft
Ervaar jij die wederzijdse liefde niet
Ik zeg vertrek!
Vertel alleen niet aan hen waarheen
Zij zullen je blijven achtervolgen
Je heb namelijk nog zoveel te geven
En dat willen zij van je afnemen
Dus verleng je paspoort en vertrek
Bestemming voor hen onbekend
Tot je jouw bestemming heb bereikt
Bij mensen die je lief hebt en wederzijds
©Jeroen den Harder – 14 juni 2018
Ondanks alles
Ondanks
En toch mag jij de bloemetjes buiten zetten
Zoveel meegemaakt dit jaar
Alles wat niet nodig zou zijn geweest
Als……
Niet makkelijk geweest
En toch heb jij je uiterste best gedaan
Het is niet anders
Volgende keer opnieuw
Tot het eindresultaat het wel toelaat
Om de vlag uit te hangen
Maar ondanks dit zware jaar
Mag je nu
De bloemetjes buiten zetten
©Jeroen den Harder – 13 juni 2018
Op zondag, als alle kinderen er niet zijn en het is mooi weer, dan trekken wij erop uit. Dan nemen we de fiets en gaan een eind fietsen. Enerzijds omdat we de conditie willen verbeteren, alhoewel ik ook heel sportief in de auto rij! Anderzijds omdat wij gewoon genieten van de omgeving, iedere keer een andere weg inslaan of gericht ergens naar toe gaan. De ene keer is het een festival, de andere keer familie, of dus gewoon een rondje. Wij genieten van deze rustmomenten, geen gezeur, geen gedoe, alle tijd en we zien wel waar we uitkomen. Dat is voor ons een klein beetje geluk!
Gedicht: Dat kleine beetje geluk
Zonder doel of bestemming
Gewoon “een blokje om”, om conditie op te doen
Omdat het gewoon heerlijk is om te genieten
Om de mooie omgeving te zien
Om even samen te ontspannen
Tijdens de inspanning dan
Gewoon, geen gezeur
Geen moeten
Geen gevraag
Gewoon even weg
De leuke dingen doen
Een festival bezoeken
Rond kijken en een drankje doen
Om dan de drukte weer te verlaten
En verder te gaan, een stukje rust
Even bij ma op bezoek
De route is korter
Al duurt het met de fiets langer dan met de auto
Toch is het even fijn
Om samen te fietsen, genieten dus
En die telefoon, ach die ligt in een tas
Geregeld een plingel, maar dat laten we voor wat het is
Dat zien we later wel
Een moment van conditie opdoen
Dat zouden bij mooi weer minder mensen moeten doen
Ruim baan, wij komen er aan
En toch is dit voor ons een moment van rust
Van alle drukte en hectiek elke dag
Van gezeur en van ergernis
We zouden het vaker moeten doen
Voor ons is dat dan
Dat kleine beetje geluk
©Jeroen den Harder – 11 juni 2018
Schrijven van huis uit, niet dat ik veel familie heb die schrijven. Natuurlijk, in de verre familie hadden we Hubert Korneliszoon Poot (Dichter, Abtswoude, 29 januari 1689 – Delft, 31 december 1733) en er was nog een Eikelenboom die een gedicht had geschreven, maar die is nooit bekend geworden.
Een leuk weetje over Poot, was dat het verhaal ging dat op het graf van dichter poot een 2 regel gedicht zou staan, dit is echter niet zo.
hier leyt Poot, Hy is doot
Dit epitaaf is, in tegenstelling tot wat velen denken, niet door hemzelf geschreven. Het werd door Jacob van Lennep in 1859 opgenomen in een uitgave van de werken van De Schoolmeester. Ook door hem zou het niet geschreven zijn, maar door zijn vriend Aart Veder. Op het graf van Poot, in de Oude Kerk in Delft, staat overigens gewoon “H.K. Poot/ Obiit/ 17 12-31 33”. (bron: Wikipedia)
Schrijven zit dus niet echt direct in de familie, maar een leuk om te weten is het wel
Gedicht: Schrijven van huis uit
Nee het zit niet in de familie
Wij zijn geen bekende schrijvers
Op één ver familielid na dan
Dichten zat in zijn bloed
Hij was een weinig origineel dichter
Een enkel gedicht natuurlijk daar
Welke nog weleens wordt aangehaald
Maar de meesten waren toch gedichten voor anderen gemaakt
Een bruiloft, feest of ander partij
Hij dichte een woordenlijst
Maar weinig over wat hij zelf meemaakt
Nu zal ik ook nooit zo beroemd worden als dichter Poot
Dat hoeft ook niet
Ik kom toch wel aan mijn brood
En een lange lijst met bundels heb ik niet
tot op heden één bundel gemaakt
Hierin komt dan wel ‘Alles op z’n plek‘
Tot Januari 2018 dan
Daarna zijn er vele nieuwe gedichten geschreven
Maar beroemd….
Ach, ik maak mij geen illusie
Schrijven zit niet verweven in de familie
En een kantoor om vanuit te schrijven heb ik niet
Schrijven doe ik van huis uit
Of op locatie als er iets in mij opkomt
©Jeroen den Harder – 8 juni 2018
Een parkeerplaats voor mindervaliden fietsen en scootmobielen, een prachtige oplossing, maar ik ben geen ‘standaard gehandicapte’. Ik heb niet zo een driewielfiets of scootmobiel, ik heb een bakfiets. Zo val ik niet op als mindervalide. Ze zien aan mij niets……. En toch mag ik hier dus staan met mijn bakfiets.
Gedicht: Ik mag hier staan
Aan mij zie je niks
Ik ben ‘onzichtbaar’ ziek
En zeg nou zelf
Wat is een standaard invalide fiets
Oké, een scootmobiel is duidelijk
Ook al woorden deze soms feestelijk versierd
Maar een mindervalide fiets
Zo een ding met drie wielen
Nee dat vind ik niets
Twee wielen aan de achterzijde
Ik zou elke stoeprand raken
Omvallen tot gevolg
Nee ik vind het niets
Zo een mandje erop
Net genoeg voor de dagelijkse boodschap
En waar laat ik het kratje bier dan
Of die flessen wijn
Want dat raak ik in dat rot mandje niet kwijt
Nee een mindervalide fiets is niks voor mij
Maar een gewone fiets dat gaat ook niet
Mijn evenwicht is verstoord
En toch fiets ik graag
Een scootmobiel wil ik niet
Alle beweging ben je kwijt
Ik werd er lui van
Daarnaast gaat de conditie ook nog eens achteruit
Maar een mindervalide fiets hoeft toch niet altijd twee wielen achter
Ik kocht gewoon een bakfiets
Twee wielen voor
Zicht op wat je doet
En de boodschappen inclusief krat bier of doosje wijn
Die neem ik makkelijk mee in die bak
Over een mindervalide fiets parkeerplaats zeg ik met volle overtuiging
Ik mag hier staan!
Ook al zie jij dat niet
©Jeroen den Harder – 7 juni 2018
Nu mijn gezondheid het niet toestaat, maar ik wel twee mooie ritten kreeg aangeboden, waarbij voor één wij al diverse malen hebben mogen rijden en de financiële middelen mij nu ontbreken, zou ik het zo weer doen! Mooie lange ritten, genieten van de omgeving, even weg zijn een paar dagen. Slapen in de auto, met eten niet te moeilijk doen, wel zorgen natuurlijk voor de dagelijkse voedingsstoffen en bij aankomst de wagen snel leeghalen, zodat er wat tijd overbleef om te genieten van alle moois wat de omgeving te bieden heeft en te zien dat je mensen echt blij hebt gemaakt. Maar helaas, de gezondheid laat mij in de steek. En iets opbouwen als hulp uitblijft, dat blijkt lastig. Als ik die kans nog eens kreeg…….
Vrijheid
Weg van alles en iedereen
Nou ja, vaak met zijn twee
Lange afstanden
Genieten van de natuur en de omgeving
Een paar dagen op de weg
Met weinig mensen om je heen
Mede weggebruikers, maar daar had je geen last van
Muziek aan en gaan
Ik zou het zo weer doen
Genieten voor mij
Even weg
Even rust
Even concentreren op de weg
En bij aankomst de wagen in rap tempo leeg
Zodat er nog wat tijd was om te genieten
Klanten blij en tevree
Goede gesprekken en een bedankje was genoeg
Ik maakte er vrienden mee
Ik zou het zo weer overdoen
Ware het niet……..
Mijn lichaam laat mij in de steek
De financiële middelen ontbreken
Maar anders zou ik het wel weten
Ik zou het zo weer overdoen!
©Jeroen den Harder – 5 juni 2018
Oké, deze vraagt om wat uitleg…..
Vanavond zat ik even te kijken op een Facebook profiel van iemand die ik ken. Ik wist dat hij in de uitvaartverzorging werkt en we hebben er wel eens over gesproken. Ik ken hem van een netwerk evenement voor ondernemers en heb bij onze laatste ontmoeting een best interessant gesprek er over gehad. Nu ken ik eigenlijk niemand die enthousiaster kan vertellen over een uitvaart dan hij…… Tegenwoordig kan er ook heel veel. Je kan het bijna niet zo gek bedenken. Maar dit was toch even echt “out of the box”. Resomeren….. Een paar uur in water met een of ander goedje, milieu vriendelijker dan begraven of cremeren. Maar je kan je lichaam ook afstaan aan de wetenschap.
Gedicht: na de dood
Dood en begraven
Onder de grond gestopt
Zand erover, grond erop
Om je vervolgens door de wormen
Of andere op te laten eten
En de resten verteren wel
Tot op het bot
Afstaan aan de wetenschap
In zo een pot
Zodat de dokter nog eens naar je kan kijken
Open snijden als er tijd voor is
Op sterk water gezet
Cremeren
Dat wordt heet onder je voeten
Tot as verbrand
Net te lang in de zon gelegen denk ik dan
Maar nu weer iets nieuws
Resomeren
Geschoven in een bak met water
Een of ander goedje erin
Je lichaam verteerd
En aan het eind
Simpel gezegd
Alleen nog even je botjes malen
Om vervolgens uit te strooien
Ben je al dood
Verzuipen ze je ook nog eens
Voor de zekerheid denk
Maar
Alles in het kader
Beter voor het milieu
Ik weet het met al die keuzes ook niet meer
Laat mij dan maar leven…..
*Wil je meer weten over resomeren kijk dan eens naar het volgende filmpje
©Jeroen den Harder – 1 juni 2018
Ik leef, naar mijn idee, vaak in de schaduw, vaak op de achtergrond, maar als de zon goed staat, dan mag ik ook op de voorgrond staan…..
Gedicht: leven in de schaduw
Vaak op de achtergrond
Dienstbaar ingesteld
Niet weggedrukt of tweederangs
En als de zon draait zichtbaar
Zodat het origineel even
Maar heel kort
Kan kijken
Naar wat er achter stond
Kan zien hoe mooi het eigenlijk is
Leven op de achtergrond
©Jeroen den Harder – 31 mei 2018
Soms voel ik mij net een vlieger, vrij als een vogeltje vlieg ik alle kanten op. Ik geniet van de vrijheid, van het doen wat ik wil en niet wat een ander van mij verlangt. Maar ben ik dan ook echt vrij? Nee, geheel niet, er is nog altijd een lijntje en soms twee, ligt aan het type vlieger, die mij willen sturen, soms een richting op die ik niet wil gaan en soms sturen ze me juist de mooie kant van het leven op, dat je je vrij voelt, dat je het idee hebt dat je even helemaal mag gaan.
Gedicht: Vrij zijn
Vrij zijn
Of toch niet
Nog altijd dat lijntje daar
Soms zelfs wel twee
Om je te sturen en te begeleiden
Naar een kant die je misschien niet wil
Maar geloof mij als ik je zeg
Het is voor je eigen bestwil
In die rustige kalme wind mag je gaan
Je mag zweven op de ervaring van je begeleider
Hij is degene die je stuurt
Misschien wel naar een nog beter bestaan
Met alle kleurenpracht van dien
Misschien voel jij het niet zo
Maar kijk langs het lijntje naar je begeleider
Dan zul je het ook zien
En waarachtig heeft hij misschien gelijk
Dat hij je in de luwte vleit
Zodat je mag genieten van al wat je overziet
In rustige wind kan zweven
Naar een mooier leven
Laat je sturen in liefde
Laat je maar gaan
Laat je leiden met geluk en liefde
Met veel kleur wel te verstaan
Zodat jij kan zweven
Naar een mooier en rustig leven
©Jeroen den Harder – 29 mei 2018
Wat een prachtige dag, naar een festival geweest, gelukkig aan het water. Met de voeten in het water baden, genieten van zon, muziek, drankje, heerlijk weer.
Gedicht: pootje baden
Muziek
Heerlijke sfeer
Drankje
Zon overgoten dag
Water
Verkoeling gezocht
Pootje baden
Morgen weer een dag
©Jeroen den Harder – 26 mei 2018
Er komt een dag, dan zullen jullie daar staan, om definitief afscheid te nemen, mooie momenten komen er dan niet meer en heb je wel alles gezegd bij leven? Ik weet zeker, er zullen er zijn die tranen zullen laten. Maar nu zie ik ze niet, ook zij zullen er waarschijnlijk vooraan willen staan. Tranen in de ogen, jankend als een klein kind, och wat erg dat hij is heengegaan. Nou ik kan je vertellen, dan is het te laat!
Gedicht: Eenmaal zullen jullie daar staan
Daar staan jullie dan
De één met een bedompt gezicht
De ander een traan van oprecht verdriet
Maar er staan er ook te janken
Krokodillentranen wel te verstaan
Je haalt ze er vast wel uit
De oprechte personen
De mensen met stil verdriet
De mensen met krokodillentranen
Dan zal ik blij zijn dat ik dat niet meer zie
Verhalen worden dan verteld hoe goed ik wel niet was
Wat ik allemaal heb gedaan
Een enkeling kent mij dan oprecht
Zal zeggen wat een verdriet ik heb doorgemaakt
Helaas waren velen daar niet bij
Het zou een herkenning zijn van vervlogen tijd
Een herinnering aan mij
De mooie momenten
Maar ook zeker het stil verdriet
En dan zijn daar mijn dierbaren die ik achterlaat
Ga je hen dan verhalen over die goeie oude tijd
Of ben je oprecht en sla je een arm om hen heen
Luister je dan naar hun verdriet
Maar waarom wachten tot die tijd
Waarom niet hier en nu
Mooie herinneringen maken voor later
Zoals ik dat zo graag doe
Eenmaal zullen jullie daar staan
©Jeroen den Harder – 24 mei 2018
(foto boven: uitsnede van een foto en onder profielfoto gemaakt door Lia van Halderen)
Vroeger zagen we elkaar vaak, deden we leuke dingen, het feest kon niet op. Deelden we zorgen en ellende, zagen wij elkaars verdriet. En nu, nu ik zelf ziek ben, zie ik anderen bijna niet. Wat heb ik immers nog toe te voegen aan hun leven? Mijn lichaam laat het vaak afweten, werken doe ik niet meer, ik zit volledig thuis. Sjouwen zoals vroeger, of een administratie voeren, dat lukt bijna niet. Daar ben ik te zwak voor geworden. En natuurlijk weet ik, ik heb het vaker geflikt, ben eerder door een diep dal gegaan, artsen staan soms versteld door wat ik allemaal weer kon en de fysiotherapeut, voor haar was ik het “paradepaard”. Acht jaar in een rolstoel, vechten, oefenen, nog meer vechten en uiteindelijk……… Ik kon weer staan! En nu ben ik weer ziek, vitamine B12 en D gebrek. Het gevolg is dat ik weer ben afgezwakt, minder kracht, weinig kunnen doen, ja zelfs een schoonmaakster om het huis bij te houden. Dan ben je weinig meer waard voor sommige mensen. Daarom maar simpel deze vraag.
Gedicht: Behandel me nou gewoon zo als vroeger!
Ik ben niet gek
Mijn hersens doen het nog goed
Mijn lichaam, tja dat is een ander verhaal
Maar ook die hersteld langzaam aan
Ik weet het
Het duurt ieder te lang
Maar hoe denk je dat dat voor mij is
Denk je dat ik het ook wel even zonder vrienden redt
Dat ik geen behoefte aan gezelschap heb
Nu het even niet meer gaat
Denk je niet dat ik net als vroeger zou willen weten
Hoe het jou verder gaat
Hoe het is op je werk
Hoe het gaat met je gezin
Met alles wat je dwarszit
Net als vroeger
Toen kon je ook met alles bij mij terecht
En wat denk je van andersom
Ik was blijkbaar goed genoeg
Toen ik alles nog kon
Nou helaas, dat gaat even niet meer
Maar waar ben jij dan nu
Ieder geval niet meer zo dichtbij als toen
Ondanks dat ik ziek ben
Ik ben nog net als toen
Ik mis het contact van vroeger
Dus vraag ik je op de man af
Behandel me nou gewoon zo als vroeger!
©Jeroen den Harder – 23 mei 2018
Waarom achter mijn rug om, waarom
Gedicht: je doet jezelf en mij pijn!
Waarom doe je dat
Waarom achter mijn rug om
Waarom
Hebben ze het verdient
NEE!
Ze hebben het niet verdiend
Waarom dan stiekem
Kan je het nu echt niet aan
Sterk zijn
Voor jezelf staan
Tot hier en niet verder
Omdat ze over je heen lopen
Godverdomme
Stelletje mongolen
Meer zijn ze niet
En jij staat het toe
Denk daar maar over na
Verman jezelf
De kraan dicht
De kist op slot
Zoals afgesproken
Niet achter mijn rug om
Je maakt zo veel kapot
Met name je eigenwaarde
Waarom
Waarom
Ik ben niet dom
Of achterlijk
Dus ik vraag je waarom
Omdat ze het zo niet verdienen
Er moet iets tegenover staan
En zo niet
Besodemieter een ander
Maar mij niet
Dan gaat bij mij de kraan dicht
Is het genoeg, klaar
Zeg het maar
Voor er mensen zijn die denken dat het gebruik van het woord mongool kwetsend is wil ik toch het volgende toevoegen:
REACTIE VAN EEN MOEDER:Nou Jeroen, ik met mijn zoon Joost met Down, voel het woord mongool niet als een woord dat betrekking heeft op mijn zoon. Mongool wordt idd gebruikt als er iemand dom gevonden wordt en ik ben er al zooo lang achter dat dat woord totaal geen betrekking heeft op mensen met het Syndroom van Down. Want dat is de rechtmatige titel van mensen met die ‘handicap’. Dat woord weer tussen haakjes, want als ze iets zijn dan is dat het niet. Ze leven veeeeeel meer vanuit hun hart. En daar moeten veel mensen nog naar toe groeien. Mongool? Nee ik heb daar niks mee. Stuit mij niet tegen mijn borst.
©Jeroen den Harder – 21 mei 2018
Soms vraag ik me af hoe ik onze wereld een beetje mooier, beter, gezelliger, aangenamer, oftewel gelukkiger kan maken. Kan ik dat wel, of heb ik jou daarbij nodig? Moeten wij dit niet gewoon samen doen? Ik kan het toch ook niet alleen……..
Gedicht: Soms sta je er alleen voor
Mooier kan ik het niet maken
Niet alleen
Beter lukt ook niet
Niet alleen
Gezelliger lukt niet
niet alleen
Aangenamer doe je zomaar niet
niet alleen
Gelukkiger dat wil ik zijn, maar
niet alleen
Samen kunnen wij ons leven
Mooier maken
Beter maken
Gezelliger maker
Aangenamer maken
Samen, niet alleen
Kunnen wij ons leven gelukkiger maken
Doe jij met mij mee?
©Jeroen den Harder – 22 mei 2018
hoe minder je reageert op negativiteit hoe vredevoller je leven wordt
Ik richt mij op de positieve dingen
Die dingen die mijn leven vredevoller maken
Geluk wil ik nastreven
al valt dat op het moment niet altijd mee
Toch gebeuren er ook mooie dingen
Goede vrienden en vriendinnen om mij heen
Waar ik mijn verhaal kwijt kan
Even mijzelf kan en mag zijn
Positievere feedback krijg om weer verder te kunnen
De dag weer tegemoet te gaan
En door te gaan op mijn pad
Onderzoeken hoe je verder kan en moet
Te veel dingen die mij bezig houden
Te veel …….
En dan toch die mooie momenten pakken
Waarop je door kan gaan
Het negatieve proberen achter te laten
Vredevoller door te gaan
Naar een onbekende bestemming
Hopelijk niet ver hier vandaan.
©Jeroen den Harder – 22 mei 2018
In mijn leven heb ik door allerlei omstandigheden in de put gezeten. Vaak zijn er dagen dat je je afvraagt of de bodem al is bereikt. Geen idee hoe diep die put is.
Gedicht: in de put uit de put
In de put
Hoever moet je zakken
Ik weet het niet
Proberen er uit te klimmen
Voor je de bodem hebt bereikt
Heeft geen zin
Je zal het moeten ondergaan
En als je de bodem hebt bereikt
Dan moet je hopen dat hij droog staat
Een nat pak heb ik ook geen behoefte aan
Klimmen naar boven
Hopen dat iemand een touwladder toewerpt
Een uitgestoken hand om te helpen
Als je het moeilijk hebt
Ik kom er wel
Uit de put!
©Jeroen den Harder 19 mei 2018
Patricia: Je moet geen geel aantrekken, dat trekt beestjes aan, dan denken ze dat je een bloemetje bent……
Ik: Dat ben ik ook, ik sta volop in bloei 😉
Natuurlijk de reactie van een vriend:
‘Zo is dat paardenbloem’
Gedicht: in de bloei van je leven
Gele bloem
Trekt beestjes aan
Zo ben ik dan
Kat
Hond
Cavia
Konijn
Paard
Koe
Fazant
Bijna op het autoraam
Rem met kracht
Zweepslag
Mug
Vlieg
Wesp
Gelukkig geen tekenbeet
Rood van de rododendronstruik
Groen van de varen
Geel…….
Zo is dat paardenbloem
Bedankt vriend
Ik vind jullie ook toffe lui!
©Jeroen den Harder – 20 mei 2018
De schreeuwers lopen voorop
De rest erachter gebukt
Gebukt onder verdriet
Waarom ziet de schreeuwer dat niet
Nou simpel
Hij loopt voorop
Met zijn grote muil
Tot iemand zijn rug strekt
De schreeuwer in zijn knieholten trapt
Zodat hij onderuit gaat
Op zijn bek gaat
Zodat hij zijn muil gaat houden
Achteraan aansluit
Daar waar hij hoort
Zodat hij ook kan zien
Hoe het ook anders
En zelfs beter kan!
©Jeroen den Harder 18-05-2018
Feestend door het leven, de “vrijheid” beleven en als het dan uiteindelijk niet bevalt, kom je dan net als de verloren zoon weer terug naar huis?
Ik schrijf over wat ik echt meemaak, dat maakt dat mijn gedichten / gedachten soms moeilijk zijn voor anderen, maar vaak ook herkenbaar voor velen. In ons gezin is veel gebeurd, leuke, mooie, maar ook heftige momenten. Verlaten, alleen, samen. Maar nooit echt compleet.
Bovenstaande foto is een uitsnede van de foto op het boek van Henry Nouwen, Eindelijk thuis. Wanneer je goed naar het originele schilderij kijkt, dan vallen de twee verschillende handen je op. De één grof, de ander fijn.
Gedicht: De verloren zoon
Het leven moet een feest zijn
Zo een van laat mij mijn eigen gang maar gaan
Laat mij doen wat ik wil
Maar is dat wel zo, doe je dat ook
Beïnvloedbaar
Gedreven door falen in jouw ogen
Gedreven door…….
Gedreven, ja waardoor, ik zou het niet weten
En dan als je eens tot inkeer komt
Kom je dan met hangende pootjes terug
Zullen wij zo zijn als de vader in het schilderij van Rembrandt
De strenge vaderhand aan de ene kant
De zachte moederhand aan de andere kant
Respect van de vaderhand om van iemand te houden
Weet hebben van de individualiteit van elk persoon
Maar ook de liefdevolle zachte hand van de moeder niet te vergeten
Ze streelt je wanneer je het moeilijk hebt
Haar zachte hand om je te begeleiden in je leven
En toch
Ben ik dan in deze de oudste zoon
Structuur in het leven
Één en één is twee
Samen door het leven
Alles op orde, zodat niets wordt vergeten
Ik ben de jongste in het gezin
Ergens ging er iets fout
Zullen wij net als in dit Bijbelse verhaal
Net als de vader zijn
En zeggen welkom verloren zoon
Een feestmaal bereiden
Of zal voor goed onze wegen scheiden
Wij leven namelijk in een andere tijd
Revolutie kun je creëren, ofwel maken, door denken, durven, doen geloven. Maar het kan je ook overkomen. In mijn droom ben ik gezond, sjouw met van alles en nog wat rond, maar in het dagelijks leven voel ik mij soms slechts een schim. Mijn gezondheid staat het niet toe om te sjouwen, te doen wat ik echt zou willen, het is niet anders. Maar met de hulp van de huisarts en de fysiotherapeute zit er weer vooruitgang in. De huisarts is erg voorzichtig bij het zetten van een injectie, de therapeute daarentegen pakt het iets harder aan…….
Gedicht: De revolutie van een dromer
In mijn dromen kan ik alles
Zo sterk als een beer
Administratief goed onderlegd
Een agenda niet nodig
Ik wist het uit mijn hoofd
Hoefde er niet over na te denken
Ideeën teveel
Stroomt mijn hoofd over van wat ik nog wil
Geen berg te hoog
Geen dal te diep
De dagelijkse praktijk zegt alleen wat anders
Zo sterk als een teddybeer
Of zo zacht, net wat je wil
Administratief alles op papier
De agenda mijn beste kameraad
Staat het er niet in, dan ben ik het zo vergeten
En toch
De injecties lijken eindelijk hun werk te doen
De therapeute, zij geniet er volgens mij echt van
De helse pijn neem ik maar voor lief
Tot de volgende keer meneer
Met een lach op haar gezicht, sadist….
Nee, ze bedoeld het goed
Toch goed om te gaan
Ik blijf in mijn toekomst geloven
Er moet toch (weer) een moment komen
Dat iedereen kan zeggen
Zijn leven is
De revolutie van een dromer
Soms zou je weleens willen onderduiken, gewoon de rust en anonimiteit opzoeken, weg van alles, gewoon rust. Geen moeten, geen zoeken, geen gezeur, geen doen. Gewoon niks, rust. We moeten van alles en als dat nu gewoon eens simpelweg niet gaat? Doordat je moe bent, doordat je het even niet aankan, doordat je ziek bent…….
Ik kijk graag naar het programma van Johnny de Mol: De reis van je leven. Mensen die ernstig ziek zijn, opgegeven door de wetenschap, omdat er nu eenmaal geen oplossing is voor hen, gaan nog één keer de reis van hun leven maken met drie vrienden. Een emotioneel en prachtig programma. Oprechte en eerlijke gesprekken en zoals altijd kunnen ze niet alles laten zien, daar is het programma gewoon te kort voor.
Gisteren heb ik dus ook weer zitten kijken. Enkel citaten heb ik verwerkt in onderstaand gedicht. (vet en cursief in de tekst)
Gedicht: Onderduiken
Er is geen genezing meer mogelijk voor jouw ziekte
Een onmogelijke opgave om verder te gaan
Het is een strijd die al gestreden is
Eenzaam moet je het ondergaan
Ook al heb je mensen om je heen
Die klote ziekte draag je alleen
Dat nemen ze niet bij je weg
Je moet er maar mee omgaan
Mensen blijven weg
Ze kunnen er niet mee omgaan wordt er dan gezegd
En jij
Jij kan dit toch ook niet alleen
Blijkbaar zul je wel moeten
Als je ziek bent sta je vaak alleen
En dan
Dan ben je al ongeneeslijk ziek en dan wordt je ook nog eens sociaal buitengesloten
Zo van zoek het maar uit met jouw ziekte
Dat past even niet in mijn straatje
Nou tegen die mensen zou ik zeggen
JIJ OOK NIET!
Niet bij leven
Blijf dan ook maar weg als het te laat is
Dan heb ik er ook niks meer aan
Kom je dan kijken of er echt geen beweging meer inzit
Of de laatste adem er echt is uitgegaan
Nee, voor die tijd zou ik willen onderduiken
Met de mensen die er echt nog voor mij zijn
Bij leven wel te verstaan
Nog één mooie tijd
Onderduiken in de reis van je leven
Tot aan het eind van mijn leven
En ben jij er niet bij
Kom dan ook die laatste dag niet kijken
Het is geen poppenkast
Het is dan immers voorbij
Dan is het over en sluiten
Dan ga ik voor altijd
Onderduiken
Zo denk ik er dan over, niet bij leven, dan ook niet bij het eind…….
Soms ga je net een brug te ver
Keren kan niet meer
Je gaat maar door
Net over de brug zal wel een rustpunt zijn
Had je niet eerder moeten afstappen
Afstappen tijdens je reis
Om te rusten en daarna door te gaan
Of was die brug toch net niet te ver
Kan je nog door naar de volgende
Soms is het voor mij
Een brug te ver
Wat een dag, eerst mijn column geschreven voor Feel Good Radio geschreven ( https://pijnacker-nootdorp.tv/het-nieuws-in-een-notendop-15/ ), vervolgens snel onder de douche gegaan, om op tijd bij de fysiotherapeute te zijn. Ik weet het zeker, ze is gek op masseren en kneden, maar wat deed het weer pijn. Één maat kwam me daarna halen, ik wilde mijn bakfiets halen. Zo gezegd, zo gedaan. Bakfiets gehaald, denk nog even een kop koffie en op gemak terug. Kom ik bij de flat aan zit er een kennis buiten, toch maar even aan, tijd geleden, even bijgepraat. Snel naar Jan bakkie doen, beloofd is beloofd. Nog even snel bij andere kennisjes aan. Allebei op leeftijd, hij de ziekte ALS. Hij blijft er relatief rustig onder, zij heeft het zwaar. Toevallig hadden ze het van de week nog over mij gehad. Ik was dan ook al even niet geweest, omdat ik zelf niet in orde was.
Gedicht
Een column geschreven
Gedoucht en aangekleed
Snel een borstel door je haar
Op naar de fysiotherapeute
Ik weet het zeker, die kreeg een kick
Pijnigen lijkt haar een plezier te doen
Mijn god wat een helse pijn
Schijnbaar geniet zij ervan
Ze flikte het nu al twee keer
Maandag zijn we gesloten meneer
Tweede Pinksterdag
Daar kom ik goed weg dacht ik nog
Aankomende woensdag dan maar weer
Met een vriendelijke glimlach op haar gezicht
Duidelijk, ze geniet ervan
Of ze helpt me graag om snel op te knappen
Dat kan natuurlijk ook
Snel naar huis, Jan komt er zo aan
Yes, mijn bakfiets halen
Ik ben natuurlijk geen standaard gehandicapte
Banden opgepompt, fiets wat afgesteld
Bakkie dan maar
Jeetje wat leuk hoe gaat het met jou
Snel maar even aan om daarna verder te gaan
Bakkie koffie dan maar
Nog even naar de anderen
Ik ben er nu toch
Wat ga je hard achteruit
Een praatje, gelach
En toch moesten jullie een traantje laten
Natuurlijk, logisch, wat een rot ziekte
Je weet het eind komt er aan
Je wacht het maar geduldig af
Je hebt het nog goed
Twee en een half uur was je uit bed
In je elektrische rolstoel
Maximaal, de zuster hielp je in bed
Tijd om te gaan
Een handdruk, je vrouw een knuffel en een kus
Wat heeft zij het zwaar
Als Later Stopt
ALS…….
Mijn fietstocht is goed gegaan
Op deze dag zetten we alle moeders extra in het zonnetje!
Dat verdienen ze ook. Ze hebben je gedragen, jouw op de aardbol gezet. Je begeleidt tot wie je bent. Je geholpen toen je het moeilijk had, maar ook in mooie momenten was zij erbij. Eigenlijk zou het elke dag moederdag moeten zijn. Zo dierbaar is zij voor mij!
Gedicht:
Mooie momenten op deze dag
Ontroerende blijven herinneren
Emotionele niet vergeten
Dagen om jou extra in het zonnetje te zetten
Extra waardering voor wie jij bent
Rustig genieten van de dag
Dankbaar dat jij zo dichtbij bent
Alstublieft blijf nog lang
Geluk dat wij het vieren kunnen
MOEDERDAG
Ik geniet ervan om cruiseschepen te kijken bij de waterweg. Of hij nu mooi is of niet, dat laat ik in het midden. Het is gewoon heerlijk om op een bankje te genieten van het weer, boten te kijken en samen te zijn.
Gedicht: Onderweg naar morgen
Genieten doen we steeds meer
Van de kleine dingen in het leven
Het weer
De cruiseschepen die voorbijgaan
De tijd die we samen zijn
Pratend over van alles en nog wat
Of gewoon samen zijn
Genietend van elkaar
In stilte
Wetend van de problemen van alle dag
Van de dingen die zijn geweest
Van de uitdagingen die komen gaan
Van de zorgen die bestaan
Van de beslommeringen elke dag
Telkens onderweg
Onderweg naar morgen
Het leven met een spierziekte heeft ook mooie kanten. Ik ben pas in het jaar 2000 voor het eerst echt ziek geworden, een poosje in een rolstoel mijzelf moeten voor-bewegen, om vervolgens met therapie weer zelfstandig te lopen. Maar in de loop van de jaren ging ik toch achteruit. Eerst met krukken, toen toch weer voor langere stukken in een rolstoel. Uiteindelijk toch volledig in de rolstoel. En al die jaren wisten wij niet wat er aan de hand was. Dat duurde zo 8 jaar voort. Wederom ziek, letterlijk bijna doodziek. Opgegeven door de artsen, naar huis, alle toeters en bellen, bed in de woonkamer, voor de artsen was het klaar. Maar dat was het voor mij niet. Toch nog naar het UMC Utrecht, zal de details besparen. Neem maar afscheid was ook hun advies. Nou daar lig je dan en maar blijven ademen. Na nog een onderzoek op goed geluk, gooi er maar een tabletje in, op hoop van zegen. Gelukt! Het lijkt te werken, revalideren, vechten, nog meer revalideren. Tot de fysiotherapeut mijn wilde laten staan om mijn benen te kunnen strekken. Met hulp van een goede vriend overeind, ze zei: je staat op je voeten, waarop ik antwoordde: dan wil ik ook leren lopen!
Gedicht: Geen standaard “gehandicapte”
Je bent gek
Dat gaat niet lukken
Nou dan heb je een uitdaging
Jij bent toch de therapeut
Ik doe mijn uiterste best
Jaren van therapie en vechten
Die verdomde rolstoel uit
En dan wil je door
Een stuk fietsen leek mij wel iets
Maar helaas dat gaat niet, evenwichtsstoornis
Neem een driewielfiets, via de WMO
Vroeger heette dat nog voluit
Wet Maatschappelijke Ondersteuning
Tegenwoordig nog de WMO
Maar dat net even anders
Wij Moeten Ontmoedigen
Afijn, dat wil ik niet zo een driewielfiets
Je bent dan zichtbaar “gehandicapt”
Dat ben ik wel, maar toch ook weer niet
Nee, die twee wielen aan de achterzijde
Levensgevaarlijk
Ik zie de breedte niet
Een stoeprand zo meegenomen
Een val gemaakt
Nee, van mijn leven niet
Een mandje voor de boodschappen
Nou voor een dag, meer past niet
En die krat bier kun je dan wel vergeten
Nee, ik koos voor een bakfiets
Kind erin en naar school
Kijk eens hoe schattig
En wat een moderne papa was ik
Nee, ik wil het niet zijn
Ik ben geen gehandicapte
En als ik tachtig ben
Dan zullen mensen mij nog zien gaan op mijn bakfiets
Dan zullen ze denken
Ach wat leuk, zie die opa gaan
Zeker zijn kleinkinderen uit school halen
Mooi toch
Om geen standaard “gehandicapte” te zijn!
Ken je dat, pech onderweg. Een wiel dat er afloopt, de boel kapot afgebroken? Zo is het in het leven soms ook. Je denkt dat je alles goed op de rit hebt, alles geregeld, klaar voor vertrek. Je hebt je doel bepaald, een rechte weg er naar toe denk je dan. De kortste route om je doel te bereiken. Dan komen er bergen, langzaam klim je ertegen op om vervolgens in een rap tempo naar beneden te gaan en je weg te vervolgen. Een bocht, even remmen en vol gas doorgaan, tol betalen. Ja ook de belastingdienst zal je regelmatig vertragen. Maar het is toch jouw geld, je hebt al belasting betaald. Reken maar eens na wat je nog meer kwijt bent, btw, tol, verzekeringen, rente als je geld hebt geleend of op afbetaling gekocht. En dan krijg je ook nog eens pech. Een wiel loopt eraf, onderdelen gebroken. Oponthoud voor reparatie, om weer verder te gaan. Zo is het leven dus ook.
Gedicht: Pech
Vanaf je geboorte een rechte weg volgen
Tenminste daar ga je vanuit
Dan komt daar de eerste berg
Je probeert je om te draaien, een zware opgave
Opdrukken, je lijkt wel een sportman
Beentjes onder je heup zien te krijgen, om te gaan kruipen
Proberen om te gaan staan
Je eerste stapjes zetten om te gaan staan
En als het dan zover is, dan mag je lekker een paar jaar spelen
Even afslaan, je moet naar school
Als een berg zie je er tegenop
Jaren zwoegen, zweten, tranen komt er een eind
Je bereikt een top
Snel die berg verlaten en aan de slag
De volgende berg, je eerste baan
Daar gaat je eerste deel van het geld
Je eerste kennismaking met de belastingdienst
Nee dit is het niet, je neemt de afslag, de eerste bocht
Nieuwe weg op en verder gaan
En dan wordt je ziek
Sommigen al eerder, maar ik neem mijn eigen leven als voorbeeld
Het wiel loopt eraf, komt scheef te staan
Wat een pech, maar hulp is onderweg
Vrienden, familie of iemand die het jou gunt helpt je weer op weg
Reserve wieltje eronder en verder gaan
De kapotte laten repareren als dat nog kan.
En zo gaat je reis verder
Een berg
Een bocht
Tol betalen
Verder gaan
Tot je het einddoel hebt bereikt
Er is je nooit verteld dat het makkelijk zou gaan
Ik wens je een goede reis!
Ook al ben ik nog niet in orde, ik probeer toch zo veel mogelijk te genieten van de dingen die (nog) kunnen. Vandaag is de tuinman geweest, alles gesnoeid en de rommel afgevoerd. Heerlijk is dat, weer ruimte in de tuin om te zitten en niet al dat onkruid om je heen. Ook het huisje is weer lekker opgefrist door de schoonmaakster en ik, ach ik deed lekker niks….. Nou ja, tussendoor naar de fysiotherapie. Die dame weet de zere plek wel te raken zeg! Nou ja, rug ingetapet en maandag weer terug.
Gedicht: Genieten van de zon
De tuinman maakt de tuin netjes
Het is niet groot
Een postzegel maar
Alles gesnoeid, het onkruid eruit
De schoonmaakster heeft iets minder werk
Het huisje aan kant
Stofzuigen, poetsen en dweilen
Alles weer fris aan de kant
De fysiotherapeute pakte al snel de pijnlijke plek
Ik dacht ik ga onderuit
Van de pijn wel te verstaan
Maar al snel kwam daar ook een einde aan
Een massage en de pijn verminderde
zolang het duurt natuurlijk
Volgende week terug maar, zij ze met een lach
Ik dacht owjee, ze geniet ervan
Een beetje sadistisch dacht ik nog wel
Als de pijn maar overgaat
Nog snel een tape op de rug geplakt
Dank u wel, een fijne dag
Tot volgende week meneer
Een prettige dag en geniet van de zon
Daar kwam mijn sadistische lach
Ik dacht bij mij zelf jij mag werken de hele dag
Ondanks dat is het een aardige meid
Vandaag vieren we de vrijheid, de dag van de capitulatie van de Duitsers. We mogen weer in “vrijheid” leven. Maar door alle regelgeving zijn er nog maar weinig vrijheidsfestivals. Tegenwoordig zijn het meer grote zuipfestivals dan feesten waar nog de geschiedenis wordt verteld en je tastbaar kan zien wat de bevrijding echt inhield.
Gedicht: vrijheid
Zuipen op een plein of grasveld
Een vlieger show met stuntvliegers
De militaire spullen opgeborgen in een kast
Deze kunnen niet getoond worden
Zoveel regels voor de organisatie
Het is geen doen meer
Hoe kun je dan nog spreken van vrijheid
Hoe kun je nog laten zien
Wat op 5 mei 1945 gebeurde
Een museum gaan we niet graag heen
Een zuipfestivals kun je het hele jaar geven
Wat is dan nog de essentie van 5 mei
Kunnen we nog dan nog zeggen
Dat wij in vrijheid kunnen leven
Of is ook dat niet meer van deze tijd
Moeten we concluderen
Met al deze regels
Einde vrijheid?
Soms moet je gewoon doen! Gewoon even samen bijkomen van alle drukte, wijntje, biertje, zon, zee, strand. En dan samen een hapje eten. Gewoon relaxen!
Gedicht: relax
Bijkomenen
Ontspannen
Zon
Zee
Strand
Water
Zand
Strandstoel
Geland
Relax
Mijn leven moet een feest zijn, waarbij je ‘s-avonds volledig uitgeteld op bed neervalt. Alsof het je laatste dag is geweest. Alsof morgen niet bestaat……
Gedicht: Leef
Geniet
Dans
Lach
Beweeg
Doe gek
Doe maf
Geniet van het moment
Van de prachtige lach
En donder in de avond om
Op je bed wel te verstaan
Verrot
Kapot
Naar de donder gegaan
Om morgen verder te gaan
LEEF!
Samen hebben wij een hechte band, na alles wat wij hebben meegemaakt in het leven en na het overlijden van ons maatje, doen wij veel dingen samen. Ik geniet van die momenten, ook al zijn die niet altijd makkelijk geweest. Verdriet over het overlijden, opnames in het ziekenhuis, ziekte en alles wat er in ons gezin gebeurd. Maar samen hebben wij het goed. We staan voor elkaar klaar, helpen waar het kan, doen samen leuke dingen, of drinken een bakkie bij elkaar. We bespreken veel, maar altijd is de keuze aan jezelf. Doe wat goed voelt, je weet zelf hoe wij over bepaalde zaken denken. Geniet zolang het kan en maak daar gebruik van. Ik hoop dat je er nog lang zal zijn. Onze band is sterker geworden dan ooit te voor en daar ben ik je dankbaar voor!
Gedicht: Samen
Samen kunnen wij alles aan
Verdriet, pijn, angst en verlies
Maar elkaar verliezen dat gaat te ver
Eens houdt het op
Dat beseffen wij ons ook wel
Maar tot die tijd willen wij genieten
Klaar staan voor elkaar
Is er iets met mij dan voel jij dat
Is er iets met jou dan voel ik dat
Zit ik niet lekker in mijn vel
Dan is dat bij jou niet anders
En andersom is dat hetzelfde
Dankbaar dat wij samen zijn
Genieten van elkaar
Helpen daar waar het kan
We zijn elkaars mantelzorger
En toch zijn wij ook elkaars beste maatje nu
Dichter bij elkaar gekomen door verlies
Dat is moeilijk voor beiden
En toch ben ik dankbaar
Het verlies bracht ons samen
We hebben nog een mooie tijd in het verschiet
Samen
Ik heb familie in Canada, en soms denk je wel eens aan ze, hoe zou het met ze gaan, waar en hoe wonen zij. En soms komt er weleens een foto voorbij, dan krijg je een heel erg klein stukje inkijk in hun leven, heel kort, heel even. Zo ver weg en toch zo dichtbij, in gedachte dan.
Dat gevoel
Dat jij aan de andere kant van de wereld zit
Dat jij zo ver weg bent
Maar ook zo dicht bij
Dat leven, welke ik nooit heb gezien
Ja, alleen op foto’s maar
Zo ver weg
En dan ineens heel dicht bij
En natuurlijk denken wij dan weleens aan elkaar
Ik hier
Jij daar
Familie, ver weg
Maar o zo dicht bij
Soms ben je radeloos, niet bij macht om enig bui te ondergaan. Waak dan voor depressies, laat het slechts een bui zijn…..
Radeloos
Echter niet geheel machteloos
Geen idee hoe het verder gaat
Echt onberekenbaar is het niet
Nietig zal alles zijn
Regen
Ik voel nattigheid
Som ben je blij als sommige mensen gaan……
Gedicht:
Asociaal om mij zo te laten staan
Altijd goed te weten wie je vrienden zijn
Radicaal verwijderen uit je leven
Dag vervelend persoon
In iedergeval hoop ik je niet meer te spreken
Gegroet, vaarwel, tot ziens
Aardig
Dat je mij verlaten hebt…..
© Jeroen den Harder
Veel energie heb ik op het moment niet, het is even op. Ik doe wat ik moet doen, meer zit er ook niet in! En ieder die mij kent weet dat dat niks voor mij is. Mijn lichaam voelt moe, mijn ogen sluiten regelmatig, ook overdag. Ik slaap de hele nacht er is weinig wat ik dan nog hoor en overdag kan ik dat ook zomaar een paar uur. Nee, dit is niks voor mij. De Energie is even op.
Gedicht:
Enig moment denk ik
Nee, dit leven wil ik niet
Ergens in een hoekje, op de bank
Rijkelijk leven is op dit moment niet gegeven
Genieten doe ik in de avond en het weekend
Ieder uur dat wij samen zijn
Energie, waar dan ook, samen, bewaar ik voor jou
Energie
groen, dat dan weer wel
Ik ben twee minuten stil, uit respect voor de gevallenen in de tweede wereldoorlog. Omdat zij hun leven gaven, leven wij in een “vrij” land. Daarvoor hebben wij met elkaar regels afgesproken. Geschreven en ongeschreven.
Gedicht:
Zovelen hebben hun leven gegeven
Onschuldige mensen gestorven
Zodat wij vrij mogen leven
Natuurlijk zijn er nog vele oorlogen
Mensen die nog niet vrij zijn
Bij hen zijn de regels nog onbeschreven
En eerlijk
Nederland doet ook aan die oorlogen mee
“Voor de goede zaak”
Al is dat niet altijd helder
Soms vraag je je af
Waar bemoeien wij ons mee
Het is immers ver van ons bed
Maar ook voor die landen mag ik hopen
Dat daar vrijheid mag komen
Dus wees “slechts” twee minuten stil
Denk aan alle gevallenen
Toen, nu en die nog zullen vallen
Hou nu eens uit respect
Voor twee minuten je bek!
Misschien oneerbiedig gezegd
Maar ik heb wel respect
Voor hen die zijn gevallen
Om de vrijheid door te geven
Mijn leven is één grote ontdekkingstocht
Waar de reis heen gaat, ik heb geen idee
Waar het schip zal stranden
Weet ik niet
Of we blijven drijven
Of zinken als een baksteen
Dobberen we rond
Of varen we verder
Woelige wateren
Storm op zee
Of rustige meren
Het komt allemaal wel een keer voor
In de reis van je leven
Enige jaren heb ik beelden en overige spullen verzamelt van adelaars. Ik had een vitrinekast vol. Nu heb ik er geen ruimte voor. Slechts enkelen uitgestald in mijn woonkamer. Maar nog vind ik het een machtig dier, een mooie uitstraling, maar zeker ook kracht.
Gedicht:
Een mooi, krachtig dier
Een harde slag met de vleugels
Dat maakt je vrij
Verlost van alles
Zwevend op de wind
Gedragen door de opgaande lucht
Alles overziend
Kracht straal je uit
Ik zou willen dat ik zo was
Krachtig
Vrij
Maar niet zwevend
Daar heb ik dan weer een hekel aan
Met beide voeten op de grond
Maar alles overzien
Zodat ik verder kan
Ik ben achttien
Al zegt de kalender wat anders
Eigenwijs ding
26-04-2018
5 jaar geleden trad Beatrix af
De laatste Koninginnenacht ingegaan
Nog een etmaal
En toen trad ze af
Ten gunste van haar zoon
Waar heb ik dat eerder gehoord
De offering van de zoon
Voor het klootjesvolk
Of nou ja, ieder die in hem gelooft dan
De een had wat met wijn
De ander met pils
Zoek zelf maar het verschil
Maar dat ter zijde
Ze trad af
Ze degradeerde van majesteit
Naar Prinses
En Willem Alexander werd ook haar koning
Een stap hogerop
Nu 5 jaar later doet hij het goed
Een man van het volk
Op zijn eigen wijze
En vannacht mag hij weer
Het is maar één keer per jaar Koningsnacht
Alvast gefeliciteerd
En morgen een plezierige dag
Ik ben maar een eenvoudig persoon, kan intens genieten van kleine dingen, staren over land, genieten van het strand, de zee, de golven. Natuurlijk, soms denk je dan: Neem me maar mee, naar een ver en onbekend land. Weg van alle zorgen, op naar dromenland. Ik ben geen Westlander, Maaslander, Maassluizenaar, Nederlander. Ik wil daar zijn waar ik mij op dat moment gelukkig kan voelen, waar ik mag zijn wie ik ben. Mijzelf in alle eenvoud. Ik ben maar een bescheiden persoon, al denken sommigen anders. Natuurlijk, ik heb spullen, geld heb ik amper. Misschien iets verkeerd gedaan? Of ik heb gewoon geleefd, het kan zomaar de laatste dag zijn. Alhoewel ik dat niet hoop natuurlijk. Ik leef gewoon van dag tot dag.
Gedicht:
Ik ben ook maar een mens
Leef van dag tot dag
Wat morgen komt, dat zie ik dan wel
Kijk ik uit over velden
Geniet ik bij het strand
Dan ben ik in mijn element
Kan ik zijn wie ik ben
Nimmer hoef ik een masker af
Vrienden zoek je uit, soms komen ze zomaar in je leven, totaal onverwacht. Soms kan het zomaar gebeuren dat je iemand al jaren kent voor hij echt in je leven komt. Regelmatig ging ik vroeger even bij hem langs op kantoor. Ik was nog een jochie, hoe oud was ik nou eenmaal, Ik was net een tiener geworden. En toch wist ik al, dit is een bijzondere man. Zacht, gemoedelijk, een praatje, een advies.
En als ik daar dan kwam, mijn moeder werkte daar ook, dan ging ik eerst even ma gedag zeggen, om vervolgens even een rondje te maken. Als ik daar dan bleef eten, dan zaten we bij elkaar aan tafel. We konden het goed met elkaar vinden. En jaren later kwam hij in ons gezin. Toch onverwacht, maar vanaf de eerste dag vier handen op één buik, het beste was die van hem te nemen, zijn buik was wat voller, met een knipoog, was zijn bijnaam snel beslist, het was voortaan bolle en ik! Tegen ma natuurlijk, dat wel, we hielden van een dolletje, maar ook de goede gesprekken kwamen snel. We waren vaak samen, hij hielp waar hij kon, maar we mochten ook gewoon ons eigen gang gaan. Wel binnen de perken natuurlijk, maar die had ma al gesteld. Geen probleem, ik wist wat wel en niet mocht, maar soms ging ik daar toch net een beetje overheen.
En in de jaren die volgde, toen ik ziek werd en het moeilijk had, was hij er voor mij. De eerste keer dat ik in een rolstoel kwam was doodeng voor ma, maar zeker ook voor mij. Hij sleepte ons er doorheen, had het al eerder meegemaakt. Wist van een negatief iets, in dit geval die rottige rolstoel, iets positiefs te maken. Plaatste je in een hoek bij een boom, blijf hier maar staan, we komen zo…….. Nou daar stond ik dan, hij lag in een deuk. Ma riep: dat kun je toch niet maken! Waarop hij zei: je dacht toch niet echt dat ik hem daar zou laten. Om vervolgens lachend mij mee te nemen en weer verder te gaan. En als ik iets zei terwijl hij mij duwde en hij hoorde het niet goed, dan slingerde hij mij op de achterwielen, lag ik bijna achterover, keek ik omhoog recht in zijn pretogen. We hebben veel beleeft. Hij kwam in ons leven als vriend en ging heen als mijn vader!
September 2015 is hij overleden, we missen hem nog elke dag!
Gedicht:
Als vriend kwam je in ons leven
Tot het eind toe bij ons gebleven
Je bracht ons dichter bij elkaar
Vier handen op één buik
We namen de jouwe maar
Die was wat voller dan die van mij
Vanaf de eerste dag was jij die vriend
Die ene speciale
Die ik zo nodig had
En ondanks dat we het nooit tegen elkaar vertelden
Was jij het die mijn hart had geraakt
Diegene die voor mij klaar stond
Zelf had je geen kinderen
Maar had het wel graag gewild
Weet je nog die ene keer
Ik werd aangereden
Jullie door de politie gebeld
Meneer u moet niet schrikken
Uw zoon ligt in het ziekenhuis
De hoorn op de haak
Je hebt erom staan lachen
Schat we moeten naar het ziekenhuis
Mijn “zoon” is opgenomen
Een ongeluk werd er gezegd
En in de jaren erna, ook toen ik ziek werd
Stond jij voor mij klaar
Ik moest aankomen in het ziekenhuis
Je nam een harinkje mee
Ik genoot daarvan
Het heeft niet geholpen
Er is geen gram aangebracht
Toch verwende jij mij met plezier
Bracht een glimlach op mijn gezicht
Tot op de laatste dag
Toen jij ons moest verlaten
Hebben wij het altijd geweten
Heb jij je laatste woorden uitgebracht
Met trots aan jouw broer verteld
“Dit is mijn zoon”
Ik kan dan ook met overtuiging zeggen
Ik had een vriend, hij is mijn vader geworden!
Diepe dalen
Hoge pieken
Klimpartijen
Afdalingen
Storm
regen
Hagel
Zonnestralen
Bossen
Wegen
Water
Baggersloot
Zolang je maar niet geheel wegzakt
Zal je zeggen
Met mij gaat het goed
Zonovergoten
De buik en armen rood gekleurd
De rug spierwit
De kleuren van Feyenoord
De gouden eikel op zuid
Immers dat ding ziet er zo uit
Een korte wandeling door het dorp
Een overwinning voor mij
En voor Feyenoord
Missie geslaagd
Soms komen er van die vragen voorbij, waarbij je denkt: Daar kan ik wat mee.
Vandaag was zo een dag, ik heb mijn netwerk ingezet!
Een stichting vroeg rolstoelen om met de cliënten met het mooie weer een wandeltocht te kunnen maken. En een vriend van mij werkt toevallig bij Hulpmiddelencentrum.
Één en één is twee……..
Gedicht:
Wanneer je mensen om je heen verzameld
Een netwerk waaruit je kan putten
Dan kun je samen mooie dingen doen
De een zoekt
De ander heeft
En ik
Ach ik bemiddel slechts
Nu het mooie weer is gekomen
Een paar dagen heerlijk weer op stapel staan
Staat mijn stoel klaar in de zon
Nou ja, hij staat daar al het hele jaar
Een kunstwerk noemt men het
Ik noem het gewoon een strandstoel
Een strandstoel op een rotonde
Het maakt voor mij niet uit waar die staat
Als ik maar kan genieten van de zonnestralen
Acht jaar heb ik gezeten
Acht jaar van mijn leven
Acht jaar lang
Ik was echt een boef
Geen crimineel
Geen diefstal
Geen moordpartij
Geen overval
Geen drugshandel
En toch heb ik acht jaar gezeten
Ik was een boeffie natuurlijk
En dat ben ik nog steeds
Met vallen en opstaan
Vechten
Knokken
Doorgaan
Was het eindelijk gelukt
Acht jaar was ik lam
Zonder drank
En nu staat mijn rolstoel vaak werkeloos aan de kant
#boeffie
Het voorjaar is begonnen, bomen gaan groeien, bloemen gaan bloeien, het gras weer lekker groen en fris, de dieren weer naar buiten in de weilanden. Daar kan ik van genieten. Ik heb een bakfiets met elektrische ondersteuning. Een gewone fiets dat gaat niet meer en zeg nou zelf, ik ben toch geen standaard gehandicapte…… Ik doe de dingen op mijn manier en een driewielfiets past daar echt niet in! Laat staan een rolstoel, maar eigenwijze ik, die heb ik soms wel hard nodig, omdat het lopen soms ook niet makkelijk gaat.
Gedicht:
Wanneer het voorjaar is
De temperatuur oploop naar aangename hoogte
De zomerse dagen er bijna aankomen
Dan voel ik mij beter dan voorheen
Bomen gaan groeien
Bloemen gaan bloeien
De zon gaat hoger aan de hemel staan
Het wordt langer licht op de dag
Genieten kan ik daarvan
Ik neem mijn camera dan mee
Stap op mijn bakfiets, elektrisch dat gelukkig wel
Een beetje ondersteuning mag toch wel
Dan kijk ik rond naar al dat moois
Neem er rustig de tijd voor
En dat water…….. ja dat is voor later
#meteenknipoog
#brengmenaarhetwater
Zonder aankondiging
Als een dief in de nacht
Een bliksemschicht
Een donderslag bij heldere hemel
Totaal onverwacht
Zag ik je wegvliegen
Met krachtige slag
Naar een onbekende bestemming
Mogelijk ver hier vandaan
Zag ik je gaan
Zonder blikken of blozen
Zonder omkijken
Dag energie
Zie ik je morgen weer
